Wat is de overeenkomst tussen Lodewijk Ascher en Drs. P?
Robots
Na mijn verhaal over de robotmaaier kreeg ik een reactie van Gerard die schreef dat zij naar tevredenheid een robotstofzuiger hebben, genaamd Mien (Dobbelsteen). Het leek me interessant om te onderzoeken welke huishoudelijke robots nu in de handel zijn.
Dat wordt sparen. Want als ik die robotzwembadreiniger ook wil hebben, dan moet ik eerst een zwembad aanschaffen.
Boris val stukkend
Leuke krantenkoppen over Boris deze week. Het gaat niet helemaal zoals hij zich had voorgesteld. De “lappop zonder gees” (zie vorige week) gaat vallen denk ik.
Hier heeft hij nog een grote mond
Hij begint anderen de schuld te geven
Hij wordt een beetje triest. Ze begrijpen het allemaal niet. En zijn broer ook niet.
Boris overpeinst of zelfmoord de oplossing is
Is de naam “Verenigd Koninkrijk” nog wel op zijn plaats. Beter zou zijn “Verdeeld Koninkrijk” of misschien “Verdeeld Borisrijk”. Dit volgende lied vertoont gelijkenis met de carrière van Boris als premier. Het begint vriendelijk, wordt onheilspellend en eindigt in chaos. Net als “lappop Boris zonder gees” in het Zuid-Afrikaans.
Klootzakjes
Hier heb ik nu eens niets aan toe te voegen.
Foute grap
Marleen houdt niet van foute grappen, maar ik maak één keer een uitzondering.
Bijzonder toch deze discussie als je nagaat dat 30 jaar geleden dit onderwerp veel gemakkelijker werd besproken. Getuige dit filmpje
Robot Tom
Sinds kort zijn wij de trotse bezitters van een robotmaaier. Wij hebben hem vernoemd naar Tom, de Leidse student die hem heeft geïnstalleerd (vakantiewerker voor Gardena).
Als hij ons goed bevalt, en daar lijkt het op, zullen we misschien meer robots gaan inzetten in ons huishouden. Enkele weken geleden noemde ik al de robotkat voor mijn moeder (mijn moeder is overigens inmiddels weer van gedachten veranderd en wil nu toch naar een verzorgingshuis). En er zijn ook robotstofzuigers in de handel. Naast stofzuigen is het ook nog eens een handig transportmiddel
Maar het kan ook helemaal fout gaan
We moeten een model zien te vinden dat zelfstandig de trap op en af kan om de bovenverdieping te zuigen. Ik zoek ook nog een drone die de was kan ophangen, een wasophangdrone.
Boris
Boris blijft de gemoederen bezig houden.
De Britse oppositie heeft furieus gereageerd op het voornemen van premier Boris Johnson de opening van het parlementaire jaar uit te stellen. Daarmee komt het parlement grotendeels buitenspel te staan in de aanloop naar de Brexit, die uiterlijk 31 oktober een feit moet zijn.
Diverse Britse politici hebben hem zelfs al een dictator genoemd. Wie had dat ooit kunnen denken, een dicatator aan de macht in Engeland. Ik heb voor Boris een mooie dictatorspeech uitgezocht.
In Nederland wordt het afscheid van Groot Brittannië al op diverse manieren voorbereid. Bijvoorbeeld in Wijk aan Zee:
De organisatie achter de Brexit-uitzwaaidag én burgemeester Smit van Beverwijk hebben er zin in. Op 31 oktober moet het gaan gebeuren op het strand van Wijk aan Zee: dan nemen naar verwachting duizenden Nederlanders afscheid van Groot-Brittannië, dat die dag uit de Europese Unie stapt.
Uitje Rotterdam
Donderdag hebben we een leuk uitstapje gemaakt met dochter en schoonzoon. Eerst met de watertaxi van hun huis naar Hotel New York om daar een drankje te nuttigen. Zo’n watertaxi wordt bepaald niet door middel van peddelen of roeien voortbewogen.
Hotel New York
Dit is geen flatgebouw, maar de zijkant van een cruiseschip.
Rotterdam is een leuke stad om door te wandelen (mag ik als geboren Rotterdammer natuurlijk wel zeggen).
Een hondendrol waarover je niet kan uitglijden, maar wel kan struikelen.
Marleen was haar hoofddeksel vergeten, dus snel een pettenwinkel gezocht. Beiden een nieuwe gekocht.
Tijdens de wandeling ontmoetten we groepjes vrouwen in traditionele kledij. Er bleek een vrouwenconferentie te zijn in het World Trade Centre met vrouwen cirkels uit heel de wereld.
“From the 28th of August till the 1st of September 2019 we will celebrate the 60th Annual General Meeting of Ladies’ Circle International in Rotterdam”.
India
Madagaskar geloof ik
Israël
Weet iemand wat de relatie is tussen Belgen en smurfen???
Hier en daar wat drinken en dan afsluiten met een etentje. Als ik op de naam van het restaurant moet Afgaan (Kite), zou ik niet zeggen dat ik zat te eten bij een Afghaan. Ik had nog nooit Afghaans gegeten en het was bijzonder smakelijk.
Alleen de muziek die gedraaid werd, sloeg ons inziens nergens op. Een soort house-achtige muziek waarvan ik me niet kan voorstellen dat die door de Taliban goedgekeurd zou zijn. Overigens is de naam Kite gekozen omdat vliegeren een populair tijdverdrijf is in Afghanistan (kite is Engels voor vlieger).
Waterstof in Roosendaal
Al vaker heb ik een lans gebroken voor waterstof als brandstof voor de verbrandingsmotor of voor de elektrische auto zonder accu’s. Roosendaal loopt voorop met een waterstof tankstation.
Afgelopen week verscheen er een bericht op het nieuws getiteld:
Geheim brexit-document schetst rampzalige gevolgen voor het Verenigd Koninkrijk. Hierin wordt gewaarschuwd voor grote tekorten wanneer Groot-Brittannië zonder deal de Europese Unie verlaat. Groot-Brittannië zou brandstof tekortkomen, evenals voedsel en medicijnen.
Boris Johnson, de kersverse premier, wil graag zo’n “no-deal Brexit” zegt hij. Ik vermoed dat hij zijn familiekapitaal al lang in Euro’s ergens op een Europese bank heeft staan. Speciaal voor Boris heb ik een mooi lied geselecteerd dat prima op hem van toepassing is (het is in het Zuid-Afrikaans, dus goed luisteren).
Daarnaast heb ik nog een muziekje gevonden dat de toestand van het Verenigd Koninkrijk aardig schetst.
Donald
Nog zo’n mafkees.
WASHINGTON – Nog geen twee dagen nadat president Trump de Deense premier Mette Frederiksen ’nasty’ (naar) had genoemd, heeft hij nu niets dan lof voor haar. „Een geweldige vrouw”, zei hij voorafgaand aan zijn vertrek naar Frankrijk voor de G7-top. Zo vindt hij ook al zijn ministers en adviseurs die hij heeft ontslagen geweldige kerels die een “great job” hebben gedaan.
Dierenleed
Twee weken geleden schreef ik over het lot van de walrussen die door honger moeten terugkeren naar de zee. In hun wanhoop omdat te doen, vallen honderden walrussen van hoge rotsen die ze nooit hadden moeten opklimmen.
Maar ook dichter bij huis is er dierenleed.
Overeenkomst tussen deze drie drama’s, oorzaak is de de mens.
post holiday syndrome
Je zal toch maar last hebben van een post holiday syndrome. Je kan natuurlijk gewoon niet op vakantie gaan om dit te voorkomen. Wij plannen een leuk feestje na de vakantie. Zoals afgelopen vrijdag toen we naar een heel leuk festival in België zijn geweest. Van de 4 dagen festival konden we in verband met andere verplichtingen helaas maar één dag gaan. Maar wel genoeg om een post holiday syndrome voor te zijn. Om de sfeer te proeven, hierbij een klein filmpje (Trailer van vorig jaar ).
Net als voorgaande jaren, hebben we afgelopen weekend het muziekfestival in Luzy (Morvan-Frankrijk) bezocht. Meestal met de caravan, maar deze keer niet. We hadden gekozen voor een chambre d’hôte. In het dorp, La Grande Verrière, ligt een klein landgoed (Manoir Theursot) met enkele mooie historische gebouwen. In het middelste gebouw, een groot landhuis dat ingericht is in 19e eeuwse sfeer, zijn 4 grote en heel mooie chambres.
Ik heb altijd enige afwijkende voedingswensen. Dat werd door de gastvrouw vertaald in een geweldig ontbijt waar andere gasten erg jaloers op waren.
Een aanrader voor Jan en Ria die gepassioneerd chambre d’hôte bezoekers zijn.
Marleen wilde perse haar nieuwe bikini uitproberen (niet uit proberen)
Dit feest van muziek en dans heb ik in voorgaande jaren al beschreven. Dat ga ik niet opnieuw doen. Behalve genieten van de sfeer, de muziek en dans heb ik geprobeerd leuke plaatjes te schieten. Om te beginnen enkele bijzondere types.
Gandalf???
El C?
Schoenen kwijt
Te korte broek
Veel kinderen zijn erg geïnteresseerd in de muzikanten.
Veel vinden het ook leuk om mee te dansen.
Voor haar nu even niet!
Alle restaurants waren voor de avond vol geboekt. Alleen in een hotel-restaurant konden we nog tussen de middag eten. Een stijf restaurant met een ober strak in het pak. Het eten was wel erg lekker.
Twee oudere dames verzonken in de wondere wereld van hun telefoons
Ik heb deze keer eens goed gelet op het voetenwerk
en ze verplaatsen zich in dit geweldige vervoersmiddel
Dit leuke muziektentje wordt ook gebruikt om in alle rust even samen te spelen
Franse Rudy
Rudy komt ieder jaar terug in mijn verhalen. Misschien ken je de Sterreclame nog van een Oostenrijkse boer die op slag verandert in een skileraar / vrouwenversierder zodra de eerste sneeuwvlokken vallen (Oostenrijkse Rudy) . Onze Rudy is een geweldige danser. In 2017 zagen we hem netjes in het pak een indrukwekkende show geven. Maar we zouden hem ook op een trekker kunnen zien denk ik. Hij heet natuurlijk niet Rudy, ik heb geen idee wat zijn naam is. Waarschijnlijk een mooie Franse naam zoals Francois, Jean-Claude of misschien wel Louis. Voor het gemak noemen we hem Rudy. Dit is hem
Nu was hij er weer, aan het dansen natuurlijk. Plotseling kwam er een jonge man naar hem toe. Begin 20, lang donker haar en een donker baardje. Leuke bink. Zonder een woord te wisselen gingen ze samen dansen. Een romantische dans (Mazurka) die close gedanst moet worden. Alsof ze dit al jaren zo doen. Even later dansen ze weer met vrouwen. Iedereen danst met iedereen.
Voorbeeld van een Mazurka. Denk dan niet aan een soort van klompendans.
Rudy gaat even later los met een “jonge” dame
Op de Facebookpagina van één van de artiesten kwam ik een filmpje tegen waarop ik zelf te zien ben met het meest eenvoudige maar heel gezellige dansje dat daar veel opgevoerd wordt.
Buienradar voorspelde 90% kans op regen. In de buurt was er een kleine brocante. Daar moesten we naar toe want Marleen vindt altijd wel iets om te kopen. Ook deze keer. Terwijl de eerste druppels voorzichtig het feest gingen bederven, was Marleen de onderhandelingen gestart.
Op het festivalterrein nam de intensiteit van de regen ’s middags snel toe tot een fikse onweersbui. Er was schuilgelegenheid, maar het water stroomde langs je voeten.
Dan maar portretteren onder het tentzeil
Ze hebben daar zo lang gewacht op regen. En dan zal het juist regenen op deze dag. Jammer.
Maandag
Het weer knapte weer helemaal op, dus tijd voor een wandeling.
Een kastanje met veel stammen
Maar door de droogte is alles verdord en moeten de koeien bijgevoerd worden
Volgend jaar weer Manoir Theursot. Moet kunnen want inmiddels heb ik een brief ontvangen van de SVB (Sociale Verzekeringsbank). In de brief wordt mijn nieuwe AOW-leeftijd vermeld: oktober 2020! Dan varen de schepen met geld binnen.
Vorige week was mijn moeder ineens helemaal overtuigd dat ze zo snel mogelijk wilde verhuizen naar een woon-zorgcentrum. Wij hadden dat al enkele jaren met regelmaat geadviseerd. Zelfs sterk erop aangedrongen, maar zonder resultaat. Nu kon ze niet langer wachten en belde meerdere keren per dag op wanneer het kon gebeuren. We zijn op een locatie wezen kijken, hebben indicatiestelling in werking gezet etc. Op zaterdag meldde ze plotseling dat ze absoluut niet zou verhuizen. Nooit. Om moede(r)loos van te worden.
Nu loopt haar poes op zijn laatste pootjes en zal waarschijnlijk binnenkort overlijden. Nu nog weer een nieuwe poes lijkt ons niet verstandig. Tegenwoordig is er een goed en makkelijk alternatief: de robotpoes.
Klimaatverandering
Zondag werd ik op tv geconfronteerd met dramatische beelden (uit de Netflix serie “Our Planet”). Door smeltend ijs wordt het leefgebied van walrussen steeds kleiner. Meer dan 100.000 walrussen op een te klein gebied. Om toch ruimte te hebben, klimmen ze op rotsen. Als ze vervolgens moeten eten, zoeken ze de zee weer op en kunnen niet meer terug omdat het te druk is. Ze proberen via de steile rotswand naar beneden te komen en storten vervolgen massaal hun dood tegemoet.
Als je na het zien van deze beelden nog geen last van vliegschaamte krijgt!
Bloemen
Gelukkig kan de natuur ook heel mooi zijn. Ik heb de bloemen in onze tuin eens gefotografeerd met mijn simpele telefoon. Wat een verscheidenheid slechts in één tuin.
Blijdorp
Dinsdag zijn we naar diergaarde Blijdorp in Rotterdam geweest. Marleen heeft een abonnement en gaat regelmatig om de dieren te tekenen. Ik ging nu mee en dacht rustig dieren en mensen te kunnen bekijken. Het was mooi weer en vakantietijd. En dus was het heel druk. Vooral heel veel (groot)ouders met (klein)kindertjes. Ik moest goed oppassen om niet over rondhobbelende peuters te struikelen. Behalve de kinderen, ook veel tatoos, hele ledematen vol tatoos en heel veel bijzonder lelijke tatoos. Bruine benen en witte benen
Helemaal in het zwart (lekker bij 25ºC)
Veel rollend materieel
Zoals gezegd, loslopende peuters
Maar ook met begeleiding
Voedertijd
Een korte wandeling tussen het publiek (geluid aan)
Er waren natuurlijk ook gewoon dieren te zien.
Let op de afmetingen van de verzorgster (links onder) ten opzichte van de giraffes
Zou Wakker Dier hier blij van worden? Ik denk het wel.
In de binnenverblijven van de dieren was er vooral veel herrie
Pijnlijk?
Zou het zonder verdoving gebeurd zijn?
Groene boerka
Vorige week noemde ik de groenteboerka. Nu is er al de groene boerka
Chinees
Ik snap niet dat je op de middelbare school voor Chinees zou kiezen. Je kan het toch beter dicht bij huis zoeken zoals Turks, Marokkaans, Somalisch, Congolees, Eritrees etc.
Wachtwoorden
Ik snap dat Feyenoord of Ajax te veel voor de hand liggen als wachtwoord. Het moet moeilijker. Als je dan graag een voetbalclub wilt gebruiken, adviseer ik: FCBalophetdak93
In juli en augustus heb ik op de woensdagen bardienst samen met Jan van T. Wij bedienen fietsers en wandelaars die in ons dorpshuis iets komen drinken. Meestal zit het terras de hele dag vol, tenzij het slecht weer is. Het is leuk werk want er ontstaan vaak leuke gesprekken en je ontmoet soms bijzondere mensen. Een aantal bezoekers is vaste klant. Zo komt er iedere woensdagmiddag een vrouw met haar invalide echtgenoot en een vriendin. De man van middelbare leeftijd is getroffen door een beroerte en kan helemaal niets meer. Hij zit slapend in een rolstoel. De vrouwen nemen altijd koffie met appeltaart. Twee weken geleden bleef de man in de rolstoel in de auto (rolstoel had een lekke band) en vroeg de vrouw of ik een kopje thee naar de auto wilde brengen. Dat verbaasde me want de man slaapt altijd en neemt nooit iets. Bij de auto aangekomen bleek er nog een derde vrouw in de auto te zitten om op de man te passen. De thee was voor die vrouw.
Zondag als hier in het dorp een grote braderie plaatsvindt, is onze hulp hard nodig. Met mooi weer is het dan heel druk. En het wordt mooi weer!
Lachgas
Beetje kinderachtig om lachgas te gaan verbieden als je zelf ook gebruiker bent (getuige de foto)
muurwippen
Creatief en pragmatisch! Hoe maak je van een verveldende situatie toch iets leuks.
boerka
Men vindt de boerka niet in het Nederlandse straatbeeld passen. De introductie van de boerkini was al een stap in de West-Europese richting. Misschien helpt het als we de term boerka een meer Nederlands tintje geven, bijvoorbeeld groenteboerka.
Droogte
In het deel van het land waar ik woon (West-Brabant) is deze zomer bijna geen regen gevallen. De bomen beginnen te verdrogen
Niet veel mensen ontkennen nog een klimaatverandering. Deze week stond er in de krant een goede remedie. Maar hoe ga je die wereldwijd realiseren?
Dit helpt mee!
Meer bomen helpt ook. Maar in Brazilië wordt momenteel 8000 vierkante kilometer per jaar gekapt. Dat is een oppervlakte van Brabant + Limburg + een beetje!!! We hebben meer takken nodig
Ivo
Voor de lezers die het niet weten, Ivo is onze wilde kat. Al jaren is hij bij ons in de tuin. Iedere ochtend en middag zit hij braaf en geduldig te wachten op zijn eten
en ligt hij te slapen op zonnige plekjes.
Tijdens regen ligt hij in zijn huisje. Soms onder, soms boven,afhankelijk van het weer.
Hij is constanter en geduldiger dan Herman, zijn stiefnichtje. Maar deze week heeft Ivo ons laten schrikken. Opeens was hij er ’s morgens niet. En ook ’s avonds niet. En ook de volgende 3 dagen niet. Gisteren zijn we op de fiets gaan zoeken in de omgeving. We hebben posters op lantaarnpalen geplakt. We hebben het asiel in de omgeving gebeld (die halen ook verongelukte dieren op) en ook andere instanties. Patricia heeft hem op Facebook gezet als vermist.
Gisteren kreeg ik een telefoontje dat Ivo gesignaleerd was in en bij de schuur van een familie die met vakantie is. In de schuur wordt door de buurman voer voor de katten van de vakantiegangers gezet. En kennelijk heeft Ivo besloten een paar dagen te gaan logeren bij die katten. Vanmiddag zat hij opeens weer bij ons in de tuin.
We zijn natuurlijk heel blij dat hij weer terug is. Maar we zijn wel een beetje teleurgesteld dat hij zo maar verdwijnt zonder ook maar een berichtje achter te laten. Hij is al jaren geen kater meer (Ivo wordt ontmand) dus dat kan geen excuus zijn.
Rekenen
De oplossing om een aantal van die zakkers toch door te laten gaan, is simpel:
De splitsing tussen kleuteronderwijs (groepen 1 en 2) en de groepen 3 t/m 8 opnieuw invoeren. De zakkers voor rekenen, geschiedenis etc. worden dan kleuterjuf of kleutermeester;
Een brugjaar invoeren waarin zakkers worden bijgespijkerd tot het juiste niveau;
Om met Louis van Gaal te spreken: “Ben ik nou zo slim of zijn zij (onze beleidsmakers) nou zo dom?” Dit had toch al lang bedacht en ingevoerd moeten zijn!
Wat vooral niet moet gebeuren, is het afschaffen van de toets!
Ik heb nog twee moeders, een biologische moeder en een schoonmoeder. Ze kunnen het goed met elkaar vinden, al zien ze elkaar weinig. Ik stimuleer dat ze elkaar regelmatig opbellen, maar dat blijkt niet eenvoudig te zijn. Bijvoorbeeld afgelopen week. Moeder A belt moeder B een heleboel keer, maar het mislukt steeds. Dat wil zeggen er komt geen verbinding tot stand door een voor mij onduidelijke oorzaak. Moeder A denkt dat moeder B niet thuis is terwijl ik weet dat het wel zo is. Ik neem de proef op de som en bel moeder B direct nadat het bij moeder A mislukt is. Geen probleem. Ik vraag moeder B om na het beëindigen van ons gesprek, direct moeder A te bellen. Lukt ook niet. Om moede(r)loos van te worden. Dan maar weer fysiek bij elkaar brengen.
Gezellige partijen
Deze krantenknipsels zeggen genoeg. Ongeschikt om het land te besturen, geschikt om weer te verdwijnen of heel klein te blijven.
Maar, ik heb uit zeer betrouwbare bron vernomen dat bovengenoemde schermutselingen in scene gezet zijn. Alleen maar om ons in deze zomervakantietijd toch van enige opwinding te voorzien.
Henk Otten gaat gewoon met Thierry mee op die vakantie naar Thailand die Thierry uit de partijkas heeft betaald. En Marianne Thieme gaat met de rest van de fractie als groepstherapie het huis van Eucalipta schilderen.
Recycling
Ja, maar in Roosendaal moeten ze eerst gedemonteerd worden om de onderdelen te kunnen sorteren. Ik vraag voor mijn verjaardag een goed uitgeruste gereedschapskist.
WiFi drama
Toen ik in 2014 mijn eerste vakantieblog schreef, maakte ik ook kennis met dit fenomeen. De oplossing is eenvoudig. Je koopt een dongel (een USB-stick waar een SIM-kaartje in kan). Vervolgens koop je een SIM-kaart met 1 of meerdere GB’s er op en je kan via het mobiele netwerk op het internet. Nooit meer problemen, nooit meer afhankelijk van gammele WiFi-netwerken op campings.
Scholen
Ik heb al diverse keren geschreven over ons onderwijs. Een heerlijk en dankbaar onderwerp.
Ook de Associate Degrees Academie in Roosendaal is aan bod geweest. Een 2-jarige HBO-opleiding! Volgend jaar komt er waarschijnlijk ook een 1-jarige HBO-opleiding. Afschaffen al die HBO-opleidingen. Gééf die jongens en meisjes gewoon een HBO-diploma na de VMBO of misschien wel na de basisschool.
Op de website staat de volgende volzin:
“Je wordt opgeleid tot gezondheidsbevorderaar of preventief gezondheidswerker.” Ik ben in de Gouden Gids gaan zoeken of ik een gezondheidsbevorderaar kon vinden want die kan ik mogelijk in de toekomst goed gebruiken. Niet gevonden. Ook preventief gezondheidswerkers stonden er niet in. Over twee jaar als de eerste afgestudeerden de maatschappij in geslingerd worden, is vroeg genoeg voor mij.
Bosangst
Ik heb enige jaren geleden 11 wandelroutes beschreven die goed gebruikt worden. Enkele van die routes gaan door het bos. Boswandelingen dus. Maar er komen steeds meer beesten en beestjes die veel mensen angst aanjagen. En nu ben ik bang dat het publiek de bossen gaat mijden. De Eikenrupsen en reuzenteek waren de laatste weken veel in het nieuws en kort geleden noemde ik al het Mediteraan Draaigatje. In de krant stond deze week een mooi overzicht van de gevaren die heden ten dage kleven aan een boswandeling.
Misschien een hek om het bos en dan met een touringcar er door heen rijden. Net als de Beekse Bergen. Want je zal maar aan het wandelen zijn en je komt een bizon tegen (sorry voor de reclame in het filmpje) : meisje komt bizon tegen en vliegt
Marleen op Krabbenfoor
De stand van Marleen op dag 1. Voornamelijk tekeningen gemaakt in Diergaarde Blijdorp. Een deel al verkocht. Nu nog dag 2 t/m 4 (in de hitte).
Albert
Soms word ik blij als ik de krant leest. Deze week zag ik de naam van mijn oude badmintonmaat in de krant. Succes Albert!!! Ik weet dat jij de beste fotograaf van West-Brabant en omstreken bent. Maar nog steeds jammer dat je niet meer op badminton zit want jij was één van de weinigen waarvan ik nog kon winnen.
Kromo zwemt nog
Volgens mij zou ze bij het bij Grieks-Romeins worstelen ook geen gek figuur slaan.
Triest
Onderstaand filmpje behoeft geen toelichting. Sorry voor de reclame die er bij zit.
Dat wordt een probleem want volgens Donald Trump is de VS al het meest fantastische en meest welvarende land ter wereld. En aangezien dat maar één land kan zijn, gaat het volgende gebeuren. Engeland wordt de 51ste staat van de VS met Boris als gouverneur.
Deze week ging het bij Jinek o.a. over Bob Ross. Bob Ross, inmiddels al 25 jaar dood, was in de VS en ver daar buiten een bekende schilder met een geheel eigen stijl. Ga naar YouTube en je vindt talloze filmpjes. Bob Ross demonstreert hoe je in een half uur een compleet schilderij maakt. Iedereen kan het, gewoon nadoen. Hij heeft vele cursusmodules uitgebracht waarbij hij op film met zijn ongeëvenaarde stijl instructie geeft. Bij Eva jinek was er een gecertificeerde Bob Ross coach aanwezig die ter plekke een Bob Ross schilderij maakte. Ook Erik Akerboom, baas van de nationale politie was aanwezig. Eva vroeg hem wat hij van Bob Ross vond. Hij had nog nooit van de man gehoord. “Oh ja, een Bob Rossmaagd” Riep Eva enthousiast uit. Want er schijnen niet veel mensen te zijn die Bob Ross niet kennen. Voor de lezers onder ons die ook Bob Ross maagd zijn, hieronder een filmpje. Dus pak je penseel en verf en over een half uur heb je een prachtig riviertje met bomenlandschap geschilderd.
Voor wie er geen genoeg van kan krijgen, heb ik onderaan een meesterlijke parodie van Bob gezet.
Angst voor voyeurs
Ik heb al eerder geschreven over mensen die een probleem of dilemma in de krant voorleggen aan een “deskundige”. Deze week las ik een zeer ernstig vraagstuk. Ik denk dat veel mensen zich wel eens zorgen maken over de mogelijkheid dat ze begluurd worden tijdens een gezellig samenzijn in bed. Bijvoorbeeld tussen de gordijnen door of, meer van deze tijd, via de gehackte camera van de laptop. Maar deze man van 37 jaar heeft last van een voyeur van een geheel andere orde.
Mijn mening is dat ze die poes gewoon in bed moeten nemen. Dan went hij er wel aan.
File milieustraat
Tot eind juli geeft de milieustraat van Roosendaal dit beeld: een lange file om afval op een nette manier kwijt te raken.
Dit beeld zal vanaf volgende maand verleden tijd zijn. Want in de nieuwe milieustraat moet alle afval gedemonteerd en gesorteerd zijn. Niet gesorteerd afval wordt gewogen en moet betaald worden.
Er zal geen file staan met aanhangers met gedemonteerde bankstellen, wasmachines etc. Zo’n aanhanger zal waarschijnlijk op een stil moment in de bossen rond Wouwse Plantage geleegd worden. De lokale politiek denk dat het wel mee zal vallen, wij denken dat het niet mee zal vallen.
Belastingmoraal
Heel triest voor die gezinnen. Maar persoonlijk ben ik ook boos. Ik heb een keer één dag te laat mijn aangifte omzetbelasting ingeleverd. Enkele dagen later lag er al een dreigbrief op de mat. Dat staat wel op erg gespannen voet met bovenstaand bericht.
Kinderachtig, kinderachtiger, kinderachtigst
Ze mochten alleen meedoen aan de 50km omdat ze het toch al makkelijker hebben omdat ze zitten?!?! Het is echt waar, dat was het argument. Jammer dat er geen woord is dat de overtreffende trap van kinderachtig overstijgt.
Wat een combi
Zouden ze bij de redactie van de krant wel eens rekening houden met welke foto’s of onderwerpen je goed of beter niet met elkaar kan combineren?
Grap?
Mark Rutte is altijd een dankbaar onderwerp. In het geval van onderstaande foto vraag ik mezelf af of Donald Trump een schuine mop heeft verteld. Maar daar zou Donald ongetwijfeld zelf nog harder om gelachen hebben. Misschien heeft de fotograaf aan Mark gevraagd om even te lachen voor de foto en heeft Donald de vraag niet begrepen. Maar het schijnt dat Donald gezegd heeft dat de hoofdstad van Amsterdam in Denemarken ligt. Alles is mogelijk.
Een nieuwe Donald zit er aan te komen
Hel van de Pin
Dit oude traditionele evenement is leuk voor liefhebbers. Ik laat even buiten beschouwing of ik een liefhebber ben. De laatste jaren wordt het evenement steeds verder uitgebreid met luidruchtige platvloerse dj’s en stompzinnige schlager zangers die uiteindelijk leiden tot te veel bier en nog meer herrie. Jammer dat een oude onschuldige traditie niet gewoon onschuldig kan blijven.
dagje uit
Heb je zin in een leuk uitje? Komende week is in Bergen op Zoom de jaarlijkse Krabbenfoor. Vier dagen lang (donderdag t/m zondag) de grootste jaarmarkt van Zuid-West Nederland. Met een braderie, een Pasar Malam, Foodtrucks, een Franse markt en een kunstmarkt waar Marleen mensen gaat portretteren. Dus als je jezelf in een half uur wilt laten vastleggen op papier, zoek Marleen op.
Zaterdagavond zijn we naar het avondprogramma van het jaarlijkse concours in WP geweest. Ik ben al sinds jaar en dag een paardenliefhebber en ga dus altijd kijken naar dit evenement. Het was heel interessant en vermakelijk. O.a. een springwedstrijd tussen teams van twee springruiters. Eén ruiter op een paard en één op een pony. Eerst legt de ruiter te paard een parcours af. Zodra hij/zij gefinisht is, start de pony. Als deze gefinisht is, moeten ze samen 50 meter zaklopen. Het snelste team wint.
Het leuke was dat de ponyruiters kinderen van ca. 8 of 9 jaar waren, op van die kleine fanatieke pony’s die als een raket door het parcours gaan . En dat het zaklopen natuurlijk niet van een leien dakje ging na een vermoeiend parcours en te veel haast om een goede tijd neer te zetten. Helaas niet gefilmd.
Daarna een kuur op muziek door 2 Shire horses. Een shire horse is een Engels trekpaardenras. Het grootste paardenras. De grootste van de twee had een schofthoogte van 1.95m en dat is heel erg groot. Hij had manen tot bijna op de grond, dus ca. 1.90m. Van dit exemplaar heb ik helaas geen foto gemaakt. Maar er zijn genoeg andere mooie plaatjes.
De grote exemplaren wegen wel 1200kg. Van trekpaarden verwacht je geen dressuurkunsten. Toch kan het wel. Het paar zaterdagavond liet een prachtige kuur op muziek zien. Indrukwekkend.
Na de grote paarden werd een, voor Nederland, nieuwe sport gedemonstreerd, hors boarding. Dat is skateboarden achter een paard.
Lijkt me geweldig leuk. Ik denk dat ik het eens ga proberen. Mijn zus heeft een paard en zo’n plank op wieltjes maak ik zelf wel.
Natuurpoort
Ik heb over dit onderwerp al enige tijd niets geschreven. Er zijn inmiddels twee opleveringen geweest, maar nog steeds is het niet af. Een groot probleem is het evenementen terrein (wij noemen het activiteitenweide). De aannemer was veel te laat met inzaaien van gras. Vorige week is het dan eindelijk gebeurd, maar nu zal er beregend moeten worden want anders hebben we niet op tijd een goede grasmat. Die is hard nodig want op 21 september is de officiële opening en de week er na worden de highland games gespeeld.
Ik stalk al geruime tijd de uitvoerder van de gemeente om de aannemer harder aan te pakken. De man zal blij zijn als het gras gaat groeien en hij verlost zal zijn van mijn dagelijkse telefoontjes, apps en mails. En de aannemer wordt ook helemaal niet blij van de naam Krook.
discriminatie
Waarom alleen dikke mannen en geen dikke vrouwen? Die zijn er volgens mij toch ook voldoende om een leuke wedstrijd te organiseren.
Nu begrijp ik onderstaand bericht beter. Vrouwen willen ook in aanmerking komen voor deze unieke wedstrijd.
Maar dit leidt mogelijk weer tot een nieuw probleem
pauzetherapie
Er is een sector waar deze werkwijze al sinds decennia gehanteerd wordt, ook al is er helemaal geen sprake van burn-out.
Reizen
Wij zijn wat vakantie betreft in de ogen van menigeen erg saai omdat we geen backpack reizen naar Nepal of andere verre oorden maken. Wij houden meer van genieten. Toos en Henk besloten ook eens een verre reis te maken.
Maar dit gaat ons wel weer iets te ver
Wij gaan graag naar Frankrijk. Over Fransen wordt van alles gezegd, vaak niet zo positief. In Frankrijk worden veel vogeltjes die wij in Nederland beschermen en vertroetelen, gevangen en gegeten. Dat vinden we “niet leuk”. Maar gelukkig zijn er ook Fransen die vogelweesjes helpen.
Als we in de toekomst niet meer met de caravan op vakantie gaan, doen we de te forse en onzuinige auto weg en gaan over op iets kleiners. Modellen genoeg.
ouders
Bovenstaand bericht deed veel stof opwaaien. Vooral negatieve kritiek. Als je niet van verjaardagen houdt, zoals ik, dan zou dit een kleine ramp zijn. Maar vanuit kinderstandpunt een zegen. Veel cadeaus.
Kinderen zijn er goed in om twee ouders tegen elkaar uit te spelen. Maar met 4 ouders is dat helemaal kinderspel.
Onze vakantie is dan wel voorbij, maar Nederland is natuurlijk wel in vakantiestemming. Overal wordt van alles georganiseerd. In, of op de grens van de bible belt was zaterdag een braderie(tje). Oud-Vossemeer “was the place to be”. Marleen was er vorig jaar wezen portret tekenen en was nu weer uitgenodigd. Gezellig met veel muziek, maar met te weinig bezoekers.
Marleen installeert haar stalletje
Marleen portretteert een meisje
Zodra ze begint, gaat publiek staan kijken hoe ze het doet
Er traden diverse dweilbands op. Als de muzikanten getekend worden, willen ze steevast het resultaat kopen
Rupsen
Het is vakantietijd en dus komkommertijd op televisie en in de kranten. Toch zijn er wel interessante of opzienbarende artikelen te vinden. Bijvoorbeeld hoe Nederland de eikenprocessierups te lijf gaat. Misschien een beetje overdreven
Wereld Kusdag
Maar er zijn ook goede adviezen te vinden. Afgelopen week was het Wereld Kusdag met een advies voor alle lezers. Voor ons al lang vanzelfsprekend.
Elektrische file
Stel je voor, je bent op weg naar je vakantiebestemming in Frankrijk
en je staat of rijdt heel erg langzaam in je elektrische auto tussen al die elektrische auto’s die allemaal een laadpaal gaan zoeken om verder te kunnen rijden. Dit doemscenario heb ik al eerder beschreven. Maar met deze foto in de krant kon ik het niet laten om het nog een keer te doen.
Power vrouw
Christine Lagarde wordt de nieuwe baas van de Europese Centrale Bank. Ze werd deze week in de krant “Powervrouw” genoemd. Ik vind onderstaande vrouw ook wel een “Powervrouw”.
De Leeuwinnen
Ik heb gewacht met mijn blog tot na de wedstrijd in de hoop nog iets feestelijks te kunnen melden. Maar helaas, ze hebben gevochten en verloren. Ik denk de de Amerikanen terecht hebben gewonnen en dat de Nederlandse meiden het erg goed hebben gedaan.
Marleen en ik hebben vaak discussies over taal, ook over de Franse taal. De laatste week hebben we het gehad over de manier waarop je “bon jour” behoort te zeggen. Moet de klemtoon op “bon” of op “jour”. We zijn er goed op gaan letten. Vooral vrouwen leggen erg de klemtoon op “jour” waarbij de stem tot grote hoogte stijgt, een soort piepgeluid. Franse vrouwen hebben sowieso al een veel hogere stem dan Nederlandse dames. Maar een respectabel aantal Fransen zegt het toch ook met de klemtoon op “bon”. Het lijkt er op dat er geen regel voor is.
Wij eten graag vis. In WP staat er op donderdag een viskraam. Daar kan je dan vis kopen zoals zalm, kabeljauw, makreel, haring, schol, tong etc. Maar als je in Frankrijk in zo’n grote Intermarché komt, dan ligt daar een enorme verzameling verse vissen te koop. Jaren geleden kochten we lieu noir en lieu jaune. Prachtige grote filets. Toen we opzochten welke vis dat nu eigenlijk is, bleek dat een vis te zijn die zo gewoon is dat je hem in Nederland bij de viskraam niet kan kopen, niet chique genoeg. Maar hij smaakt uitstekend en vandaag hebben we hem weer gebakken.
In Frankrijk zijn bepaalde kenmerken die je in ieder dorp terug ziet. Zo is er altijd een monument waarop de slachtoffers van beide wereldoorlogen en andere missies vermeld zijn. Zo’n monument staat altijd in een keurig verzorgd perk dat kennelijk nooit bezocht wordt door vandalen.
Verder is het gemeentehuis meestal ook een mooi onderhouden gebouw met een goed verzorgde tuin er omheen. De Fransen besteden veel aandacht en geld aan de openbare ruimte. Veel bloemperken die iedere dag bezocht worden door een mannetje van de gemeente die ze water geeft.
Aangezien de dorpen klein zijn en ver uit elkaar liggen, is schoolvervoer belangrijk. In onderstaande foto wordt aangegeven dat ouders hun kinderen vanaf 4 juni kunnen opgeven voor de gratis schoolbus.
Een groot deel van Frankrijk is niet echt geschikt om voor je plezier te fietsen. Drukke provinciale wegen en geen fietspaden. De Loire streek is daar een uitzondering op. Veel rustige smalle wegen met heel weinig verkeer door licht glooiend gebied met mooie landschappen. Zowel bos als landbouw en veel water in de vorm van de Loire, grote en kleine kanalen en meertjes. Daarnaast zijn er ook steeds meer fietspaden.
Vandaag was het nog warmer dan gisteren, 39°C en gevoelstemperatuur 42°C. We zijn vroeg opgestaan en op tijd vertrokken voor een ritje van ca. 30km. Nadat we tegen twaalven terug op de camping waren, hebben we de rest van de dag doorgebracht in het zwembad. Dat was best leuk. Behalve de verkoeling van het water, dat inmiddels zo opgewarmd was dat je er de hele dag in kon blijven, ontstonden er allerlei leuke gesprekken in het water. Zwemchillen dus als het ware.
De caravan staat nu op onze tweede nieuwe plek vanaf een uur of vijf in de schaduw. Het blijft nog steeds erg warm, maar toch zeker een verbetering.
In de zon
In de schaduw
Vrijdag – warm, warmer, warmst
Vandaag werd het weer erg warm. Daarom hadden we in goed overleg besloten om de wekker heel vroeg af te laten lopen (07.00 uur, het is wel vakantie hoor) om voor de ergste warmte een leuke tocht te kunnen maken, ca. 30km. Veel van hetzelfde, dus daar ga ik niet weer een lang verhaal van maken. Ware het niet dat er nog iets amusants gebeurde. Nadat we om 09.00 uur vertrokken en ca. 5 km gereden hadden, kwamen we bij een veld met veel verschillende bloemen. Ik kende dat veld en had al bedacht daar een foto van te maken. Al komen die bloemen op de foto niet zo goed tot hun recht.
Ik maak alle foto’s met mijn smartphone. Marleen wilde dat veld nog mooier fotograferen met haar camera. Maar…………”waar is mijn tas”??? Tas vergeten, bij de caravan laten staan. Je ziet hem ook gemakkelijk over het hoofd, het is maar een klein tasje
Dus 5 km terug gefietst om de tas op te halen en weer opnieuw die 5 km.
Verder valt er van deze dag weinig te vertellen. Ik houd het daarom kort.
In een leuk dorpje aan de andere kant van de Loire hebben we op een leuk terras van een leuke taverne een fris drankje genuttigd
Samen met een Nederlands stel die op gewone fietsen met volle bepakking langs de Loire aan het fietsen zijn. Ze zagen er vermoeid en bezweet uit. Veel stoerder dan wij, maar ik was toch niet echt jaloers.
Ik heb een heleboel foto’s gemaakt van mooie vergezichten, bloemen en verschillende soorten fietspaden van deze dag. Ik heb er een paar geselecteerd.
Staalblauwe hemel en goudgele korenvelden
Mooie doorkijkjes
Heerlijke fietspaden
Bloemen, graan, vlas, klaprozen etc.
Nog meer fietspaden met een leuk tunneltje (let op mijn vinger links in beeld)
Maar ook een heel slecht wegdek
De middag in het zwembad. Bij het hek kan je Marleen zien aankomen als je héél goed kijkt
En ik heb vanavond gekeken naar de dames van de VS tegen Frankrijk. Wat een tempo, wat een energie. Als het tot een confrontatie tussen de Nederlandse vrouwen en die van de VS zou komen, dan maken de Nederlandse dames volgens mij geen schijn van kans. Zo’n gelukje als tegen Japan krijg je maar één keer.
Zaterdag – leuke buren
Onze dochter belde gisteren op. Ze knappen een oud huis op en hadden een partijtje tegeltjes te pakken gekregen, maar net een beetje te weinig. Het toeval wil dat die tegeltjes uit Briare komen en wij daar vlak bij op de camping zijn. In Nederland konden ze alleen een hele doos voor €150 kopen. Misschien hier goedkoper. Ik had al eerder verteld over de tegeltjesberg in Briare. De fabriek had gedurende 100 jaar kapotte tegeltjes gestort, maar al 60 jaar niet meer. Er is een museum met een tegeltjeswinkel. Wij vandaag naar Briare gefietst. En ja hoor, net die tegeltjes waren daar te koop. In plaats van een hele doos, nu 3 matjes van 34x34cm voor €58,- Om dit succesje te vieren hebben we op een terras een extra grote sorbet met slagroom gegeten.
Er was ook braderie in Briare hadden we gelezen. Na goed zoeken gevonden, maar braderie in Frankrijk is kennelijk iets anders dan bij ons. Twee lullige tenten met wat spullen. Ik ben niet eens naar binnen gegaan, ook nog eens veel te warm.
Vanmiddag hebben we kennis gemaakt met leuke buren. Ed en Willem. Ze zijn vegetariër. Dat komt goed uit want wij zijn flexitariër. Ze hebben een vaste plek en bivakkeren hier het hele jaar. Ed is al behoorlijk bruin, Willem trouwens ook maar net iets minder. Ze hebben allebei een witte snor, net als ik.
Het zou ook kunnen dat het Willemiena is en niet Willem.
Nogmaals onze leuke buren
Zondag – einde vakantieblog
Het einde komt eraan. Vandaag een kleine 300km rijden naar onze vaste doorreiscamping in Péronne, net voorbij Parijs. Parijs passeer je nooit zonder oponthoud, ook niet op zondag. Maar het viel erg mee. Net voor Parijs nog even een vroege lunchpauze
Dan op naar Péronne. Over dit stadje heb ik al vaker geschreven. Veel zie je hier over de veldslagen in de eerste WO aan de rivier de Somme die door Péronne loopt, oorlogsbegraafplaatsen, veel lege fabrieken etc. Eén dag is genoeg, je zou er depressief van worden. Ik heb een passend muziekje uitgekozen dat mogelijk de psychische gesteldheid van de inwoners weergeeft.
Bedankt voor het meelezen. Volgende week zondag weer “back to normal”.
Vandaag was het, net als in Nederland, bijzonder warm. Daarom kozen we voor een enigszins korte fietstocht van ca. 30km. Het werd een avontuurlijke tocht langs stille weggetjes door velden met ontzettend veel bloemen van allerlei kleuren
door dorpjes (en wie staat daar te tekenen bij 35°C?
hondenpoep vinden ze hier ook niet fijn
langs water
Maar ook door een smal bospad waar Matthieu van der Poel zijn hart zou kunnen ophalen. Met grind en grote keien, diepe kuilen en een steile afdaling. Daar hadden we onze handen vol aan en was er geen tijd om foto’s te maken. Bij 35°C was het een parcours dat een duik in het zwembad verdiende na terugkomst.
Na de duik moesten er ook nog boodschappen gedaan worden. Er moet slotte ook gegeten en gedronken worden. De kassa’s in de Franse supermarkten zijn anders dan we thuis gewend zijn. Er is hier niet zo’n wissel na de kassa waar de boodschappen van jou en degene die na jouw komt, gescheiden worden. Het verzamelpunt is maar heel kort. Ik ben dan aan het inpakken terwijl de boodschappen van de volgende al tussen mijn boodschappen door geschoven worden. Dat is lastig. Maar Marleen vond de oplossing voor dit probleem. Eerst alle boodschappen inpakken en dan pas afrekenen. De kassière gaat namelijk pas met de volgende klant beginnen als de vorige afgerekend heeft. Niet erg efficiënt. Het duurt allemaal nog veel langer als iemand met een cheque gaat betalen. Dan moet er geïdentificeerd worden, ondertekend en van alles ingevuld. Maar het is vakantie en dus hebben we geen haast. Alhoewel opschieten standaard in mijn systeem opgesloten zit.
Om half zes is het weer happy hour en zit het terras weer helemaal vol. Er lopen kippen onder de tafels en onder je stoel.
Verder lopen er hier nog 3 paarden, een pony, een ezel, 2 honden, 2 jonge katjes, een eend, 2 pauwen en ook nog 47.000 kuikens in een schuur. De kuikens logeren hier 6 weken en dan verhuizen ze naar AH of Jumbo om vervolgens te eindigen op een bord. Daarna verandert de samenstelling definitief.
Het diner met 49 personen vond plaats in een tent waar gelukkig nog een briesje door heen woei. Er was wel sprake van een plaag van onweerbeestjes die 49 personen constant vreemde bewegingen lieten maken om de kriebelaars weg te vegen. Dat gaf een aparte extra component aan het diner. Het hoofdgerecht van het menu was vanzelfsprekend coq-au-vin (waarschijnlijk was het kalkoen-au-vin).
Sam, de man van de camping, vindt de Fransen maar tobbers die geen beslissingen durven nemen en al heel snel bij de pakken neer gaan zitten. Hij is al lang de pensioengerechtigde leeftijd gepasseerd, maar gaat nog steeds uitdagingen aan. Een Franse collega boer wiens zoon en opvolger bij een dodelijk ongeluk om het leven kwam, wilde zijn grote boerderij verkopen en naar Portugal verhuizen. Sam vond hem te duur en kwam tot een andere oplossing. Alle landerijen worden ingezaaid met klaver. Daar krijg je EU-subsidie voor. De Franse boer krijgt de subsidie en Sam oogst de hooi van het land (ter grootte van 90.000 voetbalvelden). Het hooi verkoopt hij weer.
Dinsdag
De mensen op de camping zijn veelal ouder dan wij, maar erg fit. Veel doen mee met de fietstiendaagse die de camping ieder jaar organiseert en diverse mensen doen mee met gewone fietsen. Dus niet elektrisch. Vandaag is de route 70km. Dat is in deze omgeving bij deze temperaturen (35°C) niet niks. Ik begin daar niet aan.
Het plan was oorspronkelijk om de Loire verder af te zakken. Maar verkassen met dit weer is niet prettig en zuidelijker wordt het alleen maar warmer. We hebben besloten hier te blijven staan. Ook vanwege de mooie fietsroutes waaruit we kunnen kiezen. Maar we gaan wel verkassen, maar dan naar de andere kant van het veld om meer schaduw te hebben.
Vandaag hebben de Loire bekeken vanuit een kano. Er waren slechts 4 mensen in 2 kano’s. Bij dit weer met een lekker briesje op het water was fantastisch.
Marleen koelt af
Af en toe een eilandje opzoeken op te picknicken
Het water is op veel plaatsen erg ondiep
Ik peddel soms wel, maar door de stroming en de wind is dat maar af en toe nodig. Zo lang mogelijk genieten van het water en de wind. Mijn shirt had ik na enige rijd in de brandende zon weer aangetrokken. Toch nog verbrand.
De eerste van drie bruggen bij Gien in zicht
Dan de tweede brug
En vervolgens voeren we langs onze vorige camping
’s Avonds met een groot gezelschap onze Leeuwinnen met heel, heel veel geluk zien winnen van Japan. Japan was een beetje als Ajax in de champions leage. Verdienen te winnen, maar in de laatste minuut op een schlemielige manier verliezen (zie onaneren)
Woensdag
Het wordt warmer en warmen, een ware hittegolf. Vandaag 38°C. We hebben het toch gewaagd om te gaan fietsen, een route van 54km.
Maar eerst hebben we de caravan verplaatst naar de andere kant van het veld waar laat in de middag de schaduw komt. Kwestie van stroom afkoppelen, luifel oprollen, pootjes opdraaien en auto er voor. Alles weer netjes waterpas zetten en aansluiten. We waren er speciaal vroeg voor opgestaan zodat we op tijd konden vertrekken met de fietsen. Om 11.00 uur waren we op pad. De lunch hebben we op een terras genuttigd.
In het stadje Briare staat of stond een tegelfabriek en mozaiekmuseum. De restanten van tweede keus tegeltjes, breuk en misbaksels zijn op een grote berg gestort. Mozaiekliefhebbers zoeken in die berg naar de voor hun geschikte stukjes.
Ook deze route was weer erg mooi. Langs kanalen en merkwaardige sluisjes die Marleen graag wilde fotograferen
En Louis maar geduldig wachten
Het laatste uur van de tocht werd wel erg zwaar. Ondanks diverse keren stoppen bij een terras voor een koud drankje en ondanks de 3 veldflessen water, bleven we dorst houden door het enorme vochtverlies. Het laatste stuk was dus afzien in de brandende zon. Maar ja, we hadden er zelf voor gekozen.
Toen we om 17.00 uur terugkwamen op de camping, bleek dat de caravan, ondanks de verplaatsing, nog steeds in de volle zon stond. Foute beoordeling gemaakt dus. De schaduw was ca. 15 meter verder. Dus weer pootjes opgedraaid, moover aangezet, stokken van de luifel ingeschoven maar de luifel gewoon voor de caravan laten hangen en vervolgens met de moover weer 15 meter opgeschoven de schaduw in. De rest van de dag zeer rustig doen
Gisteravond zijn we in het restaurant op de camping gaan eten. De kans is dan zeer groot dat er aan het tafeltje naast je ook Nederlanders zitten. De campings in Frankrijk zijn nou eenmaal overbevolkt met Nederlanders. Er kwam dus een Nederlands echtpaar naast ons zitten. Beide fors gebouwd zal ik maar zeggen (BMI minimaal 30). Er ontwikkelde zich een gesprek. Ze waren op weg naar huis vanuit zuid Spanje. Man vertelde met overtuiging dat hij, zodra hij gestopt is met werken, de hele “boel” wil verkopen en wil verhuizen naar een appartement in Portugal, in de Algarve. Tijdens zijn betoog zat zijn vrouw driftig en ook met overtuiging nee te schudden. Ook over het eten verschilden ze nogal van mening. Dat wordt, óf niet stoppen met werken, óf scheiden van tafel en bed. Jammer dat ik niet een foto van het tafeltje met echtpaar heb kunnen maken.
Na een regenbui in de vroege ochtend op de fiets naar een museum bij een keramiekfabriek in Gien geweest. Beetje oubollig museum met de meest afgrijselijk beschilderde vazen, schalen etc. Er zat ook een winkel ter grootte van een supermarkt aan vast waar je zogenaamd tweede keus en afgekeurde spullen kon kopen. Maar dat was niet bepaald aan de prijzen te zien.
’s Middags een tweede poging gedaan om zo’n fietsroute te volgen. Met de kaart die we gekocht hadden en de telefoon met Google Maps er bij en heel goed opletten, is het gelukt.
Af en toe dreigende wolken
en even later trekt het weer helemaal open
Veel leuke optrekjes
Onze indruk van dit gebied is redelijke welvaart. Mooie huizen, alles goed verzorgd. Maar toch hangt er hier en daar een geel hesje demonstratief aan een rek buiten het raam. Maar het waren er niet veel.
Terug bij de caravan zicht op de Loire en Gien
en bij ondergaande zon zicht op de kerncentrale (let op de stoompluim)
’s Avonds op de camping naar de oranje Leeuwinnen gekeken met een enthousiast gezelschap.
Vrijdag
Opnieuw zo’n onduidelijke route geprobeerd. En het liep weer helemaal fout. Misschien dat inspecteur Clouseau zo’n routebeschrijving kan volgen. Dat is namelijk iemand die volledig niet volgens logische patronen denkt. Met hogere wiskunde red je het in ieder geval niet. Op een punt waar we radeloos naar het papiertje, de kaart en Google Maps stonden te kijken en discussiëren, kwam er een man aanfietsen. Hij was tegen de 70, had een petje achterstevoren op, een korte broek en fietstassen. “Waar moeten jullie naar toe?” vroeg hij op een iets lijzige manier. Hij nam voetstoots aan dat wij Nederlanders waren. Hij moest dezelfde richting op als wij dus konden we een flink stuk achter hem rijden. Hij vertelde dat hij op een boeren camping enkele kilometers verderop stond. Een Zeeuwse boer reed 40 jaar geleden met zijn trekker naar Frankrijk en ging daar verder met zijn bedrijf en stichtte daar ook een camping. Maar dan wel met 130 plaatsen. Hij vertelde ook dat er ’s avonds in Gien een feest is ter ere van de langste dag en dat ca. 60 campinggasten daar zouden optreden als koor. Dat organiseert Sam de campingbaas ieder jaar op 21 juni.
We zijn even op die camping gaan kijken en daarna verder gefietst. Het was een prachtige route met mooie uitzichten, door leuke stadjes, langs een jachthaven en over een zogenaamde kanaalbrug. Je zou het ook een aquaduct kunnen noemen. Een kanaal over de rivier de Loire waar plezierjachten over varen en voetgangers over kunnen lopen. Wij zijn er met de fiets te voet over gegaan (fietsen was verboden).
Maar met nog steeds veel twijfelgevallen, rampzalige aanduidingen, omkeren en opnieuw proberen. Na 56km arriveerden we om 19.00 uur weer op de camping.
De Franse automobilisten houden over het algemeen goed rekening met fietsers. Maar af en toe komt er toch één keihard voorbij scheuren. Vaak met de radio erg hard aan en de raampjes open. Als het dan van die g.n-muziek is, weet ik wel wat er achter het stuur zit, een Kim-look-a-like.
Op de feestavond in Gien traden overal op straat en op pleintjes in het stadje bandjes, koren, dj’s, een Zumba dansclub en andere muzikanten op.
Enkele sfeerfoto’s (je kan op de foto’s klikken om ze uit te vergroten. Vervolgens via het pijltje links bovenin weer terug)
Heel veel mensen op straat. En we hebben het campingkoor met jeugdige deelnemers gezien. Ik heb enkele fragmenten gefilmd.
Een demonstratie van een enthousiaste Zumba dansgroep (let op de jeugdige mannelijke deelnemer links achter die illegaal meedeed)
Voor de lezers die geen Frans spreken. Gien spreek je ongeveer uit als Zjen.
Zaterdag
We hebben onze plannen omgegooid, hebben de camping betaald en zijn vertrokken naar die camping van het camping-koor. Als je het terrein oprijdt, denk je in eerste instantie,….omkeren. Want het oogt nogal rommelig. Maar als je even verder kijkt, blijkt dat er diverse kleine en grote, van elkaar gescheiden velden zijn voor caravans, campers en tenten. Veel mensen komen hier ieder jaar terug. Eén echtpaar spant de kroon want die kwamen hier al 40 jaar geleden toen die boer hier net was. Het sanitair is niet luxueus maar voldoende, er is een mooi groot zwembad waar we vandaag al direct in gezwommen hebben want het was warm. Er wordt van alles georganiseerd zoals een fiets tiendaagse, minimaal 1x in de week een diner, de eerste consumptie is iedere dag van het huis en volgende consumpties kosten €1,-,ze zetten zelf mooie fietsroutes uit, in het hoogseizoen is er voor de kinderen veel te doen etc.
Wij hebben in het eerste uur op de camping al meer mensen gesproken dan in alle voorgaande dagen bij elkaar. Als je een hekel hebt aan sociale contacten, moet je hier niet zijn. De komende dagen zal blijken of wij net zo enthousiast zijn als al die mensen die we tot nu toe gesproken hebben.
zondag
Op de campings is het aantal Nederlanders, Duitsers en Fransen ongeveer gelijk, ieder 30% en nog wat Engelsen. Als ik mensen groet, probeer ik ze in hun taal te groeten. Dat lukt lang niet altijd omdat het soms niet duidelijk is en ik niet heb gezien met welk voertuig ze zijn gekomen. Marleen groet consequent iedereen in het Frans, we zijn ten slotte in Frankrijk. Dus als er een Duitse camper naast ons staat, zegt ze gewoon “bon jour madame” of “bon soir monsieur”. Ze moeten het maar begrijpen.
Op de camping waar we nu zijn, speelt dit niet want daar is 100% Nederlander. Dat kan in het Guinnes Book of Records wat dat komt nergens voor. In mei in Domburg was slechts 20% Nederlands en de rest Duits. Sam Coppoolse, een echte Zeeuw van tegen de 70, is wel een heel bijzondere man. Zijn concept van het eerste drankje om 17.30 uur gratis en verder alles €1,- is natuurlijk een concept dat geweldig aanslaat bij Nederlanders.Er staat een bakje waar je zelf het geld in moet doen. Er is niet iemand die met je afrekent.
Toen hij hier 40 jaar geleden kwam met zijn trekker en koeien ging niet alles van een leien dakje. Al zijn koeien stierven, de overgang was kennelijk te groot. Nu heeft hij behalve die camping, een enorme kalkoenfokkerij, grote landbouw gronden, een enorme hoeveelheid zonnepanelen die met de zon mee draaien (hij verkoopt de meeste stroom) en een bron waarvan hij het water verkoopt aan fabrieken in de omgeving. Hij hield vandaag een toespraak met een microfoon tijdens de dagelijkse halfzes bijeenkomst die erg druk bezocht wordt. Hij gaf zijn zienswijze op de politiek in Frankrijk, over de mentaliteit van Fransen, over de gele hesjes problematiek etc. Hij deed dat erg goed. Om kort te gaan, een bijzondere man.
Het was erg heet vandaag. We hebben een mooie fietstocht van 45km gemaakt in de vroege ochtend. De vrouw van Sam, Marieke, maakt ieder jaar 10 nieuwe fietsroutes. Keurig uitgewerkt in een voldoende gedetailleerde beschrijving met een kaart. De rest van de dag heb ik niets gedaan.
Het veld waar wij staan. Zo zijn er meerdere velden.
16 juni is Vaderdag, maar ook mijn verjaardag. Om 00.25 uur ontving ik een app met felicitaties van Hetty. Zij verbrak daarmee het record van de alarmcentrale die mij vorig jaar op mijn verjaardag in Frankrijk om 04.00 uur belden om me te vertellen dat er was ingebroken thuis. Hetty nog bedankt voor de leuke attentie die je bijvoegde. Ik heb Marleen er direct attent op gemaakt.
Ook alle anderen bedankt en Jan H. die mij feliciteerde door middel van een reactie op de vorige blog. Ook de vakbonden bedankt voor het akkoord gaan met de pensioenplannen waardoor ik een jaar eerder AOW ga ontvangen, ook een leuk verjaardagscadeau. En natuurlijk mijn dochter Rosanne die mij het volgende cadeau stuurde
Ze had overigens voor de vakantie al een ander cadeau gegeven waar ik later nog wel eens over ga schrijven..
Het plan was om vandaag naar Beaugency te rijden (37 km) omdat daar een rommelmarkt was. In Frankrijk hebben ze daar een veel mooiere naam voor: “Brocante”, dat klinkt chique, maar het is gewoon een rommelmarkt. Zoals eerdere jaren al beschreven is dat een liefhebberij van Marleen in de vakantie. Ik vind die verzameling rommel niet interessant. Maar ik vind het vooral leuk om de mensen die daar zitten en lopen te observeren.
Toen we de camping afreden werd onze aandacht getrokken door een enorme hoeveelheid geparkeerde auto’s net naast de camping. Wat schetst onze verbazing? Er was een enorme rommelmarkt vlak naast de camping. Direct de auto gekeerd en terug de camping opgereden en weer naast de caravan geparkeerd. Deze rommelmarkt was natuurlijk exact hetzelfde als alle andere rommelmarkten, maar een “fractie” groter. Een paar sfeer fotootjes. Om te beginnen met mezelf die net doet of hij iets interessants ziet
Hier heb ik vroeger nog op getypt
Stratego met echte soldaatjes
Zo’n rommelmarkt is voor de één een ludiek cultureel evenement waar een nette dame de met zorg opgebouwde verzameling egeltjes of schildpadjes kan verkopen en voor een arme sloeber een tragische manier om een paar euro te verdienen.
Of gewoon twee dames die hun zolder hebben opgeruimd en lekker in de zon zitten
Je kan er een mooie set tuingereedschap scoren
Veel “markante” figuren
Ik vond dit bijzondere doosje en maakte er een foto van. De eigenaresse vroeg waarom ik de foto maakte. Ik vertelde dat dit zo typisch Frans is, een setje om zelf Foie Gras (ganzenleverpastei) te maken. Daarom vond ik dit grappig. Ze zei dat het toch echt heel goedkoop was, maar ik moest haar teleurstellen. Een foto, meer kon er niet af.
Maar het gaat toch vooral om een enorme hoeveelheid rommel
Om de sfeer te proeven, een filmpje:
Daarna zijn we gaan fietsen. In dit gebied zijn er veel mooie gemarkeerde fietsroutes. We kwamen langs een vestiging van de Efteling. Ik wist niet dat de Efteling ook in Frankrijk zat?! Alleen heet het hier anders, Chambord.
Maandag
Stralende dag, maar eerst moest er boodschappen gedaan worden. De enorme supermarkten in Frankrijk zijn kruidenier, kledingwinkel, schoenewinkel, doe-het-zelfwinkel etc. in één. Nog maar een nieuwe broek gekocht.
Het is ongelofelijk, maar in Frankrijk zijn er nog steeds mensen die met een cheque betalen?!
Tijd voor een tochtje, 46 km, heen langs de ene oever, brug over en terug langs de andere oever onder een stralende zon. Het is me opgevallen dat er langs de Loire veel leuke optrekjes staan. In dit gebied zullen vast niet veel gele hesjes wonen
In de rivier varen leuke platbodemscheepjes om tochtjes op te maken, met zonnepanelen op het dak.
Ik moet zelf natuurlijk ook af en toe op de foto (in een onbewaakt ogenblik)
Je fietst niet alleen langs de rivier, maar je komt ook door allerlei leuke dorpjes
Na een paar uur relaxed fietsen, komen we weer bij de oude brug van Blois. Let op de mooie weerspiegeling in het water.
Een foto van de stad van de andere kant dan gisteren
Dan de stad weer uit en terug naar de camping.
Het leuke van een camping vind ik het observeren van de mensen. Ik kom daar later in deze vakantie zeker nog op terug. Om te beginnen een streotype beeld in juni op een camping
Of, man gaat platsnuitbeest uitlaten
dinsdag
We verkassen vandaag naar een stadje met de prachtige naam Poilly-lez-Gien. Er waren twee mogelijkheden. Via de tolweg of 42km korter binnendoor. Gekozen voor het laatste. 42km korter maar waarschijnlijk wel 42 minuten langer en enorm hobbelen. Het zijn eigenlijk 2 stadjes, Gien en Poilyy -lez-Gien, verbonden door een brug over de Loire. We staan met de caravan aan de oever, prachtige plek.
Ik heb een probleem. Ik ben gestoken in mijn hals, door een insect. Vaak reageer ik nogal allergisch op insectenbeten. Nu ook en het lijkt of ik een soort waterzak onder mijn kin heb hangen. Het is net of ik een nieuwe identiteit heb. Ik weet dat het vaak lang duurt voordat het weer tot normale proporties is weggetrokken. Even geen foto meer dus, tenzij van grote afstand en van achteren.
Vanmiddag fietsten we even naar Gien aan de overkant om het stadje te verkennen. Veel terrasjes en zo. Toen we terug reden bleek de brug afgesloten met politie aan beide zijden. Wij mochten er nog over. Aan onze kant (de Poilly-kant) stonden diverse deftig geklede mensen met vlaggen. Er stond duidelijk iets te gebeuren. We zijn afgestapt en hebben gewacht op de ontknoping. Er volgde een reeks toespraken die heel erg lang duurden. Franse toespraken duren altijd erg lang en alle personen die enigszins relevant zijn, moeten genoemd worden.
Een oude heer die bij ons stond vertelde dat het een herdenking betrof van een bombardement op Gien in de tweede wereldoorlog. De woorden “general, De Gaule, patriotisme” kwamen veelvuldig voor in de toespraken. De meneer vertelde dat iedere keer die brug afgesloten wordt (soms wel een paar dagen) en dat de winkeliers daar niet blij mee zijn. De man was een beetje doof en sprak nogal hard waardoor enkele bezoekers gebaren maakten dat hij zijn mond moest houden. Helaas zag hij dat niet. Uiteindelijk heb ik hem opmerkzaam gemaakt op die gebaren. Hij vond dat het allemaal een beetje overdreven werd gezien het geringe aantal bezoekers van de plechtigheid.
Ik heb een paar stukjes van de ceremonie gefilmd. Tijdens de derde toespraak hebben we het opgegeven.
Ik zie hier in Frankrijk veel jonge mannen met een Kim Jung Un-kapsel. Meest mannen van Noord-Afrikaanse afkomst.
Ik weet niet of ze fan zijn van het kapsel van Kim Jung Un of van hem zelf, ik van geen van beide. Volgens mij heeft Kim contact gehad met hetzelfde insect als ik, maar dan een heleboel keer. Verder zie ik ook regelmatig mannen met zo’n bespottelijk staartje midden op hun hoofd.
Je zou kunnen zeggen “hij is jaloers”. Ik geef toe dat zo’n staartje bij mij niet meer mogelijk is. Maar als je dan zo nodig een staart wilt hebben, zorg er dan voor dat het een echte paardenstaart is. Mogelijk werd over mijn haar 40 jaar geleden ook met weinig waardering gesproken. Over haardracht heb ik in een blog in 2017 al eens geschreven. Direct werd ik door mijn jongste zus gewezen op mijn haar destijds door middel van een oude foto (blog 2017 haar)
Woensdag
Bij de receptie van de camping hadden we 10 fietsroutes gekregen. Een zeer globaal kaartje waar je niets aan bleek te hebben met een routebeschrijving aan de achterkant. Die beschrijving ging van…ga hier links, dan rechts en verderop weer links…. als daar verder geen details bij staan, gaat het zeker mis. En dat ging het ook. Het pad dat we volgden werd steeds slechter, veranderde in een soort mountainbike pad en eindigde ergens in het niets. Terug dan maar. Op een punt waar we het echt niet meer wisten, ontmoetten we een Nederlands echtpaar met een goede gedetailleerde kaart die ons verder hielp. Die kaart hebben we inmiddels ook en morgen wagen we een nieuwe poging.
Bij onze eerste camping langs de Loire stond verderop een kerncentrale. Bij deze camping ook. We hebben al een keer een kastelenroute met de fiets gevolgd. Een kerncentraleroute moet ook mogelijk zijn aangezien alle kerncentrales van Frankrijk aan de rivier liggen. Ik overweeg dit te adviseren bij het VVV. Zeker met de populariteit van CO2-minderen kan dat een gewilde route worden.
Drie weken lang een bijzondere aflevering, namelijk een vakantieblog. Dus anders dan anders.
We vertrokken maandag tweede pinksterdag met zonnig weer. Het plan is om te gaan fietsen langs de Loire. Te laat ontdekten we dat aan onze uitrusting iets noodzakelijks ontbrak, namelijk een bandenplakset. Beiden waren we er van overtuigd dat het ergens in huis zou moeten liggen, maar we hebben het niet kunnen vinden. Onderweg naar het zuiden was een uitstapje naar de Karwei in Bergen op Zoom slechts een korte onderbreking. In de buurt van Gent kregen we te maken met een harde plensbui die op weg was naar Wouwse Plantage.
Even stoppen met een caravan bij een parkeerplaats in België is geen pretje. De eerste moesten we laten liggen omdat die propvol stond met vrachtwagens. Op de tweede was er nog één plekje tussen twee naar urine stinkende vrachtwagens. Dan duurt een pauze niet lang. Verder verliep de reis voorspoedig en we arriveerden rond drie uur in Péronne. Een niet al te mooi Noord-Frans stadje dat bol staat van herinneringen aan 1e wereldoorlog. Ik heb er een jaar geleden al over verteld (Peronne).
Tijdens een kleine avondwandeling kon ik nog enkele leuke plaatjes schieten van het Canal du Nord.
In Nederland stond vorige week een lang artikel in de krant over onderhoud aan bruggen. Hier dan een Franse spoorbrug (gelukkig buiten gebruik).
Veel gesloten en vervallen fabrieksgebouwen en winkelpanden. Ik heb ze niet gezien, maar ik denk dat de gele hesjes in Péronne goed gedijen.
Morgen verder naar het startpunt van onze fietstochtjes. Wel even Parijs passeren.
Dinsdag
Vertrokken met prachtig weer, maar na Parijs begonnen de buien, kort maar heel krachtig. Op de camping aan de Loire regende het en dus maar even wachten met installeren. We hebben uiteindelijk toch in de regen de caravan op zijn plek gezet en aangesloten op stroom etc.
Klein beetje problemen met de luifel met een onwillig palletje. Niet leuk in de regen, toch opgelost. Het werd toch weer droog, maar steeds met onheilspellende luchten.
Maar wel met een mooi uitzicht op de Loire vanuit de caravan
En vanaf het stadje met uitzicht op onze caravan (zie rode ellips).
Ik had gerekend op een tv op de camping om naar de Nederlandse voetbaldames te kijken. Maar helaas, de tv komt vrijdag pas. Dus moeten de meiden het zonder mijn aanmoedigingen doen. Desondanks hebben ze toch gewonnen. Morgen gaan we fietsen als de weergoden het toelaten.
Woensdag
De weergoden lieten het helaas niet toe. De hele dag buien, meestal maar kort, afgewisseld met zon, ook meestal maar kort. Op een droog moment naar de markt in het stadje gewandeld en wat inkopen gedaan. In een alternatief soort lunchroompje wat gedronken. De prijzen waren ook behoorlijk alternatief. Een latte en een muntthee (niet vers), €8,80.
‘sMiddags met de auto naar de supermarkt en tanken.
Een leuke klok gekocht
En ook een leuke broek in een kledingwinkel, met 30% korting vanwege Vaderdag (fête de papa). De mevrouw van de winkel heeft ons omstandig uitgelegd dat het leven in de detailhandel heel erg zwaar is. De mensen hebben niet genoeg geld om te besteden in winkels. Ik vroeg of ze ook gele hesjes verkoopt. Moest ze een beetje om glimlachen. Maar ze had nog een andere, wel bijzondere zorg. Namelijk het aantal transgenders op televisie, zo’n slecht voorbeeld voor haar kinderen. Ik kijk nooit Franse tv, maar ik kan me toch niet voorstellen dat er bijvoorbeeld Lingo voor transgenders is of de X-factor voor transgenders.
donderdag
De dag begon half bewolkt en werd zonnig met fijne temperatuur. Vandaag het eerste fietstochtje langs de Loire gemaakt, 50km. Tussen twee stadjes in langs de oever van de Loire kwamen we langs een alternatief cultureel restaurant / evenemententerreintje waar Pink Floyd gedraaid werd. Mijn vraag naar koffie met veel warme melk leidde tot verwarring en vertraging maar lukte uiteindelijk wel. Ik waag me niet aan Franse koffie zwart of met een beetje melk. Die is zo sterk dat je tanden uit je mond vallen.
De zon is nu definitief teruggekeerd hier.
De paden langs de Loire zijn erg mooi, veel bloemen en veel vogels.
Wij hebben een Frans echtpaar als buren. Ze kamperen in zo’n heel klein kruiptentje. Dat moet wel heel erg behelpen zijn met een paar regendagen. Een tamelijk typisch Frans echtpaar. Ze hebben een heel oud klein hondje dat een deel van zijn haar kwijt is en blind is. Het staartje is helemaal kaal net als bij een rat. Het hondje kan nog maar nauwelijks bewegen en wordt verzorgd als een baby. Een beetje zoals onderstaande beestjes.
Vrijdag
Ook vandaag eerst bewolkt en later steeds zonniger en warmer. Een fietstocht van 60km de andere kant op langs de Loire. Zowel de rivier als de omgeving zien er dan weer heel anders uit. Tijdens een pick-nick langs de rivier kregen we gezelschap van achtereenvolgens een echtpaar met een kindje van ca. anderhalf jaar (op de fiets langs de Loire van camping naar camping), 2 Taiwanese jonge mannen die goed Engels spraken en op de fiets op weg waren naar Santiago de Compostella en een Amerikaan die dat lopend aan het doen was.
‘sAvonds was er op de camping een optreden van een jongen met een Coldplay-achtige stem die zichzelf begeleidde op een keyboard.
22.30 uur, toch nog een onweersbui. Zanger en publiek verdwijnen want het was in de open lucht. Als het morgen maar weer droog is. Morgen verkassen naar een camping bij Blois.
zaterdag
De camping ligt aan de andere kant van de Loire op ca. 5 km afstand van Blois.
Voor wie het niet weet, de luifel staat met opzet scheef. In geval van regen, stroom het water makkelijker weg. Maar het staat een beetje slordig.
Plotseling hoorde ik een raar gepiep. Een stukje verderop zag ik een platsnuitbeest (blog 12 mei) dat naar me zat te kijken en dat rare gepiep produceerde.
Op de fiets naar Blois. Vanaf de Loire-oever is er een mooi zicht op de stad.
Je hoeft niet naar een museum te gaan om de Monalisa te zien
In de stad troffen we bij toeval een donkere bruiloft met heel veel lawaai.
Ik zag een geparkeerde Franse auto uit Bretagne. Enkele weken geleden (blog 14 april) vroeg ik wie de taal van een bepaald lied wist. Het was Bretons. Op deze kentekenplaat zie je het woord Bretagne in het Bretons.
Hij begint anderen de schuld te geven
Hij wordt een beetje triest. Ze begrijpen het allemaal niet. En zijn broer ook niet.
Boris overpeinst of zelfmoord de oplossing is
Hier heb ik nu eens niets aan toe te voegen.
Enige gelijkenis.
