Corona

Ik ben deze week ziek geweest. Het gebeurt niet vaak, maar nu was het raak. Ik voelde me behoorlijk bedonderd. Met langdurige hoestbuien die van diep komen en die me ’s nachts uit mijn slaap hielden. Waardoor ik me de volgende dag nog slapper voelde. Op advies toch maar een testje gedaan: corona (en Marleen ook).

Als je een groot deel van de dag op bed ligt of op de bank, dan heb je ook weinig trek in eten. En dat terwijl ik normaal gesproken altijd trek heb. Ik ben een hele saaie eter. Het ontbijt en de lunch altijd hetzelfde. Maar het smaakt me altijd prima. Nu even dus niet. Ik voelde me natuurlijk ook enorm zielig en slap. Geen trek en maar hoesten. In een paar dagen tijd was ik 3 kg afgevallen en dat is best veel voor mijn bescheiden lijf.

Maar goed, er zijn altijd mensen waarbij niet eten vervelender is. Bijvoorbeeld Emma Kok, een meisje van 15 met een verlamde maag. Zij kan helemaal nooit eten. Voedsel wordt bij haar naar binnen gebracht door een slangetje. Zij kan nooit genieten van een lekkere maaltijd. Maar ze kan wél héél mooi zingen. Ik heb het magische optreden van dit prinsesje met de stem van een engel deze week een heleboel keer bekeken en beluisterd. Ik adviseer iedereen onderstaand filmpje af te spelen, liefst op een laptop of tablet. Ga er rustig voor zitten en zorg dat je een zakdoek bij de hand hebt. Niet veel mensen houden het volkomen droog. Het heeft mij aardig de week door geholpen. Het intro is niet onbelangrijk.

Er zijn natuurlijk meer zangeressen in Nederland. Soms van een heel ander genre. Zoals bijvoorbeeld Anita Berends. Dat is niet zo’n engeltje met een engelenstem als Emma. Maar wel een tekst met diepgang die tot nadenken stemt zo vlak voor kerstmis, want bij Anita mag je gerust even huilen:

Helaas moest ik mijn tennisles en tenniscompetitie afzeggen. En een wandeling waarin ik als gids fungeer ook omdat herstel nog wat langer gaat duren.