De dag begint altijd met een douche. De douche op de camping is nog beter dan de douche thuis. Dat zou natuurlijk ook iets kunnen zeggen over de kwaliteit van de douche thuis.
Marleen heeft sinds kort ook een e-bike, een witte. De eerste 3 keer moet de accu helemaal leeg gereden worden. Ik had voor vandaag een tochtje bedacht waarmee ze haar accu precies kon leeg rijden. Dan mag de route geen kilometer langer uitpakken, want dan zal ze de rest zonder ondersteuning moeten trappen. Bij de ingang van de camping was de accu precies leeg, volgens planning.
De camping staat te boek als boerencamping, maar dat is het niet. Althans de eigenaar is geen boer. Er is wel een klein stukje met geiten en kippen. Met die beesten is iets bijzonders. Ik ken geiten alleen als beesten die herrie maken. De hele dag blèren, zoals onderstaand filmpje.
Maar de geiten hier maken helemaal geen geluid en de kippen ook (bijna) niet.
Dat zou ook heel vervelend zijn op een camping. Ik verdenk de eigenaar er van dat hij de beesten heeft laten opereren, stembanden laten verwijderen. Ik heb minutieus gezocht naar oude littekens, maar niets kunnen vinden. Misschien een speciaal soort voer waardoor blèren pijn gaat doen. Dit vereist meer onderzoek.
Marleen kreeg bezoek van Geke, een vriendin (van Marleen). Zij zijn gaan wandelen op het strand en ik ben op de fiets een oude vriend gaan bezoeken. Na terugkomst had ik uitgebreid de tijd om onze Duitse buren te observeren. Dat is mijn favoriete hobby op de camping. Er staan twee hele grote campers met Duits kenteken (waarschijnlijk gehuurd) met ieder een echtpaar. Alle vier hebben ze zo’n typisch duits figuur. De mannen van voren, de vrouwen aan alle kanten. De bbq werd gereed gemaakt. Gelukkig heb ik mijn verrekijker bij me zodat ik alles nauwkeurig kan observeren. Er ging een Duitse hoeveelheid vlees op de bbq, er bleef geen streepje van het rooster vrij. Jammer was dat ik het alleen maar kon ruiken.
Nadat de dames terug waren van hun wandeling, werd het tijd voor ons om te gaan eten. Ik had gereserveerd bij een gerenommeerd visrestaurant met een enorm saaie naam: “de Visbar”. Als je nou een goed visrestaurant hebt, dan noem je dat toch niet de Visbar. Die naam heeft iets van vies in zich, maar ook iets van bar en dat was het zeker niet. Noem het dan heel origineel Het gebakken tongetje, of de Gegrilde Zeebaars, of het Gestoofde Vispotje. Maar niet de Visbar! Je kon er overigens ook vlees bestellen. De prijs was rechtevenredig met de kwaliteit van het eten, maar dus omgekeerdevenredig met de kwaliteit van de naam.
Morgen gaat het regenen zegt Weerplaza en dan begint ook het schilderen van Marleen aan het strand . Ik zal voor haar duimen.