Zweten en zwemmen

Donderdag

Marleen en ik hebben vaak discussies over taal, ook over de Franse taal. De laatste week hebben we het gehad over de manier waarop je “bon jour” behoort te zeggen. Moet de klemtoon op “bon” of op “jour”. We zijn er goed op gaan letten. Vooral vrouwen leggen erg de klemtoon op “jour” waarbij de stem tot grote hoogte stijgt, een soort piepgeluid. Franse vrouwen hebben sowieso al een veel hogere stem dan Nederlandse dames. Maar een respectabel aantal Fransen zegt het toch ook met de klemtoon op “bon”. Het lijkt er op dat er geen regel voor is.

Wij eten graag vis. In WP staat er op donderdag een viskraam. Daar kan je dan vis kopen zoals zalm, kabeljauw, makreel, haring, schol, tong etc. Maar als je in Frankrijk in zo’n grote Intermarché komt, dan ligt daar een enorme verzameling verse vissen te koop. Jaren geleden kochten we lieu noir en lieu jaune. Prachtige grote filets. Toen we opzochten welke vis dat nu eigenlijk is, bleek dat een vis te zijn die zo gewoon is dat je hem in Nederland bij de viskraam niet kan kopen, niet chique genoeg. Maar hij smaakt uitstekend en vandaag hebben we hem weer gebakken.

In Frankrijk zijn bepaalde kenmerken die je in ieder dorp terug ziet. Zo is er altijd een monument waarop de slachtoffers van beide wereldoorlogen en andere missies vermeld zijn. Zo’n monument staat altijd in een keurig verzorgd perk dat kennelijk nooit bezocht wordt door vandalen.

Verder is het gemeentehuis meestal ook een mooi onderhouden gebouw met een goed verzorgde tuin er omheen. De Fransen besteden veel aandacht en geld aan de openbare ruimte. Veel bloemperken die iedere dag bezocht worden door een mannetje van de gemeente die ze water geeft.

Aangezien de dorpen klein zijn en ver uit elkaar liggen, is schoolvervoer belangrijk. In onderstaande foto wordt aangegeven dat ouders hun kinderen vanaf 4 juni kunnen opgeven voor de gratis schoolbus.

Een groot deel van Frankrijk is niet echt geschikt om voor je plezier te fietsen. Drukke provinciale wegen en geen fietspaden. De Loire streek is daar een uitzondering op. Veel rustige smalle wegen met heel weinig verkeer door licht glooiend gebied met mooie landschappen. Zowel bos als landbouw en veel water in de vorm van de Loire, grote en kleine kanalen en meertjes. Daarnaast zijn er ook steeds meer fietspaden.

Vandaag was het nog warmer dan gisteren, 39°C en gevoelstemperatuur 42°C. We zijn vroeg opgestaan en op tijd vertrokken voor een ritje van ca. 30km. Nadat we tegen twaalven terug op de camping waren, hebben we de rest van de dag doorgebracht in het zwembad. Dat was best leuk. Behalve de verkoeling van het water, dat inmiddels zo opgewarmd was dat je er de hele dag in kon blijven, ontstonden er allerlei leuke gesprekken in het water. Zwemchillen dus als het ware.

De caravan staat nu op onze tweede nieuwe plek vanaf een uur of vijf in de schaduw. Het blijft nog steeds erg warm, maar toch zeker een verbetering.

In de zon

In de schaduw

Vrijdag – warm, warmer, warmst

Vandaag werd het weer erg warm. Daarom hadden we in goed overleg besloten om de wekker heel vroeg af te laten lopen (07.00 uur, het is wel vakantie hoor) om voor de ergste warmte een leuke tocht te kunnen maken, ca. 30km. Veel van hetzelfde, dus daar ga ik niet weer een lang verhaal van maken. Ware het niet dat er nog iets amusants gebeurde. Nadat we om 09.00 uur vertrokken en ca. 5 km gereden hadden, kwamen we bij een veld met veel verschillende bloemen. Ik kende dat veld en had al bedacht daar een foto van te maken. Al komen die bloemen op de foto niet zo goed tot hun recht.

Ik maak alle foto’s met mijn smartphone. Marleen wilde dat veld nog mooier fotograferen met haar camera. Maar…………”waar is mijn tas”??? Tas vergeten, bij de caravan laten staan. Je ziet hem ook gemakkelijk over het hoofd, het is maar een klein tasje

Dus 5 km terug gefietst om de tas op te halen en weer opnieuw die 5 km.

Verder valt er van deze dag weinig te vertellen. Ik houd het daarom kort.

In een leuk dorpje aan de andere kant van de Loire hebben we op een leuk terras van een leuke taverne een fris drankje genuttigd

Samen met een Nederlands stel die op gewone fietsen met volle bepakking langs de Loire aan het fietsen zijn. Ze zagen er vermoeid en bezweet uit. Veel stoerder dan wij, maar ik was toch niet echt jaloers.

Ik heb een heleboel foto’s gemaakt van mooie vergezichten, bloemen en verschillende soorten fietspaden van deze dag. Ik heb er een paar geselecteerd.

Staalblauwe hemel en goudgele korenvelden

Mooie doorkijkjes

Heerlijke fietspaden

Bloemen, graan, vlas, klaprozen etc.

Nog meer fietspaden met een leuk tunneltje (let op mijn vinger links in beeld)

Maar ook een heel slecht wegdek

De middag in het zwembad. Bij het hek kan je Marleen zien aankomen als je héél goed kijkt

En ik heb vanavond gekeken naar de dames van de VS tegen Frankrijk. Wat een tempo, wat een energie. Als het tot een confrontatie tussen de Nederlandse vrouwen en die van de VS zou komen, dan maken de Nederlandse dames volgens mij geen schijn van kans. Zo’n gelukje als tegen Japan krijg je maar één keer.

Zaterdag – leuke buren

Onze dochter belde gisteren op. Ze knappen een oud huis op en hadden een partijtje tegeltjes te pakken gekregen, maar net een beetje te weinig. Het toeval wil dat die tegeltjes uit Briare komen en wij daar vlak bij op de camping zijn. In Nederland konden ze alleen een hele doos voor €150 kopen. Misschien hier goedkoper. Ik had al eerder verteld over de tegeltjesberg in Briare. De fabriek had gedurende 100 jaar kapotte tegeltjes gestort, maar al 60 jaar niet meer. Er is een museum  met een tegeltjeswinkel. Wij vandaag naar Briare gefietst. En ja hoor, net die tegeltjes waren daar te koop. In plaats van een hele doos, nu 3 matjes van 34x34cm voor €58,- Om dit succesje te vieren hebben we op een terras een extra grote sorbet met slagroom gegeten.

Er was ook braderie in Briare hadden we gelezen. Na goed zoeken gevonden, maar braderie in Frankrijk is kennelijk iets anders dan bij ons. Twee lullige tenten met wat spullen. Ik ben niet eens naar binnen gegaan, ook nog eens veel te warm.

Rommelmarkten, daar zijn ze goed in die Fransen (zie: rommelmarkt of brocante)

maar braderie, dat kenne ze nie.

Vanmiddag hebben we kennis gemaakt met leuke buren. Ed en Willem. Ze zijn vegetariër. Dat komt goed uit want wij zijn flexitariër. Ze hebben een vaste plek en bivakkeren hier het hele jaar. Ed is al behoorlijk bruin, Willem trouwens ook maar net iets minder. Ze hebben allebei een witte snor, net als ik.

Het zou ook kunnen dat het Willemiena is en niet Willem.

Nogmaals onze leuke buren

Zondag – einde vakantieblog

Het einde komt eraan. Vandaag een kleine 300km rijden naar onze vaste doorreiscamping in Péronne, net voorbij Parijs. Parijs passeer je nooit zonder oponthoud, ook niet op zondag. Maar het viel erg mee. Net voor Parijs nog even een vroege lunchpauze

Dan op naar Péronne. Over dit stadje heb ik al vaker geschreven. Veel zie je hier over de veldslagen in de eerste WO aan de rivier de Somme die door Péronne loopt, oorlogsbegraafplaatsen, veel lege fabrieken etc. Eén dag is genoeg, je zou er depressief van worden. Ik heb een passend muziekje uitgekozen dat mogelijk de psychische gesteldheid van de inwoners weergeeft.

Bedankt voor het meelezen. Volgende week zondag weer “back to normal”.