De oproep van vorige week heeft niets opgeleverd. Dat verwachtte ik al. Dan moest het probleem zitten in de telling. Kennelijk een plotseling foutje in de software, net als bij Microsoft Windows deze week. Mijn vriend Jaap adviseerde een ander statistisch programma. Dat heb ik geïnstalleerd en daar komen inderdaad realistischer getallen uit, namelijk tussen de 400 en 500 bezoekers per maand. Opgelost dus.
De troepen van Poetin.
Ik heb de laatste weken al enkele keren geschreven over onze slakkenjacht. Van de met zorg gezaaide en opgekweekte afrikaantjes blijft dit over:
Ook de wonderboom (ricinus) wat een sterke groeier is, moet het ontgelden:
Veel ontkiemde zaden worden al opgegeten als ze nog maar 1 cm boven het maaiveld uitsteken. Ik beschouw de slakken als de troepen van Poetin. Iedere dag elimineer je een hele armada en de volgende dag zijn de troepen weer volledig aangevuld. Ik vraag me af waarom we dit allemaal doen. Want het kan ook anders. Deze zonnebloem is inmiddels 2 meter 30 hoog en heeft zichzelf gevestigd op een plek waar je nooit zou durven zaaien.
Hij staat tussen de straatklinkers en de muur van ons huis:
Zo is er nog een zonnebloem:
Aan de andere kant van het huis hetzelfde met een stokroos. Die staat er al jaren op het noorden en onder een brede dakoverstek. Dus geen zon en geen regen. Toch staat hij er ieder jaar weer helemaal op eigen initiatief, slakken of geen slakken:
Alhoewel hij er dit jaar iets minder florissant bij staat dan andere jaren.
Dus misschien volgend jaar niets zaaien, niets planten, gewoon afwachten welke beauties zich in onze tuin en op onze oprit gaan vestigen. De slakkenslachting is dan niet meer nodig.
Er is iets merkwaardigs gaande. Zoals bekend stuur ik iedere zondag een mail uit naar een vaste groep mensen, voornamelijk in Nederland. De mail bevat een link waarmee je direct op mijn wekelijkse blog komt. Ik heb zoekmachines uitgeschakeld omdat ik geen zin heb in allerlei haatmails of ander onplezierige reacties van mensen die toevallig via Google op mijn blog terecht komen. Ik houd wekelijks het aantal bezoekers en het aantal views bij. Ik kan dat per dag zien. Het verloop gedurende de week is behoorlijk stabiel. Het aantal bezoekers stijgt af en toe een beetje doordat mensen mijn mail doorsturen naar familie en kennissen. Dat is prima. Hoe meer serieuze lezers, hoe beter.
Maar sinds mei is het aantal bezoekers onverklaarbaar sterk gestegen, ongeveer 2,5 keer zo veel. Het kan natuurlijk dat ik er ineens een heleboel lezers heb bijgekregen, maar zo veel in zo’n korte tijd is op zijn minst opmerkelijk en natuurlijk wil ik graag weten hoe dat komt.
Ik roep de mensen die sinds mei zijn gaan meelezen en die niet rechtstreeks van mij een link hebben gekregen op om mij dat te laten weten. Dat kan via de reactiepagina of gewoon door mij een mail te sturen (plantage@home.nl). Het mag ook anoniem.
Alleen
Minimaal 1x per jaar, meestal ’s zomers, gaat Marleen een week of iets korter schilderen bij een vriendin of aan het strand of ergens anders. In ieder geval ben ik die dagen alleen thuis. Niet helemaal alleen want Herman onze poes is er dan nog. Maar daar heb ik niet veel aan want die is voornamelijk gesteld op Marleen en op de robotmaaier
Om onverklaarbare reden krijg ik dan zin om allerlei huishoudelijk klussen te gaan doen die er anders niet van komen. Zoals de parketvloer opnieuw in de was zetten, een intensief werkje. Helaas had ik deze week veel rugpijn waardoor ik me tot de meest noodzakelijke plekken van de meer dan 100m2 meter heb beperkt. Daarnaast had ik nog wel een opdracht van Marleen, namelijk de dagelijkse slakkenjacht om haar met zorg gekweekte plantjes te behoeden voor een troosteloos einde. Iedere avond 4 bakjes met (goedkoop) bier neerzetten en de volgende ochtend de vangst inventariseren. Hieronder een bakje na 1 nacht.
Een tamelijk vies karweitje! Maar je wilt toch een tevreden echtgenote als ze weer thuis komt.
Alléén slapen, alléén eten, alléén de avond doorbrengen, ik vind het allemaal niets. Maar ik gun Marleen natuurlijk haar uitjes. Inmiddels is de rugpijn alweer op zijn retour en is Marleen gelukkig weer thuis.
Ik hoorde deze week een columnist (Pieter Derks) de volgende uitspraak doen n.a.v. de installatie van onze nieuwe regering:
“Het land van de onbegrensde mogelijkheden. Een land waarin je per ongeluk premier kan worden. Een land waarin je met leugens in een kabinet kan komen. Een land waarin je als eenvoudige racist minister kan worden.”
Die onbegrensde mogelijkheden zijn donderdag wel heel pijnlijk nog eens extra duidelijk geworden. Een ongekende, schandelijke, chaotische en fatsoensloze uitvoering van het debat over de regeringsverklaring, het eerste debat van onze nieuwe regering. Er is al veel in het nieuws geweest en ik kan wel een uur schrijven over wat er allemaal gebeurde die dag. Maar ik beperk me tot 2 filmpjes van die dag. In het eerste filmpje (16 minuten treurnis) vervult Fleur Agema een trieste hoofdrol. Let op het braafjes jaknikken van mevrouw Agema bij de vaag of ze helemaal achter het kabinetsbeleid staat. Wat een achterbaksheid! Het is wel duidelijk dat de PVV lak heeft aan de Minister President.
In de zaterdagkrant was dit de kop:
Niets over gehoord tijdens dit debat! Over de woningcrisis bijvoorbeeld, ook niets gehoord tijdens dit debat. Je mag toch van een nieuwe regering verwachten dat zulke urgente onderwerpen hoog op de agenda staan en belangrijker zijn dan ordinair ruzie maken. Vooraf had ik al weinig vertrouwen in een regering van onervaren amateurs, nu helemaal niet meer.
Het tweede filmpje gaat over de hoofddoek van Esmah Lahla, Kamerlid voor de PvdA/GroenLinks. Ik kan me voorstellen dat als je de hele dag onderwerp bent van die vuile discussies, dat het niet eenvoudig is om op te staan en duidelijk te vertellen wat je er zelf van vindt. Ik vind dat heel erg dapper en Fleur Agema kan daar een voorbeeld aan nemen.
Na al deze onverkwikkelijke, amateuristische en zorgwekkende taferelen ga ik weer heel erg terug verlangen naar Mark Rutte die Fleur Agema direct de laan uit gestuurd zou hebben. Maar Mark zat deze week in het Jeugdjournaal waar hij op zijn eigen innemende manier afscheid nam.
Gelukkig is er ook nog echt belangrijk nieuws zoals het haar van Memphis. Hij heeft namelijk zijn kapster over laten komen vanuit Spanje om zijn haar in van die curieuze patronen te laten vlechten (dat heten cornrows).
Xavi Simons en Georginio Wijnaldum mogen ook gebruik maken van die privé kapster. Misschien dat Dick Schoof ook een keer zijn haar in van die cornrows kan laten vlechten. Dat zou hem een stuk hipper maken.
Op 12 mei schreef ik onder andere het volgende over het Nederlands elftal en het EK:
“Memphis grossiert voornamelijk in balverlies. Verder zijn er nog een aantal blessures en als het een beetje tegenzit, moeten er spelers uit de Keukenkampioendivisie opgeroepen worden.”
Dat was misschien een beetje overdreven. Terugkijkend naar de laatste wedstrijd tegen Oostenrijk zijn mijn woorden toch niet zo gek geweest. Wat een afgang! Het interessante is dat de supporters al voor de wedstrijd wisten wat er zou gaan gebeuren. Namelijk dat onze mannen van links naar rechts weggetikt zouden worden.
Een zorgelijke demografische ontwikkeling
Minister in spé Marjolein Faber heeft gezegd dat ze de term omvolking niet meer zal gebruiken.
Ze heeft er een nieuwe term voor bedacht. Er is in Nederland sprake van een zeer zorgelijke demografische ontwikkeling. Deze nieuwe term gaat grote gevolgen hebben voor mij! Niet alleen voor mij, maar voor mijn hele generatie. Want de vergrijzing is inderdaad een zeer zorgelijke demografische ontwikkeling. Dat ben ik wel met mevrouw Faber eens. In 2040 is de helft van de bevolking 65+. Er moet inderdaad iets aan gedaan worden want die ouderen zorgen voor veel problemen zoals al die te grote woningen die ze bezet houden, het extreme beroep op de gezondheidszorg, de AOW-uitkering waar ze zeggen recht op te hebben en ga zo maar door.
Maar wat mij zorgen baart is wat ze eraan gaat doen. Ze heeft al gezegd dat ze het strengste beleid ooit gaat voeren m.b.t. die demografische ontwikkeling. Misschien gaat de overheid Middel X gratis verstrekken, verkrijgbaar door in te loggen met je DigiD. Of misschien toch dat dorre hout exporteren naar een Afrikaans eiland. Of misschien gaat de Nederlandse regering een heleboel van die leeggelopen Franse dorpen opkopen om al die ouderen die hebben gezorgd voor die zeer zorgelijke demografische ontwikkeling op te bergen.
Een interessante omstandigheid is dat mevrouw Faber zelf 64 jaar is. Ze is zelfs jarig op 16 juni, net als ik. Dat betekent dat 16 juni 2025 mevrouw Faber en ik samen naar een Afrikaans eiland “gebracht” zullen worden. Misschien is háár leeftijd ónze redding.
Ik ga deze week nog wat verder in op onze vakantie. Op alle mooie vakantie-ervaringen zit niemand te wachten. Bloopers zijn vaak wel leuk om te vertellen.
De laatste dag in het huis op de berg (vorige week) besloten we nog een wandeling te maken. We liepen van het huis naar het dorp Deuniere sur Eyrieux in het dal. We hadden eerder al een stukje verkend en wisten dat het niet eenvoudig was. We waren goed voorbereid. Het was een zeer steile afdaling en het pad bestond voornamelijk uit grote losliggende keien en heel kleine steentjes. Heel voorzichtig afdalen dus. Het kostte ons anderhalf uur. Beneden in het dorp bleek de route gedeeltelijk afgesloten. Het was vier uur in de middag en zoeken om de route ergens anders weer op te pakken zagen we niet zitten. We besloten dezelfde weg terug te gaan. Het had inmiddels een paar minuten geregend waardoor de keien glad waren. Op een heel steil deel gleed mijn linker voet van een kei en boem! Daar lag ik. Met mijn neus op de stenen, rugzak op mijn rug en verrekijker om mijn hals. Mijn neusrug en knie kapot, bril en verrekijker nog heel. Mijn neus bloedde behoorlijk. Maar een doekje (voor het bloeden) en verder klimmen maar. Inmiddels loop ik al een week met een pleister op mijn neus.
Wij zeggen wel eens dat we ervaren wandelaars zijn, maar misschien kan ik dat beter voor me houden. Op onze volgende locatie, een dorp in de Cevennen, hebben we ook gewandeld. De madame van onze chambre had ons de route uitgelegd. Onder andere een deel van de GR (lange afstandsroute) volgen. Na zo’n twee uur wandelen in een tamelijk desolaat gebied waren we nog niet bij een herkenningspunt dat we tegen moesten komen. Toevallig kwamen we iemand tegen die de GR ook volgde. Hij liet ons zien op de kaart waar we waren. En dat was niet waar we dachten te zijn. We volgden de GR namelijk precies de verkeerde kant op. We vonden natuurlijk dat onze madame het niet duidelijk uitgelegd had, maar we hadden al veel eerder moeten merken dat er iets niet klopte. Maar mijn eigen fout erkennen is niet mijn sterkste kant. Weer een deuk in ons zelfvertrouwen. Maar desondanks was het wel een heel mooie wandeling. Alleen een beetje verkeerd.
Tijdens de twee dagen in de Cevennen hebben we erg genoten van de vele gieren die we we daar zagen. Op zeker moment zelfs 12 tegelijk. Vogels met een spanwijdte van 2.5 meter!
Nog een “leuke” ervaring was een kanotocht door de Gorges op de rivier Ardèche. De madame had het voor ons geregeld. Een tas met proviand mee voor een picknick op een strandje langs de oever. Badkleding mee om te zwemmen. Lekker een paar uur rustig kanoën. Aangekomen in La Malène zagen we de kano’s al uitdagend liggen. We moesten ons melden bij Stephan. Tot onze verbijstering en teleurstelling moesten we plaatsnemen in een stalen vlet met buitenboordmotor voor een tocht van 1 uur samen met een Frans echtpaar. Daar zaten we dan met onze tas met picknick spullen. Stephan, die ook een soort gids bleek te zijn, vroeg of wij Frans spraken. Antwoord: “Ja, maar alleen als je niet te snel praat”. “Niet te snel” bleek een relatief begrip. De conversaties beperkten zich tot Stephan en het Franse echtpaar. Gelukkig deed dit niets af aan de indrukwekkende rotsformaties en kliffen in de Gorge.
Op onze vierde locatie hebben we het wandelen weer een beetje goedgemaakt. Een wandeling van 7 uur over lastige smalle steile paden met een hoogteverschil van 1300 meter zonder vallen of verkeerd lopen. We logeerden 3 dagen in een mooie chambre d’hôte in Thiézac. Een dorp in het Département Cantal (Région Auvergne) waar internet nog maar net ontdekt is. Afrekenen met pin kan soms wel een paar minuten duren.
Inmiddels zijn we weer thuis en hebben we twee-en-een-halve week schitterend weer en mooie ervaringen achter de rug.
Ik kan niet helemaal om ons nieuwe kabinet in wording heen. Ook in de vakantie probeerde ik deze LPF-achtige formatie een beetje te volgen. Ik heb begrepen dat er een nieuwe werkelijkheid is ontstaan. Minister in spé Marjolein Faber heeft gezegd dat ze niets van haar uitspraken over omvolking, racistische leugens en over haar complottheorieën wil terugnemen. Maar er is een nieuwe werkelijkheid ontstaan zegt ze: Ze wordt Minister. Als Minister kan je zulke dingen niet zeggen, maar als oppositiewoordvoerder wél. Dus als Minister mag je dingen die je gezegd hebt als oppositiewoordvoerder nog steeds denken, maar niet meer hardop zeggen. Zou Pieter Omtzigt dit nou bedoeld hebben met bestuurlijke vernieuwing???
Voor de liefhebber nog een filmpje van de chambre d’hôte “La Maison de Jeanne” in Thiézac:
Er is een ramp gebeurd. Het is vandaag 16 juni. Het is Vaderdag, dat zou een leuke dag moeten zijn. Maar het is ook mijn verjaardag. Ook dat is meestal een feestelijke dag. Niet deze keer. Ik ben vandaag namelijk 70 jaar geworden. 69 was nog dragelijk, maar 70 klinkt afschuwelijk. Ik weet het, het glas is half vol, ik heb het al 70 jaar volgehouden. Maar toch, de meeste mannen worden niet ouder dan 85. Mijn eigen vader, mijn schoonvader en nog veel meer mannen, ze zijn allemaal niet ouder dan 85 geworden. Als je het zo beschouwd is het glas half leeg, eigenlijk driekwart leeg. Nog 15 jaar te gaan.
Nu weer iets leuks. De week in het huis op de berg was fantastisch. Het uitzicht en de rust waren heerlijk. ’s Morgens uit bed op het terras in de ochtendzon luisteren naar twee zwartkoppen die een wedstrijd zingen hielden. Een nachtegaal bleef eindeloos doorgaan met zijn ochtendlied. Daarnaast nog een heleboel vogels waarvan ik de geluiden niet kon herkennen omdat ze allemaal door elkaar zongen. En overal enorm veel bloemen. Op het terras renden de hagedisjes onder je stoel door. In een gleuf van het terras woonde een echtpaar grote smaragdhagedissen. Prachtige dieren, leuk om te observeren.
We brachten een bezoekje aan Dieulefit, een keramiekstadje en bezochten er een keramiekmuseum. Op de balie stond vermeld dat gepensioneerden korting krijgen. De dame achter de balie gaf ons direct die korting. Marleen zei: “moeten we ons dan niet legitimeren”? Dat was niet nodig want ze zag zo wel dat we 65+ waren. Dat was dan weer een deuk in ons zelfvertrouwen. Iets dergelijks deed zich later die week nogmaals voor. We gingen fietsen huren voor een mooie tocht langs de rivier de Eyerieux over een oude spoorlijn (la Dolce Via). We hoefden geen borg te betalen want oudere mensen lopen niet in zeven sloten tegelijk (of iets dergelijks). We hebben 50 km gefietst en de route was prachtig.
Voor de liefhebbers volgen hier nog een filmpje van het huis op de berg en van het laatste stukje de “weg” náár het huis op de berg.
Inmiddels zijn we in een chambre d’hôte in de Cevennes aangekomen na een fantastische rit van 6 uur langs diepe ravijnen, haarspeldbochten, gigantische rotsblokken boven ons, smalle weggetjes en opdringerige Fransen die vonden dat we niet snel genoeg reden. En we rijden steeds met het mooie weer mee.
Een kort vakantieberichtje. Dit jaar hebben we het eens helemaal anders aangepakt. Donderdag zijn we vertrokken naar een chambre d’hôte in de buurt van Langres. Een statig oud huis.
De uitbaatster Marie-Therèse en haar vriend/echtgenoot, beiden tegen de 80, hebben ons enorm in de watten gelegd. Overheerlijk en overdadig eten en af en toe iets te veel aandacht. Bij vertrek werden we uitgezwaaid door de twee Vlaamse tortelduifjes met hun Chihuahua in de armen van Marie-Therèse. Hartelijkheid in het kwadraat.
In Langres vonden we bij toeval een expositie van schilderijen gemaakt door vrouwelijke schilders, uitsluitend van naakt. Er zat bijzonder mooi werk bij.
De expositieruimte was een voormalig bankgebouw, een zeer mooi pand. De twee eigenaren waren 2 Nederlandse mannen die ook de hele collectie in bezit hadden. Eén van hen heeft een uitgebreide Wiki-pagina: Carlos Michons
In een pizzeria kreeg ik een pizza van Amerikaans formaat, die te veel was voor mijn beperkte omvang.
Na 2 dagen in de chambre d’hôte reisden we af naar onze tweede bestemming, een huis in de Ardêche. Na een paar uur op de tolweg sloegen we af bij Valence. Daar begon een tamelijk exceptionele reis. Haarspeldbochten die zo scherp en steil waren dat ik soms dacht dat onze auto het niet zou trekken. Een onverhard stuk van 500 meter met kuilen en kraters zo groot en diep dat ik bang was om vast te lopen.
Maar uiteindelijk arriveerden we bij het huis op een unieke plek boven op een berg waar je alleen het geluid van vogels hoort.
Bij het huis met meerdere slaapkamers en badkamers zit ook een natuurzwembad met kraakhelder lauw water. Het helofytenfilter van het zwembad is het domein van kikkers die soms het geluid van de vogels overstemmen. Hier blijven we nog een week.
We hebben een nieuwe premier. Wat mij betreft toch wel een bijzondere keus. Hij moet een nieuwe bestuurscultuur gaan introduceren. Dat is wat Pieter Omtzicht graag wil. Maar Dick Schoof is al zijn hele leven ambtenaar, meestal niet de meest vooruitstrevende en vernieuwende types. En qua transparantie is hij ook niet zo voordehandliggend als ex-baas van de geheime dienst.
Ik hoop dat hij met die achtergrond zijn ministers en partijleiders af en toe de les zal lezen als ze nepnieuws de wereld in slingeren. Zoals Caroline van der Plas laatst met haar bewering dat kinderen in de laagste klassen van de basisscholen al leren hoe ze bepaalde seksuele handelingen moeten uitvoeren.
De naam Dick Schoof leidt tot leuke woordgrappen. Hij zal waarschijnlijk niet zo snel een selfie maken want een selfie is bij hem een Dickpic. We gaan zien hoe hij de slangenkuil van 4 partijen bij elkaar gaat houden. We hebben eindelijk een beetje stabiliteit nodig in dit land. En volgens mij is stabiliteit wel iets dat bij Dick Schoof hoort met zijn achtergrond.
Ik heb dit stukje halverwege de week geschreven. Toen ik zondag voor publicatie het videofragment nog eens bekeek, vond ik dat ik er nog iets aan moest toevoegen. Ik vind mevrouw van der Plas namelijk erg bekrompen en stompzinnig. Weerzinwekkend zelfs. Ik zal vast enkele lezers pijn doen met mijn mening, maar dat is dan jammer. Je mag hier natuurlijk een reactie op geven.
Donald Trump
Donald Trump heeft topbestuurders uit de olie-industrie gevraagd om een miljard dollar aan campagnedonaties. Hij beloofde na zijn aantreden milieuregels te schrappen die zijn ingesteld onder de huidige president Joe Biden. Tijdens de bijeenkomst op het landgoed van Trump, Mar-a-Lago klaagde een topfiguur uit het bedrijfsleven over hem onwelgevallige milieuregels.
Trump zou zijn gasten vervolgens hebben voorgehouden dat het een koopje is als ze een miljard op tafel leggen om te zorgen dat hij weer wordt gekozen tot president.
Ik denk dat Dick Schoof niet gevoelig zal zijn voor dergelijke Trumpiaanse acties.
Heb ik mijn best gedaan om iets over Ronald Plasterk te schrijven als onze beoogd premier, stopt hij er twee dagen later mee! Zijn klusje van 32 miljoen moet toch nog nader onderzocht worden. Ik ga me voorlopig niet meer wagen aan premierskandidaten die nog niet helemaal benoemd zijn.
Geert komt zijn eerste belofte al niet na:
Het heeft verdomme alleen nog maar geregend! Wanneer gaat de zon weer schijnen? Al die regen heeft behalve invloed op mijn humeur, ook invloed op de voortplantingssnelheid van slakken. De formatie gaat met tempo slakkengang, maar de slakken in onze tuin planten zich voort met formule 1 tempo. Marleen gaat twee keer per dag op slakkenjacht omdat anders onze jonge plantjes tot op een centimeter van de bodem worden opgegeten.
Ik hoop dat de zon aan de hemel eerder gaat schijnen dan de zon van Geert Wilders. Goed voor mij en goed voor de plantjes.
Studentenprotest
De eerste “studenten” zijn deze week voor de rechter verschenen. Zoals te verwachten was, vonden ze allemaal dat ze vreedzaam met brandblussers naar de politie gespoten hadden en vreedzaam stenen gegooid hadden.
De rechter had echter een andere interpretatie van het begrip vreedzaam. Wat me wel heel erg verbaasde was dat er een Spaanse orderpicker bij zat en een Engelstalig persoon die zijn naam niet wilde zeggen. Verder was er nog boze Nieuw-Zeelander, een Chileen, een Syriër, nog een anonieme verdachte en een Nederlander.
Ik vroeg me bij die protesten steeds af waarom die jongens en meisjes aldoor met gezichtsbedekking lopen. Als je voor je mening staat, moet je toch ook je gezicht durven laten zien. Deze week hoorde ik het antwoord op die vraag. Ze zijn bang dat ze op lijstjes met terroristen terecht komen. Ik heb vroeger ook wel in protestmarsen meegelopen en het is me nog nooit opgevallen dat ik mogelijk van terrorisme verdacht zou zijn.
De rechter wilde weten waarom de man zonder naam niet gewoon weg was gegaan toen de politie dat zei. Hij had het niet verstaan omdat het in het Nederlands was gezegd. Tsja, dat heb je als je in een ander land bent. Maar hij vond ook dat het een demonstratie met een humanitair doel was. Dan mag kennelijk alles. De miljoenen schade steekt toch schril af tegen het leed in Gaza.
De boze Nieuw-Zeelander wilde vreedzaam protesteren en had natuurlijk niet met stenen gegooid. Hij zit inmiddels al twee weken vast en heeft daardoor een studievak niet kunnen halen. Ik zou zeggen dat het om een humanitair doel gaat. Dan is dat studievakje toch niet zo belangrijk.
Die gezichtsbedekking heeft tot gevolg dat je niet meer kan zien wie wie is. Daardoor kunnen er allerlei figuren mee gaan doen tijdens de protesten die je er beter niet bij kan hebben. Dus weg met die Arafatdoeken om je gezicht. Dan kan je je eigen vreedzame protest beter bewaken. Want met een vreedzaam protest zonder vernielingen hebben de meeste mensen weinig problemen. Ook omdat de meeste mensen het verschrikkelijk vinden wat er in Gaza gebeurt.
Ronald Plasterk wordt waarschijnlijk onze nieuwe premier. Ik vind het een ijdeltuit in het kwadraat met meerdere gezichten.
In 2007 werd hij minister voor de PvdA. Ambtenaren op het ministerie gruwen nog steeds van de stickertjes die Plasterk uitdeelde. Als hij een document van een ambtenaar goed vond, plakte hij daar een stickertje op. Met een foto van zichzelf op safari. Plasterk met een olifant, Plasterk met een giraf enz. Als onderwijsminister werd hij ‘minister van feesten en partijen’ genoemd, omdat hij op veel premières verscheen.
In 2012 deed hij een mislukte poging voor het lijsttrekkerschap van de PvdA. Hij verloor van Diederik Samsom. Het lijkt erop dat zijn gooi naar het premierschap nu een soort revanche is van die verloren strijd in 2012. Daarover straks meer.
Hij is/was wetenschapper, hij heeft belangrijk kankeronderzoek gedaan. Als resultaat claimde hij een patent en verkocht het patent aan een biotech start-up voor 32 miljoen euro. Maar nu blijkt dat het onderzoek grotendeels uit de koker kwam van een andere wetenschapper en is het zeer de vraag of hij die 32 miljoen euro niet zou moeten delen met de andere wetenschapper en de universiteit waar het onderzoek werd uitgevoerd.
Plasterk heeft opzienbarende uitspraken gedaan zoals de volgende:
Hij heeft kennelijk een heel snelle evolutie doorgemaakt. In 2010 vond hij nog dat Mark Rutte zich moest schamen voor de samenwerking met de PVV van Geert Wilders. Als je naar het volgende fragment luistert, kan je niet begrijpen dat hij nu premier van het aanstaande kabinet zou willen worden. Maar ja, als je premier kan worden, zet je even al je principes opzij en word je gewoon vriendjes met Geert Wilders.
Prettig is dat hij wel gevoel voor humor heeft. Dat zal zeker nodig zijn om de sfeer in dit kabinet gezellig te houden. Maar de rancune met de PvdA uit het verleden is wel duidelijk.
Hoe lang zal het duren voordat hij geroyeerd wordt door de PvdA?
Stokpaardje rijden
Ik heb in het verleden paarden gehad en veel paard gereden. Een heerlijke sport, maar door omstandigheden van praktische aard is dat op zeker moment opgehouden. Nu ontdekte ik deze week een geheel nieuwe en veel praktischer manier van paardrijden. Namelijk stokpaardrijden. Ook nog eens veel goedkoper. Ik ga me er in verdiepen en wellicht alvast eens proberen.
Betrouwbare overheid
Het vertrouwen in de overheid is de afgelopen paar jaar hard gedaald. Daar moest verandering in komen. En dus was een betrouwbare overheid een belangrijk speerpunt in de verkiezingsbeloften. Het volk heeft gesproken en dus gaan de 4 formerende partijen het helemaal anders doen. Maar voorlopig komt daar helemaal niets van terecht. Enkele voorbeelden:
–Door Eerste en Tweede Kamer aangenomen: vanaf 2026 moet een warmtepomp aangeschaft worden als de cv-ketel aan vervanging toe is. Fabrikanten zetten nieuwe fabrieken en productielijnen op om al die warmtepompen te produceren. Duizenden mensen zijn opgeleid om ze te installeren. Ons nieuwe kabinet zet er gewoon een streep door tot ontzetting van die fabrikanten.
–De salderingsregeling zou niet afgeschaft worden. Misschien gefaseerd in de toekomst. Ook aangenomen door Eerste en Tweede Kamer. Ons nieuwe kabinet zet er gewoon een streep door. De salderingsregeling stopt in 2026.
–De spreidingswet. Ook door Eerste en Tweede Kamer aangenomen. Wordt nu ingetrokken hetgeen zeker op korte termijn tot chaos zal leiden.
–Het eigen risico wordt met ongeveer 67% verminderd. Lijkt leuk maar mensen met een smalle beurs hebben er niets aan want die krijgen al zorgtoeslag en betalingsvrijstellingen van gemeenten. Een sigaar uit eigen doos voor de rest want de zorgpremies zullen navenant stijgen zo ook de zorgkosten.
–130 km/uur. We mogen weer hard rijden. Een belachelijke regel want het levert helemaal niets op. Ik blijf overigens gewoon 100 rijden! Om de invoering van de maximumsnelheid mogelijk te maken in 2011 werd 6 miljoen euro uitgegeven aan nieuwe borden en 2 miljoen euro aan hectometerbordjes met daarop het getal 130. In 2020 werd de maximum snelheid teruggebracht naar 100 km/uur hetgeen waarschijnlijk weer zo’n bedrag heeft gekost. En nu 4 jaar later dus weer naar 130 km/uur. Gevolgen:
Nieuwe stikstofbeperkende maatregelen
Bij 130 km/uur is de kans op een dodelijk ongeval twee keer zo groot als bij 100 km/uur. Bij snelheden boven de 100 geldt dat elke kilometer harder rijden voor drie tot vier procent meer dodelijke slachtoffers zorgt.
Auto’s rijden met 130 km/u rond de 25 procent minder zuinig dan met 100 km/uur.
De files nemen toe als we 130 rijden omdat er meer ongelukken gebeuren en omdat bij hogere snelheden er minder voertuigen over een rijstrook gaan.
Meer en grotere snelheidsverschillen omdat de helft van de automobilisten 100 zal blijven rijden en de anderen 130 zullen oprekken tot 140. Ook daardoor meer ongelukken en meer files.
Reistijden worden nauwelijks minder. Tussen Rotterdam en Utrecht levert het een minuut of drie op. Zelfs van Groningen naar Maastricht moet je erg je best doen om er een kwartier af te rijden.
In juni kunnen we weer genieten van het EK-voetbal. Echte sterren hebben we niet meer in Nederland. Ajax, voorheen een belangrijke leverancier voor het Nederlands elftal, is al afgezakt tot een redelijke middenmoter die nog maar moet afwachten of Europees voetbal erin zit dit jaar. Memphis die nog altijd wordt beschouwd als één van de belangrijkste spelers is gelukkig geblesseerd. Hij grossiert voornamelijk in balerlies. Verder zijn er nog een aantal blessures en als het een beetje tegenzit, moeten er spelers uit de Keukenkampioendivisie opgeroepen worden. De vraag is dus:
Dubbel Drama
Joost mocht niet meer meedoen. Nu had ik gehoopt dat mijn favoriet die al in de halve finale gesneuveld was, in zijn plaats zou mogen meedoen. Maar helaas, ook van mijn favoriet konden we niet meer genieten. Gelukkig kunnen we deze romantische ballade van twee dansende schoonheden nog wel zien op YouTube.
De nieuwe premier
Geert Wilders weet wie de nieuwe premier wordt. Hij wilde het voor de televisie nog niet zeggen. Maar zoals alles werd ook deze informatie gelekt. In eerste instantie had hij Mark Rutte benaderd. Maar Mark krijgt een nieuw baantje. De man die hij nu benaderd heeft en die het ook daadwerkelijk wil gaan doen is enthousiast en van alle markten thuis.
Ik heb het niet over Mark Rutte die naar de NAVO is vertrokken voor zijn nieuwe baan. Ik heb het ook niet over een raket die is vertrokken voor een bemande reis naar de maan.
Nee, ik heb het over Joost Klein die maandag met 20 koffers met het vliegtuig is vertrokken naar Malmö in Zweden voor deelname aan het Eurovisie Songfestival.
De aankomst op het vliegveld en het betreden van de vertrekhal waren absoluut iconische gebeurtenissen die in de afgelopen dagen massaal door de media gedeeld zijn en die ik op dit gremium niet onvermeld mag laten. Wat er in die 20 koffers zit is vooralsnog een groot geheim.
Misschien ondergoed om 3x per dag te verschonen vanwege extreme transpiratie of dunne poep als gevolg van stress. Misschien voor iedere repetitie een ander kostuum. Of misschien oranje confetti om de hele zaal met een centimeters dikke laag te bedekken. We weten het niet. De inhoud van die koffers zal ongetwijfeld de media de komende twee weken bezighouden. Wordt hij nr. 1 of wordt hij laatst, we weten het niet. Volgens de bookmakers eindigt hij op de derde plaats (inmiddels vierde; de daling is ingezet). Misschien wordt hij gediskwalificeerd wegens een politiek getinte inhoud. Het is duidelijk dat mijn verwachtingen hoog gespannen zijn van deze muzikale topprestatie die ook nog eens vergezeld gaat van een onvergetelijke presentatie. De live uitvoering is nog véél ………..mmm laten we zeggen anders.
En nu maar hopen dat alles goed gaat. Want er gaat ook weleens iets helemaal fout:
Mark Rutte is nu demissionair premier. Hij gaat ons hoogst waarschijnlijk verlaten voor een baan als Secretaris Generaal van de NAVO. Waarschijnlijk al voordat er een nieuw kabinet is.
Je kan veel van hem zeggen. Hij heeft net wat te vaak geen actieve herinnering aan bepaalde feiten gehad. Volgens mij heeft hij de term actieve herinnering zelfs uitgevonden. Hij heeft ook een paar hoofdpijndossiers te lang laten slepen. Onderwerpen zoals woningbouw, stikstof, de toeslagenaffaire, de Groninger aardbevingen en misschien nog wel een paar. Het werd dus hoog tijd dat hij eens wat anders ging doen.
Maar toch zal ik hem missen. Ik kan me niet voorstellen dat we ooit weer een premier krijgen die zo kan debatteren, die naar de buitenwereld toe altijd zo opgeruimd en goedlachs is, die niet te beroerd is om zelf de koffie die hij gemorst heeft, op te ruimen. Als een soort afscheid voeg ik een filmpje bij waarop hij vorige week op zijn manier Pepijn van Houwelingen van Forum voor Democratie tot wanhoop brengt tijdens een debat in de Tweede Kamer. Dat zal ik wel missen.
De formatie loopt nog niet echt lekker. Als het klapt, krijgen we waarschijnlijk nieuwe verkiezingen. Volgens peilingen van Maurice de Hond stevent de PVV misschien wel af op een absolute meerderheid. Dan komt “de wil van het volk” toch tot werkelijkheid. Dan kan er in plaats van “Minder Marokkanen” geroepen worden “Lock him up” waarmee Frans Timmermans bedoeld wordt. PVV’ers komen nu al niet opdagen bij debatten in de Tweede Kamer. Dat hoeft dan helemaal niet meer. De NPO kan opgedoekt worden. Geert Wilders kan dan gezellig bijpraten met gelijkgestemde boezemvrienden zoals Victor Orbán, Poetin, Erdogan, Trump, Le Pen en nog enkele populisten die een hekel aan democratie hebben.
Allerlei lastige onderwerpen zijn ineens niet lastig meer. De boeren kunnen rustig doorgaan met waarmee ze al decennia bezig zijn. We kunnen eindelijk weer huizen bouwen want stikstof bestaat niet meer. En 130 km/uur mag weer overal (misschien zelfs wel in de bebouwde kom). We zoeken een land in Afrika waar alle asielzoekers naartoe gestuurd worden (afgekeken van Engeland). Regeren kan gewoon via X (voorheen Twitter). Het leven wordt weer leuk in Nederland met premier Wilders (en vice premier van der Plas).
Vorige week was de fietshelm weer veel in het nieuws want de ongevalsstatistieken zien er niet goed uit.
In 2022 kwamen 291 fietsers om het leven. Dat zijn er 84 meer dan het jaar ervoor en is het hoogste aantal sinds 1996 (het begin van de registratie).
32 procent kwam om het leven zónder botsing met een ander voertuig (gevallen, tegen paaltje gereden etc.)
Dit klinkt heel dramatisch. Natuurlijk gaan er dan stemmen op om een fietshelm te dragen want dat zou veel slachtoffers schelen. De vraag is waarom mensen geen helm willen dragen. De redenen zijn nogal praktisch van aard:
Haar door de war. (Daar heb ik eigenlijk geen last van).
Ik voel me niet vrij.
Geen zin in.
Staat gek.
Ik wil de wind door mijn haar voelen (dat zou ik ook heel graag willen).
Waar laat je hem als je boodschappen gaat doen (valide argument!)?
Wij Nederlanders fietsen al van kinds af aan en fietsen dus heel veilig.
Dat laatste argument is natuurlijk best bijzonder. In Amsterdam klopt dat wel. In Amsterdam kunnen ze alles beter, dus ook fietsen. Kijk maar naar het volgende filmpje. Geen helmen, wel veel drukte, geen ongeval. Daar kunnen we in Brabant (waar de meeste ongevallen gebeuren) nog wat van leren.
Twee jaar geleden heb ik ook een helm aangeschaft, onder zeer hoge druk van mijn lieftallige echtgenote.
Inmiddels ga ik echt niet meer fietsen zonder helm. Dat voelt niet veilig. Vorig jaar is hier net buiten het dorp nog een vrouw om het leven gekomen. Ze droeg geen helm. Ook een dorpsbewoner is ernstig gewond geraakt door een fietsongeval. Naarmate ongevallen dichterbij komen, wordt de bewustwording groter en gaan mensen in de omgeving ineens toch een helm dragen.
Veel van de fietsslachtoffers zijn bejaarden op een e-bike. Dat verbaast me niet want veel bejaarden rijden gevaarlijk. Ze hebben hun fiets in de hoogste versnelling en de hoogste ondersteuning ingesteld. ( Nauwelijks trappen en hoge snelheid). Als je dan in een bocht een beetje kracht uitoefent op de trappers, dan schiet de fiets vooruit en is de kans op vallen groot.
Weg met de NPO!
De PVV, de grootste partij van Nederland, vindt dat de NPO opgedoekt moet worden. Martine van de Velde legt het aan de hand van een duidelijk voorbeeld nog eens uit.
In januari heb ik de maiden speech van haar laten horen waarin ze met nog véél meer voorbeelden uitlegt waarom de NPO echt moet verdwijnen en wij allen dus voortaan veroordeeld zijn tot de commerciële zenders. Ten overvloede nogmaals dat filmpje:
Wat heerlijk toch dat we in ons parlement zulke kanjers hebben.
Ik vraag me alleen af: Zouden nou al die PVV-stemmers nooit kijken naar Wie is de mol, Heel Holland Bakt, Nieuwsuur, Boer zoekt vrouw, Ik Vertrek, NOS Journaal, NOS Studio Sport, Project Rembrandt, documentaires van b.v. Bram Vermeulen en Ruben Terlou enz. kijken? Krijgen we die programma’s dan straks op SBS6 met om de 10 minuten een reclameblok van 5 minuten??? Ik hoop het niet!
Vorige week werd ik in de krant verrast door een bericht over een historische overwinning voor het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. De zaak was aangespannen door een groep mensen die last heeft van de hoge temperaturen in de zomer en die zich zorgen maakt over de jeugd met betrekking tot de klimaatverandering. De jeugdigen zijn niet verantwoordelijk voor de destructie, maar moeten de zwaarste gevolgen van de crisis dragen.
Die groep mensen was niet zomaar een groep mensen. In augustus 2016 richtte zo’n 150 dames op leeftijd in Zwitserland een vereniging voor oudere, kwetsbare vrouwen op. Inmiddels telt de organisatie meer dan 2500 leden met een gemiddelde leeftijd van 73 jaar. Pas vanaf de leeftijd van 64 jaar kunnen vrouwen lid worden. Ze noemen zich de klimaatoma’s.
Dit bracht mij op een idee. Wij hebben hier ook wel af een toe een hittegolf. Maar in Nederland hebben we in de herfst en winter veel meer last van ontzettend lang en veel regen. Ik heb het plan opgevat om ook een actiegroep op te richten: De regenopa’s.
Ik heb wél een beetje moeite met de leeftijdgrens van 64 jaar want dat is leeftijddiscriminatie. En er zullen ook wel jongere opa’s zijn die een hekel hebben aan veel regen. Ik stel voor dat wij ons voornamelijk richten op regen overdag, tussen 07.00 uur en 19.00 uur. Daar hebben de meeste mensen last van (en zeker de pensionado’s). Daarnaast maken wij ons ook zorgen over de jeugd. Na hun curlingopvoeding zijn ze helemaal niet bestand tegen de overvloedige Hollandse stortbuien die wel een hele dag kunnen duren.
Een overwinning bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens moet kunnen volgens mij. Ik heb nog wel twijfels of het daadwerkelijk gaat helpen. Maar nooit geschoten is altijd mis.
Bij de rechter zal ik het volgende filmpje laten zien om onze eis te ondersteunen. Als de rechter dan nog twijfelt, kan ik hem of haar een kampeervakantie in de herfst in Friesland aanbevelen. Dat zal iedere twijfel wegnemen.
