Er is iets merkwaardigs gaande. Zoals bekend stuur ik iedere zondag een mail uit naar een vaste groep mensen, voornamelijk in Nederland. De mail bevat een link waarmee je direct op mijn wekelijkse blog komt. Ik heb zoekmachines uitgeschakeld omdat ik geen zin heb in allerlei haatmails of ander onplezierige reacties van mensen die toevallig via Google op mijn blog terecht komen. Ik houd wekelijks het aantal bezoekers en het aantal views bij. Ik kan dat per dag zien. Het verloop gedurende de week is behoorlijk stabiel. Het aantal bezoekers stijgt af en toe een beetje doordat mensen mijn mail doorsturen naar familie en kennissen. Dat is prima. Hoe meer serieuze lezers, hoe beter.
Maar sinds mei is het aantal bezoekers onverklaarbaar sterk gestegen, ongeveer 2,5 keer zo veel. Het kan natuurlijk dat ik er ineens een heleboel lezers heb bijgekregen, maar zo veel in zo’n korte tijd is op zijn minst opmerkelijk en natuurlijk wil ik graag weten hoe dat komt.
Ik roep de mensen die sinds mei zijn gaan meelezen en die niet rechtstreeks van mij een link hebben gekregen op om mij dat te laten weten. Dat kan via de reactiepagina of gewoon door mij een mail te sturen (plantage@home.nl). Het mag ook anoniem.
Alleen
Minimaal 1x per jaar, meestal ’s zomers, gaat Marleen een week of iets korter schilderen bij een vriendin of aan het strand of ergens anders. In ieder geval ben ik die dagen alleen thuis. Niet helemaal alleen want Herman onze poes is er dan nog. Maar daar heb ik niet veel aan want die is voornamelijk gesteld op Marleen en op de robotmaaier
Om onverklaarbare reden krijg ik dan zin om allerlei huishoudelijk klussen te gaan doen die er anders niet van komen. Zoals de parketvloer opnieuw in de was zetten, een intensief werkje. Helaas had ik deze week veel rugpijn waardoor ik me tot de meest noodzakelijke plekken van de meer dan 100m2 meter heb beperkt. Daarnaast had ik nog wel een opdracht van Marleen, namelijk de dagelijkse slakkenjacht om haar met zorg gekweekte plantjes te behoeden voor een troosteloos einde. Iedere avond 4 bakjes met (goedkoop) bier neerzetten en de volgende ochtend de vangst inventariseren. Hieronder een bakje na 1 nacht.
Een tamelijk vies karweitje! Maar je wilt toch een tevreden echtgenote als ze weer thuis komt.
Alléén slapen, alléén eten, alléén de avond doorbrengen, ik vind het allemaal niets. Maar ik gun Marleen natuurlijk haar uitjes. Inmiddels is de rugpijn alweer op zijn retour en is Marleen gelukkig weer thuis.
Bedankt voor de bier tip Louis! Het stikt hier ook van de esgargots. Met een paar bier valletjes hebben wij er 30 dronken kunnen voeren.