Picknicktafel

Ik wil nog even terugkomen op vorige week. Ik krijg regelmatig reacties op hetgeen ik schrijf. Soms via mail en vaak door middel van het reactieformulier onderaan de blogpagina. Vorige week kreeg ik meer reacties dan gemiddeld. Niet iedereen leest de reacties. Op de desktop zijn ze makkelijk te zien, maar op de smartphone zie je ze niet direct (de drie streepjes rechts bovenin). De leukste reactie laat ik nog even zien:

“Helemaal mee eens! Ik vind dat mensen die over hun privacy zeuren nu alvast maar een formulier moeten ondertekenen dat ingeval van opnamen op de ic hiervan afzien i.v.m privacy”.

Deze reactie kwam van mijn jongste zus. Die is 9 jaar jonger dan ik en heeft haar emoties nog net even iets minder onder controle dan ik. Ze stuurde me ook nog een filmpje dat betrekking heeft op het onderwerp van vorige week. Dit filmpje circuleert op sociale media dus waarschijnlijk hebben de meeste lezers het al gezien. Voor de volledigheid laat ik het ook nog een keer zien:

De picknicktafel

Sinds een week hebben we een super mooie picknicktafel op onze natuurpoort.

Vorig weekend gezamenlijk in elkaar gezet en met beton verankerd in de grond. Zo’n mooie tafel is natuurlijk gewild en om te voorkomen dat geïnteresseerden hem per ongeluk op een aanhanger zouden laden, hebben we hem vastgezet, gegoten in beton.

Natuurlijk waren er mensen in mijn omgeving die waarschuwden. “Hij staat op de verkeerde plaats, dat wordt een hangplek”. Maar ja, de locatie is juist geschikt voor wandelaars waarvoor we hem ook gekocht hebben. Je kan toch moeilijk bij iedere beslissing rekening gaan houden met hangjongeren. En wat mij betreft mogen ook hangjongeren er best gebruik van maken. Chillen, blowen, drinken, de liefde bedrijven, als ze het maar beperken tot de late uurtjes en hem netjes achterlaten .

Maar dat doen ze dus niet. Zaterdagochtend, lege flessen, een wietzakje, peuken, een uit de grond getrokken boompje, modder op de banken. Zucht.

En toch ga ik er niet aan toegeven. Misschien op vrijdagavond een briefje op de tafel leggen met het vriendelijke verzoek om alle rommel in de prullenbak 15 meter verderop te deponeren. Zou het helpen?

Ik weet zeker dat op het moment van lezen bij veel lezers allerlei alternatieve oplossingen zullen opborrelen. Ik houd me aanbevolen voor doeltreffende suggesties (onderaan in het reactieformulier).