Auteur: Louis

Gisteren was het in Domburg weekmarkt. Altijd leuk om even langs te lopen. Na een paar minuten was ik Marleen al kwijt. Ik loop dan rustig kijkend langs de kramen, maar Marleen stopt bij een kraam en gaat uitgebreid kijken. Probleem is alleen dat ik dat niet merk en gewoon doorloop. “Zou je me even een seintje willen geven als je ergens stopt zodat ik ook even wacht”? vraag ik. “Natuurlijk!.”Een minuut later is het alweer prijs. Misschien kan ik in het vervolg beter achterstevoren over de markt lopen.

Onze buren op de camping hebben een hondje.

Vandaag waaide het nog steeds hard, maar er is constant zon en de temperatuur was weer iets hoger. Desondanks ligt het hondje onder een dekentje.

Koddig, maar een beetje overdreven lijkt me. Het toedekken of kleden van honden is erg populair tegenwoordig. De hond een beetje als mens behandelen.

Helaas is het morgen (woensdag) einde van deze korte vakantie. Zodoende moest vandaag de voortent afgebroken en ingepakt worden. Fluitje van een cent, ingespeeld team.

Zoals ik gisteren meldde, zijn we nog naar het lokale museum geweest om enkele werken van Marleen te bekijken. Dit schilderijtje is gemaakt in een half uur op het strand met mij en een andere man als model.

Het museum is nog een overblijfsel van vroegere tijden toen Domburg het domicilie was van beroemde schilders zoals Mondriaan, Toorop, Lodewijk Schelfhout en Jacoba van Heemskerk. Die waren hier vanwege het beroemde Zeeuwse Licht. Ik werd vorige week hierop gewezen door mijn vriend Gerard O. (er zijn meerdere Gerards of Gerarden) in de lezersgroep. Tot mijn schande wist ik dit niet. Marleen kon dit als vanzelfsprekend beamen. Maar goed, het museum. Het is een piepklein museum en de huidige expositie van ene Gerda Rutters vond ik helemaal niets. Het had beter helemaal vol kunnen hangen met werk van Marleen.

Als laatste actie deze vakantie heb ik nog mijn pettencollectie met twee kunnen uitbreiden.

Bezoek Domburg afgesloten met een drankje in de zon

Voldaan gevoel

Anita heeft op 3 afleveringen een reactie geschreven waarop ik eerst zal reageren.

1. Ze vraagt of ik al nagevraagd heb of de stembanden van de geitjes wellicht aangepakt zijn. Beste Anita, ze zijn niet geopereerd. Door middel van hypnotherapie hebben ze het blèren afgeleerd.
2. Op de aflevering over onaneren schrijft ze dat ik mezelf heb overtroffen. Dank Anita voor dit compliment.
3. Na de aflevering over regen kan anita het nummer Rain and Tears van Aphrodites Child niet meer uit haar hoofd krijgen. Beste Anita, ik zal je vandaag van een oplossing voorzien die ook relevant is voor onze dag vandaag.

Op een rustige en zonovergoten en nog steeds winderige maandag hebben we een prachtige fietstocht van 62 km gemaakt. Langs en door achtereenvolgens

• Westkapelle
• Zoutelande
• Vlissingen
• Souburg
• Middelburg
• Veere
• Vrouwenpolder
• Oostkapelle
• Domburg

Wie via knooppunten rijdt, kan van mij de lijst met knooppunten krijgen. Absoluut de moeite waard.

Onderweg de nodige stops met koffie en appeltaart of ijs

We passeerden o.a. het Veerse Gat waarover het lied van gisteren ging. In Domburg hebben we deze tocht afgesloten met een koude witte wijn en een Rosé biertje.

Terug op de camping de volgende waarneming. Iedere campingplek is voorzien van een set houten vlonders die je voor de caravan of in de voortent kan leggen.

In eerste instantie leek ons dat niets, maar het blijkt erg praktisch te zijn. Tijdens ons wijntje voor de caravan, zag ik dat onze Duitse buurman last had van een wiebelend vlonder. Hij ging wijdbeens op de vlonder staan en wiebelde op en neer.

Hij vond het duidelijk vervelend en zijn vrouw nog meer. Vrouw kwam aanzetten met een dubbel gevouwen handdoek om onder een punt van de vlonder te leggen.

Maar helaas, de vlonder bleef wiebelen, zeker 1cm omhoog en omlaag. Vervolgens een dubbel gevouwen krant onder de andere kant en jawel, het wiebelen bleef. Ik vrees dat deze foto’s niet de nieuwe privacy wetgeving doorstaan.

Na een copieuze maaltijd was het tijd voor een strandwandeling met ondergaande zon, woeste golven en veel schuim.

Morgen gaan we naar het plaatselijke museum waar enkele werken van Marleen hangen.

Vandaag was weer een teken- en schilderdag. Eerst op een hoge heuvel bij Domburg met een mooi uitzicht over Domburg

Maar de wind was vandaag wederom (gevoelsmatig) aangewakkerd tot orkaankracht. Niet erg aangenaam daar boven op die heuveltop. Een verdieping lager dan maar, op het strand. Daar werd een dimensie aan de wind toegevoegd, namelijk zand. Op het schilderwerk zorgde dat voor een 3D-effect.

Maar daar op het strand had ik wel de gelegenheid om mensen en hun strandactiviteiten te observeren. Wonderlijk om te zien dat de één in dikke winterkleren loopt en de ander in een dun zomerjurkje

Natuurlijk kinderen en ouders die spelen, schelpen zoeken etc.

Na de zandstorm terug naar de camping. Je komt veel mensen tegen die zo’n platsnuitbeest aan een riempje hebben. Je kent ze vast wel, zo’n klein misbaksel met een erg platte snuit, bolle ogen en een knorrend geluid producerend.

Ik vraag me af of die beestjes nog wel tot de zoogdierenondersoort hond gereken kunnen worden. Hun kop is te klein, hun snuit naar binnen geduwd, vandaar die bolle ogen. Ik vermoed dat ooit een hondenfokker als huisdier ook een hangbuikzwijntje had en dat het zwijntje in een onbewaakt ogenblik één van zijn honden heeft gedekt. Misschien dat we in de toekomst op de menukaart van restaurants platsnuit medaillons met pepersaus zien staan.

Eerst zag je alleen oude dametjes met zo’n beestje lopen, maar tegenwoordig struikel je er bijna over. Echte honden zie je bijna niet meer. Bij mij in het dorp woont een vrouw met zo’n ouderwetse Doberman met van die grote tanden die als een gek staat te blaffen achter het raam als je langs loopt. En die zijn bazin voort sleurt, die eigenlijk naar de hondenschool zou moeten. Maar zijn bazin is te eigenwijs. Met die platsnuitbeesten is dat geen probleem. Die til je indien nodig aan de riem op totdat de oogjes nog iets verder uitpuilen. Dan is het “op de plaats rust”.

Op de camping aangekomen, je begrijpt het al, Marleen schildert.

En ik zit in de zon met een glaasje wijn te kijken naar nieuwe campers met Duits kenteken die de camping oprollen en me te verbazen over de geitjes die nog steeds geen geluid maken.

 

Hier op Walcheren zijn er opvallend veel dorpen met het woord kerk in de naam, zoals Biggekerke, Meliskerke, Mariekerke, Grijpskerke. Ook zie je hier veel vrouwen met een iets te lange rok. Waarschijnlijk is er een verband tussen die twee. Vandaag stormde het weer behoorlijk. Daar hadden we last van bij onze fietstocht langs al die “kerke” dorpen. De iets te lange rokken hadden daar ook last van. Die werden angstig vastgehouden door de eigenaressen ervan om te voorkomen dat de wind in een onbewaakt ogenblik vrij spel zou krijgen en een, waarschijnlijk zwarte, onderbroek zou openbaren.

De harde wind heeft niet doen voorkomen dat Walcheren vandaag werd overspoeld door toeristen. De straten van Domburg en Zoutelande boden een chaotische aanblik van een mengeling van wandelende toeristen, fietsende toeristen en autorijdende toeristen die allemaal dezelfde straat probeerden door te komen. En nu is het nog maar mei.

Onze fietstocht was heel mooi, maar koud. Ondanks de strak blauwe hemel was het door de keiharde noordenwind koud. Als hardleerse waaghals had ik een korte broek aangetrokken. Maar gelukkig had ik in mijn fietstas nog wel een jack meegenomen.

Chinese tijden

De gele hesjes in Frankrijk vinden dat ze te hard moeten werken voor te weinig geld. Vandaag stond een uitspraak van Kim Putters (baas van het SCP) in de krant: “in Nederland hangen er veel gele hesjes aan de kapstok”. Waarmee hij wilde zeggen dat we ze hier ook kunnen verwachten. Ik heb begrepen dat in Nederland de kleur veranderd is naar oranje. Ik ben benieuw welke kleur ze zullen krijgen in China want daar werken ze nog net iets harder.

Maar het kan nog gekker

Met dit als resultaat, slapen op je werkplek tijdens de pauze

Dat ziet er in Nederland toch heel anders uit

De vraag is, moeten we Nederland vergelijken met Frankrijk of met China??? Of moeten we ons helemaal maar nergens mee vergelijken?

Wij hebben in ieder  geval lekker vakantie.

 

 

 

 

Vandaag geen humor, maar keiharde realiteit.

De Zeeuwse stranden zouden verdwijnen als er niet voortdurend maatregelen genomen werden. Zand wordt van de zeebodem opgezogen en op het strand aangebracht. Momenteel zijn ze bezig bij het strand in de omgeving van Domburg. Terwijl we in een strandpaviljoen genoten van een heerlijke gebakken Dorade, heb ik er enkele filmpjes van gemaakt. Op de achtergrond zie je de zandzuiger in zee liggen. Via een dikke pijpleiding wordt het zand naar het strand gepompt. De buldozer zorgt voor verspreiding van het opgespoten zand. De blauwe kraan houdt een stuk pijpleiding vast dat nodig is om weer een stukje verder te komen.

In het volgende filmpje is net het nieuwe stuk pijpleiding geplaatst en moet het nog een zetje krijgen om de boel goed tegen elkaar te duwen.

Drie dagen schilderen zitten er op.

Vandaag heb ik samen met een andere vrijwilliger model gestaan op het strand. Gezien het weer en de aangename gesprekspartner was dit een prettige bezigheid.

Nu gaan we andere leuke dingen doen zoals mooie fietstochtjes maken.

Zeeland recreatieland

Het gehalte aan kentekenplaten met een D er op is heel hoog. Nu het weekend aanbreekt, stroomt Zeeland nog veel voller en zal het D-gehalte nog meer stijgen. De mini-camping waar we op staan is volgeboekt van juni tot oktober 2019 en 2020. Dat zegt genoeg. Ik heb er een toepasselijk lied bij gezocht.

Om te beginnen het saaie deel. Ik heb vandaag een mooie fietstocht gemaakt langs de kust en door Zeeuwse dorpen zoals Zoutelande, Biggekerke, Mariekerke en Domburg. Onderweg een bijzonder lekker ijsje met slagroom genuttigd.

Marleen heeft de hele dag in de zon aan het strand geschilderd.

Ajax

Wat een ramp, wat een ramp. Iedereen dacht, dit kan niet meer mis gaan. Maar op het eind in de verlenging gaat keeper Onana tijdrekken. Hij krijgt een waarschuwing. Hij blijft tijdrekken en krijgt een gele kaart plus een tijdstraf van 1 minuut. Dat wil zeggen dat de extra tijd met 1 minuut verlengd wordt. In de laatste seconde van die ene minuut wordt de verliezende treffer door Tottenham gescoord. Oh, oh, oh die Onana. Het tijdrekken van een keeper noemen we daarom voortaan onaneren. Nu schijnt onaneren ook nog een andere betekenis te hebben, maar die laten we buiten beschouwing.

Humor

Behalve serieuze zaken, mag er af en toe ook wat humor in mijn blog zitten. De volgende drie filmpjes zou je vrouwonvriendelijke humor kunnen noemen, maar toch humor. Als verzachtende omstandigheid kan ik aanvoeren dat ik ze van Marleen heb ontvangen. Misschien kennen jullie ze al, dan ten overvloede.

 

 

 

 

Over vandaag kan ik kort zijn, regen, veel regen, en koud.

De strandschilderdag werd een binnenschilderdag in een kasteel in Oostkapelle. Marleen weggebracht, Geke naar het station in Middelburg gebracht en ik ben op visite gegaan bij G&G. Nu ga ik voetbal kijken op de laptop, Ajax – Tottenham. Na zo’n regendag moet er een toepasselijk muziekje bij. Ik had natuurlijk kunnen kiezen voor iets saais zoals Raindrops keep falling on my head, maar ik heb voor iets ouds en tranentrekkends en tenenkrommends gekozen maar wel met een prachtige naam.

Morgen beter.

De dag begint altijd met een douche. De douche op de camping is nog beter dan de douche thuis. Dat zou natuurlijk ook iets kunnen zeggen over de kwaliteit van de douche thuis.

Marleen heeft sinds kort ook een e-bike, een witte. De eerste 3 keer moet de accu helemaal leeg gereden worden. Ik had voor vandaag een tochtje bedacht waarmee ze haar accu precies kon leeg rijden.  Dan mag de route geen kilometer langer uitpakken, want dan zal ze de rest zonder ondersteuning moeten trappen. Bij de ingang van de camping was de accu precies leeg, volgens planning.

 

De camping staat te boek als boerencamping, maar dat is het niet. Althans de eigenaar is geen boer. Er is wel een klein stukje met geiten en kippen. Met die beesten is iets bijzonders. Ik ken geiten alleen als beesten die herrie maken. De hele dag blèren, zoals onderstaand filmpje.

Maar de geiten hier maken helemaal geen geluid en de kippen ook (bijna) niet.

Dat zou ook heel vervelend zijn op een camping. Ik verdenk de eigenaar er van dat hij de beesten heeft laten opereren, stembanden laten verwijderen. Ik heb minutieus gezocht naar oude littekens, maar niets kunnen vinden. Misschien een speciaal soort voer waardoor blèren pijn gaat doen. Dit vereist meer onderzoek.

Marleen kreeg bezoek van Geke, een vriendin (van Marleen). Zij zijn gaan wandelen op het strand en ik ben op de fiets een oude vriend gaan bezoeken. Na terugkomst had ik uitgebreid de tijd om onze Duitse buren te observeren. Dat is mijn favoriete hobby op de camping. Er staan twee hele grote campers met Duits kenteken (waarschijnlijk gehuurd) met ieder een echtpaar. Alle vier hebben ze zo’n typisch duits figuur.  De mannen van voren, de vrouwen aan alle kanten. De bbq werd gereed gemaakt. Gelukkig heb ik mijn verrekijker bij me zodat ik alles nauwkeurig kan observeren. Er ging een Duitse hoeveelheid vlees op de bbq, er bleef geen streepje van het rooster vrij. Jammer was dat ik het alleen maar kon ruiken.

Nadat de dames terug waren van hun wandeling, werd het tijd voor ons om te gaan eten. Ik had gereserveerd bij een gerenommeerd visrestaurant met een enorm saaie naam: “de Visbar”. Als je nou een goed visrestaurant hebt, dan noem je dat toch niet de Visbar. Die naam heeft iets van vies in zich, maar ook iets van bar en dat was het zeker niet. Noem het dan heel origineel Het gebakken tongetje, of de Gegrilde Zeebaars, of het Gestoofde Vispotje. Maar niet de Visbar! Je kon er overigens ook vlees bestellen. De prijs was rechtevenredig met de kwaliteit van het eten, maar dus omgekeerdevenredig met de kwaliteit van de naam.

Morgen gaat het regenen zegt Weerplaza en dan begint ook het schilderen van Marleen aan het strand . Ik zal voor haar duimen.

Maandag

In de ochtend nog even boodschappen gedaan. De bedoeling was om ca. 13.00 uur te vertrekken. Juist toen we de caravan wilden aankoppelen, begon het hard te regenen. Volgens de buienradar zou het maar 10 minuten duren. Het werd langer. Toen het uiteindelijk een beetje droog werd, snel die sleurhut vastgemaakt, elektriciteit los, poten opgedraaid etc. en snel weg. Richting Zeeland werd het steeds beter en aangekomen bij de camping scheen de zon tussen witte wolken door. Het was lekker!

De camping ligt 200 meter van de duinen en het strand.

Na opzetten van de voortent, zijn we even naar het strand gelopen.

En na het eten ook nog op de fiets naar Domburg.

De camping, een mini-camping met 15 plaatsen, is super. De plaatsen zijn mooi, het sanitair is uitstekend met vloerverwarming en de eigenaars zijn erg vriendelijk.

Zoals gebruikelijk in mijn vakanties, schrijf ik ’s avonds altijd iets over de dag. Bij de receptie had ik de WiFi-inlogcodes gekregen, dus alles oké zou je zeggen. Helaas begon een gevecht tegen mijn anti-virusprogramma die vond dat het WiFi-netwerk niet veilig was. Na zeker anderhalf uur heb ik de strijd toch nog gewonnen. Morgen weer strijd???

Volgende week zijn we een weekje met vakantie (niet verder vertellen i.v.m. oplettende inbrekers). Ik denk dat ik iedere dag iets zal schrijven, maar ik stuur geen mails. De volgende zondag pas weer. Je kan natuurlijk af en toe even kijken op www.louiskrook.nl

Aangezien we richting strand gaan, zal ik mijn winterjas maar weer tevoorschijn halen want de voorspellingen worden per dag slechter. Voor Marleen dubbel triest want die gaat met een stel mensen schilderen op het strand!?

De tuin

We zijn de afgelopen weken flink bezig geweest in de tuin. Zomerklaar maken heet dat. Planten en ongewenst groen schieten de grond uit. Ik ben een liefhebber van planten met grote bladeren. Daarvan hebben we er diverse in onze tuin.

Dit is een Astilboïde. Dit is een prachtige bladplant met witte bloempluimen.  De bloemen worden 60 tot 80 cm hoog en het blad heeft een doorsnede van wel 60 cm. Ze zijn nu nog maar klein, maar over een paar weken al weer een stuk groter.

 

Acanthus mollis, wordt ongeveer 100 tot 130 cm hoog en krijgt lange toortstachtige bloemen.

Van beide planten hebben we er meerdere in onze tuin. Vorig jaar kregen we nog een stevige nachtvorst voor onze kiezen terwijl de Astilboïde al boven de grond was. Daar kan hij niet tegen en alles boven de grond was kapot.

Ik houd ook heel erg van Afrikaantjes. Van die grote oranje Afrikaantjes. Dan moet ik direct denken aan Willem Alexander. Zijn evenknie in Thailand had een hondje (Foo Foo) dat hij benoemde tot luchtmaarschalk. Hij liet een bijbehorend uniform op maat maken. Toen het hondje overleed, gelastte hij vier dagen van rouw en kreeg het hondje een koninklijke uitvaart.

Denk nou niet dat is heel ver weg want Willem Alexander heeft een cavia die Poepie heet.

Poepie heeft ook niet het eeuwige leven en de Rijksvoorlichtingsdient is nu al als de dood dat Poepie zal overlijden en grote commotie in de tweede kamer zal ontstaan over de kosten van de begrafenis. Een caviafluisteraar leert momenteel een exacte kopie van Poepie naar zijn naam te luisteren. Zodra lijkstijfheid intreedt bij de originele Poepie, wordt direct zijn opvolger ingezet en weet niemand dat de enige echte Poepie is overleden.

Flaporen

Ik weet nog wel meer lichaamsdelen waar mensen vaak ontevreden over zijn die op deze manier prima opgepimpt kunnen worden.

Zonnepanelen

Ik ben om. Dat wil zeggen dat we zonnepanelen laten installeren. Ze zijn nu zodanig goedkoper dat het echt interessant wordt. Tevens wordt de salderingsregeling zeker tot 2023 verlengd. We laten ook direct de dubbele beglazing op de begane grond vervangen. In plaats van ramen zemen kan je namelijk ook gewoon nieuwe ruiten nemen. Wie gaat er nou ramen zemen als je ze ook gewoon kan vervangen?

Waterstof

Enige tijd geleden brak ik een lans voor elektrische auto’s op waterstof als een beter alternatief voor elektrische auto’s op accu’s. Bosch, een belangrijke producent van motoren, gaat er mee aan het werk. Hopelijk voor Amsterdammers nog net op tijd.

Nieuwe woorden

Er blijven maar nieuwe woorden in de media opduiken.

• Accuaarzelaar. Staat wel vreemd drie klinkers achter elkaar. Of mag je er een streepje tussen zetten: accu-aarzelaar. De betekenis lijkt me wel duidelijk.
• Leaselooser. Ik kan twee betekenissen bedenken voor dat woord.
  • Iemand die met een leaseauto rijdt is een looser;
  • Iemand die een onverstandig leasecontract heeft afgesloten;

Wie het weet, mag het zeggen.

Ik heb contact gehad met Ton den Boon, hoofdredacteur van de Dikke van Dale, over een nieuw boekje (paars) met daarin alleen nieuwe woorden, dat ieder jaar aangevuld wordt. Als aanvulling op de Dikke van Dale, het groene boekje (met een overzicht van de officiële spelling van Nederlandse woorden) en het rode boekje (citaten van Mao Zedong). Het is in overweging genomen.

Poezenliefde

Speciaal voor de volgers van Herman en Ivo, een foto van hun genegenheid voor elkaar. Ondanks het soms onuitstaanbare gedrag van Herman.

4 mei – dodenherdenking

Zoals velen in Nederland hebben wij ook op onze eigen manier stilgestaan bij oorlog en slachtoffers. Ik heb een lied bijgevoegd dat niet zo zeer gaat over oorlog maar over redenen waarom oorlog eigenlijk onbegrijpelijk is. In dit nummer gaat het met name over Rusland en het westen, maar is natuurlijk van toepassing op alles en iedereen. Het is gemaakt ten tijde van de koude oorlog, maar nog altijd relevant.

Voor de locals: De natuurpoort

Laatste stand van zaken, het is bijna klaar. De parkeerplaats is af op een klein stukje bestrating naar de nieuwe loopbrug na. Momenteel wordt een nieuw smal wandelpad naast het fietspad langs de Zoom aangelegd. Ik heb donderdag het nieuwe pad achter de leemput weer gelopen en werd weer verrast door twee reeën die me op slechts enkele meters passeerden. Het is een fascinerend gezicht zoals die beesten langs je denderen en moeiteloos tussen de struiken en bomen springen.

Zaterdag hebben we met een groep van 14 mensen het zwerfvuil en andere rommel van het nieuwe wandelpad opgeruimd. Gewapend met kruiwagens, harken, zakken en papierprikkers hebben we het pad schoon geveegd. Na afloop gezamenlijk een warme hap en verschillende drankjes genuttigd. Dat was weer een goede actie.

We hebben weer een wonderkind in Nederland. Mathieu van der Poel, zoon van legende Adri van der Poel uit Hoogerheide, wint alles bij het veldrijden. Zo’n wedstrijd door zand, modder, over heuvels, trappen en andere barrières duurt 1 uur. Afgelopen jaar waren de wedstrijden nooit spannend want Mathieu won alles.

Mathieu dacht, kom……ik ga ook eens een wegwedstrijd proberen. Een hele dag keihard rijden over de weg in plaats van een uur ploeteren door de modder. Zondag, de grootste internationale wegwedstrijd in Nederland, de Amstel Gold Race. Met de wereldtoppers aan de start. Ongeveer een kilometer voor de finish lag Matthieu nog een flink eind achter een kopgroep van drie gedoodverfde winnaars. Wat niemand voor mogelijk achtte, deed hij. Hij reed het gat dicht, wat een enorme krachtsinspanning is, en sprintte vervolgens naar de overwinning. De drie koplopers verbouwereerd achter zich latend.

Ook als je niet van wielrennen houdt, is dit korte filmpje met een paar fragmenten, leuk om te zien en te beluisteren, vooral de finish. Klik op onderstaande link en bekijk de eerste 3 minuten.

Mathieu wonderkind

Een komiek in de politiek

Ik had direct een flash back, waar heb ik dit eerder gehoord? Een komiek die de verkiezingen in een groot land wint. Natuurlijk……… in Italië! Net als in Oekraïne kan je dat in Italië wel verwachten. Uit de krant:

“De door komiek en activist Beppe Grillo opgerichte eurosceptische, populistische en groene partij ijvert voor directe democratie en behaalde ruim 32% van de stemmen. De Vijfsterrenbeweging heeft lak aan de politiek van links en rechts en wil de corruptie en de schandalen in de Italiaanse politiek naar de geschiedenisboeken verwijzen”.

Pfff

En dan heb ik het wel eens over badminton als zware sport.  Ik heb even overwogen het ook eens te proberen 😂. Toch maar liever badminton met handicaps in een sporthal.

Kleinzieligheid

Dit is de kop van een lang artikel. Ik heb er een klein stukje uitgeknipt:

Een aanvraag voor subsidie wordt beoordeeld op een aantal aspecten waarvoor je punten krijgt. Handig invullen kan veel punten opleveren. Gewoon recht voor z’n raap invullen, levert minder punten op en dus geen subsidie. Een mooi sportevenement voor schooljeugd wordt de nek omgedraaid onder andere omdat onze gemeente dit niet eens €400 subsidie waard vindt. “Dat zijn de regels, dat is het spel en zo moet het gespeeld worden” zal de ambtenaar gedacht hebben. De beroemde paarse krokodillenhouding. Kleinzielig!

Huis te koop

Ik heb in mijn leven drie keer een huis verkocht. De laatste keer 23 jaar geleden. De procedure was simpel. Je belde één of twee makelaars, je sprak een prijs af en de makelaar zette advertenties. Momenteel zijn we bezig het appartement van mijn schoonmoeder te verkopen. Zoals ik enkele maanden geleden al schreef, lukt terugkeren naar haar woning niet meer. Na het selecteren van een makelaar werd het vervolg volstrekt anders dan 23 jaar geleden. Ik had van mijn zus met ervaring vernomen, dat het huis voor verkoop een soort “make over” moet ondergaan. Onze makelaar deelde mee dat zijn fotografe nog even langs zou komen voor enkele tips:

• Alle meubels in de huiskamer moeten van plaats verwisseld worden;
• Alle persoonlijke spullen moeten weg;
• In de logeerkamer 2 boekenkasten inc. boeken verwijderen en bed en linnenkast van plaats verwisselen;
• Bijkeuken leegmaken op vriezer en wasdroger na;
• Bijkeuken opnieuw witten;
• Berging leeg maken;
• Balkon met hogedrukspuit ontdoen van alg en helemaal schoon spuiten;
• Ramen lappen;
• Een tuinset met felgekleurde kussentjes op het balkon zetten;
• Verse bloemen en vers fruit in de kamer;

Het zijn maar een paar zinnetjes en het lijkt niet veel, maar je voelt de zuigende wervelstorm al weer komen.

Schaamwoorden

Het houdt niet op, weer een nieuw schaamwoord er bij: bezorgschaamte.

Henk en Thierry

Henk en Thierry hebben ruzie en die arme Theo Hiddema zit er tussenin. Je kent misschien het verhaal van het ezeltje met twee bergjes hooi. Eén links en één rechts voor hem. Het ezeltje stierf tussen de twee bergjes hooi, niet kunnen kiezen. Pas maar op Theo.

Koningsdag

 

Taalarrogantie

Ik woon in Brabant en ik verbaas me er ook over. Er zijn andere “dialecten” in Nederland die eerder in aanmerking komen voor ondertiteling / vertaling. Bijvoorbeeld de straattaal en whatsapptaal. Enkele voorbeelden:

• Het is lekker weer – Het is planga weer
• Hou je bek! – Taboedimek!
• Ik heb geen geld – Ik ben skeer
• Rot op – Ga khowed van hier

Voor whatsapp berichten:

• BRB – Be Right Back (ben zo terug)
• BTW – By The Way (trouwens)
• CYA – See You Around (tot ziens)
• IIG – In Ieder Geval
• PLS – Please (alstjeblieft)

Reuze handig zulke afkortingen. En wie graag wil gaan omschakelen naar straattaal kan gebruik maken van dit woordenboek:

woordenboek straattaal

Ik heb even gezocht in dit woordenboek naar Algemeen Beschaafd Nederlands. Maar die drie woorden staan er nou net niet in. Zou dat toeval zijn?

 

 

Allereerst een pluim voor Toos (zie reacties). Toos wist in welke taal het nummer gezongen werd dat ik vorige week verwerkte in mijn verhaal. Momenteel worden er nog vier Keltische talen gesproken: Bretons in Bretagne, Iers in Ierland, Welsh in Wales en Schots-Gaelisch in Schotland. De zanger Allan Stivell zingt het nummer Maro eo Mestrez in het Bretons. Hij maakte het in 1972. De liefhebbers kunnen hier de tekst vinden: Maro eo ma mestrez. Nog grotere liefhebbers kunnen van mij ook de vertaling krijgen.

Willem

Deze week een alarmerend bericht. De populariteit van het koningshuis onder jongeren is sterk gedaald. Dat snap je toch niet als je dit vrolijke hoofd ziet.

Binnenkort koningsdag. Dan kan Willem weer werken aan zijn populariteit bijvoorbeeld door een bezoek aan een school. Je moet ten slotte beginnen bij de bron.

https://www.youtube.com/watch?v=qijdcJADtmM

Karbaat

Deze week twee berichten die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Maar bij nader inzien misschien toch wel.

Dat woord, masturbatiedrift, zou dat in onderstaand bericht toch een rol gespeeld kunnen hebben/

De tandartsassistente

Ik ga iedere drie maanden naar de tandarts. Het is zo’n praktijk met één tandarts, die een heel dure sportwagen voor de deur heeft staan, en een harem van assistenten. De assistenten, heel vriendelijk, zorgen er voor dat gedurende ca. 40 minuten mijn gebit ontdaan wordt van tandsteen.

Het verwijderen van tandsteen gebeurt op 2 manieren. Eerst wordt er een slang in je mond gedaan die het speeksel tijdens de behandeling uit je keel moet wegzuigen. 40 minuten met een slang in je keel! niet leuk en slikken gaat maar heel lastig. Dan de ultrasone hoogfrequente geluidsgolven die snerpend door je hoofd denderen. Ze gaat met dat apparaatje langs al je tanden en kiezen, onder en boven, alsof ze met een schuursponsje met CIF een macaronipan staat schoon te maken. Bij sommige tanden liggen er wat wortels bloot, dus dat is een heel “vervelend” gevoel. Ik moet even op mijn tanden bijten, figuurlijk dan want anders bijt ik die slang kapot en boort dat apparaatje van haar zich misschien in mijn tong.

De assistente draagt zo’n transparant gelaatsscherm om te voorkomen dat spetters en stukjes tandsteen haar gezicht bevuilen. Ik houd mijn ogen tijdens de behandeling maar dicht en denk aan een leuk muziekje om het ultrasone geluid buiten te houden. Dat lukt natuurlijk niet.

De laatste restjes worden verwijderd met een haakje. Alsof je tanden en kiezen er uit getrokken worden, zo hard gaat dat. Last but not least wordt de boel gepolijst. Maar 40 minuten later zegt ze: “Zo, dat was het dan weer meneer Krook”. Ik kijk nog even door het licht bespetterde transparante gelaatsscherm naar de ogen van de tandartsassistente en mag mijn mond spoelen. In de auto klap ik, voor het wegrijden, het zonneklepje met spiegeltje omlaag om even te genieten van mijn blinkende tanden. De kosten worden overigens per 5 minuten gerekend.

Een toepasselijk muziekje hierbij dat ik al eens eerder heb gebruikt:

Notredame

De Notredame is gedeeltelijk afgebrand. Heel erg maar ook heel erg stom. In Nederland worden in veel fabrieken eenvoudige procedures gebruikt om dit te voorkomen. Maar gebeurd is gebeurd en nu moet er herbouwd worden. President Macron zegt binnen 5 jaar. Deskundigen zeggen dat 5 jaar onmogelijk is. Ik heb een advies voor Macron. Neem zo spoedig mogelijk contact op met Jack Ma, de baas van Webshop Alibaba. Daar werken de mensen net iets harder dan in Frankrijk. Misschien lukt het dan wel.

Stofzuigen

Maandag is onze stofzuigdag. Marleen beneden, ik boven. Stofzuigen is nu eenmaal nodig af en toe. Het is niet mijn favoriete klusje. Maar om mee te doen aan een wedstrijd stofzuigen, …. gaat wel erg ver.

Zo te zien echt een klusje voor bejaarden.

De schuur

Soms kom ik bij mensen in hun schuur(tje) en verwonder me over de netheid waarmee alle gereedschappen zijn opgehangen en opgeborgen. Alsof er nooit iets van z’n plaats komt. Misschien is dat ook wel zo. Mooie sier maken met een opgeruimde schuur en er niets mee doen, zo kan ik het ook!

Bij ons wordt het gedurende het jaar steeds onoverzichtelijker. Te veel spullen in een te kleine ruimte en consequent niet netjes wegzetten. Deze week heb ik het ambitieuze plan opgevat om onze schuur te onderwerpen aan een voorjaars-opruimactie. Dat betekent spullen weggooien  die al een paar jaar niet gebruikt zijn. Behalve opruimen, heb ik de binnenkant ook maar eens schoongemaakt met water en zeep. Na twee middagen zweten in het warme schuurtje is het aardig gelukt, maar voor hoe lang? En….nog niet af, op de foto’s zie je alleen wat klaar is.

De natuurpoort

Speciaal voor de locals enkele foto’s van de laatste vorderingen van de natuurpoort. Bestrating is zo goed als klaar, verlichting is gereed en de beplanting staat er ook al. Nu het voetgangersbruggetje nog.

En “by night”

Vrolijk pasen

Vanmorgen werden we al vroeg gewekt door een bezoeker die vrolijk Pasen kwam wensen. Voor jullie ook allemaal: “Vrolijk Pasen”.

Deze week werd ik weer eens verrast door het bereik van mijn blog. Sprak ik vorige week nog over het zwarte gat als doemscenario voor sommige pensionado’s, las ik deze week in BNDeStem: “Het Zwarte Gat Bestaat!”. Zelfs de krant haalt zijn informatie uit mijn blog.

Thierry

Natuurlijk ging het deze week in het nieuws weer over de Brexit. Thierry Beaudet vertelde op de radio dat er van chaos in het Verenigd Koninkrijk helemaal geen sprake is. Chaos in het parlement? “Ach een beetje discussie, verder niets bijzonders”. Chaos na een “no deal” Brexit? “Helemaal niet waar, allemaal sterk overdreven”.  Gelukkig hebben we in Nederland 1 “deskundige” die het wel weet. Na zijn studies geschiedenis en rechten heeft hij ten slotte ook nog een LOI-cursus economie gedaan. Hier een kort filmpje uit de jonge jaren van Thierry (nog in zijn vechtpaktijd):

https://www.youtube.com/watch?v=tldtkGqSLoE

Misschien dat Thierry ooit nog te maken krijgt met het zwarte gat. Dan is er sprake van een Beaudexit.

Het zal sommigen niet ontgaan zijn dat ik geen fan van Thierry ben.

Rollator badminton

Ik badminton nu ca. 40 jaar, lang dus. Badminton is een zeer intensieve sport en vergt veel van het lichaam. Een groot deel van die 40 jaar heb ik competitie gespeeld. Drie keer in de week spelen (2x trainen, 1x competitie).

Op zeker moment kwamen er af en toe blessures. Gestopt met de competitie. Nu speel ik nog slechts één keer in de week en wordt het een beetje gênant. Steeds vaker blessures, ze duren langer en het niveau van spelen daalt navenant. Ik speelde altijd om te winnen, liefst met 0 punten voor de tegenstander. Nu speel ik om de schade zo veel mogelijk te beperken, om zelf de nul te voorkomen en heelhuids uit de strijd te komen.

Het aantal hulpstukken dat nodig is stijgt ook. Eerst alleen een brace om mijn elleboog i.v.m. een eerdere tennisarm (in dit geval badmintonarm), daarna sport compressiekousen na 2x een zweepslag (zijn eigenlijk gewoon steunkousen). Nu ook nog een polsbrace na een langdurige polsblessure. De volgende stap zal misschien zijn met een rollator op de badmintonbaan.

De man van wie ik steeds nog kon winnen is inmiddels gestopt en is gaan tennissen. Dat nooit! Tennis is een sport voor luie badmintonners (sorry Albert). Ik weet dat hij me dit zal vergeven.

Taalvaardigheid

Net als Brexit komt ook ons onderwijs met grote regelmaat terug in het nieuws. Ik heb er al enkele keren over geschreven. Over al die veranderingen in het onderwijs die niets opleveren, in tegendeel. Nu, in één week, berichten over alweer vernieuwingen, maar tevens ook onderzoeksresultaten die aangeven dat het niveau alleen maar daalt. Ik snap niet dat daar nog onderzoeken aan gewijd worden, ze kunnen het ook gewoon aan mij vragen.

Nu ontdekte men dat de leesvaardigheid met name op het VMBO zo slechts is, dat een krantenartikel niet begrepen wordt.

Het lijkt me leuk om de taalvaardigheid van mijn lezers te testen. Daarom de volgende vraag: “In welke taal wordt het volgende prachtige lied gezongen?”.

Tekst en vertaling zal ik misschien binnenkort publiceren.

Vakantiedagen

Tegenwoordig tellen de secundaire arbeidsvoorwaarden heel zwaar bij sollicitaties. Denk aan ouderschapsverlof en vakantiedagen. In Japan werkt dat heel anders. Daar maken ze slechts de helft van hun vakantiedagen op. Het staat niet erg loyaal naar je baas om alle vakantiedagen zo maar te gebruiken. Nu is er iets vreselijks gebeurd. De keizer stopt er mee en draagt het stokje over aan zijn zoon. Om dat te vieren krijgen alle Japanners er 10 vakantiedagen bij! Japan in rep en roer. Want hoe moeten ze ooit al die vakantiedagen opmaken. Het staat ten slotte ook niet loyaal naar de keizer als je ze niet gebruikt. Mijn voorstel is dat ze die 10 dagen, en mogelijk ook al het andere overschot, naar de Nederlandse werknemers overdragen. Iedereen blij. Of toch niet? De Nederlandse werkgevers?

Ik wil deze week een alert, een waarschuwing doen uitgaan naar mensen in een bepaalde doelgroep. Aanleiding hiervoor is een reactie die op mijn blog van vorige week binnenkwam. Natuurlijk kan je de reactie van Jan lezen in de linker zijbalk (of voor de smartphone gebruikers via de drie streepjes rechts bovenin). Maar ik wil die reactie graag integraal opnemen vandaag:

…”Louis door het lezen van jouw blog is er bij mij toch wel wat veranderd.
Ik leefde namelijk erg toe naar mijn pensioen. Dit omdat ik dacht dat het leven dan meer rust kreeg, niet meer leven met de agenda op schoot.
Maar de praktijk is anders zie ik.
Het vrijwilligerswerk is ook hard werken en zelfs nachtdienst.
Eigenlijk geen tijd om een blog te schrijven. Ik ben al in overleg met mijn baas om langer door te werken, en zie mijn werk nu als vrijwilligerswerk.
En dit allemaal dankzij jou.
Bedankt Louis…”

De waarschuwing die ik wil geven is bedoeld voor iedereen die vervroegd wil stoppen met werken voor zijn of haar baas. Soms hoor je mensen praten over “vallen in een zwart gat”, maar daar zijn cursussen voor. Er is echter een veel groter gevaar dan het zwarte gat, namelijk de zuigende wervelstorm! Je gaat eerder stoppen of minder dagen naar je baas. Maar dan komt de zuigende wervelstorm van vrijwilligerswerk, mantelzorg etc. die er voor zorgt dat je niet meer slechts 40 uur per week werkt, maar veel meer! Dus is mijn advies, net als Jan, maak een afspraak met je werkgever en vraag om langer te mogen doorgaan bij het bedrijf. Stel dat je blijft werken tot je 85ste, een mooie leeftijd om ermee te stoppen. De voordelen zijn enorm, ik noem er vier:

1. Je komt niet terecht in de zuigende wervelstorm;
2. Je blijft veel langer doorbetalen aan mijn AOW;
3. Als je dan gaat pensioneren, kan je direct gebruik maken van mantelzorg i.p.v. zelf mantelzorg leveren;
4. Langdurig regelmaat;

En dan heb ik het nog niet over tevreden kinderen met een grotere erfenis in het vooruitzicht. Wie wil dat nou niet?

Nu zal bij sommigen de vraag opkomen, waarom ben jij dan eerder gestopt? Het antwoord is simpel, ik ben er gewoon ingestonken, ik heb me te laat die mooie voordelen gerealiseerd.

Er zijn mensen die mantelzorg wel erg serieus oppakken zoals blijkt uit onderstaande reportage

Concert

Donderdagavond ben ik naar een bijzonder concert geweest. Iemand in WP had 2 kaartjes over en polste mijn belangstelling. Mensen die mij al wat langer volgen, weten dat ik een muziekliefhebber ben met een erg brede smaak. Het varieert van Deep Purple tot Edith Piaf. In dit geval ging het om Loreena McKennit. Een Canadese zangeres die muziek met veel Keltische invloeden maakt. Ik was in het prettige gezelschap van mijn dochter (Marleen werkt op donderdag, schildersclub).

Het concert was in Brussel. We moesten dus in spitstijd de ring van Antwerpen en de ring van Brussel trotseren en dan ook nog op tijd arriveren. Het kostte twee uren om een parkeergarage te bereiken. Er was nog tijd voor een snelle hap. Het concert speelde zich af in een schitterende concertzaal.

De plaatsen konden niet beter, de vierde rij (van voren).

Het concert was geweldig. Ze zong weer als een engel. Helaas was foto’s maken en filmen verboden. Daarom laat ik enkele nummers uit een eerder concert horen die ze ook donderdag speelde. De mensen waarvan de muzieksmaak wat minder goed ontwikkeld is, slaan het gewoon over. Op de smartphone zullen de filmpjes langzaam laden, even geduld dus.

Moet even op gang komen:

Een beetje wilder:

Vrolijk:

Aan deze mooie avond kwam een enigszins onverwacht einde toen in de parkeergarage de auto van mijn dochter niet wilde starten, accu leeg. Na lang wachten in een koude P-garage heeft een Belgische wegenwachter de auto gestart en werd het dus laat die nacht. Overigens bleek de dynamo kapot te zijn.

Voor de locals

De aanleg van de natuurpoort vordert nu snel. Het straatwerk van de parkeerplaats is bijna klaar. Daarna kunnen de bomen en struiken geplant worden. De voetgangersbrug zal ook binnenkort geplaatst worden.

Het toekomstige evenemententerrein is deze week van drainage voorzien en zal binnenkort ingezaaid worden.

Verlichting, oplaadpunten en de informatiekiosk moeten het geheel afmaken.

 

Dakwandeling

Onze poes Herman kent weinig angst. Deze week heb ik haar vastgelegd tijdens een dakwandeling. Ze heeft van ons als adoptie-ouders een goede opvoeding gehad , maar dit hebben we haar niet geleerd.

Dorpsdag 2019

In Wouwse Plantage kennen we het fenomeen “dorpsdag”. Een feestdag die op verschillende momenten in het jaar wordt gevierd, o.a. in het weekend van wintertijd naar zomertijd. Dit weekend was het weer zo ver.

Ik zal niet alle activiteiten opschrijven want dat zal een beetje saai zijn voor alle lezers buiten WP en in andere continenten. Het hoogtepunt was het avondprogramma met een (gratis) maaltijd voor een ieder die binnenkomt. Met ca. 135 mensen eten is heel gezellig.

Ongeveer een derde van de eters vertrok (voornamelijk jonge ouders met kleine kinderen). Maar voor hen in de plaats kwamen de liefhebbers van de dorpsquiz. De zaal zat alweer vol!

Onze quizmaker Adri had het ons weer niet makkelijk gemaakt. In drie ronden van 20 vragen (die meestal ook weer uit meerdere vragen bestonden) werd de quiz afgewerkt onder leiding van onze vaste quizmaster Frans. Van de 16 teams werd ons team, “On the Rockx” 10e (deze naam is afgeleid van de achternaam van een van de teamleden).  Na opruimen en een afzakker was ik om ongeveer 3 uur wintertijd, 4 uur zomertijd thuis. Dus nu zit ik niet helemaal fris deze blog in elkaar te zetten.

Verkiezingen

De verkiezingen voor de Provinciale Staten zijn geweest. Zoals ik al eerder meldde, gingen deze verkiezingen helemaal niet over de Provinciale Staten maar over de Eerste Kamer omdat vanuit de Staten de Eerste Kamer wordt gekozen. Die arme kandidaat statenleden kunnen nog zo veel hun best doen en reclame maken, het is allemaal voor niets. Er wordt niet naar hen geluisterd. En dus hebben we nu Provinciale Staten die gevuld zijn met leden die nog geen programma hebben en ook niet weten wat ze moeten gaan doen. Snap je het nog? Nee, dat begrijp ik want dit is dus een idioot systeem.

Een van onze nieuwe statenleden is King Loek. Schaakgrootmeester Loek van Wely.

King Loek houdt wel van gepeperde uitspraken.

Misschien is dit wel onze premier in spé. Mijmerend achter zijn vleugel van de uil van Minerva en alvast in gevechtspak op weg naar het boreale front.

Standje Mindful

Als mindful seks betekent een standje zoals op het plaatje, dan weet ik het zo net nog niet. Wel erg vermoeiend op mijn leeftijd.

Groene revolutie en klimaatprotest

In Engeland hebben ze Brexit als splijtzwam in de samenleving. Misschien wordt het klimaat wel onze splijtzwam. In de vraagstelling bij het artikel staat het woordje “deels”. Als je nu al de protesten ziet tegen windmolenparken en zonneweiden, dan varieert “deels” van 0 tot heel veel. Maar als bedrijven die meewerken aan een windmolenpark zodanig bedreigd worden dat ze zich terug trekken uit het project, dan gaat er iets niet goed. De vraag is of de lusten en lasten van onze groene revolutie wel eerlijk verdeeld worden.

Maar goed, in Engeland de Brexit, in Nederland de Groene Revolutie en in Frankrijk de Franse Revolutie 2.0 met een nieuwe hoofdcommissaris van politie.

Aan zijn gezicht te zien, heeft hij er echt zin in.

Rutte

Ter afsluiting een leuke cartoon die ik van mijn vriend André toegestuurd kreeg.