Categorie: Uncategorized

Er zijn mensen op deze wereld die je iedere keer weten te verbazen, maar toch ook niet. Neem bijvoorbeeld de president van Turkije, Erdogan.

We waren al van hem gewend dat hij zo af en toe maatregelen neemt die niet erg democratisch zijn. Nu heeft hij iets bedacht dat weer een stapje verder gaat. Hij liet zijn enige echte concurrent voor de presidentsverkiezingen van volgend jaar Ekrem Imamoglu, gewoon arresteren omdat de man (burgemeester van Istanboel) mensen van de kiescommissie beledigd heeft. Hij heeft twee jaar cel gekregen zodat hij uitgeschakeld is.

Een ander voorbeeld is Donald Trump. Die vindt zichzelf zo geweldig dat hij ruilplaatjes van zichzelf heeft laten maken. Ruilplaatjes van voetballers krijg je in Nederland gratis bij de boodschappen. Maar gratis is een woord dat niet in het woordenboek van Trump voorkomt. Je kan ze kopen voor 99 dollar per stuk. De opbrengst komt volledig ten goede aan de portemonnee van Donald him self. Natuurlijk heeft hij zijn volgers het dringende advies gegeven om ze zo snel mogelijk te kopen, voordat ze op zijn.

Ze zullen op Marktplaats vast wel onder de prijs verkocht gaan worden. Daar moeten de Nederlandse Trumpaanhangers nog even op wachten.

Af en toe komt er een nieuwe dwaas bij. Deze week werd een corruptieschandaal in het Europese Parlement bekend. De mensen die werken in onze Europese bureaucratie ontvangen daarvoor zeer riante salarissen, pensioenen en additionele vergoedingen. Nu weer zonder slag of stoot een verhoging van 7% i.v.m. inflatie. Maar toch is het voor sommigen niet genoeg. De Griekse Eva Kaili, vice voorzitter van het EU parlement, heeft geprobeerd om de EU iets aardiger te laten zijn voor Qatar en Marokko, bijvoorbeeld door visumvrij reizen voor mensen uit deze landen voor te stellen. Om dit streven kracht bij te zetten sprak ze lovende woorden.

Ze zei o.a. in het EU parlement: Qatar is a frontrunner in labour rights, minimum wages…….”. Dus Qatar is een voorloper op het gebied van arbeidsomstandigheden en het verhogen van het minimum loon. Dat moet bij veel collega’s toch wenkbrauwen hebben doen fronsen. Eva werd daarvoor heel goed betaald door Qatar en Marokko. Bij haar thuis werd ∈500.000 aan contanten gevonden. Haar vader werd gearresteerd toen hij een hotel verliet met een koffer vol biljetten van ∈50. Overigens zijn er nog drie collega’s van Eva gearresteerd in verband met deze zaak. In totaal is er 1,5 miljoen aan contanten gevonden.

Ik kan er vast nog een paar “bloemrijke”figuren bij zetten. Maar aangezien het zaterdag 23.30 uur is en ik morgenochtend vroeg op moet voor een wandeling, is dit voor deze keer genoeg.

Ik schrijf regelmatig over geldkwesties. Onder andere over de financiële problemen die mensen lijken te ondervinden door de inflatie en hoge energieprijzen. Ik schrijf: Lijken te ondervinden, want vrijdag zag ik een item op het journaal over de vuurwerkverkopen die alle records gaan breken.

Er is nu al meer geld uitgegeven aan vuurwerk dan in 2019, dus vóór corona, inmiddels al voor 100 miljoen euro. Dat lijkt misschien niet veel als je het vergelijkt met wat Ronaldo gaat verdienen in de zandbak van Saoedi Arabië, namelijk 200 miljoen dollar per jaar. Het lijkt ook niet veel als je het berekent per gezin, namelijk €39. Dat kan je makkelijk betalen van die €190 energiesubsidie. Maar ik vind het een idioot hoog bedrag in een land waar moord en brand geschreeuwd wordt over energie-armoede, inflatie-honger etc.

Ook bijzonder vind ik het dat veel Nederlanders tijdens de kerstperiode naar Londen gaan om een kerstmarkt te bezoeken.

Dus niet net over de grens naar Düsseldorf of Antwerpen, maar ook bijvoorbeeld naar Barcelona, Dublin en Praag om wat boodschapjes te doen op die kerstmarkt die er waarschijnlijk niet veel anders uitziet dan alle andere kerstmarkten.

Het lijkt erop dat die €190 energiesubsidie voor veel mensen toch niet zo erg noodzakelijk was.

Een echte boom of een nepper?

In mijn dorp Wouwse Plantage zit één van de grootste kerstboomkwekers van Europa. We rijden, fietsen of lopen dagelijks langs de treurige monocultuur van kerstboompjes in diverse maten. Het is groen, maar dan heb je het wel gehad.

Als begin december alles in gereedheid wordt gebracht voor de oogst en transporten naar alle Nederlandse verkooppunten en verder Europa in, begint bij ons de vraag weer op te spelen: Nemen we dit jaar een echte kerstboom of halen we de oude nepboom van zolder?

Met een echte kerstboom heb je het probleem dat omstreeks eerste kerstdag de naalden gaan uitvallen. Een boom zonder naalden, met alleen ballen en een piek, ziet er nogal treurig uit.

Daarom moet je hem water geven om vroegtijdig sterven te voorkomen. Een soort palliatieve zorg zeg maar om hem tot begin januari in leven te houden. Zonde van zo’n mooie CO2 verbruikende boom! Niet erg duurzaam. Maar die nepboom, is die duurzamer dan een echte?

Google brengt soms een antwoord, maar vaak ook niet. Als je naar iets concreets zoekt zoals het aantal inwoners van b.v. Standaarbuiten, dan vind je 1935 in 2005. Maar inmiddels kan het aantal door een AZC veel hoger zijn. Of juist veel lager door oversterfte ten gevolge van corona-uitbraak in een verpleeghuis. Als je hoofdpijn hebt en je zoekt je toevlucht tot Google, kom je waarschijnlijk uit bij een hersentumor. Niet wat je hoopte te vinden.

Ook bij de kerstboom kom je bij Google niet veel verder. De duurzaamheid van een nepboom hangt af van hoe lang je hem gebruikt. Die van ons is minimaal 28 jaar oud. Dus die zal het qua duurzaamheid wel winnen van een echte boom. Maar zelfs een nepboom gaat naalden verliezen en ik heb ontdekt dat water geven dan niet helpt.

Ik ben eruit: Helemaal geen boom. Geen naalden, geen palliatieve boomzorg en niet naar de zolder. We hangen wel een paar ballen her en der in de kamer.

Of gewoon een poster van een kerstboom aan de muur

Nu Marleen nog overtuigen.

Af en toe wordt ik geconfronteerd met een woord of begrip dat ik nog niet ken. Deze week viel mijn oog op de volgende kop in de krant:

“De prijs van off-grid wonen”.

Aangezien je nooit te oud bent om je vocabulaire uit te breiden, ben ik in het artikel gedoken. Off-grid wonen is wonen zonder aansluiting op water, elektriciteit, gas en riool. Mijn eerste gedachte was: Hoe doe je dat???

Off-grid wonen gebeurt in een tiny house (€65.000) of in een andere vorm van huisvesting zoals een huis gemaakt van met aarde gevulde oude autobanden (€250.000), een zogenaamde aardewoning.

Ze zijn dus niet aangesloten op het elektriciteitsnet, maar helemaal zonder elektra is toch wel lastig en dus liggen er zonnepanelen op het dak en staat een batterij voor opslag naast de woning (€6800). Verwarmen gebeurt met een houtkachel. Maar de prijs van hout stijgt inmiddels razendsnel (€200/m3). Voor douchen, afwassen etc. wordt regenwater gebruikt dat opgevangen wordt in tanks en voor gebruik gereinigd wordt door 4 verschillende filters (kosten onbekend). Met onze steeds droger wordende zomers, lijkt me dat een uitdaging. Het afvalwater mag je niet zo maar weg laten lopen. Dat wordt eerst gezuiverd in een helofytenfilter, een bak met zand, grind en rietplanten.

Naar de wc gaan is niet echt een feest in zo’n off-grid woning. Het is me niet duidelijk of de wc binnen of buiten is. Je moet in zo’n tiny house zuinig zijn met ruimte.

De plas en de poep worden gescheiden opgevangen. Ik vraag me af, als je beide moet doen, of je dan snel van emmer moet wisselen. Dat zou rommelig kunnen worden. De emmer met urine wordt geleegd in het helofytenfilter. De grote boodschap wordt bedekt met een laagje zaagsel. Eén keer per week (??!!) wordt de emmer geleegd op de composthoop. Na twee jaar heb je dan goede compost voor de tuin. ‘Zomers bij 27ºC lekker in de tuin zitten, genieten van de vogels en met de geur van de composthoop wordt een geheel nieuwe beleving.

Ik ben echt niet te beroerd om een stukje welvaart in te leveren. Maar hier wordt ik niet bepaald enthousiast van. Niet zodanig dat ik een bord Te Koop op ons huis zou zetten om een off-grid tiny house te gaan zoeken. Je kan natuurlijk ook je eigen huis off-grid maken. Het leven wordt zeker goedkoper. Maar ik zie mezelf niet iedere week een emmer stront in de compostbak legen. Ik zou het dan nog liever dagelijks doen. Want poepen op een laag stront van 5 dagen geleden is volgens mij geen pretje.

Misschien komt het er toch nog eens van als Hugo de Jonge met een nieuw huisvestingsplan komt. Een plan waarbij mensen in een te groot huis, net als boeren, uitgekocht worden en kunnen kiezen tussen een tiny house off-grid of dakloos worden. Maar aangezien de plannen van Hugo toch nooit uitkomen, hoef ik daar niet bang voor te zijn.

Oekraïne

De Oekraïners gaan een zware winter tegemoet. De Russische bombardementen hebben energiecentrales in het hele land ernstig beschadigd. In Oekraïne kan het kwik ’s winters dalen tot -20°C. Veel huizen zijn geheel of gedeeltelijk verwoest. Mensen zitten dus letterlijk in de bittere kou, in kapot geschoten huizen zonder ramen. De stichting Kachels voor Oekraïne zamelt geld in en brengt gaskachels naar Oekraïne om de winter door te komen. Al voor 70 euro help je een gezin in Oekraïne aan een warme kachel. Misschien kan er van de €190 energiesubsidie nog een kacheltje af.

Kachels voor Oekraine

Een boze imam

Meestal gaan voetballiefhebbers rellen als hun ploeg verloren heeft. Waarschijnlijk uit frustratie en omdat ze lichtelijk zwakbegaafd zijn. Maar Marokkanen doen het anders. Zij gaan juist rellen als hun ploeg gewonnen heeft. Zoals eerder deze week in Amsterdam, Den Haag en Rotterdam.

Meestal komt er na misdragingen geen reactie uit de Marokkaanse gemeenschap. Maar deze keer wel. Een zeer boze Imam heeft zittend in zijn auto in de regen een videoboodschap opgenomen waarmee hij hoopt te bereiken dat het niet meer zal gebeuren.

Helaas was het na de volgende overwinning toch weer mis, alhoewel iets minder heftig.

snel rijk worden met Macaroni

De Amerikaanse vrouw Amanda Ramirez klaagt het bedrijf Kraft Heinz aan wegens misleidende reclame voor zijn macaroni met kaas en eist een schadevergoeding van 4 miljoen dollar. Op de verpakking staat dat het 3½ minuut duurt om de maaltijd te bereiden in de magnetron. Aangezien het openen van de verpakking en het toevoegen van kaas en water niet bij de 3½ minuut meegeteld zijn, vindt mevrouw Ramirez dat de informatie over de bereidingstijd niet klopt.

Als de rechter deze claim honoreert, wordt het interessant om de pakjes en zakjes macaroni van alle merken bij de Jumbo en AH te toetsen op bereidingstijd ten opzichte van de informatie op het pakje. Snel rijk worden met macaroni.

Tranen

Kennen jullie hem nog? Het bijtertje Luis Suarez?

Ontroostbaar huilt hij nadat Urugay door een doelpunt van Japan in een andere wedstrijd is uitgeschakeld. Soms lijden zijn emotie tot het bijten van een tegenstander of ander irritant gedrag, nu waren het tranen. Arme Luis.

Lionel Messi

Ik las deze week de column van Sjoerd Mossou. Hij schreef over Lionel Messi, de stervoetballer die jarenlang belangrijk was voor de successen van Barcelona. Nu speelt hij in Frankrijk voor Paris Saint-Germain dat eigendom is van Qatar. Hij verkaste niet omdat Barcelona van hem af wilde, maar omdat ze zijn megasalaris niet meer konden betalen. Paris Saint-Germain kan dat met het Qatarese oliegeld wel. Sjoerd somde enkele wetenswaardigheden op:

• Hij verdient 140 miljoen per jaar aan salaris en sponsordeals, ook als uithangbord voor Qatar.
• Hij is officieel toeristisch adviseur van Saoedi-Arabië voor 25 miljoen euro per jaar.
• Hij heeft nóg een mega contract getekend  in ruil voor zijn Instagram posts van – en bezoekjes aan kustplaats Jeddah. “Bezoek Jeddah voor een authentieke Arabische ervaring” volgens Messi.

Het is natuurlijk erg vervelend voor Lionel dat hij met zijn Argentijnse team dat als topfavoriet voor de wereldtitel wordt gezien, verloor met 2-1 van Saoedi-Arabië. Heel veel medelijden heb ik niet met hem.

Iedereen wil een ruim inkomen verdienen om prettig te kunnen leven. Dat begrijp ik helemaal. Maar Lionel Messi verkoopt zijn instagramfoto kennelijk met gemak aan de duivel. Want mensenrechten? De moord op Khamal Khashoggi? De oorlog in Jemen? De jacht op homo’s? Onthoofdingen? Messi doet niet aan morele dilemma’s. Als je maar genoeg betaalt.

We hebben overigens in Nederland onze eigen Lionel Messi, namelijk Ronald de Boer. Hij is ambassadeur voor Qatar. Hij heeft er gevoetbald en is ook voetbalanalist voor de televisie. Ik vermoed dat hij daarmee geen 25 miljoen euro per jaar verdient zoals Messi. Alhoewel hij geen armoedzaaier is met zijn bankrekening van 5,5 miljoen euro. Wel voor een deel verdiend in Qatar dus. Als ambassadeur kan je jouw broodheer niet te veel afvallen. En dus verklaart hij met stalen gezicht:

“De duizenden doden die bij het bouwen van de stadions zouden zijn gevallen, zijn cijfers die uit zijn verband zijn gerukt. Er zijn zeker doden gevallen, maar er gaan nou eenmaal mensen dood. De huidige emir is een man met een goed hart die het beste wil voor iedereen die in Qatar woont en werkt”.

Ik begrijp niet waarom hij nog in Nederland woont. Gezellig iedere week op de koffie bij die vriendelijke emir die eigenlijk te goed is voor deze wereld.

Een schele baby

toekomstperspectief voor Willem Engel

Groot nieuws

Ik had al eerder aangekondigd dat er een nieuwe telg in de familie zou komen. Vrijdag was het zo ver en werd Lea geboren. Een prachtige dochter van onze dochter en schoonzoon en daarmee ons eerste kleinkind. We zijn natuurlijk apetrots alhoewel wij daar zelf natuurlijk niets voor hebben hoeven doen. Dat komt waarschijnlijk nog. Hierbij nog een toepasselijk muziekje:

Moeders

Af en toe schrijf ik iets over mijn moeders en onze mantelzorgactiviteiten. Vorige week hebben we mijn schoonmoeder verhuisd. Van de tweede etage naar de begane grond. Omdat het lopen erg moeizaam gaat, zou een plaats dichter bij het restaurant van het verpleeghuis een verbetering van haar situatie zijn.

Het verpleeghuis is gevestigd in het voormalige gemeentehuis van Wouw. Bij de verbouwing is men kennelijk vergeten om de deuren aan te passen. Helaas kon het loodzware ziekenhuisbed niet door de deuropening gereden worden, te breed. Dus moest het op zijn kant. Maar daarvoor moesten eerst diverse uitstekende attributen zoals een lamp gedemonteerd worden. De hele verhuisoperatie was veel meer werk dan we verwacht hadden. Nu blijkt ook de verwarming in dat appartement niet te functioneren. Het appartement stond al enkele weken leeg en het was nog steeds niet koud geweest. Nu zat ze ineens in een koude kamer. De huismeester was ziek en het gebouw is van een woningbouwvereniging en dus is de verwachting dat reparatie nog wel even zal duren. Voorlopig moet ze het doen met een elektrisch kacheltje.

Er was ook leuk nieuws. Mijn moeder die in een verpleeghuis voor dementerenden woont, werd gevraagd om mee te doen in het programma “Later Als Ik Groot Ben” van Jochem van Gelder. Mijn moeder is een optimistisch en positief ingesteld mens en dus prima geschikt voor zo’n rol.

Hoe weet Sinterklaas mijn naam?

Het duurt niet lang meer of het is weer 5 december. Los van de Zwarte Piet ongeregeldheden die er vast wel weer zullen komen, blijft het toch een heel leuk kinderfeest. Mijn zus stuurde me een leuk filmpje toe dat ik jullie niet wil onthouden.

Hoe weet Sinterklaas mijn naam?

Wandelroute langs planeten

In onze natuurpoort in Wouwse Plantage wordt momenteel gewerkt aan een nieuwe wandelroute. Ons gewaardeerd bestuurslid Marcel die amateur astronoom is, heeft ons zonnestelsel op schaal uitgezet in het landgoed Wouwse Plantage. Het kunstwerk De Blossom op de parkeerplaats van de natuurpoort dient als onze zon. Langs wandelpaden staan borden van cortenstaal met informatie over de betreffende planeten. De afstand tussen de zon en het eerste bord (Mercurius) is 57 meter en tussen de zon en het laatste bord (Pluto) is 11 km. Als je alle planeten wilt zien, is het een fikse wandeling want terug is weer 11 km. Op ieder bord staat ook een QR-code die leidt naar een pagina van een website met daarop nog veel meer informatie over die planeet. Inclusief bewegende beelden.

http://www.pinsplanetenpad.nl

We hebben inmiddels 5 planeten ingegraven en verzwaard met 50 kg snelbeton. De rest volgt binnenkort. De route zal waarschijnlijk in maart 2023 door wetenschapsjournalist Govert Schilling officieel geopend worden.

Ouderenzorg heeft deze week een heel nieuwe betekenis voor mij gekregen. Natuurlijk weet iedereen (en ik ook) dat er een probleem in de zorg is. Het aantal oudere mensen neemt toe. Simpelweg omdat mensen langer leven.

Ik zit in het vakje links boven, als ik in 2040 nog leef natuurlijk. Daar ga ik vooralsnog maar even vanuit. Al die oudjes hebben zorg nodig want ouder worden gaat met gebreken zegt men. De twee onderste vakjes in het schema geven daar een weinig optimistisch beeld van. Al die zorg wordt te duur en er is nu al niet genoeg personeel. In 2040, dus juist als ik mogelijk aan een beetje zorg toe ben, is het aantal mensen dat in de zorg zou moeten werken 1 op 4. Nu is dat nog 1 op de 7. Dat gaat natuurlijk niet lukken want er zijn nog andere banen die van personeel voorzien moeten worden. Wat dat gaat betekenen voor mijn generatie werd deze week door diverse deskundigen nog eens in expliciete termen uitgelegd. Er moeten keuzes gemaakt worden! Wat doen we nog wel en wat doen we niet meer? Enkele voorbeelden:

• Meneer K. van 87 heeft een versleten knie en tevens longontsteking. Beste meneer K. zegt u het maar: Moeten we de knie vervangen of u van die longontsteking bevrijden?
• Meneer P. van 89 rookt en is een stevige drinker. Hij is gevallen in aangeschoten toestand en heeft een flink gat in zijn hoofd. Sorry meneer P. Eerst stoppen met roken en drinken. Dan zien we wel wat we met dat hoofd van u kunnen doen.
• Mevrouw S. van 91 wordt in het ziekenhuis binnengebracht na een zwaar verkeersongeval. Sorry mevrouw S. Van de politie hebben we vernomen dat het ongeval uw schuld was. Dan kunnen wij niets voor u doen.

Een oplossing voor dit probleem zou kunnen zijn dat deze ouderen een korte medische opleiding volgen zodat ze elkaar kunnen voorzien van de noodzakelijke medische hulp. Daarnaast kunnen Google en YouTube goede hulp bieden met mooie filmpjes van operaties. De knie van meneer K. vervangen kan toch niet zo moeilijk zijn met een goed gevulde gereedschapskist.

En het gat in het hoofd van meneer P. dichten is een kwestie van naald en draad en een EHBO-doos.

Mevrouw S. helpen we dan met wat homeopathische kruiden en 2x per week yoga. Als dat niet voldoende blijkt te zijn, dan is dat een kwestie van doodgewone pech. Ze was per slot al boven de negentig.

Er kan natuurlijk wel eens wat mis gaan, maar van fouten kan je leren.

Opleidingsinstituut LOI kan in het gat van de amateur medische opleidingen stappen met gerichte theoretische cursussen waarin de volgende begrippen grondig uitgediept worden:

• snijden
• naaien
• afhechten
• plakken
• zagen
• verbinden
• masseren
• verwijderen
• (af)wikkelen
• insmeren
• diverse verdovingstechnieken
• fysiotherapie
• rolstoelrijden
• rollatortechniek

Ik kijk er naar uit om zo’n cursus te gaan volgen! Ik volg LOI op de voet om de eerste te zijn die zich inschrijft. Je bent nooit te oud om te leren. Zo ziet de toekomst er toch nog leuk uit. Gezond en gezellig oud worden.

Hoe moet het verder met de huizenbouw? Weer een schimmige pseudowet naar het land der fabelen verwezen. Oh Oh overheid, de rekening van besluiteloosheid en vooruitschuiven wordt almaar hoger. Nu moet voor ieder nieuw bouwproject een “stikstofberekening” gemaakt worden. Dat is niet zo maar een sommetje zag ik deze week op het nieuws. Voor een simpel klein bouwproject omvat zo’n rapport al gauw 800 pagina’s. Voor een wat groter project wordt dat al snel 1800 pagina’s.

Eerst gaat een ingenieursbureau inzichtelijk maken hoeveel verkeersbewegingen er te verwachten zijn, wat die (vracht)auto’s gaan uitstoten, welke emissies er nog meer te verwachten zijn etc. Met een mooi computerprogramma wordt vervolgens berekend hoeveel stikstof op welke plaats zal neerslaan. Daarna moet door een ecoloog beoordeeld worden welke effecten die stikstof zal hebben in het natuurgebied waar het zal neerslaan. En of dat natuurgebied die stikstof kan hebben of niet. Op basis daarvan wordt dan bepaald of er voldoende “stikstofruimte” is.

Ingenieursbureaus die het eerste deel van het onderzoek moeten uitvoeren, zijn er genoeg. Handenwrijvend hebben die de uitspraak van de Raad van State aangehoord. De euro’s zullen weer in grote hoeveelheden binnenstromen. Maar ecologen, die zijn er niet zo veel, niet genoeg in ieder geval. Je voelt al aankomen dat er veel tijd zal verstrijken voordat zo’n onderzoek uitgevoerd zal zijn. Behalve veel vertraging zullen de huizen nog duurder worden.

Hoe moet het verder met de huizenbouw? Onze eeuwige optimist Hugo de Jonge, minister van huisvesting, zal deze kabinetsperiode waarschijnlijk veel grijze haren krijgen.

Energievakantie

De nieuwste trend is het ontlopen van hoge energietarieven door de verwarming uit te zetten en de winter door te brengen in een warm land. Reisbureaus bieden al speciale “energiepakketten” aan. Essent geeft hiervoor tips en heeft zelfs deze banner op zijn website:

Ik kan me voorstellen dat die energievluchters interessante objecten voor inbrekers achterlaten. Dan kunnen de kosten groter worden dan de baten. Een verblijf in die warme landen is overigens niet altijd zonder risico blijkt uit onderstaande filmpjes.

olifant valt vakantiegangers aan

Krokodil in de straat

toeristen krijgen modderdouche

Maar al die Nederlanders in de uitgestorven badplaatsen kunnen wel iedere avond lekker bingo of andere leuke spelletjes doen met elkaar.

Reuze gezellig!

Binnen enkele weken zal er een nieuwe telg geboren worden in onze familie. Daar heb ik al eens eerder gewag van gemaakt. Deze week hebben we onze uitzet uitgebreid met een tweedehands box met matrasje en boxkleed. Matras en boxkleed zijn niet door de keuring van mijn dochter gekomen. Matras mag niet in een box en boxkleed is niet van het juiste materiaal.

Nu zat ik mij af te vragen hoe ik genoemd wil worden als opa. Die vraag is nog niet echt relevant want het zal nog wel even duren voordat het kind zal praten, het is nog niet eens geboren.

Ik ben gaan onderzoeken welke mogelijkheden er zijn en kwam op een forum waar dit onderwerp besproken werd. Aangezien er meestal meerdere opa’s en oma’s zijn, moet er achter het woord opa nog iets komen om de betreffende opa te identificeren als die leuke opa uit dat kleine dorp.

Vaak wordt gekozen voor de woonplaats. Maar dat vind ik een slecht idee. Opa Wouwse Plantage klink niet lekker en is veel te ingewikkeld. Opa Krook dan. Dat klinkt als een opa van 95, ook niet goed. Soms wordt het huisdier toegevoegd om duidelijk te maken om wie het gaat. Opa poes dus. Vind ik ook niet lekker klinken en aangezien de andere opa ook poezen heeft, ligt die keus niet voor de hand.

Ik las over iemand die opa boot werd genoemd vanwege het vaartuig waarmee ze op vakantie gaan. In mijn geval wordt het opa caravan. Maar wat nou als we de caravan zouden verkopen. Wordt het dan Opa B&B?

Opa rolstoel omdat de betreffende opa  kan niet lopen. In ons geval kunnen beide opa’s wel lopen dus dat wordt ook niks. Ook las ik dat de ene opa gewoon opa wordt genoemd en andere opa opi wordt genoemd. Maar dat wordt ruzie want welke van de twee opa’s wil nou opi genoemd worden. Misschien moeten we het maar gewoon simpel bij opa Louis houden.

De wondere wereld van het gas.

Nederland en de rest van Europa moeten van het gas af. Sinds de oorlog in Oekraïne hoeven we niet meer te rekenen op gas uit Rusland. Met als gevolg dat de gasprijs enorm gestegen is want de hele wereld is nu op zoek naar LNG (vloeibaar gas) dat met speciale tankschepen wordt aangevoerd.

Eerst was men bang dat we de winter niet warm zouden doorkomen. Maar de gasopslag is nu aan het begin van de winter zo goed als vol. Ook in andere Europese landen is er voldoende gas om de winter door te komen en het is nog volop zomer dus er wordt nauwelijks gas gebruikt. Maar we moeten ook rekening houden met de volgende winter. De gasreserves moeten volgend jaar opnieuw aangevuld worden en wie weet gaat het dan wel erg koud worden. En dus is de prijs van gas nu nog steeds hoog.

Nu doet zich een merkwaardige situatie voor. Er liggen namelijk tientallen tankschepen met LNG voor de kusten van Europa te dobberen omdat ze hun lading niet kwijt kunnen. Voordat vloeibaar gas gebruikt kan worden in de apparatuur in onze huizen, moet er een beetje stikstof aan toegevoegd worden. Daar heb je een speciaal fabriekje voor nodig. Een simpele installatie om stikstof toe te voegen aan het gas. Opslagterminals en die speciale installaties zijn er wel, maar veel te weinig. In Nederland is er een opslagterminal op de Maasvlakte:

Maar hier kan nog geen stikstof toegevoegd worden, het is alleen maar opslag. Dit gas zonder stikstof kan alleen in industriële systemen gebruikt worden, niet in onze cv-ketels.

In de Eemshaven ligt een drijvende terminal mét een installatie om stikstof toe te voegen.

Helaas is dat niet genoeg, de capaciteit moet omhoog. Zo’n installatie om stikstof toe te voegen kan makkelijk in een jaar gebouwd worden. Voor de opslagtanks ligt dat anders. Aan een tank voor vloeibaar gas worden andere eisen gesteld dan aan een opslagtank voor limonade. Dus handen ineen en als de sodemieter beginnen met bouwen!

Maar als die tankers nú al liggen te wachten om onze reserve-opslag voor volgende winter te vullen, zou je zeggen dat er geen groot tekort is aan LNG. De prijs zou dus verder moeten kunnen zakken. Maar ik vrees dat we overgeleverd zijn aan handige handelaren die heel rijk gaan worden aan LNG.

Jerry Lee Lewis

Deze week is Jerry Lee Lewis overleden op 87 jarige leeftijd. Eén van de grondleggers van de rock-‘n-roll. In 1957 brak hij door, hij was toen 22 jaar oud. Een korte “bloemlezing” uit zijn turbulente leven:

• Hij trouwde toen hij 16 jaar oud was.
• Een jaar later trouwde hij voor de tweede keer.
• Zijn derde echtgenote bleek pas 13 jaar oud te zijn en was ook nog eens een achternicht van hem. Hij bleek ook nog niet officieel gescheiden van zijn tweede vrouw.
• Zijn vierde vrouw verdronk in een zwembad, kort voor de scheiding.
• Zijn vijfde vrouw stierf na 88 dagen huwelijk onder verdachte omstandigheden.
• Met zijn zesde huwelijk verliep kennelijk enigszins normaal.
• In 2012 trouwde hij met zijn zevende echtgenote.

Hij kreeg 6 kinderen. Zijn zoon Jerry Lee jr. kwam op 19 jarige leeftijd om het leven bij een auto-ongeval en een ander kind verdronk in het zwembad van zijn vader. Verder schoot hij op zijn verjaardag per ongeluk zijn bassist neer die dit ongelukje overigens overleefde.

Hieronder 3 fragmenten achtereenvolgens uit 1957, 1964 en 1971.

Over een maand begint het WK-voetbal in Qatar. Een belachelijke plek voor een voetbaltoernooi natuurlijk. Voetballen kunnen ze daar niet en het is er veel te heet. Het bouwen van de stadions heeft bloed, zweet en tranen gekost. En niet te vergeten mensenlevens. Volgens onderzoekers zijn ca. 6500 gastarbeiders om het leven gekomen, volgens de wereld voetbalbond slechts 2. Als de waarheid ergens in het midden ligt, nog steeds heel veel.

Tijdens één van mijn vele fietstochtjes in de omgeving zag ik plotseling een klein stukje Qatar, een kameel in de wei!

We hebben in Wouwse Plantage al te maken gehad met drugslabs, met een martelcontainer en nu ook al een stukje Qatar. De kameel met de naam Gerard stond niet op een stukje geïmporteerd woestijn, maar gewoon op echt Hollands raaigras. Een Nederlands weiland met raaigras heeft wel overeenkomsten met een woestijn. Beiden zijn een monocultuur waar niets anders op groeit. Arjen Lubach heeft kort geleden in een uitzending op een “mooie” manier aandacht besteed aan het fenomeen raaigras en het misplaatste romantische gevoel dat een weiland met raaigras bij velen opwekt.

Nieuwe Cabaretier.

Nederland is rijk aan cabaretiers. We hebben Joep van het Hek, Hans Teeuwen, Najib Amhali, Anne Neuteboom, Ronald Goedemondt, Paulien Cornelisse, Javier Guzman, Soundos El Ahmadi, Guido Weijers, Herman Finkers, Claudia de Breij, Jochem Myjer en vast nog een heleboel anderen. Sommigen maken platte humor over poep en pies, anderen wat subtieler. Maar we hebben ook een cabaretier die naast grappenmaker ook parlementariër is. Hij maakt “grappen” die van een heel andere orde zijn. Ik heb al vaker aandacht aan hem besteed in zijn rol als parlementariër. Als cabaretier nog niet, al gaan die twee rollen steeds meer in elkaar over. Het wordt wel een beetje eng als hij zijn eigen grappen ook nog serieus gaat nemen. Nog enger wordt het omdat hij met zijn partij op ongeveer 4 zetels in de peilingen staat en dat dus ongeveer 400.000 mensen op hem willen stemmen.

Hij is nog niet zo lang gelden vader geworden. Misschien heeft hij last van een ernstige postnatale depressie. Of het is gewoon een gevaarlijke gek! Volgens mij moet de begroting voor geestelijke gezondheidszorg drastisch omhoog!

Sinds twee weken zijn we de gelukkige bezitters van een hybride warmtepomp. Hij verwarmt ons huis als het niet al te koud is. Als het flink gaat vriezen zal de cv-ketel bijspringen. Vorig jaar november besteld en nu pas geleverd. Zo schiet het niet op met de verduurzaming/energietransitie.

Het ding is keurig geïnstalleerd en de monteurs hebben geen rommel achtergelaten. Maar zodra de installatie gereed was, waren de monteurs verdwenen. Ik had enige uitleg over instelmogelijkheden wel fijn gevonden. Maar de baas antwoordde mij per mail dat het apparaat ingesteld was op onze situatie. Dat is vreemd want hij weet namelijk onze situatie en wensen op verwarmingsgebied helemaal niet. En dus zal ik het zelf gaan uitzoeken.

Ik kan me voorstellen dat niet iedereen weet hoe een hybride warmtepomp eruit ziet.

Er is een buitendeel met een grote ventilator en een compressor die warmte aan de buitenlucht onttrekt. Het is bepaald geen sieraad voor de tuin. Wij hebben er een kast omheen laten zetten om het visuele leed enigszins te verzachten:

De witte isolatiegoot gaan we nog een neutraal kleurtje geven.

En er is een binnendeel dat naast de cv-ketel hangt: Een kast met elektronica en een warmtewisselaar die de warmte overdraagt aan het cv-water :

Nu zal de gastrekening omlaag gaan en de elektriciteitsrekening omhoog. Maar niet evenveel als het goed is. Daar moeten de zonnepanelen voor zorgen.

Prijs

Ik ben zaterdag met mijn vriend Peter naar de Dutch Open badminton in Almere geweest. Ik ben 2½ jaar geleden gestopt met badminton en begonnen met tennis. Maar badminton blijft altijd een prachtige en soms sensationele sport om naar te kijken, zeker als er op topniveau wordt gespeeld. Zaterdag werden de halve finales gespeeld. Na afloop van iedere wedstrijd mochten de winnaars enkele shuttles het publiek in slaan. Wie een shuttle kon vangen, kon bij de organisatie een prijs ophalen.

Eén van de shuttles landde precies op mijn schoot. Ik hoefde helemaal niet te vangen. Deze geweldige prijzen mocht ik in ontvangst nemen: Een tube sportbalsem met een no touch massage roller en een pet:

Veel “fit”, wat zal ik me de komende tijd fit voelen!

We wilden de dag afsluiten met een etentje. Maar dat bleek niet eenvoudig. Ondanks alle energie-armoede, inflatiestress en voedselbankellende was er in Almere nog slechts in één restaurant plaats. De rest was vol. Mijn zoon Harry heeft voor ons alle restaurants gebeld om nog deze ene plek te kunnen reserveren. Desondanks hebben we prima gegeten met z’n drieën.

Deze week fietste ik van Wouw naar huis. Halverwege viel mijn oog op een bankpas in de berm van het fietspad. Ik was al 50 meter verder voordat het tot me doordrong. Ik stopte, parkeerde mijn fiets en liep terug. Behalve de bankpas lagen er nog veel meer pasjes, een rijbewijs en een kentekenbewijs in het gras en ook nog een portemonnee.

In de portemonnee zaten 3 briefjes van 50 euro. Ik heb alles verzameld en mee naar huis genomen. Je wilt natuurlijk dat de ongelukkige verliezer zo snel mogelijk zijn eigendommen terugkrijgt. Maar daar moet je wel een hoop moeite voor doen.

Op diverse pasjes stond een adres, maar helaas geen telefoonnummer. Googelen en facebook leverde geen resultaat op. In een volgende poging belde ik de politie. Een bandje vertelde me dat ik gevonden voorwerpen bij de gemeente moet melden, niet bij de politie. Aangezien ik me goed kon voorstellen dat de eigenaar heel graag heel snel zijn spullen terug zou willen krijgen, heb ik toch maar gewacht tot ik een medewerker van de politie te pakken kreeg. Een vriendelijke dame vond in hun bestanden wel een telefoonnummer. Maar helaas kreeg ze de persoon niet te pakken. Ik vroeg vervolgens of ze het na een uur nog eens wilde proberen en de ongelukkige verliezer mijn telefoonnummer wilde geven. Uit privacy-overwegingen kreeg ik natuurlijk het nummer van de man niet, daar kan ik me nog iets bij voorstellen. Maar ook mijn nummer aan hem geven mocht niet. En dus toch maar aangeven bij de gemeente.

Via de site van de gemeente kwam ik in een landelijke site voor het melden of zoeken van gevonden voorwerpen. Het invullen bleek niet te lukken met de smartphone of een tablet. Je kan het gewoon niet geloven dat zo’n site steeds vast loopt en dus probeer je het meerdere keren. Het lukte alleen met de laptop.

Inmiddels had ik er al veel tijd ingestoken, maar deze oplossing vond ik toch ook niet bevredigend. En dus heb ik mijn fiets gepakt, ben naar Roosendaal gereden en heb een briefje met mijn telefoonnummer in zijn brievenbus gedaan. De volgende dag heeft de dolgelukkige eigenaar zijn spullen opgehaald. Hij had echt een heel slechte dag gehad toen hij zijn verlies ontdekte. Ik was blij dat ik ondanks alle moeite iemand blij had kunnen maken. Vandaag stond er een bos bloemen voor de deur.

Sneuvelbereid

De krant leerde me deze week een nieuw maar merkwaardig woord. CDA’ers in het land verwachten dat hun leider Wobke Hoekstra niet inbindt als stikstofbemiddelaar Remkes met zijn conclusies komt. Ze zeggen: “Dan moet je “sneuvelbereid” zijn. Volgens mij komt dit woord alleen voor in het woordenboek van islamitische jihad strijders. Zij zijn sneuvelbereid omdat ze voor het sneuvelen een prijs in ontvangst mogen nemen. Namelijk een enkeltje paradijs waar ze veel moois te wachten staat zoals een ontvangst door 72 maagden.

Ik kan me niet voorstellen dat het “sneuvelen” van Wobke Hoekstra in het stikstofdossier zal leiden tot iets moois. Zeker geen 72 maagden. Eerder een grote verkiezingsnederlaag. Misschien dat Wobke zich nog snel bekeert tot de islam voordat hij “sneuvelt”.

Er blijken nog lezers te zijn die niet weten hoe ze de reacties kunnen lezen. En dat is jammer omdat de reacties vaak het lezen waard zijn. Neem bijvoorbeeld de reactie van mijn zus op het verhaal “Nooit meer schilderen”.

Met verbazing heb ik je blog gelezen want dit kan natuurlijk niet….. de veiligheidsadviseur die zulke capriolen uithaalt.
Dus Louis een heel goed plan, volgende keer gewoon uitbesteden.

Beste Suzan, je hebt helemaal gelijk!

Als je op de smartphone leest, zie je rechts bovenaan drie horizontale streepjes:

Als je die aanklikt zie je een menu met o.a. de reacties:

Vorige week schreef ik terloops op dat ik sinds kort, samen met Marleen, naar de sportschool ga.  Als de leeftijd stijgt, moet je toch iets meer doen om het lijf in conditie te houden. Bij mijn tweede bezoek werd er ook een nul-meting gedaan. Ik moest op een speciale weegschaal staan die met een snoer verbonden was met een soort stuur. Het apparaat meet dan diverse lichaamsfuncties die vervolgens in een app terecht komen. Er rolde een mooi overzicht uit:

Ik was in eerste instantie blij met de resultaten. Wie zou er niet blij zijn met een metabolische leeftijd van 58 jaar als je al 68 bent. Maar toen ik op “lichaamstype” klikte waar een rood bolletje bij staat (rood is meestal niet goed), werd ik iets minder blij. Want de app beschuldigde mij ervan dat ik OBESE ben.

Let op het blauwe deel dat mijn omvang zou moeten voorstellen. Ik wil heus niet zeggen dat ik een goddelijk lijf heb, maar obese!!?? Dat moet zo spoedig mogelijk hersteld worden, digitaal wel te verstaan!

De nul-meting was bij Marleen al eerder gedaan. Ze kwam jubelend thuis omdat haar metabolische leeftijd zelfs 50!!! jaar was. Maar toen ik haar app bekeek, ontdekte ik dat ze voor haar lengte 1,76 had ingevuld terwijl ze maar 1.70 is. Ja, zo kan ik het ook. Dus dat moet ook nog even rechtgezet worden.

Over mijn ervaringen in de sportschool zal ik af en toe iets meer schrijven.

Ons huis heeft twee dakkapellen. Hieronder is die aan de voorzijde afgebeeld, van veraf en ingezoomd.

Het exemplaar aan de voorkant van het huis ligt pal op het zuiden. Het houtwerk (de zijkanten, de voorkant en het boeideel van de dakgoot) wordt dus in de zomer voortdurend geteisterd door de felle zon. Een nieuw verflaagje was absoluut noodzakelijk en kon niet nog een jaar wachten. De vorige schilderbeurt heeft onze zoon Harry gedaan. De keer daarvoor had ik het zelf gedaan. Maar toen was ik nog een stuk jonger. In mijn ijver en zelfoverschatting besloot ik dat ik het deze keer weer zelf zou doen.

Stap 1 was het huren van een steiger bij Bo-rent. Daar ging het al een beetje mis. Marleen en ik probeerden de steiger in de aanhanger (ook van Bo-rent) te laden, maar hij paste er niet in. Volgens de medewerker van Bo-rent moest het echt passen. Na veel proberen en discussie besloten we om dan maar twee keer te rijden. Later begreep ik wat het probleem was. Ik had een brede in plaats van een smalle steiger gehuurd. Een breed exemplaar heeft een aantal onderdelen dubbel. Beetje dom dus.

Stap 2 was het opzetten van de steiger, 6 meter hoog en ook nog een speciaal stuk om dichterbij de dakkapel te komen. Te zwaar voor Marleen en tevens was ze afwezig wegens een crematie ergens aan de andere kant van het land. Gelukkig zijn er altijd vrienden die een handje willen helpen. Het was woensdag een uitzonderlijk mooie dag en ik was al compleet doorgezweet alleen al van het opzetten van die verdomde steiger. En het echte werk moest nog beginnen. Die brede steiger veroorzaakte nog een ander probleem. Door de afmetingen kon hij maar beperkt verplaatst worden waardoor ik een deel alsnog met een ladder moest bereiken.

Stap 3 was het schuren, schoonmaken en schilderen. Ondanks het gebruik van de steiger moest ik toch nog het dak op. Eerst de zware ruwe betonpannen omhoog schuiven om houvast te hebben op het dak. En vervolgens in onmogelijke houdingen schuren en schilderen. Keer op keer op de steiger klimmen en de trapeze act op het dak. Met mijn knieën op de harde, ruwe betonpannen. Aan het einde van de dag deed mijn lijf op heel veel plekken pijn.

Stap 4 was de volgende dag nog een tweede laag aanbrengen, weer de steiger en het dak op met mijn zere lijf. Vervolgens nog de boeidelen van de onderste dakgoot schuren en schilderen. Dat was een verademing. Dat kon ik rustig op de steiger zittend doen.

Ik besloot dat de dakkapel aan de noordkant nog maar een jaartje moet wachten en dat ik het dan ga uitbesteden. Maar de onderste boeidelen aan de achterkant wilde ik wel nog doen. Dus moest de steiger afgebroken worden, naar de achterkant gesleept en daar gedeeltelijk opnieuw worden opgezet. Ik begon er steeds meer genoeg van te krijgen. Schuren en schoonmaken lukte nog, maar daarna begon het te regenen en kon de klus pas afgemaakt worden op zondag.

Ik was op dinsdag voor het eerst naar de sportschool geweest om aan mijn conditie te werken. Op woensdag had ik totaal geen last van spierpijn. Na het schilderen had ik overal pijn. De conclusie is dus dat je als conditietraining beter schilder kan worden dan naar de sportschool te gaan.

Verder was er deze week nog een opmerkelijke gebeurtenis die het vermelden waard is. Zoals jullie weten is er een referendum gaande in de bezette gebieden in Oekraïne. Maar wat jullie misschien niet weten, is dat er nog een tweede referendum aankomt. Namelijk een referendum voor het Russische volk.

Henk Staghouwer was van 10 januari tot en met 5 september 2022 minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit in het kabinet-Rutte IV.

Hij trad af omdat hij zichzelf niet de juiste persoon op die post achtte om het stikstofprobleem op te lossen. Eerder was hij eigenaar van meerdere bakkerswinkels. Misschien was dat niet de juiste voorbereiding op een baan als minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Of misschien juist wel. In ieder geval, het is mis gegaan. Hij had ook geen makkelijke opdracht. Men wilde dat hij een “perspectiefbrief” voor de boeren schreef. Het is ook niet eenvoudig om een brief te schrijven waar Farmers Defence Force vrolijk van wordt.

Er is hier naar mijn mening eigenlijk sprake van discriminatie. Want waarom zou er een “perspectiefbrief” alleen voor de boeren moeten komen? Er zijn namelijk nog zoveel andere groeperingen die ook heel veel behoefte hebben aan perspectief. Neem alle mensen in slecht geïsoleerde huurhuizen die nu geconfronteerd worden met torenhoge energierekeningen. In hun “perspectiefbrief,” geschreven door minister Rob Jetten, zou kunnen staan dat ze een hoge rekening kunnen voorkomen door de verwarming uit te zetten en met koud water te douchen. Op die manier bied je ze toch een beetje perspectief. Datzelfde geldt ook voor de crematoria. Zij kunnen faillissementen door een te hoge gasrekening voorkomen door over te schakelen op houtstook. Bijvoorbeeld brandstapels in het bos.

Dan hebben we ook nog de Nederlandse consumenten die te maken hebben met enorme inflatie die leidt tot duurdere producten in de winkels en minder waard worden van je spaargeld. Ook deze groep moet perspectief geboden worden. Een mooie klus voor de minister van Financiën Sigrid Kaag. Zij heeft verstand van geld. Om te beginnen het spaargeld zo snel mogelijk opmaken. Dan kan het niet meer in waarde afnemen. Verder moet er een eind komen aan al dat boodschappen doen. Dat dempt de invloed van gestegen prijzen. Sterker nog, dan gaan de prijzen vanzelf weer dalen!

De natuur mogen we niet vergeten. Carola Schouten zou als minister van Natuur een “perspectiefbrief” moeten schrijven voor de natuur, de bossen, de insecten, het grondwater, schone lucht etc. Geen makkelijke opgave. Zij kan alleen nog maar perspectief bieden aan tropische planten en dieren die zich in Nederland kunnen gaan vestigen. De boeren kunnen dan bijvoorbeeld overschakelen van koeienmelk naar kamelenmelk. Zij kan ook perspectief bieden aan heel veel arbeidsmigranten die handmatig met wattenstaafjes gewassen gaan bestuiven omdat er nauwelijks nog insecten zijn.

Hugo de Jonge die in coronatijd altijd heel goed was in het bieden van perspectief (dat lang niet altijd uitkwam), moet nu maar eens als minister van Volkshuisvesting een “perspectiefbrief” schrijven voor alle jonge mensen die graag het ouderlijk huis willen verlaten maar geen huis kunnen bemachtigen. Kom op Hugo! Zet je perspectiefpet weer eens op. Een mooie brief waarin je belooft dat er vóór eind 2023 een miljoen starterswoningen gebouwd zullen worden.

Eric van der Burg is de staatssecretaris van justitie en veiligheid. Een reuze aardige en hardwerkende man die ook over asiel gaat. Hij kan een “perspectiefbrtief” schrijven voor asielzoekers in spé. Hij kan ze een plekje in het gras beloven. Of als ze geluk hebben een sporthal in Rucphen. En dat gezinshereniging misschien mogelijk is over anderhalf jaar. Ook kan hij aangeven dat er eind 2023 een miljoen huizen bij komen. De staatssecretaris zal er waarschijnlijk niet bij schrijven wat een belofte van Hugo de jonge waard is. Waar wat niet weet wat niet deert.

Hoe een “perspectiefbrief” voor het klimaat eruit zou moeten zien weet ik niet. Dick Benschop, de ex-directeur van Schiphol heeft al een aanzet gegeven door het vliegen heel erg onaantrekkelijk te maken.

Zo zijn er dus allerlei groepen in Nederland die óók behoefte hebben aan een “perspectiefbrief”. Dus alle ministers aan de bak zou ik zeggen. Maar er is nog een persoon die heel erg veel behoefte heeft aan een “perspectiefbrief”. En dat is Mark Rutte. Waarom krijgt hij geen “perspectiefbrief”? Het kabinet zal de eindstreep waarschijnlijk niet halen omdat al die perspectiefbrieven nog meer slachtoffers zullen eisen. Welk perspectief kunnen we Mark nog bieden? Rutte V zit er niet in. Misschien een leuke taak voor Johan Remkes. Maar die is nog even bezig met trekkers.

Gerard reageerde op mijn verhaal over Thierry Baudet vorige week. Hieronder zijn reactie. Maar het heeft mij verbaasd dat er verder niemand heeft gereageerd op de uitspraken van deze Enge man. Gerard wél dus, bedankt daarvoor.

Weken geleden hebben we tijdens onze vakantie het concentratiekamp Mauthausen bezocht. In de tekst die ik daarover geschreven heb, verwees ik toevallig ook naar Baudet. Een enge en gevaarlijke man. Zie de tekst over Mauthausen:



Mauthausen. Het is moeilijk om Oostenrijkers (ligt in Oostenrijk) en Duitsers weer onbevooroordeeld te bezien. Rondom Mauthausen lagen nog zo'n 6 kampen. Door de lieflijk gelegen dorpen liepen aan het eind van de oorlogsjaren lange rijen kinderen, mannen en vrouwen. Velen stierven onderweg naar de kampen, zij die niet meer verder konden werden ter plaatse doodgeschoten en achter gelaten. Alle omwonenden wisten wat er gebeurde. Kijk je met andere ogen naar de huidige inwoners van de streek. Persoonlijk is de meewarige blik op mensen en organisaties (Baudet) die zich associëren met de Nazi's veranderd in woede zo niet haat. Kom je ooit in de buurt dan zeker bezoeken met kinderen. Ik begrijp de vervolging van hoogbejaarden voor de wandaden nu ook goed. Niet prettig maar zeker indrukwekkend en een oppepper van het gevoel om nazi aanhangers te bestrijden.

Vis eten

Het is vrijdag, onze laatste dag in Zeeland op de mooiste kleine camping van Walcheren. We wilden deze vakantie afsluiten met een etentje in een goed visrestaurant. We kennen twee visrestaurants in Domburg, maar we wilden toch eens verder kijken. En dus googelde ik “visrestaurant Walcheren”. Ik heb een hele serie menukaarten doorzocht. Twee dingen vielen op:

• • Vis- en vleesgerechten staan door elkaar op de kaart. Soms begínt de kaart zelfs met een vleesgerecht. Onacceptabel voor een visrestaurant!
  • Thuis bak ik zelf vaak zalm, zeebaars, roodbaars, dorade, tong/slibtong, schol of kabeljauw. Wat we op de menukaarten lazen, was niet veel anders, niet erg spannend dus.

Eerder in de vakantie hadden we met kennissen in het strandpaviljoen dicht bij onze camping gegeten. Daar werd voor mij een vispotje geserveerd dat meer dan uitstekend smaakte en voor Marleen een gegrilde dorade. Dus in plaats van heel Walcheren te doorkruisen voor een goed visrestaurant met saaie gerechten, hebben we voor het strandpaviljoen gekozen dat overigens niet in de lijst van visrestaurants voorkwam. Daar hebben we prima gegeten, kijkend over een woeste zee met ondergaande zon en dreigende wolken. Heel mooi.

De sfeer in zo’n strandtent is heel anders dan in een “echt” restaurant. Jong relaxed personeel, de plastic ramen rammelen door de wind, af en toe blaast de wind zacht door de ruimte, het geraas van de zee, enkele grote groepen gasten met veel lol, honden en leuke muziek. De zaak zat helemaal vol, reserveren was noodzakelijk. Naast ons namen twee meisjes van begin 20 plaats. Plotseling werd er een bord vol diverse gerechtjes voor hun neergezet. Gratis, want één van de dames bleek een relatie met de souschef te hebben. Op hun bord lagen onder andere oesters. Dat was nog even een dingetje om die op te eten. Ik heb afgeteld: 3-2-1 nú. En onder luid gegiechel gleden de oesters naar binnen. Ik moet zeggen, ze hielden zich goed, ze vertrokken geen spier of misschien vonden ze het wel echt lekker, zo’n hap glibberig zeewater.

Vakantie over, volgende week verder.