Beekse Bergen
Enige tijd geleden hadden we een uitje naar de Beekse Bergen. Zo’n park waar je met auto of bus tussen de wilde dieren kan rijden. Twee jaar geleden was er eens een gezin dat tussen de jachtluipaarden wilde picknicken. Dat liep bijna niet goed af. Wij zaten in een bus, maar toch wel angstig, getuige dit filmpje:
Afgezaagd
Laatst had ik met Marleen een gesprek over het begrip afgezaagd. Dit begrip kwam ter sprake omdat diverse tv-programma’s kort geleden gehalveerd zijn of van NPO1 naar NPO2 verbannen zijn. Dit schijnt ernstige gevolgen te hebben voor de kijkcijfers. Deze maatregelen werden genomen om meer jeugdige kijkers naar NPO1 te lokken. Wij vonden het merkwaardig dat het accent zo op jeugdige kijkers ligt terwijl het aantal ouderen alleen maar toeneemt en dat ook nog eens veel trouwere tv-kijkers zijn dan jongeren. Waarschijnlijk vonden de zendermanagers deze programma’s te afgezaagd voor jeugdigen. Maar wanneer is iets afgezaagd? Even Googlelen leverde de volgende betekenissen op:
- vervelend omdat je het allang weet
- alledaags
- banaal
- zo dikwijls gebruikt dat het overbekend is
- saai
- het verveelt omdat het altijd zo gedaan of gezegd wordt
- zo dikwijls ter sprake gebracht dat het nieuwe er allang af is
De oorsprong van deze betekenis van afgezaagd is als volgt: De uitdrukking ‘afgezaagd zijn’ werd oorspronkelijk gezegd over een muziekstuk dat gespeeld werd op een viool, dat de luisteraar al vaak gehoord had. Het ‘zagen’ werd hierbij figuurlijk bedoeld, wat slaat op de zagende beweging die wordt gemaakt bij het bespelen van een viool.
In 2003 werd Hennie Stoel bij het NOS-journaal afgeserveerd omdat ze te oud was. Was het hoofd van Hennie te oud en was ze daarom afgezaagd?
Afgezaagd was ze nog niet, de kop zit er nog steeds op. Misschien moet ik het begrip afgezaagd niet al te letterlijk nemen.
Ook afgezaagd wordt zo langzamerhand het volgende: Werkgevers zitten met hun handen in het haar en passen zelfs de arbeidsvoorwaarden en functie-eisen aan om nieuwe mensen te vinden. Dat, terwijl het onbenut arbeidspotentieel inmiddels uit 1,2 miljoen mensen bestaat. Het lijkt onmogelijk om die twee te matchen. Het verhaal van het onbenut arbeidspotentieel horen we al jaren en wordt zo langzamerhand afgezaagd.
Het begrip afgezaagd wordt ook toegepast op enkels. Soms, steeds vaker, worden personen al of niet terecht bij hun enkels afgezaagd. Zoals onlangs Pim Lammers, Mathijs van de Nieuwkerk, Marco Borsato, Ali B, etc.
Neem het liedje “The lion sleeps tonight”. Dat zou je een afgezaagd liedje kunnen noemen. Mijn zoon Harry had op de basisschool een juf die het liedje wekelijks met de kinderen zong. Harry heeft er 30 jaar later nog nachtmerries van. Maar wat blijkt, het wordt door alles en iedereen nog steeds vol enthousiasme gezongen. Het stamt uit 1961 en werd gezongen door the Tokens:
The Tokens in 1961
Dat is misschien wel een afgezaagd filmpje. Maar ja, het was 1961.
The Tokens in 2010. Dat ziet er al veel minder afgezaagd uit.
https://www.youtube.com/watch?v=HCdIyE6JF2s
Inmiddels zijn er tientallen uitvoeringen van dit muziekje. Variërend van Gerard Joling tot André Rieu en nog vele koren die er vaak met het publiek een meezingspektakel van maken. Afgezaagd? Hier zijn nog enkele uitvoeringen die je zelf mag classificeren als afgezaagd of niet.
Hier met André Rieu:
Deze afschuwelijke versie van Gerard Joling speciaal voor die ene liefhebber waarvan ik me niet kan voorstellen dat die bestaat:
Het kan ook a capella:
Een jongenskoor dat gespecialiseerd is in oerwoudgeluiden:
Volledig instrumentaal kan ook:
Een koor in de open lucht:
Nog een keer a capella, nu door een vierling (of is het een vijfling?) Het rechtse meisje zingt het mooist.
Er zijn nog veel meer uitvoeringen die allemaal met veel enthousiasme gezongen worden, veelal door jongeren. Niet afgezaagd dus.
Als ik afgezaagd dreig te worden, wil ik het graag op tijd van jullie horen.


Geweldig die opnamen (beh. Joling) van de unieke song The Lion Sleeps Tonight en natuurlijk nostalgisch! Gisteravond een soortgelijke beleving gehad met het optreden van een tribute band uit Chicago als CCR (Creedence Clearwater Revival). Het was daverend met een uitstekende zanger en weer eens heerlijk genieten van symfonische rock!