Categorie: Uncategorized

Help, mijn kinderen zijn kerstklussers

Ook deze week geklust bij dochter en schoonzoon. Ze zijn weer aan een nieuw deelproject begonnen en dus opnieuw chaos. Respect dat ze het kunnen opbrengen en zelfs met kerst doorgaan. Als ouder is het leuk om af en toe een steentje bij te kunnen dragen. Maar in mijn eigen huis? Vroeger wel, maar nu voor geen goud.

 

Maar ik weet zeker dat het heel mooi zal worden, net als de rest.

Rijksmuseum

Maandag hebben we weer eens een poging gewaagd om met de trein naar Amsterdam te gaan. De trein wordt in ieder geval (nog) niet door boze boeren tegengehouden. Marleen heeft een OV-kaart, maar ik niet. Dus bij het loket een kaartje kopen. De NS-medewerkster tipte ons over “een dagje uit voor €19” in plaats van een gewone retour van €45,-. Natuurlijk voor “het dagje uit” gekozen. Het kaartje staat dan op je telefoon in de NS-app.

In Amsterdam zijn we wandelend richting Rijksmuseum gegaan naar een duo-expositie van Rembrandt en Velasques. Damrak-Dam–Rokin etc. altijd druk. Ik wilde een filmpje maken door steeds enkele seconden te filmen. Maar net voordat we bij het museum arriveerden, was de accu van mijn telefoon leeg. Daarom slechts een foto van het Rijksmuseum. Ik realiseerde me toen nog niet dat de “dagje uit kaartjes” nu ook niet meer te zien waren met een “lege telefoon” en het tot een probleem in de trein zou kunnen leiden. Beetje dom dus.

Filmpje: een wandeling van een half uur in anderhalve minuut (met dank aan mijn dochter die drie korte filmpjes aan elkaar laste)

In het museum passeerde ik zoekend naar een toilet, een leuk kastje waar je geheel gratis de telefoon kon opladen. Deurtje op slot, sleutel mee een klaar is Kees. Treinkaartjes gered.

Marleen vindt in de museumshop altijd wel een boek om te kopen.

Na afloop bleek er naast het museum een druk bezochte gezellige ijsbaan te zijn met ernaast een kleine kerstmarkt.

Bij zo’n kerstsfeer hoort een mooi kerstmuziekje. De meeste kerstnummers vind ik helemaal niets. Maar een enkele wel zoals Driving home for Christmas van Chris Rea.

Bij zo’n uitje hoort natuurlijk ook lekker eten. In dit geval in een visrestaurant in Amsterdam.

Boer, boerder, boerst

Mark van den Oever is protesterende boer in overtreffende trap, hij is het boerst.

zeggen zijn vader en zus. Maar Mark zegt zelf soms wel rare dingen over de Tweede Wereldoorlog en zo. Kennelijk is het zo erg dat zelfs de politie hem en zijn vriendjes met fluwelen handschoenen behandelt. Hij wilde zelfs ons jaarlijkse kerstdiner onmogelijk maken. En dat zou je toch niet willen missen hè?

Een week geleden werden milieu-activisten van een vliegveld verwijderd door de politie terwijl ze dus over hetzelfde onderwerp protesteerden. Zij vonden dat oneerlijk in vergelijking met het beleid ten opzichte van protesterende boeren. Daar hebben ze wel een punt vind ik.

Ik hoorde deze week enkele interessante cijfers. Van de opbrengst van het Nederlandse boerenbedrijf wordt driekwart geëxporteerd en van de uien zelfs 95%. De boeren hebben slechts één stand: “meer“. Misschien moet er een stand bij komen: “iets minder meer” of misschien: “anders“.

Kerstcadeau op De Natuurpoort

Ik heb al enige tijd niets geschreven over de natuurpoort Wouwse Plantage. Maar deze week was er weer eens nieuws. Op de natuurpoort die bestaat uit een mooie parkeerplaats, een activiteitenveld en een toegangspoort naar de natuur, is ook een deel gereserveerd voor kunst. Donderdag is daar invulling aan gegeven door een mega groot kunstwerk te plaatsen. Een sculptuur “Blossom” gemaakt door de internationaal befaamde kunstenaar Ronald Westerhuis.

In het “Bos van de Nieuwe Wereld” is ook een kunstwerk (weliswaar veel kleiner) geplaatst.

Het is de bedoeling dat eens in de drie jaar op deze locaties meer kunstwerken geplaatst worden als een soort museum in de natuur.

Kerstmuziek

In de supermarkt hoor je deze dagen de meest verschrikkelijke kerstmuziek. Volgens mij jaag je daarmee de klanten de zaak uit. Mijn favoriete kerstnummer heb ik al laten horen. Welke (voor mij) acceptabele kerstmuziek is er nog meer?

en daarmee houdt het wel op!

Kerstcadeau

Daar kan ik nou echt van genieten. Zo’n groep wild enthousiaste en bloed fanatieke meiden. Voor mij een kerstcadeau.

Klussen

Zondag zijn we wezen klussen bij dochter en schoonzoon. Zij zijn al anderhalf jaar bezig om een volstrekt uitgewoond stuk huis op te knappen. Om meer snelheid in het proces te krijgen, gaan wij af en toe helpen met rotkarweitjes zoals schuren

Inmiddels zijn buren aan het klagen geslagen wegens aanhoudend schuurmachinegeluid. Zelf komen helpen, dan zijn ze er het snelst vanaf.

Moeders

Het zorgcentrum had een dagje uit georganiseerd, naar Intratuin. Wij hebben ons aangemeld als vrijwilliger om de beide moeders te begeleiden.

Zo’n uitstapje is wel een georganiseer. Op iedere oudere moet een vrijwilliger mee om de oudjes in rolstoelen door de menigte in het Intratuincomplex te loodsen. De meeste oudjes kunnen nog wel met een rollator lopen, maar niet een hele middag.

De organisatrice van het uitstapje vroeg ons of een andere vrijwilligster die ook een rolstoel duwde, met ons mee mocht lopen. Natuurlijk mocht dat. Echter deze vrijwilligster nam het meelopen zeer serieus en volgde mij als een schaduw waarbij ze regelmatig mijn enkels teisterde met de rolstoel. Om deze aanrijdinkjes te voorkomen, ging ik steeds sneller lopen en af en toe een onverwachte bocht maken in de doolhof van Intratuin. De derde rolstoel met de volgzame vrijwilligster heb ik uit privacy-overwegingen van de foto afgeknipt.

Om half vijf moesten de rolstoelen met een speciale lift weer in de touringcar gehesen worden. Terug bij het zorgcentrum konden ze direct weer aanschuiven voor de warme maaltijd.

Gelukkig zijn er meer mensen die dit soort werk doen:

foute Kersttruiendag

13 December is sinds enkele jaren Save the Children’s Foute Kersttruiendag en trekken duizenden mensen foute kersttruien aan.

Enkele foute truien:

Ik ben best bereid geld te doneren, maar niet om met zo’n idiote trui te lopen.

Naast de foute truiendag waren er kort geleden stoptober en movember. Er blijken nog veel meer van die themamaanden te zijn, heel veel zelfs. Zie het korte filmpje:

De logistiek medewerker

Marleen staat dit weekend op een overdekte kerstfair in Den Bosch. Alle werken die te koop zullen worden aangeboden en alle materialen die nodig zijn om een leuke stand op te bouwen, moeten getransporteerd worden en naar de kerstfeestlocatie gesjouwd worden. Daar is een logistiek medewerker voor nodig. Sinds jaar en dag ben ik dat. Gestopt met betaald werken, maar niet gestopt met onbetaald werk. Nu maar hopen dat ik het merendeel niet mee terug hoef te nemen.

Kerst in Frankrijk

De media in Frankrijk staan vol van tips. Enkele voorbeelden:

• De productie van een kunstboom veroorzaakt veel CO2-uitstoot, niet doen dus;
• Een echte boom uit een Frans bos (dus weinig transport CO2), ecologisch verantwoord met een erkend eco-label;
• Geen ongewenste cadeaus die in de vuilnisbak verdwijnen;
• Geen speelgoed uit China, geen speelgoed met batterijen, wel speelgoed van hout of tweedehands;
• Cadeaus inpakken met gerecycled papier of oude kranten;
• Geef kinderen een intelligent kerstcadeau zoals een stage bij een boerderij;
• Geef kledingstukken van biologisch katoen en cosmetica met de labels ‘cruelty free’ en ‘vegan’;
• Bereid de kerstmaaltijd biologisch met seizoenproducten van lokale boeren.
• En een feest kan je ook hebben zonder een kalkoen of een kip te doden, dus eet vegetarisch. Voor de Fransen die graag ganzenleverpastij eten (Fois gras) een lastig probleem. Er is namelijk geen biologische fois gras. Maar er is wel een ethisch alternatief: nep fois gras. Bijna dezelfde smaak, minder schuldgevoel.

Voor een belangrijk deel is dit ook op Nederland toepasbaar, met enkele belangrijke aanpassingen:

• Een kerstboom uit Nederland (of helemaal geen kerstboom)
• Een stage bij een Nederlandse boer is momenteel misschien niet zo’n goed idee. Dan maar een stage bij de ME in Den Haag tijdens oud-en-nieuw.

Kerstkindje

Boris Johnson wint de kerstverkiezingen glansrijk.

Winnen kan in Engeland kennelijk op allerlei manieren. Mensen vinden dat hij onzin kletst, maar kiezen vervolgens de minst slechte. In dit geval Boris. Ik hoop voor die arme Engelsen dat het toch mee zal vallen. Boris is gelukkig multi-inzetbaar, als komiek, op de visafslag etc.

Sinterklaas is weer voorbij. Zoals ieder jaar waren er ook dit jaar weer enkele gekleurde verrassingen. Zo is het paard van Sinterklaas Amerigo met pensioen. Zijn nieuwe paard heet Ozosnel en is zwart. Maar omdat Sinterklaas zwart niet meer zo mooi vindt, is het paard wit geschilderd.

Youp van ’t Hek alias Piet Zwart voerde actie, want ‘het moest stoppen’. “Ik ben het zat.” Wat dan? Nou, dat de pepernoten veel te vroeg in de winkel liggen.  Waarom heet zijn actiegroep Piet Zwart dan zo? “Omdat ik zo heet”, zegt Van ’t Hek.  “Is daar wat mis mee?” “Nee, er is niets mis met Piet Zwart”, reageert Dieuwertje Blok.

Ik heb in ieder geval weer goed gescored bij Sinterklaas: een trui en 3 paar sokken.

Helaas komen we meestal niet veel te weten over de relatie tussen Sinterklaas en Zwartepiet. Maar soms lekt er toch iets naar de buitenwereld. Zoals de manier waarop ze zich voorbereiden de avond vóór 5 december

Ik ben deze week geveld geweest door een hardnekkig virus of iets dergelijks. Voorheen kreeg ik nooit een anti-griepprik en kreeg ik nooit griep. Nu heb ik een paar weken geleden zo’n prik gekregen en werd ik dus wel ziek. Maar misschien was het helemaal geen griep. Hoe dan ook, daardoor weinig aan blogschrijven toegekomen. Volgende week beter. Dan is er vast genoeg om over te schrijven, Bouterse, het weer, naderend kerstmis, de komende oud-en-nieuw-oorlog, “vreugdevuren” in Scheveningen etc.

 

De Tank (7)

Maandag, de eerste dag van de laatste week. Ik heb een muziekje in mijn oren:

Vandaag zat ik tegenover de dove dame. Ze heeft nog altijd problemen met haar zuurstofmasker. Naast haar zat meneer M. Hij had vandaag de ondankbare taak om de mevrouw te helpen met haar masker. Masker op, maar dan de bril nog. Na enig gedoe leek de combinatie masker-bril goed te zitten. Toch niet, masker en bril weer af. Opnieuw dan maar. Meneer M. was heel geduldig.

Na een minuut of 5 zag ik dat de slangen van haar masker los geschoten waren, ze lagen op haar schoot en ze ademde dus “gewone” lucht in. Ze had niets in de gaten. Plotseling zag ze de slangen (één voor het inademen en één  voor het uitademen) los op haar schoot liggen. Verbazing!!! Waar kwamen die slangen vandaan??? Voordat meneer M. de slangen weer had kunnen vastmaken, had ze haar masker al afgedaan en begon het hele ritueel weer opnieuw.

Dinsdag zat Theo naast haar. Nu deed ze eerst het masker ondersteboven op, dus met de neus naar beneden. Toen uiteindelijk het masker goed zat, viel ze steeds in slaap. Wakker maken dus. Want slapen is niet goed, dan is de ademhaling te oppervlakkig. Theo had het moeilijk met zijn zorgtaak.

Woensdag was ik de klos. Na afloop heb ik aan de verpleging gemeld dat voor die mevrouw 1 op 1 begeleiding nodig is. Anders heeft haar behandeling geen zin.

Kennelijk heeft ze opnieuw instructie gehad want donderdag en vrijdag ging het beter. Vrijdag op het eind bonbons door de sluis, omkleden en snel naar huis. Ik heb het geflikt, 40 keer!

Personeelstekort (2)

Ik las in de krant een artikel over Japanse scholen. Daar maken de kinderen zelf hun klas, zelfs de hele school inclusief de toiletten schoon. Discipline en groepsarbeid op school doen niet onder voor rekenen en schrijven. En: vele handen maken licht werk. Dat zou in Nederland een mooie bijdrage kunnen zijn in de strijd tegen de personeelstekorten. Dan kunnen de leerkrachten iedere minuut daadwerkelijk aan onderwijs besteden. En misschien kunnen de kinderen nog wel meer taken van de leerkrachten overnemen. Een goede leerling uit groep 7 geeft les aan groep 1 en een goede leerling uit groep 8 geeft les aan groep 2 etc. Kinderen uit groep 8 kunnen ook best mantelzorgtaken doen of schoonmaken in een verpleeghuis. Niet te gek maken, anders schieten we weer door naar werkeloosheid.

De kleine piemel

Veel berichten in de krant gaan over menselijke tragedies, politieke ellende of zijn gewoon oninteressant. Maar soms is er ineens een tragikomisch artikel. In dit geval gaat het over de piemel van Marco Kroon die terecht staat. Uit het artikel is niet goed op te maken of het de piemel is die terecht staat of zijn eigenaar Marco Kroon. In ieder geval was iedereen in de rechtbank het er over eens dat de piemel in slappe toestand klein was. Nu is klein een relatief begrip, dus daar schieten we weinig mee op. Daar komt nog bij dat de agent in kwestie die deze observatie in het verbaal had gezet, een vrouw was. De vraag is of deze observatie objectief dan wel deskundig was. Marco heeft in de rechtbank nog geprobeerd om de afmetingen van zijn piemel enigszins te nuanceren. Maar Marco Kroon zal de rest van zijn leven bekend staan als de man met de Militaire Willems-Orde en kleine piemel.

Varkens slachten

Woensdag stond er in de krant een artikel waarin vleesverwerker Vion in Boxtel tamelijk verongelijkt reageert op de uitzending van Lubach op zondag over het slachten van dieren.

Aan de hand van een filmpje dat Vion op de eigen website heeft staan, bracht Lubach het slachtproces in beeld, begeleid met commentaar op de bekende Lubach stijl. De manier van slachten is, hoe gruwelijk menigeen de beelden ook ervaart, niet illegaal. Maar de werkelijkheid van hoe het bij de supermarkt terecht komt, doet kennelijk toch pijn bij veel kijkers. Ook bij mij.

Zoals te verwachten, kwam er een storm van mails, telefoontjes en scheldpartijen op alle sociale media. Voor een ieder die nog trek heeft in een lekkere karbonade of kipfilet, ga even rustig zitten en kijk. Het fragment duurt ongeveer 20 minuten en bevat minder prettige beelden.

Moeders

Ze woont nu 3 weken in het zorgcentrum en het gaat steeds beter. Ik heb een agenda gemaakt met op iedere dag een georganiseerde activiteit, dat vindt ze leuk. Deze week was er een extra activiteit, namelijk sinterklaasviering. In de grote zaal, gevuld met een paar honderd bejaarden, kwam Sinterklaas op bezoek met een stel Zwartepieten. Ze ging er samen met mijn schoonmoeder naar toe. In de wandelgangen worden ze inmiddels “schoonzussen” genoemd. En precies mijn moeder werd door Sinterklaas naar voren geroepen om te vertellen over haar kanarie. Ze had het wel eng gevonden om door die volle zaal te lopen en te vertellen. Maar het was goed gegaan en  ze keek er met plezier op terug.

Sinterklaas

Alle Pietendiscussies ten spijt, blijft het sinterklaasfeest toch leuk heel voor kinderen. Maar voor Sinterklaas zelf is het niet altijd zo’n pretje. Hieronder een filmpje dat ik vorig jaar rond deze tijd ook in mijn blog heb gezet. Even lachen nog.

 

 

De Tank (6)

Gebroken rib was maandag even terug om te zeggen dat hij niet doorgaat in de tank. Maar er is ook een nieuwe dame. Een oudere dame. Rare term natuurlijk, oudere dame, want wat is ouder, ouder dan ikzelf want ik ben de twee na jongste in de tank. Ook deze dame, net als scootmobiel, is doof. Aangezien gehoorapparaten uit moeten in de tank, is het lastig converseren. Als haar masker niet goed zit, proberen we haar te helpen. Maar in de tank, met de herrie van de hijgende zuurstofmaskers is het moeilijk communiceren met iemand die doof is.

Van sommige tankgangers wordt ik een beetje verdrietig. Zo is er Theo. Hij heeft darmkanker gehad, uitgezaaid naar de longen. Alleen nog palliatieve zorg, zo vertelde hij me. Als we weer 2 uren in de tank gezeten hebben, zie ik hem creperen van de pijn. Hij kan eigenlijk niet lang zitten. Lopen en liggen gaat wel, maar zitten? In de tank moet hij die 2 uren volhouden. Maar als hij er uit komt, zie ik hem in elkaar krimpen. Geen behandeling meer mogelijk en dan ook nog zo veel pijn. Hopelijk gaat de zuurstof hem helpen. Het is pas zijn tweede week.

Frans P. en Elske H. met haar woeste krullen waren vrijdag voor het laatst. Weer een lekkere traktatie. Maar waar ze niet op gerekend hadden, was dat ik voor hun ook een cadeautje meegenomen had. Als dank voor de lol die we ook hebben gehad.

Nog een week en dan zit het erop. Aftellen dus.

Moeders

Mijn moeder woont inmiddels 2 weken in het centrum voor zorg en wonen. Ze heeft het goed naar haar zin, maar er moet dagelijks veel bijgestuurd worden. Zorgen dat er iedere dag een activiteit is, dat ze bij het eten aan een tafel zit met “leuke” mensen, controleren of de inschrijving bij een nieuwe huisarts goed verlopen is en dat er alsnog een griepprik komt, controleren of alle afspraken met verzorging, activiteitendienst, haal- en brengploeg etc., nagekomen worden. Na een halve dag tank slokt dat de rest van de dag op. Het wordt tijd dat alles soepel verloopt en ik weer een stapje terug kan doen.

In de tank heb ik een boek gelezen over een vrouw die door een misdrijf haar geheugen verloren had. Het boek begint 20 jaar na die gebeurtenis. Iedere dag als ze wakker wordt, weet ze niets meer van de dag ervoor en een gat in haar geheugen van 20 jaar. Iedere dag begint haar leven als het ware weer opnieuw. Soms lijkt het of mijn moeder dat ook zo waarneemt met haar dementie. De vrouw in het boek kon door behandeling en training steeds weer een beetje geheugen terug krijgen. Bij mijn moeder wordt het juist steeds erger.

personeelstekort

Ik stond deze week op de dag van de staking in het ziekenhuis op de taxi te wachten. Het personeel had een soort operatiekamer bij de in/uitgang opgesteld met een operatieverpleegster erbij. Ze vertelde me dat ze niet genoeg verdiende. ‘sAvonds zat ik thuis de kranten door te nemen en stuitte op onderstaande kop waarmee het probleem direct opgelost zou moeten zijn: meer uren, meer inkomsten.

Volgens berekeningen van adviesbureau McKinsey is het hele lerarentekort opgelost als alle vrouwelijke leerkrachten die parttime werken, gemiddeld 34 minuten per week meer gaan werken. Voor de zorg betekent dat 49 minuten per week. Waar wachten we op???

100 km/uur ⇒ 80km/uur

Daar zal de PvdA veel supporters van krijgen???! En als het ledental gaat stijgen, wordt de volgende stap wellicht 80km/uur ⇒ 60km/uur. Werkgelegenheid voor de bordenmakers. VVD is de vroem…vroem-partij, PvdA wordt de rem…rem-partij.

Hoe lang?

Soms zijn lastige beslissingen toch nodig, maar wie durft?

Gaan we dezelfde discussies tegemoet als bij de herten in de Kennemer Duinen of de paarden en herten in de Oostvaardersplassen? Misschien in het vervolg eerst goed nadenken voordat dieren (opnieuw) uitgezet worden.

Tiengemeten

Zondag zijn we met de natuurwandelgroep naar het eiland Tiengemeten geweest. Het weer werkte wederom goed mee. Jammer was dat het Rien Poortvlietmuseum en het bezoekerscentrum dicht waren (vanaf 1 november).

album Tiengemeten

 

Deze week een foto in de krant van een IS-moeder met baby. De baby met een balkje voor haar ogen om herkenning onmogelijk te maken. Dat is toch bizar, een baby! die onherkenbaar gemaakt wordt. Alsof je dat kind over 10 jaar op de basisschool zou kunnen herkennen als kind van een IS moeder.

De moeder draagt een nikab en hoeft dan kennelijk geen balkje. Dat vind ik oneerlijk, dus heeft ze van mij ook een balkje gekregen.

Zou ik onherkenbaar zijn met een balkje voor mijn ogen?

Onherkenbaar, vind je ook niet?  Misschien is een ander balkje effectiever

Sommige mensen hebben het balkje liever ergens anders.

laden in de file

Ze zoeken een laadpaal. Want als al die e-auto’s lang genoeg in de file staan………………………

De Tank (5)

“Gebroken rib” is nog steeds niet terug maar “scootmobiel” is er weer, met buisjes in haar trommelvliezen. Met de vrouw met de problematische oogzenuwen gaat het niet goed, in één week is haar goede oog van 60% naar 40% gedaald. Dat zal CZ niet over de streep trekken vrees ik.

Nog 2 weken en dan zit het erop. Door halve dagen tank en een moeder verhuizen blijft er nauwelijks tijd over voor de krant en mijn blog.

Arme Mark

Mark heeft een slechte week achter de rug. Hier kijkt hij nog redelijk onbezorgd omringd door zijn harem

Ietsje meer bezorgd (ik doe net alsof ik zit te facebooken, maar ze beginnen wel erg te zeuren)

Pfff, hoe moet ik hier uitkomen? Carola Schouten probeert hem te redden

Beste Mark,

Misschien wordt het tijd om een leuke vriendin of vriend te zoeken om een wereldreis te gaan maken. Anders eindig je misschien als Frank van Putten

Biomassa?

De Nederlandse regering gaat energie uit biomassa met miljarden subsidiëren. Echter, de laatste weken zeggen deskundigen dat energie opwekken uit biomassa helemaal geen verbetering is. Integendeel, meer stikstof en meer fijnstof. En er worden bossen gekapt om houtpellets van te maken, de bomen worden met vervuilende schepen de wereld over vervoerd en nieuw geplante bomen nemen pas over 20 jaar voldoende CO2 op.

Maar donderdag stond er een paginagroot artikel in de krant van hoogleraar bio-economie Martin Junginger. Ik vat enkele uitspraken samen:

• Is meer stikstof en fijnstof een probleem? Want de energiesector als geheel zorgt maar voor 0,3% van alle stikstofuitstoot;
• Er zijn 101 verschillende typen centrales en nog meer soorten biomassa – van snoeihout tot rioolslib. Bij kleine centrales midden in woonwijken moeten we wel vraagtekens zetten;
• Landen als Zweden, Duitsland en Oostenrijk hebben een lange traditie van hout verbranden om hotels, zwembaden en buurten te verwarmen;
• Er wordt steevast geroepen over vervuilende schepen om het hout naar hier te vervoeren. Maar transport over zee is efficiënt: 10.000km per schip veroorzaakt evenveel CO2-uitstoot als 200km per vrachtwagen;
• Voor de productie van houtpellets is voorlopig genoeg resthout beschikbaar: takken, toppen, kromme bomen. Van rechte bomen worden geen houtpellets gemaakt. Die leveren 4x zo veel op als zaaghout. De boseigenaar verkoopt ze dus niet voor de productie van pellets;
• Een deel van het dode hout moet in het bos achterblijven. In een deel van de bossen ligt veel te veel resthout waardoor bosbranden zich razendsnel kunnen verspreiden. Alleen al in West-Canada ging vorig jaar 200 miljoen ton CO2 de lucht in door bosbranden. Dat is evenveel als álle Nederlandse broeikasgasemissies;
• Ik zou alle open haarden en houtkachels willen verbieden. De uitstoot van een kleine biomassacentrale die warmte levert voor 2500 huishoudens is gelijk aan de uitstoot van 10 open haarden;
• Biomassa is voorlopig als tussenoplossing nodig om alle huizen in 2050 klimaatneutraal te maken;

Dus wat moeten wij als relatieve leken met al die verschillende, soms tegenstrijdige, berichten van deskundigen? Meneer Junginger geeft in het artikel zelf een antwoord:

Energiedeskundigen zoals ik zien vooral de voordelen, net als bosbouwers. Ecologen zien vooral de negatieve kanten. Zij vinden biodiversiteit belangrijker dan energie. Daar moeten we een middenweg in zien te vinden.

Een mooi antwoord, maar voor mij zorgt dit alleen maar voor verwarring.

Wie geïnteresseerd is in het hele artikel: AD / BnDeStem van 14 november.

Het wordt rustig in de tank. Woensdag was zeurmevrouw voor het laatst. Gebroken rib is nog steeds niet terug en de dikke dame in de scootmobiel hebben we niet meer gezien sinds het voorstel van de buisjes in haar trommelvliezen. Dan was een dame deze week ook nog een paar dagen ziek. Dus zitten we sinds donderdag nog maar met 7 personen in de tank. Maar het blijft onverminderd gezellig.

De vrouw met de problematische oogzenuwen is er nog steeds. Met haar aandoening is nog niet eerder ervaring opgedaan in de tank. Daarom vergoedt de verzekering (CZ) de kosten niet en betaalt ze €200,- per sessie uit eigen zak. De twee specialisten van de tank en haar oogarts zijn nu in de slag met CZ om het toch vergoed te krijgen. Zij proberen CZ te overtuigen door medische vordering aan te tonen, .

Iedere 2 weken krijgen we een evaluatiegesprekje met de dokter. Hij vraagt dan of je al iets merkt. Met mijn zweetvoeten gaat het al een stuk beter gelukkig. Vandaag was mevrouw H. aan de beurt. Toen ze terug kwam in de tank moest ze een beetje huilen, ze was emotioneel. Ik zei, “pas op je make up loopt door”. Je mag in de tank geen make up op en dat vindt ze heel vervelend. Het was dus een dubbel foute opmerking, maar het hielp want ze moest weer lachen. Het moet wel een beetje vrolijk blijven daar binnen!

Ik heb inmiddels 3 boeken gelezen in de tank. Eerst een thriller uit onze eigen dorps-minibieb. Daarna de twee laatste delen (5 en 6) van de Millennium Trilogie die ik heb geleend van tankganger Frans P. Ik had de delen 1 t/m 4 al veel eerder gelezen. Normaal gesproken ben ik helemaal geen lezer. Mijn jaarmoyenne is nu inmiddels met 300% gestegen. Nog 3 weken dus nog minstens 2 boeken..

Abu Bakr al-Baghdadi

De terroristische organisatie IS heeft de dood van leider Abu Bakr al-Baghdadi bevestigd. Het persbureau van IS Amaq meldt dat Abi Ibrahim Al-Hashemi Al-Qurashi de gedode leider opvolgt.

Maar echt bewijs dat hij dood is, dat hebben we niet. Het blijft altijd een beetje onduidelijk. Net als bij Bin Laden. De Amerikanen kwamen met een sensationeel verhaal, maar Bin laden wordt af en toe toch nog gesignaleerd. Het bewijsmateriaal is weliswaar een beetje vaag, maar toch overduidelijk:

Moeders (5)

Zaterdag was het dan eindelijk zo ver, mijn moeder is verhuisd. Op één dag mijn moeder en een deel van haar meubels en andere spullen verhuizen, vergt een behoorlijke voorbereiding, coördinatie en samenwerking. Haar nieuwe onderkomen (’s morgens nog zo goed als leeg) moest aan het eind van de dag gezellig ingericht zijn met haar eigen spullen. Het was beter dat ze er zelf niet bij aanwezig was, dus moest er voor haar voor die dag iets georganiseerd worden. Het is allemaal gelukt en aan het eind van de dag was ze zeer tevreden met het eindresultaat. Nu maar hopen dat ze geen spijt krijgt.

100

In mijn blog van 29 september brak ik al eens een lans voor een maximale snelheid van 100 km/uur. “Lekker rustig, geen gestress, minder benzineverbruik en het scheelt in rijtijd vrijwel niets”. Ik kreeg daar wel enkele niet begripvolle reacties op. Maar inmiddels lijkt het werkelijkheid te worden. Eigenlijk begrijp ik de opwinding niet. Vóór 2012 was de maximum snelheid in heel Nederland 100km/uur. We moeten dus niet gaan doen alsof er een historische snelheidsrevolutie aanstaande is. We gaan gewoon terug naar de situatie van 2011. Kwestie van wennen. En voor iedereen die dit leest, heb ik een eenvoudige vraag:

Om op korte termijn iets te doen om een beetje van onze natuur in stand te houden, mogen slechts 2 van de drie volgende “kandidaten” doorgaan naar de volgende ronde. Welke twee?

• Huizen bouwen;
• Boeren door laten boeren;
• 130km/uur rijden;

Boeren

Het lijkt er op dat we afstevenen op een regelrechte Boexit. Ik probeer me voor te stellen hoe dat gaat werken. Iedere boerderij een enclave in Nederland? Of alle boeren verhuizen naar Friesland en Groningen en daar de staat Boerikstan stichten? Met het CDA in een één-partijstelsel? De tijd zal het leren.

Brexit

Als we het dan hebben gehad over Boexit, dan moet ook de Brexit nog maar een keer genoemd worden. Momenteel één van de meest populaire mensen in Nederland is John Bercow. Hij werd beroemd met zijn “order, order”. Maar nu hij geen speaker van het Britse Lagerhuis meer is, kan hij eindelijk uitkomen voor zijn eigen mening:

John Bercow: Brexit is de UK’s ‘grootste blunder’ in 70 jaar

Muziek

Tussen alle beslommeringen door hebben we dinsdagavond nog een mooi concert in Bergen op Zoom bijgewoond. Een duo dat we anderhalf jaar geleden ook al hebben gezien. Overigens zijn niet alle nummers even rustig als het onderstaande lied over het carillon van de Westerkerk in Amsterdam.

Geldnood

Als we ooit in geldnood komen, heb ik daarvoor een goede oplossing gevonden in een artikel in de krant deze week. GroenLinks kamerlid Wim-Jan Renkema kwam met een lumineus idee.

Mensen die woonruimte over hebben (wij hebben een iets te groot huis) kunnen tegen een vergoeding een dakloze in huis nemen. Wim-Jan noemt dit een “barmhartigheidsbonus”. Wij gaan dit zeker overwegen als de AOW die ik over een jaar mag verwachten, onverhoopt tegen zou vallen. Als het zo ver is, zal ik in deze blog een oproep voor een gezellige dakloze doen. Ik vermoed zo maar dat Wim-Jan zélf geen woonruimte over heeft.

De Tank (3)

De sfeer in de tank is goed, er wordt veel gelachen als we de maskers niet op hebben. Regelmatig verlaat een tankganger ons omdat zijn of haar 40 keer erop zit. Toen de jongen met de bijna geamputeerde vinger afscheid nam, trakteerde hij op koeken toen we uit de tank en omgekleed waren. Dat was een beetje haastige bedoening omdat iedereen naar huis wil.

De week erna nam de aardige kerel uit de taxi afscheid. Hij vond het leuker om zijn traktatie in de tank aan het eind van de sessie uit te delen. Hij koos voor heerlijke bonbons. De bonbons konden echter niet mee de tank in omdat ze waarschijnlijk zouden smelten door de temperatuurverhoging waarvan ik eerder vertelde.  Nu zit er een klein sluisje in de tankwand waardoor het doosje met de bonbons aan het eind van de sessie naar binnen geschoven kan worden. De verpleegster zette het doosje tijdens de sessie in de koelkast en wij kregen via het sluisje onze bonbons.

De volgende die afscheid nam, was een man van 71 die al op alle mogelijke plekken kanker had gehad en vele chemo’s en bestralingen en waarvan het een wonder is dat hij nog leeft. Hij had voor ieder een doosje Merci met een persoonlijke boodschap erop. Natuurlijk weer via het sluisje.

Daarna een man met enkele gaten in zijn been die maar niet willen helen (al jaren!) en die nu wel gedeeltelijk dicht waren. Hij trakteerde op kersenbonbons. Het is net alsof we weer op de lagere school zitten (maar dan anders).

Er was weer een bijzondere gast. Een jonge vrouw was getroffen door een infarct van de oogzenuwen waardoor haar gezichtsvermogen plotseling nog maar 20% was. De afname ging door en men hoopt nu dat de zuurstoftank het proces nog kan stoppen. Ze gaat zelfs in haar eentje in het weekend door.

Deze week ook een heel dikke dame in een scootmobiel. Dat leidde tot enkele problemen:

• Er was geen ziekenhuispakje in haar maat. En dus kreeg ze dispensatie om in haar eigen kleding de tank te betreden;
• Ze moest op een plek direct naast de deur zitten omdat ze niet verder de tank in kon;
• De vliegtuigstoelen waren maar net groot genoeg. Ik zat naast haar en moest haar tegen haar billen omhoog duwen bij het verlaten van de tank;
• Het klaren van de oren lukte onvoldoende waardoor ze halverwege het opvoeren van de druk de tank moest verlaten. Natuurlijk nadat eerst de druk weer afgelaten was. Vervolgens moest het hele ritueel opnieuw opgestart worden. Nu moet ze naar de KNO-arts om buisjes in haar trommelvliezen te laten plaatsen. Dan hoef je niet meer te klaren.

Oorlog in de taxi.

Nadat de aardige kerel klaar was en dus niet meer in de taxi kwam, gebeurde er iets vreemds. De zeurmevrouw tot wie ik in de taxi veroordeeld was, begon te klagen over de terugroute. Ze vond dat zij eerst thuis gebracht moest worden en niet ik. Het taxibedrijf heeft een standaard werkwijze dat de laatste rit altijd naar de standplaats is. Dat betekent eerst naar Wouwse Plantage en dan pas naar Halsteren. Dus kreeg ze ruzie met de taxichauffeuse en belde ze de directeur die ze toevallig ook privé kent.  De chauffeuse kreeg vervolgens opdracht om de zeurmevrouw dan maar eerst thuis te brengen. De zeurmevrouw had dus een afspraak met de directeur gemaakt! Dat vond ik niet netjes. Vanaf die dag rijden er twee taxi’s op dezelfde tijd naar dezelfde locatie heen en weer met in iedere taxi één persoon. Belachelijk en uitermate inefficiënt natuurlijk, maar voor mij erg comfortabel. Snel thuis en geen zeurmevrouw meer in de auto.

Stoppen op dieptepunt

Eerder dit jaar heb al eens verteld over mijn sport badminton. Toen gaf ik al aan dat het niet meer zo geweldig ging. rollator badminton

Inmiddels is mijn niveau zo ver afgezakt dat het me enorm frustreert. Ik heb nu besloten om er een punt achter te zetten. Misschien ga ik wel tennissen. Ooit heb ik gezegd dat tennis een sport voor luie badmintonners is. Misschien moet ik er aan toevoegen een sport voor afgetakelde badmintonners.

Ballon

Vaak zie je saaie heteluchtballonnen over de velden zweven. Soms zijn het heel bijzondere ballonnen.

De Boeren

Ik heb de afgelopen weken diverse keren geschreven over de “stikstof” problematiek. Over de spraakverwarring over stikstof, over ontkenning van feiten etc. Dat ga ik niet herhalen. Afgelopen zondag was dit het onderwerp bij Lubach. Hij heeft heel systematisch dit probleemonderwerp behandeld, met ook de nodige humor. Het duurt 22 minuten en is zeer de moeite waard.

De tank (2)

Ik heb er nu drie weken opzitten en het is net of ik weer aan het werk ben. Iedere ochtend de wekker, relatief snel door het ochtendritueel en minder tijd om andere dingen te doen.

In de eerste week hadden we een bijzondere gast in de tank. Een jongen van misschien 20 die nog op school zat, had tijdens een stage in een werkplaats een vinger bijna afgesneden. Na de chirurg kwam hij bij ons terecht. In de tank zou het hechtingsproces om de vinger weer vast te maken aan de hand, sneller verlopen. Hij is een week lang 2x per dag de tank in geweest. Ik hoop dat het goed met hem gaat.

Vorige week een soortgelijk geval. Een Roemeense jongen van begin twintig die met zijn hand in een machine was geraakt. Hij sprak redelijk Engels zodat we hem een beetje konden helpen met de tankrituelen. In een vreemd land met een ernstig geblesseerde hand in zo’n duikboot. Hij zal niet erg op zijn gemak geweest zijn, maar we hebben hem zo veel mogelijk bijgestaan.

De groep is inmiddels flink in samenstelling gewijzigd. Mijn prettige manlijke taxigezelschap had vorige week zijn 8 weken er op zitten, een andere man is uit een boom gevallen tijdens het snoeien en heeft een rib gebroken en nu is er weer iemand klaar.  “Gelukkig” zijn er ook weer 2 nieuwe tankgangers bijgekomen.

Nog 5 weken te gaan.

Motivatie

Dat Laura van Geest overstapt naar de AFM is niet zo bijzonder. Maar dat Merel van Vroonhoven haar baan als hoofd van de AFM opgeeft en leraar in het basisonderwijs wordt, is zeer opmerkelijk. Zij moet wel heel erg gemotiveerd zijn om te helpen bij het lerarentekort.

Democratisch gehalte

Het democratisch gehalte van onze politieke partijen is aan het dalen. Hadden we al de Partij Voor De vrijheid en Forum Voor Democratie, nu blijkt ook de Partij Voor De Dieren niet erg democratisch te zijn. De kersverse door de leden gekozen voorzitter wordt na enkele weken door de rest van het partijbestuur geroyeerd. Alleen omdat ze het niet eens zijn met zijn idee dat de partij ook iets verder dan alleen naar dieren zou moeten kijken. Na mijn bericht enige weken geleden in  moeders (2)  lijkt dit niet meer zo verbazingwekkend.

Brexit

Over de Brexit kan zo langzamerhand een boek geschreven en een film gemaakt worden. Ondanks dat het proces tamelijk chaotisch verloopt, de Engelse samenleving verdeelt in twee kampen en het Engelse Pond zakt, levert het steeds weer vermakelijke televisie op. Eén van de leukste discussies was die tussen de heren Barry Sheerman en Geoffrey Cox. In het volgende korte filmpje begint Barry met een rustig betoog:

en als Barry uitgeraasd is, kan je nog genieten van Jacob Rees-Mog als komiek in het Engelse lagerhuis

terwijl Boris zich onopvallend in de schoolbanken aan het voorbereiden is op nieuwe verkiezingen

Herdenking

Vrijdag was het 75 jaar geleden dat Wouwse Plantage bevrijd werd. Gedurende de dag waren er voor de kinderen tal van activiteiten die te maken hadden met het herdenken van alle slachtoffers die hier gevallen zijn. ’s Avonds werd een monument onthuld door onze kersverse burgemeester.

Met kransleggingen door de Burgemeester, de inwoners van Wouwse Plantage en door de kinderen van Wouwse Plantage.

Daarna was er door een militair historicus een uiteenzetting van alle gevechtshandelingen in en rond Wouwse Plantage. Ik wist wel van de slag om de Schelde, maar van de slag bij Wouwse Plantage had ik nog nooit gehoord.

1600 Canadese soldaten met 80 tanks en 120 kanonnen hebben hier 4 dagen hevige strijd geleverd met de Duitse bezetters. Er werden zelfs vlammenwerpers ingezet. Tijdens die 4 dagen zijn 75 Canadese en even zo veel Duitse soldaten gesneuveld. Wonderbaarlijk is het dat er slechts 3 inwoners van Wouwse Plantage om het leven zijn gekomen. Van de tienduizenden granaten die afgeschoten zijn, moeten er nog heel veel in de bodem liggen te wachten om ooit opgeruimd te worden.

Paddotocht

Zondag hebben we (we = de natuurwandelgroep De Wouw) onze jaarlijkse paddenstoelentocht gemaakt. Onder leiding van onze fantastische paddenstoelendeskundige Truus hebben we op loopafstand van Wouwse Plantage in 3 uur tijd 86 verschillende soorten paddenstoelen gevonden. Daarbij waren ook enkele zeer zeldzame zoals de Spechtinktzwam en de Grote trechterzwam

De liefhebbers van paddenstoelen kunnen alle soorten die we gevonden hebben hier alle paddenstoelen bekijken (foto’s met slechts mijn smartphone gemaakt).

De Tank

Ik heb diverse reacties ontvangen over mijn verhaal over de tank. Dank daarvoor! Het is een serieuze zaak, maar desondanks is de uitvoering redelijk kolderiek. Daarom zal ik er wat meer over vertellen. Eerst maar eens een foto van de tank aan de buitenkant:

Het begint iedere dag met de taxi. We rijden er met z’n drieën in een taxi naar toe. Een aardige kerel en een vrouw en ik. De vrouw is een nogal triest type. Ze heeft een treurige blik en een zeurderige manier van praten. In de taxi vertelt ze steeds aan de taxichauffeur over al haar medische problemen of over die van een vriendin. Als we uitstappen bij het ziekenhuis en ze loopt voor me, dan moet ik steeds kijken naar haar benen. Ze draagt meestal een strakke spijkerbroek waarin haar nogal kromme o-benen erg opvallen. Daar kan ze natuurlijk niets aan doen en dat is ook niet de reden dat ze dagelijks de tank in gaat. Het is gewoon niet mijn type. Volgens mij is dat wederzijds, onze conversatie is zeer beperkt. Maar goed, het is ook niet zo erg, want ik moet nog maar 34 keer de taxi met haar delen. De aardige kerel is binnenkort klaar. Dan ga ik een koptelefoon opzetten en muziek luisteren.

De tank aan de binnenkant:

Als we op de betreffende afdeling komen, ga ik me eerst omkleden in het charmante ziekenhuispakje. Dan wachten we geduldig tot iedereen er is. Dat wordt geverifieerd door een verpleegster met een klapper waarop we afgeturfd worden. Ieder vindt zijn plekje in de tank door het zuurstofmasker met zijn/haar naam er op te vinden. Omdat alle maskers en slangen na ons verwijderd worden en vervangen door de maskers van de volgende groep, hebben we geen vaste plaatsen.

Ik in de tank even speciaal voor de foto:

Voordat de deur dicht gaat en druk opgevoerd gaat worden, moeten er nog enkele rituelen uitgevoerd worden. Eerst wordt er een doos met zuurtjes doorgegeven. De zuurtjes moeten je helpen bij het “klaren” van de oren. Vervolgens gaat er een doos tissues rond. Door de drukverhoging wordt het namelijk ook veel warmer in de tank (samengeperste lucht wordt warm – is een natuurkundig gegeven). Sommige mensen hebben last van de warmte en gaan transpireren, ik heb er helemaal geen last van, lekker juist. Na de tissues volgen bekertjes water. Iedereen neemt een bekertje om de dorst te lessen. Sommigen twee en één heer neemt er drie omdat tijdens de bestralingen zijn speekselklieren vernietigd zijn.  Aangezien er geen tafeltjes in de tank zijn, moeten de bekertjes op de grond gezet worden. En zoals te verwachten wordt er regelmatig een bekertje omgestoten, zeker als je er drie aan je voeten hebt staan. Dat moet dan direct opgenomen worden omdat onder de vloer allerlei elektrische apparatuur zit. En dus circuleert er ook een handdoek.

Ca. 15 minuten lang zit iedereen, twee rijen van zes, driftig zuurtjes te verorberen en flauwe grappen te vertellen tot de druk de gewenste waarde heeft bereikt. Dan mogen de maskers op, komen de boeken te voorschijn en kan je een koptelefoon opzetten om naar muziek te luisteren (er zit een aansluiting boven je hoofd voor de koptelefoon). De muziek is soms redelijk, maar vaak variërend van Duitse schlagers tot André Rieu. Niet mijn smaak zoals bij veel mensen bekend. Steeds 20 minuten masker op en 5 minuten pauze tot we 2 uren verder zijn.

Als de druk weer tot normale waarde gedaald is, verlaten we de tank. Er zijn te weinig kleedhokjes waardoor sommigen zich op het toilet gaan verkleden. Omdat ik geen zin had om te wachten tot er een hokje vrij kwam, heb ik me de eerste 2 dagen buiten de hokjes verkleed. Maar dat mocht niet en dus sta ik nu geduldig voor de hokjes te wachten tot dat er een hokje vrij komt.

Dan is het weer wachten tot de taxi zo rond 12 uur ons komt ophalen en ik met een rammelende maag naar huis gebracht wordt. Volgende week zal ik iets vertellen over bijzonder gasten in de tank.

Galgenhumor

Een man in Ierland overleed en heeft de ceremonie samen met zijn zoon zorgvuldig voorbereid (geluid aan!).

https://www.youtube.com/watch?v=zNWoc7-6bVw

Nieuwsgierig beestje

Rode kruisen

Pas nog op tv geweest: Rijden door een rood kruis boven de weg wordt extra hard gestraft. Boeren hebben inmiddels wel heel veel privileges in Nederland. Of positieve discriminatie, het is maar net hoe je het noemt. Zelf denken de boeren daar volgens mij anders over.

Ik hoor om me heen de opmerking waar komt dat stikstofprobleem ineens vandaan? Nooit van gehoord! Echter, het stikstofprobleem is al vele jaren oud en komt iedere keer weer terug. Het CDA en de VVD hebben het probleem echter altijd weten weg te stoppen, onder druk van boerenprotesten en LTO-lobbyisten. Voor de geïnteresseerde liefhebber heb ik een uitgebreid artikel over de historie van het stikstofprobleem als PDF bijgevoegd.

artikel stikstofhistorie

Slaaprobot

Enige tijd geleden heb ik uitgebreid geschreven over de diverse robots voor hulp in het huishouden (robots)

Ik heb inmiddels nog een robot ontdekt, namelijk de slaaprobot die je helpt bij een prettige nachtrust. (het duurt ca. 30 seconden voordat het filmpje echt loopt)

Ik gebruik liever Marleen als slaaprobot.

Zuurstof

Deze keer eens niet over stikstof en CO2, maar over zuurstof. Niet over klimaat, niet over milieu, maar over gezondheid. Zoals sommigen van jullie weten, heb ik 3,5 jaar  geleden 36 bestralingen moeten ondergaan. Het is de bedoeling dat je daarmee vervelende cellen ten gronde richt. Maar helaas worden ook onschuldige weefsels beschadigd. In oorlogstijd heet dat geloof ik collateral damage, oftewel bijkomende schade.

Nu is er een therapie die in het buitenland al lang wordt toegepast, maar in Nederland relatief nieuw is: hyperbare zuurstof therapie. Daarvoor moet ik met maximaal 12 mensen in een soort duikboot gaan zitten met zo’n charmant ziekenhuispakje aan. De deur gaat dicht en de tank (we noemen het de tank) wordt langzaam op druk gebracht, te vergelijken met 14 meter onder water. Het gaat langzaam omdat je voortdurend je oren moet “klaren”, net als in een vliegtuig. Als de boel op druk is, zet iedereen een zuurstofmasker op en adem je 100% zuurstof in, steeds 20 minuten met 5 minuten pauze om even dat masker af te zetten. En zo zitten we dan 2 uur in de tank met zuurstofmasker op een boekje te lezen. Dan wordt langzaam de druk weer tot normaal terug gebracht en mogen we weer naar huis.

Het idee is dat door de hogere druk en de zuivere zuurstof er meer zuurstof opgenomen wordt en verder in de haarvaten van het bloedvatenstelsel kan doordringen en daarmee aangetaste slapende cellen weer tot leven gewekt worden. Beschadigingen aan weefsels moeten daardoor verminderd of teniet gedaan worden.

Het wordt afgeraden om zelf te rijden en dus wordt ik iedere dag om 08.00 uur met een taxi naar het ziekenhuis in Goes gereden en rond het middaguur weer teruggebracht. En dat 2 maanden lang, dus 40 keer. Het is vreselijk saai, maar het is het proberen waard.

Moeders (4)

Er komt nu echt schot in de zaak. De plek in het zorgcentrum is geregeld. Vandaag hebben we gordijnen besteld en een bed gekocht. Jammer van de levertijd van het bed, een verhuisdatum kunnen we dus nog niet vaststellen. Er moeten nog wel veel administratieve zaken geregeld worden zoals nieuwe huisarts, verzekeringen, adreswijzigingen etc. Ook vervelend is dat ik nu net twee maanden slechts halve dagen ter beschikking heb.

Vergeten

Ik realiseerde me deze week dat ik helemaal vergeten ben om iets te schrijven over het weekend van 27, 28 en 29 september. Ons jaarlijkse september feestweekend. Heel kort nog een samenvatting.

Op vrijdagavond een feestavond voor alle vrijwilligers in ons dorp, het zijn er ongeveer 150. Op zaterdag voor het zesde jaar de Highland Games waarbij teams uit ons dorp, volwassenen en kinderen, tegen elkaar strijden onder leiding van een professioneel Highland Games team. Daarna een dorpsbuffet voor 120 personen. En op zondag voor het derde (of vierde?) jaar een moutainbiketocht door het bos voor dames in het roze. Door het zeer matige weer waren er dit jaar slechts 70 deelneemsters. Na afloop was er een high tea in het roze.

Enkele foto’s en heel korte filmfragmenten:

Kinderen kregen natuurlijk op kinderen afgestemde gewichten

Het had veel geregend. Bij touwtrekken wordt je dan vies

Enkele dames in het roze zijn klaar met hun tocht en worden binnengehaald door de spreekstalmeester

Het moet er natuurlijk roze, maar ook cool uitzien

De high tea staat klaar

In plaats van rotsblokken, moeten de kinderen zware ballen tillen

Hier is samenwerking vereist

Techniek en kracht

Snelheid en doorzettingsvermogen

Fanatiek. Dit team won de 2019 editie

Samenwerking

Uithoudingsvermogen

Touwtrekken blijft leuk om naar te kijken. In dit geval een ongelijke strijd

De krachten beter verdeeld

Rotsbloktillen met een fles bier erbij (studententeam)

Ook de kinderen vinden het touwtrekken geweldig

e-sigaret

Ik snap dat longartsen de e-sigaret willen verbieden. Maar dat lijkt toch inconsequent ten opzichte van de “gewone” sigaret die volgens mij veel slechter voor de gezondheid is. Het is een beetje alsof je met oud-en-nieuw sterretjes gaat verbieden en rotjes en strijkers niet. Waarschijnlijk heb ik iets niet goed begrepen.

4 oktober dierendag

Dierendag is voor ons een belangrijke dag want dan is mijn zoon jarig. Zo rond dierendag circuleren er ineens allerlei grappige dierenfilmpjes op Youtube. Maar onze eigen dieren helpen ook mee. Onze robotmaaier Tom rijdt om de dag zijn rondjes en ik zie het gazon opknappen. Maar nu blijkt dat Tom nog een functie kan hebben.

Ivo is zo ver nog niet. Die ligt op veilige afstand te slapen. Misschien durft hij het ook nog eens.

Gorilla’s hebben, net als veel mensen, een hekel aan regen, blijkt uit dit filmpje:

1 oktober boerendag

Ik stel voor om 1 oktober uit te roepen tot Boerendag. Jaarlijks rijden de boeren dan op 1 oktober op hun trekkers naar Den Haag om te protesteren tegen te veel regen, te weinig regen, te warm, te koud, te veel regels, verkeerde regels etc.

Dat ze protesteren tegen het woud aan regels waarmee ze kampen is begrijpelijk, maar ze ontkennen (of verdringen) de realiteit. In Nieuwsuur werden enkele interessante cijfers getoond.

• Bijdrage boerenbedrijf aan het bruto nationaal product (dus aan de economie): 1,7%
• Bijdrage boerenbedrijf  aan de werkgelegenheid: 2,1%
• Bijdrage boerenbedrijf  aan uitstoot van stikstofverbindingen: 46%

• Bijdrage aan uitstoot van stikstofverbindingen door het verkeer: 10%
• Bijdrage aan uitstoot van stikstofverbindingen door het vliegverkeer: 1%

Dus iedereen die mentale- of zelfs fysieke klachten heeft gekregen door vliegschaamte, kan gerust ademhalen, afspraken bij de psycholoog afzeggen en snel een nieuw ticket regelen.

In onderstaand artikel uit de krant, andere grafiekjes met dezelfde uitkomst:

Nee, natuurlijk niet. Boeren zijn zeer hardwerkende mensen met een bedrijf en vaak een hoge hypotheek. Ze zijn gefrustreerd door de almaar groeiende regelgeving. Kan ik me voorstellen. “We hebben al zo veel dure maatregelen genomen”, zeggen ze. En dat is waar, maar om de bovenstaande cijfers kunnen ze toch niet heen, dat zijn de feiten.

En kennelijk willen ze die ook niet horen. Toen tijdens de demonstratie het tweedekamerlid Tjeerd de Groot (die pleitte voor halvering van de veestapel) zijn motivatie wilde vertellen, werd de microfoon hardhandig voor zijn mond weggegrist en moest hij vertrekken. Hij mocht namelijk maximaal 2 zinnen zeggen. Tamelijk onfatsoenlijk.

De allerslechtste landbouwminister ooit was er ook: Henk Bleeker.

Hij kwam op het Malieveld ook nog een hoogst intelligente duit in het zakje doen: “Geweldig joh, net Zwarte Cross”.

Bij Jeroen Pauw zaten ook veel boeren en ook die deden het voorkomen als één groot feest. Ik vind overigens dat Jeroen Pauw wel heel weinig kritisch was. Eén van de boerinnen verklaarde dat de stikstofuitstoot in al die hoge kantoren in Den Haag veel groter was dan bij de boerenbedrijven. En dan wordt ook de CO2 er nog bijgehaald hetgeen helemaal niets met deze discussie te maken heeft (CO2 gaat over klimaat, stikstof gaat over ons milieu en gezondheid). Dat ze gefrustreerd zijn wil ik best geloven, maar er werd en wordt wel erg veel onzin uitgekraamd en de feiten worden ontkend. Geen enkele boer hoor ik over de bovenstaande getallen.

Dan al die automobilisten die hun duim omhoog staken in de file. Zouden ze nu echt zo begaan zijn met die boeren of zou het gewoon een prettig excuus zijn om een dag veel te laat op het werk te verschijnen? Uit de enquête van Nieuwsuur bleek ook dat veel mensen bereid zijn om meer te gaan betalen voor vlees ten gevolge van compensatie van boeren.

Het is makkelijk om dit te zeggen, net zo makkelijk als die duim, maar waarom worden er dan zo veel kiloknallers en plofkippen verkocht? Volgens mij is er ook sprake van een hoog gehalte aan hypocrisie.

Geert Wilders was er ook. In 2012 had hij in zijn verkiezingsprogramma opgenomen dat er een einde moest komen aan de bio-industrie, in zijn programma in 2017 stond helemaal niets in over het boerenbedrijf.  Boeren interesseren hem geen zier. En nu stond hij daar te roepen dat de boeren helden zijn en wat Nederland zou moeten zonder de boeren. Wat een *********

https://www.youtube.com/watch?v=EBAmeaqYOpg

Ik heb net als de meeste Nederlanders helemaal niets tegen de boeren en zou ik koeien in de wei nooit willen missen. Ook begrijp ik hun frustratie en teleurstelling, maar er zijn ook feiten. Er moet gekozen worden tussen natuur die overwoekerd wordt door gras en brandnetels of huizen bouwen of 100 km/uur, of bouwvakkers die opnieuw werkeloos zullen worden en aannemers die failliet gaan als er niet meer gebouwd kan worden of minder boeren. Wie het weet mag het zeggen.

moeders (3)

Ineens was de knop om bij mijn moeder. Ze was het zat dat ze nooit iemand voorbij zag lopen en vaak alleen was. Ze wilde nu toch graag verhuizen. Vorige week is er iemand van het CIZ op bezoek geweest om de aanvraag voor een indicatie te beoordelen. Het CIZ heeft vervolgens een record verbroken want de indicatiestelling was al de volgende dag rond.

Afgelopen week hebben we met mijn moeder een gesprek gehad met iemand van het klantbureau van Stichting Groenhuijsen over een plek in een zorginstelling. Na een goed gesprek bleek dat er plaats is en dus zal een verhuizing niet lang op zich laten wachten. Ze heeft er nog steeds zin in (zegt ze).

Reactie

Ik ben altijd erg blij als lezers reageren op mijn schrijfsels. Positieve reacties zijn leuk, maar als je het oneens bent met mijn mening is jouw reactie ook zeer welkom. Dan heb ik weer iets om op te reageren. Reageren kan altijd aan de onderaan iedere blog. De reacties kan je zien in de linker side bar of, voor de smartphone kijkers, door op de drie horizontale streepjes rechts bovenin het scherm te klikken.

Naar aanleiding van mijn verhaal over de Achterhoek en onze kastelenroute enkele weken geleden, stuurde Wilfried mij de volgende reactie:

Louis en andere belangstellenden,
Als je het Pieterpad lange afstand wandeling, 492 km, van Pieterburen naar Maastricht (of vice versa) wandelt, ben je bij kasteel Vorden ongeveer op de helft. Dit is te herkennen aan een monumentje, de voetafdrukken van Toos Goorhuis-Tjalsma en Bertje Jens, de bedenksters van het Pieterpad. In 1983 werd het Pieterpad officieel geopend bij het kasteel van Vorden.

Voor geïnteresseerden, de voetafdruk ziet er zo uit:

De dames Groothuis-Tjalsma en Bertje Jens namen wel hele kleine stapjes. Zullen wel lang over die 492 km gedaan hebben.

Greta

Deze week waren er veel interessante ontwikkelingen in de wereld zoals Boris die zijn zoveelste nederlaag leed, een impeachment procedure tegen Donald Trump en Virgil van Dijk die niet de beste voetballer van de wereld werd.

Ik was deze week vooral onder de indruk van Greta Thunberg. Of je het nu eens bent met haar of niet, de manier waarop zij haar boodschap ten gehore bracht bij de Verenigde Naties vond ik indrukwekkend. Een jong meisje die een behoorlijk lange en ingewikkelde speech brengt in perfect Engels zonder haperen en voor 90% uit haar hoofd op een beheerste emotionele toon. En voor een groot publiek van wereldleiders. Iedereen die wel eens een lezing geeft, weet dat dit niet eenvoudig is. Ik vond het heel dapper en knap.

Helaas krijgt ze ook erg veel kritiek. Over de top, apocalyptisch, autistisch etc. Dat zal allemaal wel waar zijn (ze heeft inderdaad syndroom van Asperger), maar met een vriendelijk verhaal zal het niet lukken. Als je het op de inhoud niet van haar kan winnen, dan moet het kennelijk op de persoon. Een beetje laf natuurlijk. Voor de duidelijkheid heb ik de speech bijgevoegd.

Als absolute anticlimax heb ik het volgende filmpje bijgevoegd. Let op het grote maatschappelijke belang van Facebook wat uit dit fragment blijkt.

Stikstofcorrectie

Het kán géén toeval zijn dat de kranten nu ineens gaan uitleggen wat ze weken lang verkeerd hebben geschreven.

100

We gaan misschien weer naar 100km/uur. Sinds ik gestopt ben met werken, zo’n 3 jaar geleden, rijd ik doorgaans niet harder dan 100km/uur. Dat bevalt prima. Lekker rustig, geen gestress, minder benzineverbruik en het scheelt in rijtijd vrijwel niets. In de krant las ik dat van Den Helder naar Maastricht het verschil tussen 130km/uur of 100km/uur een half uur scheelt (3uur t.o.v. 2,5 uur). Dat lijkt misschien veel, maar niemand kan constant 130 rijden dus waarschijnlijk is het verschil nog veel kleiner. Op een afstand van 100 km scheelt het slechts 14 minuten. Maar ook in dit geval zal het in werkelijkheid slechts enkele minuten zijn.

In mijn straat mag je 30km/uur maar veel mensen in de wijk rijden 50km/uur. Dat scheelt ze 2,4 seconden. Net genoeg om een overstekende poes dood te rijden.

Van mij mag het, terug naar 100. Maar ik weet dat ik daar niet veel vrienden mee maak.

Brexit

Dat Brexit chaos brengt, weten we al. Dat Boris nederlaag na nederlaag lijdt, is wel een beetje zielig. Maar de Brexit brengt ook veel vermaak, zoals de discussies tussen parlementsleden waarbij de discussies in onze tweede kamer volledig verbleken. Helaas gaat de voorzitter John Bercow er mee stoppen. Maar er blijven nog voldoende komieken over daar.

https://www.youtube.com/watch?v=5SFSODvVKZA

Eva tussen de reclameblokken

Het zal mij benieuwen. Wij keken graag naar Eva alhoewel het wel een beetje laat op de avond was. Maar nu zal ze zich bij RTL4 moeten waarmaken  tussen de reclameblokken door. Ik heb daar in ieder geval geen zin in. Voor haar hoop ik dat bovenstaand plaatje geen waarheid gaat worden.

Opening Natuurpoort

Zoals beloofd het filmpje van Zuidwest TV over de opening van de Natuurpoort Wouwse Plantage.

Onze huisfotograaf Rob Prop maakte nog een mooie fotoserie van de middag.

foto’s opening Natuurpoort Rob Prop

Dit weekend is er weer veel activiteit in het dorp. Gisteravond (vrijdag) was er het jaarlijkse vrijwilligersfeest, vandaag (zaterdag) Highland Games, een dorpsmaaltijd en een feestavond en morgen (zondag) een mountainbiketocht voor dames in het roze met er achteraan een high tea voor de deelneemsters. De jaarlijkse fietspuzzeltocht voor gezinnen zal waarschijnlijk voor de tweede keer niet doorgaan vanwege regen.

Weer die foute stikstof info

Zie blog vorige week: stikstoflarie

Burenruzie: de oplossing!

Trumpaanhangers ook in Bergen op Zoom

de Natuurpoort

Het is weer enige tijd geleden dat ik over dit onderwerp schreef.  Op 14 juli om precies te zijn. Dat was geen vrolijk bericht. Na 2 opleveringen nog niet klaar.

Zaterdag 21 september, gisteren dus, was de officiële opening. We hadden er als  driekoppig bestuur van de stichting Natuurpoort Wouwse Plantage een bijzonder feest van gemaakt (www.natuurpoortwouwseplantage.nl). Een reporter van Zuidwest TV wilde een interview met mij vóór de officiële handelingen (uitzending maandag 23 september om 17.00 uur in een nieuwsprogramma). Als ik het zelf een geslaagd optreden vindt, zal ik het later in mijn blog laten zien (anders niet natuurlijk).

Onze unieke  informatiekiosk (ontworpen door onze huisontwerper Vincent) met diverse wandelkaarten  en andere informatie, trok veel aandacht.

Voorzitter Patricia als ceremoniemeester kondigde mij aan als eerste spreker. In mijn verhaal over het traject vanaf 2002 tot 2019 zaten tussen de regels door enkele steekjes netjes verpakt over bijvoorbeeld de mislukte grasmat op het activiteitenterrein. Ik stond daar in de brandende zon in mijn in Frankrijk gekochte oranje korte broek en pet. Nogal casual dus.

 

Vervolgens was het de beurt aan de wethouder die zo vriendelijk was om in zijn speech te vermelden dat het zo prettig boksen is met mij. Ik heb dat als een compliment beschouwd. Hij stond daar in zijn nette pak zonder pet ook in de brandende zon stik jaloers op mijn outfit gaf hij ruiterlijk toe.

De ca. 150 aanwezigen werden voorzien van een glaasje champagne (of iets wat daar op lijkt) en de wethouder met een groepje kinderen knipte (ik heb niet precies gezien wie er nou knipte) het lintje door en de opening was daar.

De mensen konden in groepjes het natuurpad langs lopen. Op diverse plaatsen in het bos waren studenten van de dansacademie om te dansen in de natuur. De zon die tussen de bomen door scheen en de wind die de bladeren deed ritselen, maakten het geheel bijzonder mooi.

Het leidde wel tot filevorming op het erg smalle pad en de groepjes werden uitgerekt tot een lange sliert. Voor de lezers die niet weten welk pad ik bedoel, heb ik onderaan deze pagina nogmaals het filmpje gezet dat ik op 17 februari in mijn blog verwerkte.

Toen was het daar erg nat en spectaculair wandelen met regelmatig een ontmoeting met reeën. Na deze enorm droge zomer is bijna al het water weg en konden de dansende  dames en heren met droge voeten hun performance doen.

Na het dansen in de natuur werden de gasten door het bos van De Nieuwe Wereld geleid waar de kinderen insectenhotels konden maken.

En konden ze hun opdrachtenformulier verder invullen

De tocht ging verder langs een galerie en eindigde in de oude steenoven waar een rondleiding werd verzorgd door mijn goede vriend Wim. Helaas heb ik hier op dit moment nog geen foto’s van.

Het weer had ons natuurlijk heel erg geholpen om er een prachtige dag van te maken. Maar het was leuk om veel lovende en enthousiaste reacties te horen.

Onze huisfotograaf Rob heeft een serie met veel mooiere foto’s gemaakt:

fotoreportage van Rob

 

 

 

 

 

Stikstoflarie

De kranten, het journaal, iedere dag gaat het over stikstof. Er komt overal stikstof bij vrij. Heel slecht voor de natuur roept men. Het is mij een raadsel waarom al die media niet eens een keer tot de orde geroepen worden. Stikstof, N2 zoals dat in de chemie wordt aangeduid, is helemaal niet slecht. Om precies te zijn 78,08% van de ons omringende lucht bestaat uit stikstof. Waar het eigenlijk om gaat is stikstofoxiden (zoals NO en NO2) en ammoniak (NH3). Dus geen pure stikstof maar verbindingen van stikstof met zuurstof of waterstof.

Lesje stikstof:

Deze reactieve stikstof wordt schadelijk als er te veel van is. Stikstofoxiden worden vooral uitgestoten door verkeer en industrie. Ammoniak komt voornamelijk vrij in de landbouw door verdamping uit mest. Als reactieve stikstof via de lucht of het water in een natuurgebied terecht komt, doet het daar hetzelfde als in de landbouw: het stimuleert de groei. De vruchtbaarheid van de bodem verandert en snelgroeiende planten als grassen, bramen en brandnetels overwoekeren kwetsbare en soms zeldzame soorten, die baat hebben bij voedselarme grond. Daarmee verschraalt de biodiversiteit.

De Achterhoek

Er waren nog een paar dagen vrij in onze agenda om er op uit te trekken. Een bezoek aan onze vakantievrienden André en Ineke was al lang afgesproken en aldus reden we dinsdag met de sleurhut richting Achterhoek. Naar een camping waar we al eerder gekampeerd hadden. Een buitengewoon prettige camping net buiten Ruurlo. ’s Avonds uit eten dachten we. Maar helaas, alle restaurants die we probeerden bleken op maandag en dinsdag dicht.

Woensdag regende het overal, dus ook in Ruurlo. De ochtend op visite en ’s middags naar Kasteel Ruurlo.

Dit kasteel is gekocht door de miljardair Hans Melchers. Hij heeft het gerenoveerd en er een museum van gemaakt met schilderijen van Carel Willink. Hij heeft er werkelijk iets bijzonders van gemaakt waarbij kosten noch moeite zijn gespaard. Alle vloeren zijn op verschillende manieren met hout ingelegd.

De schilderijen van Willink vind ik erg mooi. Ik heb er inmiddels drie termen voor gehoord: magisch realisme, neo realisme en hij noemt het zelf imaginair realisme. Als je naar zo’n schilderij kijkt, ga je er na verloop van tijds steeds meer in ontdekken. Maar vooral dat het met chirurgische precisie is geschilderd.

Dan maar woensdag uit eten, bij restaurant Avenarius. Wat een prachtige naam en het eten was voortreffelijk.

Voorgerecht

Donderdag was weer een zonnige dag, dus op de fiets. Fietsen in de Achterhoek is een verademing. Prachtig coulisselandschap. Geen mountainbikers, geen wielrenners die als een zwerm wespen zoemend voorbij scheuren en bij voorkeur de gehele weg innemen. De kastelenroute van ca. 40km gereden. Ik wist niet dat er daar zo veel landgoederen met een kasteel of groot landhuis staan.

Kasteel Vorden

In de middag met de auto snel richting Gorssel om museum More te bezoeken. Museum More is ook van Hans Melchers en hangt vol met schilderijen van o.a. Carel Willink en de hele collectie van Scheeringa (je weet wel, de man van de DSB-bank). Ook weer een schitterende collectie.

In de maand september wordt in Ruurlo het septemberfeest gevierd. Onderdeel daarvan is de lichtjesroute. De bewoners in iedere straat hebben een verlicht object van een bepaald thema in de tuin / voor het huis. Wij hebben ’s avonds de hele route via pijlen gevolgd. Een kleine 18 km met in bijna iedere straat de meest verschillende creatieve en verlichte versiering. Ongelofelijk hoeveel werk daar verzet is en het was heel bijzonder. Het was lastig fotograferen met mijn eenvoudige smartphone. Toch enkele voorbeelden.

Een straat met allerlei insectenhotels

Een straat met in iedere tuin een beroemd schilderij op een ezel

Verlichte dieren

Vrijdag sleurhut weer aankoppelen en naar huis.