Veel mensen kunnen dit weekend genieten van Max Verstappen op het circuit in Zandvoort. Minstens zo veel mensen zullen er helemaal niet blij mee zijn (eufemisme!). Tot die laatste groep behoor ik. Eén keer ben ik er geweest, op uitnodiging van een relatie. Er waren destijds natuurlijk nog geen F1-races, maar wel andere wedstrijden. Ik vond het een vreselijke pokkeherrie en niet leuk. Ik was blij dat ik na een paar uur weg kon. Maar dat doet momenteel niet ter zake.
Nog niet zo lang geleden werden in Nederland bijna alle bouwactiviteiten stilgelegd vanwege stikstofproblematiek. Zelfs een dakkapel mocht niet geplaatst worden. Dan komt het bij mij bijzonder vreemd over dat er in Zandvoort wel geraced mag worden. Dat er op die drie dagen 3×70.000 mensen extra, niet noodzakelijke reisbewegingen gaan maken, terwijl allerlei bouwactiviteiten stilgelegd moeten worden. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de vergunningverlening een beetje geholpen is door onze nationale huisjesmelker Prins Grote Bril Bernhard jr.
Als hij tijdens de dakkapellencrisis op enkele van zijn huisjes een dakkapel had willen laten installeren, zou dat waarschijnlijk ook wel goedgekomen zijn. Maar zijn huurders hoeven denk ik niet op een dakkapel te rekenen, eerder op een huurverhoging.
Als Hugo de Jonge onderstaande beelden ziet, kan hij niet anders dan festivals alsnog direct toestaan. Over twee weken zullen we de resultaten zien van dít “geplaceerde festival”. Nederland misschien weer donkerrood.
Oppas
In mijn dorp zijn er meerdere mensen die op hun kleinkinderen passen. sommigen af en toe, maar voor velen is het bijna een full time baan. Nu hebben wij er inmiddels ook kennis mee mogen maken. Dochter en schoonzoon waren op vakantie in het buitenland en er deed zich plotseling en onverwacht een noodsituatie voor waardoor hun twee poezen geëvacueerd moesten worden. Die zijn vervolgens anderhalve week bij ons in huis geweest. Twee poezen, nog jong, vergelijkbaar met een kleuter en een puber, hebben erg veel aandacht nodig. Naast een heel eigen voedingspatroon en kattenbakken moest er ook een gedisciplineerd deuren-sluit-regime ingevoerd worden. Want naar buiten mocht niet, ontsnappen zou rampzalig kunnen uitpakken. Dure raskatten en onze eigen poes Herman, tijdelijk verbannen naar buiten, die haar territorium verdedigt, zou tot onaangename situaties kunnen leiden.
Ze zijn inmiddels weer thuis, de poezen en de kinderen, en wij een ervaring rijker. Een goede voorbereiding op echte kleinkinderen die misschien nog wel eens komen.
Marleen heeft haar niet aflatende tekenlust op de diertjes kunnen botvieren en een hele reeks snelle portretten gemaakt in allerlei posities. In het volgende korte filmpje zijn enkele van de tekeningen te zien.
Stientje en Cora
Stientje van Veldhoven was tot juli van dit jaar Staatssecretaris voor Infrastructuur en Waterstaat. Ik noem haar Stientje Statiegeld (vanwege het statiegeld op kleine PET-flesjes).
Ze wachtte dus niet op de vorming van een nieuw kabinet, want dat duurt toch wel erg lang. Maar toch is het niet netjes om zo’n belangrijke functie voortijdig op te zeggen waardoor voor een paar maanden een “invaller” gezocht moest worden. Van haar kan ik die beslissing nog enigszins billijken want ze gaat aan de slag als Vice President en Directeur Europa voor het World Resources Institute, een wereldwijd kennisinstituut op het gebied van duurzaamheid, klimaat en ontwikkelingssamenwerking. Maar ze begint pas op 1 september. Ze had dus best nog wel wat langer haar werk als Staatssecretaris kunnen blijven doen.
Nu stapt Cora van Nieuwenhuizen ook eerder op.
Ze wordt voorzitter van de brancheorganisatie van energiebedrijven. Dat is wel een ander verhaal. Klinkt mooi die functie, maar in werkelijkheid wordt ze lobbyist, in een sector waar ze als minister ook mee bezig was. Begin dit jaar zwaaide ze korte tijd de scepter over het ministerie van Economische Zaken en Klimaat (EZK). Dat ministerie gaat over alles wat met energie te maken heeft, zoals de gaswinning, elektriciteitsnetwerken en klimaatmaatregelen. Ze heeft dus kennis van allerlei gevoelige informatie.
Ministers en Staatssecretarissen die voortijdig met hun kennis een goed betaalde baan zoeken, is niet goed voor het vertrouwen in politici en dus in de politiek. En ik heb het gevoel dat 2021 toch al geen goed jaar is voor het vertrouwen in de politiek!
Kaag
Veel angstige mensen bleven achter in Afghanistan. Nederlanders met een Afghaanse afkomst die het negatieve reisadvies negeerden, helpers van onze soldaten, kunstenaars, muzikanten, vrouwelijke sporters, politici die voor vrouwenrechten streden en ga zo maar door. Maar gelukkig heeft Afghanistan 150% aandacht van Sigrid Kaag.
Als ze dit net zo doortastend doet als bij de formatie van een nieuwe regering, vrees ik dat die arme sloebers nog lang in onzekerheid zullen blijven.