Ik wil nog even terugkomen op vorige week. Ik krijg regelmatig reacties op hetgeen ik schrijf. Soms via mail en vaak door middel van het reactieformulier onderaan de blogpagina. Vorige week kreeg ik meer reacties dan gemiddeld. Niet iedereen leest de reacties. Op de desktop zijn ze makkelijk te zien, maar op de smartphone zie je ze niet direct (de drie streepjes rechts bovenin). De leukste reactie laat ik nog even zien:

“Helemaal mee eens! Ik vind dat mensen die over hun privacy zeuren nu alvast maar een formulier moeten ondertekenen dat ingeval van opnamen op de ic hiervan afzien i.v.m privacy”.

Deze reactie kwam van mijn jongste zus. Die is 9 jaar jonger dan ik en heeft haar emoties nog net even iets minder onder controle dan ik. Ze stuurde me ook nog een filmpje dat betrekking heeft op het onderwerp van vorige week. Dit filmpje circuleert op sociale media dus waarschijnlijk hebben de meeste lezers het al gezien. Voor de volledigheid laat ik het ook nog een keer zien:

 

De picknicktafel

Sinds een week hebben we een super mooie picknicktafel op onze natuurpoort.

Vorig weekend gezamenlijk in elkaar gezet en met beton verankerd in de grond. Zo’n mooie tafel is natuurlijk gewild en om te voorkomen dat geïnteresseerden hem per ongeluk op een aanhanger zouden laden, hebben we hem vastgezet, gegoten in beton.

Natuurlijk waren er mensen in mijn omgeving die waarschuwden. “Hij staat op de verkeerde plaats, dat wordt een hangplek”. Maar ja, de locatie is juist geschikt voor wandelaars waarvoor we hem ook gekocht hebben. Je kan toch moeilijk bij iedere beslissing rekening gaan houden met hangjongeren. En wat mij betreft mogen ook hangjongeren er best gebruik van maken. Chillen, blowen, drinken, de liefde bedrijven, als ze het maar beperken tot de late uurtjes en hem netjes achterlaten .

Maar dat doen ze dus niet. Zaterdagochtend, lege flessen, een wietzakje, peuken, een uit de grond getrokken boompje, modder op de banken. Zucht.

En toch ga ik er niet aan toegeven. Misschien op vrijdagavond een briefje op de tafel leggen met het vriendelijke verzoek om alle rommel in de prullenbak 15 meter verderop te deponeren. Zou het helpen?

Ik weet zeker dat op het moment van lezen bij veel lezers allerlei alternatieve oplossingen zullen opborrelen. Ik houd me aanbevolen voor doeltreffende suggesties (onderaan in het reactieformulier).

 

Mensen die mij wat langer kennen, weten dat ik zo af en toe een emotionele uitbarsting kan hebben als ik me ergens heel erg aan erger. Met het klimmen der jaren is het aantal emotionele uitbarstingen aanzienlijk gedaald, maar gisteren verloor ik toch nog een keer mijn zelfbeheersing.

Ik was in ons buurthuis en uiteraard was corona een onderwerp van gesprek aan de koffietafel (op 1,5 meter). Maatregelen om corona het hoofd te bieden werden ter discussie gesteld. Argumenten werden aangevoerd waarom maatregelen niet zouden werken of anderszins niet goed waren. Onder andere de coronamelderapp.

“Nee hoor, die wil ik niet, privacy”. Naam registreren in het corona schriftje, “nee hoor, is niet verplicht, heeft geen zin, privacy”. enzovoort. Op dat moment verloor ik dus even mijn zelfbeheersing: “HOUD NOU EENS OP MET DAT GEZEUR! WAT NOU PRIVACY?

Mijn vriend Jan liet aan de enigszins geschrokken aanwezigen zijn telefoon zien met daar op zijn Google Maps Timeline waarop precies staat waar je allemaal geweest bent, hoeveel kilometer je gereden hebt etc. (onderstaand is mijn timeline van september op vakantie in Domburg).

“Wat nou privacy? Van dag tot dag, van uur tot uur wordt bijgehouden waar je bent”. (En ik weet zeker dat geen van de aanwezigen die Google GPS-registratie heeft uitgezet.) “Of ga eens naar een nieuw strijkijzer Googelen. Vervolgens krijg je maandenlang ongewild advertenties van strijkijzer op je scherm. Wat nou prrivacy?”

Of deze dan. “Stel dat je een melding krijgt dat je in de buurt van een besmet persoon geweest bent. Dan moet je 10 dagen binnen blijven”. Ja, dat is vervelend!

Iemand riep: “wat moeten we dan?” Vertwijfeld riep ik: “gewoon stoppen met zeuren en doen wat er gevraagd wordt. Veel ingewikkelder is het toch niet!”

De emotie zakte weer en ik had al direct spijt want ik vrees dat het allemaal niet zal helpen en mensen mij er niet aardiger van gaan vinden.

Natuurlijk geldt dit niet alleen voor mensen in Wouwse Plantage, maar is dit exemplarisch voor heel Nederland. Dat is waarom de cijfers zo dramatisch oplopen. Eigen schuld, dikke bult dus.

Voor deze week laat ik het hierbij.

Het begrip BN’er heeft bij mij sinds kort een heel andere betekenis gekregen. Iemand vertelde me dat, naast de viruswaanzinnigen, een groep BN’ers zich tegen alle coronamaatregelen had gekeerd met de slogan”Ik doe niet meer mee”. Ondanks dat ik het al helemaal gehad had met die viruswaanzinnigen, heb ik toch maar eens opgezocht wie die BN’ers zijn. De namen die ik las kwamen me totaal onbekend voor. Eerst dacht ik dat ze dit onder een alias of pseudoniem hadden gezegd. Freek de Jonge die zich bijvoorbeeld Famke Louise noemt of zo. Maar het bleken dus hun echte namen te zijn. Bekende Nederlanders onder een publiek van 9 tot 13 jaar schat ik in. Dit zijn enkele van die BN’ers:

Thomas Berge, Bizzey, Famke Louise en Tim Douwsma. “Free the people” roepen ze alsof we hier in een dictatuur wonen.

Eerst maar eens naar Famke luisteren:

Dit soort laagvliegers is kennelijk geïnteresseerd in de mening van Famke:

Natuurlijk leidt dit tot allerlei humoristische parodieën. Dat maakt het dan toch nog leuk:

of deze:

QAnon

Een paar weken geleden schreef ik over complotdenkers zoals de mensen die zeggen dat de aarde plat is. Famke Louise en consorten horen daar ook bij. “De regering die ons eronder probeert te houden”. “Free the people”. Maar er zijn ook groepen die wel heel ver gaan in hun theorieën, zoals de QAnon aanhangers.

Sleepy Joe en Corona Donald

Deze foto is zo mooi dat ik het niet kan laten om hem te gebruiken.

Als er twee vechten om een been, gaat een derde er mee heen. Misschien is Q die derde wel.

“A day in a life” is een mooi nummer van de Beatles, van de LP Sgt. Pepper.

In mijn geval gaat a day in a life over afgelopen woensdag. De weersverwachting was “wisselvallig”. Maar we besloten toch om een fietstocht te gaan maken. Een rondje Walcheren van een dikke 60km. Onze e-bikes trotseerden moeiteloos de harde tegenwind. Na een schitterende tocht langs de kust en door de duinen kwam Vlissingen in zicht. We kennen daar een leuk restaurant met zicht op de monding van Schelde. Een prima plek voor een latte met appeltaart. Ik had net de eerste hap in mijn mond gedeponeerd toen ik achter me een discussie hoorde tussen een man en de serveerster. Het ging over een stel dat zich volgens de man niet had geregistreerd in het coronaschrift. De serveerster zei ja en amen en ging weer aan het werk. Marleen sprak de man op vriendelijke toon aan en zei “meneer, registratie is niet verplicht hoor”. Het was een oudere man (mijn leeftijd ongeveer) met een zure snor en een chagrijnig gezicht. Je hebt vrolijke snorren en zure snorren. Ik heb een vrolijke snor vind ik zelf, maar hij dus niet.

De discussie begon dus opnieuw. Ik draaide me om en deed ook nog een duit in het zakje en zei nogmaals duidelijk dat het restaurant de bezoekers er op moet wijzen, maar dat registratie niet verplicht is. Kreunend van ingehouden woede zei de man “HET IS WEL VERPLICHT!!!”. Ik haalde mijn schouders op en draaide me weer om. Niet mee te praten, een chagrijnige zielenpoot.

Na Vlissingen volgde Middelburg en daarna Veere. Daar begon het te regenen. Regenjas aan en verder maar. Van de 60km hebben we ongeveer 20km regen gehad van serieuze omvang. Eenmaal weer op de camping brak de zon door en werd ik geconfronteerd met een nieuwe overbuurman. Een jeugdig Duits stel in een camperbusje met een zwarte partytent ervoor. Ik had nog nooit een zwarte partytent gezien.

Ik was aan het eind van de vakantie begonnen aan een boek. Ik ben een slechte lezer, erg snel afgeleid door omgevingsgeluiden. Daarom wil het op een camping nog wel eens lukken. Maar niet met deze nieuwe overbuurman. Zijn radio met Duitse zender stond te hard, hij lurkte bier uit een flesje, boerde regelmatig en communiceerde op ruzieniveau met zijn vriendin of echtgenote. Als hij een boer liet, werd direct mijn blik getrokken naar zijn, voor zijn leeftijd, veel te dikke buik. Als hij te hard sprak, werd mijn blik getrokken naar zijn ongeschoren hoofd met buitengewoon lullig hoedje erop. Ik wist het zeker, hij zal nooit mijn vriend worden.

Vier jaar geleden heb ik mijn ZZP-bedrijf verkocht aan een collega. Af en toe spreken we elkaar nog. Enkele weken geleden kwam hij op bezoek omdat ik nog wat spullen had gevonden die hij mogelijk zou kunnen gebruiken. Hij wilde me graag nog een presentje geven want de overname had hem geen windeieren gelegd. Dus viel er een week later een dinerbon in de bus voor een diner in een specifiek restaurant in Middelburg. De avond na de fietstocht hebben we de bon verzilverd met een 7-gangen haute-cuisine diner. Leuke afsluiting van de vakantie want vrijdag zijn we thuis gekomen.

Zonsondergang 2

Vorige week had ik wat foto’s van een zonsondergang aan het Zeeuwse strand bijgevoegd. Dat doe ik nogmaals. De vorige was bij laagwater, deze bij hoogwater.

Wij genieten twee weken van het mooie nazomerweer aan de Zeeuwse kust. Het dansevenement van zondag valt precies in die vakantie en dus was ik genoodzaakt om in het weekend terug te komen.

In september nog naar het strand en zwemmen in een opgewarmde zee. Voor het weer heb je Frankrijk niet meer nodig. De camping waar we verblijven is op loopafstand van het strand. Dat biedt mogelijkheden voor een romantische zonsondergang.

Ook ’s avonds in het donker kan het nog lekker zijn aan het strand, maar nadat de wind naar het noorden draaide en flink in kracht toenam, werd het een stuk frisser.

Het evenement dansen in de natuur waarvoor ik zaterdag en zondag thuis moest zijn, kon rekenen op overweldigende belangstelling.  Er hebben zich veel meer mensen aangemeld dan we konden plaatsen zodat ik veel mensen heb moeten teleurstellen. Op deze prachtige nazomer zondag was het heerlijk om door het bos te lopen en naar de 5 dansacts te kijken.

De middag werd afgesloten met de Jerusalema. Eén van de danseressen die had opgetreden, heeft ons de pasjes van de Jerusalema geleerd. Van jong tot oud, van soepele heupen tot stijf gestuntel (o.a. van mezelf). Maar wel erg veel lol. Ik durf het aan om een filmpje hiervan te laten zien. Alhoewel bij het zien ervan mij het koude zweet uitbrak.

Daarna weer snel naar de Zeeuwse kust voor nog een paar zonnige vakantiedagen en nog even snel deze blog in elkaar knutselen.

Zondag 20 september is er op onze natuurpoort een mooi evenement. Eerst om 13.00 uur “Dansen in de natuur deel 2” door professionele dansers. Vorig jaar bij de officiële opening van de natuurpoort was de eerste “Dansen in de natuur”.

Daarna om ongeveer 15.00 uur gaan hopelijk heel veel mensen op ons activiteitenveld Jerusalema dansen. Een wereldwijde dance challenge ter bevordering van saamhorigheid door plezier in deze lastige coronatijd. Voor informatie kijk even op http://natuurpoortwouwseplantage.nl/activiteiten/ en doe mee! Aanmelden is wel noodzakelijk i.v.m. de coronaregels (op mail@natuurpoortwouwseplantage.nl).

Demo door Marleen

Lang was de weersvoorspelling voor vandaag (zaterdag) niet best, regen. Maar gelukkig keerde het tij en werd het een redelijk zonnige dag in Rosmalen. Marleen heeft vandaag gedemonstreerd hoe je in 30-45 minuten iemand op karton zet. De hele dag bleven veel mensen staan om te kijken naar de snelheid van Marleen, naar het formaat en de ondergrond karton. Die grote stukken karton haalt ze bij de fietsenwinkel. Elektrische fietsen worden compleet in een doos bezorgd. Daar snijdt ze het gewenste formaat uit.

Viruswaanzin

Deze week viel er een pamflet in de bus.

Al de derde keer in enkele weken. Van een groep mensen die zich “terugnaarnormaal.nl noemen. Deze mensen vinden dat corona een gewoon griepje is en dat we met al die maatregelen moeten stoppen. Er worden 7 experts genoemd die dit onderschrijven:

Prof. Pierre Capel. Emeritus professor immunologie. Emeritus, dus gepensioneerd en waarschijnlijk dementerend. Dan zeg je weleens iets bijzonders.

Prof. Michaela Schippers. Behavior & Performance Management. Hoe zij nu weet of corona een gewoon griepje is, is mij niet duidelijk. Een meeprater misschien.

Drs. Rob Elens. Huisarts en oprichter van Zelfzorg Covid-19. Een soort Klazien uit Zalk.

Drs. Mario Ortiz Buijsse. Biochemicus. Een biochemicus is nog geen viroloog.

Drs. Renate Tillema-Schoon. Medisch specialistisch psychiater. Zij moet misschien de rest van dit groepje eens onder handen nemen.

Drs. Willem Engel. Oprichter Stichting Viruswaarheid en dansleraar. Bekend van de protestacties. Hij kan wel goed dansen. Moet bij ons de Jerusalema komen dansen. Dan gaat het misschien wel over.

Mr. Jeroen Pols. Jurist.  Ook niet echt doorgeleerd over virussen.

Net zo gemakkelijk kan ik er nog een expert aan toevoegen:

Prof. Doctor Ingenieur Louis Krook. Expert op het gebied van balspellen. Had lang geleden een medische encyclopedie in de kast staan (alleen bestond corona toen nog niet maar een kniesoor die daar op let). Als er maar een paar titels voor je naam staan.

Ik ken de mensen die deze pamfletten en krantjes in ons dorp bezorgen. Het zijn mensen die zich graag bezig houden met complottheorieën en andere bijzondere theorieën zoals dat de aarde plat is. Volgende week is er zelfs een European flat earth conference in Amsterdam

(https://www.facebook.com/pages/category/Event/European-FE-Conference-652780891529505/).

Ik snap niet dat die mensen niet zelf eens gaan kijken naar de rand. Ik zou daar erg nieuwsgierig naar zijn! Zou daar een bord staan “doodlopende straat” of “mooi uitzichtpunt”? Of gewoon een zwart gat?

Ik denk dat het nu wel duidelijk is dat ik geen aanhanger ben van de stichting Viruswaanzin. Tegenwoordig noemen ze zich overigens Viruswaarheid. Ik weet niet wat de reden is van deze naamsverandering, maar kennelijk hebben ze een probleem met het onderscheid tussen waanzin en waarheid. Maar dat was me al duidelijk.

Dat is toch fijn om te lezen. In een lijst van 41 van de meest welvarende landen heeft Nederland de gelukkigste jeugd.  Op de laatste plaats staan overigens de kinderen in de Verenigde Staten, hetgeen me niet verbaast. Deze lijst is 7 jaar geleden ook al opgesteld en toen stond de Nederlandse jeugd ook al op één.

Je bent gezegend om geboren te zijn in Nederland. Zo gelukkig al die kinderen en jongeren. Maar wat gebeurt er toch met veel van die kinderen als ze volwassen worden? Al die vuilspuiterij op sociale media als iemand iets durft te zeggen wat anderen niet bevalt. Die mensen kunnen toch niet gelukkig zijn zou je zeggen.

In mijn eigen omgeving wordt ik regelmatig geconfronteerd met mensen die mij ongelukkig maken. Ongelukkig, gefrustreerd en vooral heel erg boos. Sommige van mijn met zorg uitgezette wandelroutes worden geteisterd door mensen die vroeger ook tot de gelukkigste jeugd ter wereld behoorden. Wat is er met hen gebeurd dat ze zijn afgegleden tot vandalen? Die kunnen niet gelukkig zijn, anders doe je zo iets niet. Of worden ze juist gelukkiger van het stelen van een routebordje? Het slachtoffer is een kinderroute, de route salamander. Het routebordje dat ik voor die wandeling heb ontworpen, is kennelijk zo leuk dat het regelmatig gepikt wordt.

Dat er is één verdwijnt is vervelend. Maar voordat ze één bordje heelhuids hebben weten los te peuteren, zijn er al meerdere gebroken. Ik had een deel van de bordjes al met 4 schroefjes vastgezet na eerdere “ervaringen”. Maar nog niet allemaal.

Wie zou dat nou doen? Een opa die denkt “een leuk bordje voor mijn kleinzoon die daar nóg gelukkiger van zal worden?” Of misschien voor zijn echtgenote om een uit de hand gelopen echtelijke ruzie goed te maken, om haar wéér gelukkig te maken? Eén ding is zeker, hij of zij maakt mij er erg ongelukkig mee.

Afgelopen week kreeg het coronadebat een nieuwe wending. Ouderen moeten zich koest houden zodat jongeren hun gang kunnen gaan. Maar wat is oud? Vroeger behoorde je tot de bejaarden als je de 65 gepasseerd was. Maar sinds we een speciale ouderenpartij hebben, ligt die grens bij 50+. Maar als 50+ers de deur niet meer uit mogen, of alleen nog voor een wandeling op zondag vóór 07.00 uur, ontstaat er een heel nieuwe interessante samenleving. Er zijn namelijk nogal wat beroepen waar de vergrijzing hard toeslaat.

Alle jongeren die zo graag weer naar school willen, kunnen dan weer thuisonderwijs gaan genieten. Want hun 50+-leraren moeten dan vanuit huis online lesgeven;

Heel veel tandartsen zijn 50+. Dat betekent dat je via ZOOM of Skype aanwijzingen krijgt van jouw 50+tandarts om zelf met een online bestelde hobbyboor gaatjes te vullen;

Artsen, daar zijn er al te weinig van en de meeste zijn 50+. Maar omdat er tijdelijk nog minder artsen beschikbaar zijn omdat de oudjes zich even moeten afzonderen, zullen we kleine ingrepen voortaan zelf moeten doen. Ik stel voor dat de LOI daarvoor een lespakket samenstelt. Voor het grotere werk moeten we dan maar geduld hebben. Of een been in 2020 geamputeerd wordt of in 2022 maakt ook niet meer uit;

Ook onder buschauffeurs en trambestuurders is het aantal 50+’ers erg hoog. Dat veel tram- en buslijnen zullen uitvallen is niet erg. 50+’ers zitten toch binnen en jongeren kunnen net zo goed fietsen of lopen. Goed voor de gezondheid. Alternatief is dat jongeren hun groot rijbewijs halen en een jaartje of meer op de bus gaan rijden;

Ambtenaren zijn ook sterk oververtegenwoordigd in de 50+ groep. Afwezigheid van die groep kan leiden tot allerlei interessante situaties. Uitkeringen die niet of veel te laat betaald worden. Niet leuk voor alle 50minners die net in de WW gekomen zijn of jongelui die voor het eerst in hun leven een bijstandsuitkering moeten krijgen omdat ze als oproepkracht niet meer nodig zijn. Ook de trouwdatum moet uitgesteld worden tot dat er een vaccin is en de 50+ers weer mogen opdraven;

De bouwsector heeft een groot aandeel 50+ers. Al die jonge mensen die al lang vertwijfeld wachten op een betaalbare woning, kunnen nog veel langer wachten. Of zelf gaan leren metselen en timmeren.

Veel fabrieken, raffinaderijen etc. zullen op halve kracht gaan draaien of helemaal stoppen omdat het personeel in de industrie ook sterk vergrijst. Even geen benzine is goed voor het milieu en trouwens geen probleem. We hadden besloten dat de 50minners zouden gaan fietsen en lopen naar hun werk.

Als ik het zo allemaal op een rijtje zie, dan is het zo gek nog niet om de 50+ers uit de wind te houden tot dat er een vaccin is. Veel zelfwerkzaamheid, nieuwe initiatieven, nieuwe beroepen zoals hobby-arts etc. Een crisis biedt altijd nieuwe kansen zegt men. Dat blijkt dan maar weer.

En wat gaat dat betekenen voor het carnaval? De bouwclubs die al die mooie carnavalswagens bouwen, bestaan voor het overgrote deel uit 50+ers, zelfs uit 60+ers, nee zelfs uit 70+ en 80+ers. Carnaval zonder wagens is geen carnaval. En als het nog lang duurt voordat we allemaal gevaccineerd zijn, is een groot deel van die groep inmiddels dood of opgenomen in een verpleeghuis. Als ik het zo bekijk, is corona de doodsteek voor carnaval.

Wat betekent dit voor mijzelf? Eigenlijk niet veel. Ik had het arbeidsleven al verlaten. En het vrijwilligerswerk is heel aardig corona-proof te doen. Als alle 50+ers zich inderdaad uit het openbare leven terugtrekken, kunnen ze elkaar niet besmetten. Dus ik kan wél naar een 50+ tandarts of huisarts, met het OV reisde ik toch al niet, een uitkering heb ik niet nodig, trouwen heb ik al gedaan, op een nieuw huis zit ik niet te wachten, ik doe veel al op de fiets en carnaval kan mij gestolen worden. Prima plan dus.

Ik wil nog even terugkomen op vorige week. Op zaterdag verscheen er nog een brief aan meneer Hoek in de krant. Stijn Warmenhoven, student geschiedenis , 18 jaar oud. In veel van wat hij schrijft kan ik me enigszins verplaatsen. Echter het volgende stuk uit zijn brief gaat me echt veel te ver:

…..”Uw generatie en die daarna heeft onze crisis (klimaatcrisis) veroorzaakt en er jaren niets aan gedaan! Ik vraag dus om samenwerking. Als uw generatie toezegt en er alles aan wil doen om onze crisis te bestrijden, kunnen wij ons aan de regels houden en sober leven”…..

Brief aan meneer Hoek

Stijn vergeet voor het gemak dat hij het luxe leventje dat hij leeft, de studie die hij kan volgen (nu eventjes wat lastiger) etc. te danken heeft aan de generatie van meneer Hoek. En dat meneer Hoek en zijn generatie natuurlijk niet doelbewust een klimaatcrisis hebben veroorzaakt. Het is dus niet een kwestie van even ruilen: lossen jullie even de klimaatcrisis op, dan zullen wij rekening houden met jullie.

Zinkend schip

Drie mannen waren afgelopen week veel in het nieuws:

Loekasjenko zal waarschijnlijk het zinkende schip gaan verlaten, hopelijk. Of is het toch reddeloos verloren als Poetin er zich mee gaat bemoeien;

Koeman gaat juist een zinkend schip op. Hij zal aan de bak moeten om veel ballast overboord te gooien;

Trump doet pogingen om het schip (democratie VS) te laten zinken door open en bloot, schaamteloos, maar wel transparant democratische verkiezingen onmogelijk te maken;

 

Drive through expositie

Museum Booijmans in Rotterdam is een paar jaar gesloten i.v.m. renovatie. Om toch coronaproof een expositie van Booijmans te kunnen bezoeken is een zogenaamde “drive through expositie” georganiseerd. In de Ahoy hal in Rotterdam zijn werken ten toon gesteld die je vanuit een auto kunt bekijken. Aangezien uitlaatgassen niet welkom zijn in een afgesloten ruimte, moest het vanuit elektrische auto’s. Marleen had kaartjes geregeld en we zijn vrijdag geweest. Ter plaatse kregen we een e-auto toegewezen waarmee we de hal inreden. Het gaf een soort spookachtige gewaarwording met al die autootjes die kris kras door elkaar reden in die donkere hal. Maximum snelheid was 5 km/uur. Foto’s maken viel niet mee, filmen al rijdend helemaal niet. Maar het was een interessante ervaring.

Negatief, positief of toch negatief?

Woensdagavond kwam mijn zoon Harry bij ons logeren om een paar dagen te schilderen. Hij vertelde dat hij een logé had gehad die hij ‘smiddags weer op Schiphol had afgeleverd. ‘sAvonds in bed was ik zijn verhaal nog eens aan het doornemen en langzaam bekroop me een vervelend gevoel dat overging in lichte paniek. Want wat was er aan de hand? De logé was een Spaanse jongedame die eerst naar een feest in Rotterdam was geweest en daarna enkele dagen bij hem had gelogeerd. Ik neem aan dat ze niet op 1,5 meter afstand rummikub hebben gespeeld. Rotterdam (oranje gebied), feest (extra besmettingsgevaar), Spanje (oranje)!? Ik had vanavond gezellig met hem op de bank zitten keuvelen. Shit, de kans dat we nu alle drie met Corona besmet zijn, is niet ondenkbaar. Dat zou betekenen 10 dagen zelf quarantaine. En Marleen zou zaterdag haar verjaardag vieren.

Volgende ochtend direct crisisberaad bij het ontbijt. Harry moest zich als de gesmeerde bliksem laten testen. Maar als je dan 0800-1202 belt voor het aanvragen van een test, word je door een bandje uitgelegd dat je alleen een test kan krijgen als je klachten hebt. En die had hij niet. Aangezien er zo veel lichten op oranje stonden, hebben we besloten dat hij dan maar klachten moest krijgen. Anderhalf uur later coronatest in Goes. Uitslag binnen 24 tot 48 uur. De visite (maximaal 6 personen) opgebeld met de mededeling dat het feestje mogelijk niet door zou gaan. En nu maar afwachten.

Gelukkig kreeg hij vrijdagmiddag de uitslag: negatief en kon de visite komen.

Het is wel raar dat reizigers uit oranje gebieden sterk aangeraden wordt zich op Schiphol te laten testen, ook zonder klachten en dat de GGD bij het aanmeldnummer 0800-1202 andere informatie geeft.

De brief van Jan Hoek in het AD deze week heeft bij velen indruk gemaakt. Hieronder de volledige brief:

Jongelui, hou even vol en je kunt over een jaartje weer helemaal los

…..”Ik ben in 1925 geboren en ben ook jong geweest. Wel in een rottijd. In 1940 brak de oorlog uit, ik werd dat jaar 15.

Toen ik 17 werd kreeg ik een oproep voor de arbeidsdienst. Op reclameaffiches stond een jongeman afgebeeld in een groen uniform met een spa, om het stoer te maken. Zijn naam was Koenraad. Aan de oproep heb ik geen gehoor gegeven. De avondklok was inmiddels ingevoerd: na 20.00 uur mocht je niet meer naar buiten.

In november 1944 was de grote razzia van Rotterdam: mannen van 17 tot 40 jaar moesten naar buiten en werden afgevoerd naar Duitsland om tewerkgesteld te worden. Mijn broer en ik gaven daar geen gehoor aan. Maar de buren stonden voor de deur, en dreigden ons aan te geven.

Achteraf nam ik ze het niet kwalijk, zij hadden kleine kinderen. En er werd gedreigd de huizen in brand te steken als ze je zouden vinden. Ik zei tegen mijn moeder: ‘We gaan wel, we zijn zo terug’. Dat duurde voor mij zeven maanden. Mijn broer kon ontsnappen, dat is bij mij mislukt. De bevrijdingsfeesten waren praktisch al voorbij.

Al snel stond mijn oude werkgever voor de deur. Of ik weer bij hem wilde komen werken. Helaas deed de regering kort daarna een oproep voor de dienstplicht, ik werd goedgekeurd en in juli 1946 kwam ik in militaire dienst. Op 1 oktober vertrok ik naar Nederlands-Indië. Geen leuke tijd, ik probeer die nog steeds te vergeten. In oktober 1949 keerden we terug. Ik werd kort daarop 25.

Jongelui, wat ik wil zeggen: wij waren tien jaar van onze jeugd kwijt. Probeer nou nog een klein jaar de rug recht te houden. Dan kun je na klein jaar waarschijnlijk weer volop van je jonge leven genieten. Ik ben 94 jaar, maar ik reken op jullie”…..

Verwend en egoïstisch?

De interviews met jongeren die ik regelmatig op het journaal zie, maken op mij een verwende en egoïstische indruk. …”Ik ben het zat, ik wordt er toch niet ziek van, het heeft nu wel lang genoeg geduurd, 3 weken zonder sportschool valt niet mee, ik heb recht op een feest”etc….

De kranten hebben ook brieven van jongeren gepubliceerd waarin ze reageren op de brief van Jan Hoek. Ik citeer enkele uitspraken:

Chantal – 17 jaar oud – dit jaar vmbo-diploma gehaald:

…..”Meneer Hoek kan zich misschien ook realiseren welke opofferingen wij ons de afgelopen maanden hebben moeten getroosten. En die opofferingen zijn niet dezelfde als van meneer Hoek want het is nu geen oorlog en dus mag je het ook niet met elkaar vergelijken. Voor u meneer Hoek was dat heel moeilijk, voor ons is dit heel moeilijk. Ik had later aan mijn kinderen willen vertellen hoe mijn eindexamenjaar was. Hoe het gala was, de examenfeestjes. Ik kan die verhalen nooit vertellen, omdat ik die dingen nooit zal meemaken.

Meneer Hoek het is appels met peren vergelijken. Het gevoel van nood is nu veel minder dan tijdens de Tweede Wereldoorlog”….

Nassreddin – 18 jaar oud – dit jaar vwo-diploma behaald:

…..”Alles werd onzeker: eindfeesten, gala’s, hoe moesten we dat regelen? Ik had het liefst een mooi afscheid gewild met mijn klasgenoten, maar dat ging niet. Ik kreeg een diploma-uitreiking, maar dat voelde gek – op 1,5 meter staan van de mensen die je jarenlang dagelijks hebt gezien.

Als ik uw verhaal lees, meneer Hoek, dan heeft u veel meer moeten opofferen. Daar ben ik mij van bewust. Maar er is een ding wel heel anders: dit is geen oorlogssituatie. Jongeren hebben maanden niet kunnen feesten. Door die opoffering en het gebrek aan nood, hoe serieus ik corona ook neem, kan je het jongeren niet kwalijk nemen dat ze nu willen inhalen….”

Nathalie – 17 jaar oud – dit jaar vmbo tl-diploma gehaald:

…..”Na de laatste toetsen ging ik op vakantie, in Limburg. Daar leerde ik niemand kennen. Er was niemand waarmee ik kon praten, niemand waarmee ik vrienden kon worden. Bij thuiskomst mocht ik mijn vrienden weer zien, maar op 1,5 meter afstand. Mijn vriend kon ik niet zien, want die woonde op een uur afstand met de trein. Ik voelde me opgesloten.

Ik had al een jurk voor mijn gala. Dat ging niet door. Over de geplande evenementendag heb ik nooit meer iets gehoord. Het was allemaal heel heftig”….

Giomy – 16 jaar oud – havo-diploma gehaald dit jaar:

“Uw jeugd was vele malen moeilijker, dat kan ik me echt voorstellen. Maar kunt u ook wat empathie opbrengen voor ons? Mijn eindexamens gingen niet door, ik heb geen officieel afscheid gehad met mijn klasgenoten, geen gala, geen examenstunt, en ook raakte ik mijn baan in de horeca kwijt. U raakte van de ene op de andere dag alles kwijt, maar ik eigenlijk ook. Mijn sociale leven, mijn volleybal, mijn werk en mijn school”.…..…

Wie de brieven in zijn geheel wil lezen, klik op onderstaande link:

brieven van jongeren aan meneer Hoek

Maar misschien ben ik wel veel te streng voor al die zielige, naar fysiek contact smachtende, naar feesten hunkerende jongelui die toch al zo hard getroffen zijn omdat ze geen eindexamen mochten doen en daardoor met zekerheid een diploma verkregen. En die eerste jaars studenten die nu de introductieweek zonder alcohol moeten zien te overleven. Want dat is wel een rampzalig begin van je studietijd.

Ze hebben allemaal een vreselijk zwart gat van wel een half jaar in hun jeugd opgelopen om een andere groep van de bevolking een IC-drama te besparen. En het moet misschien nóg wel een half jaar om ook een economische ramp te voorkomen die ook juist hun zou treffen. Krokodillentranen van een verwende generatie. Of is het gewoon een kwestie van hersens die nog niet volgroeid zijn? Het vergelijken van een gemist eindexamenfeest of een galajurk die je niet hebt kunnen dragen met een verschrikking als de tweede wereldoorlog…….????? Ik hoop dat deze discussie ook op de scholen gevoerd gaat worden!

Reacties / andere meningen zijn toegestaan.

Nieuw vaccin!

Via mijn vriend Vincent ben ik te weten gekomen dat het nieuwe Russische vaccin ook al in Nederland te krijgen is. Het is nog niet door de Europese autoriteiten vrijgegeven, maar via via toch te verkrijgen. Alleen weet ik nog niet of ik me er mee zal laten inenten. Want er schijnen toch lichte bijwerkingen te zijn in tegenstelling met wat de Russische autoriteiten beweren. Vladimir Poetin heeft zich in ieder geval al wel laten inenten. Klik niet weg maar wacht hieronder op de bijwerkingen!

Tot een paar weken geleden had ik er nog nooit van gehoord: een mui. Nu zijn er in korte tijd al meerdere mensen verdronken of bijna verdronken in muien. Ik neem aan dat het meervoud van mui muien is en niet muis. Drie mensen gered uit twee muis, dat klinkt gek, moet dus muien zijn. Maar is een mui nou een nieuw fenomeen, noemden we het eerst anders of is het mij nooit opgevallen?

In 2004 hoorde ik voor het eerst het woord tsunami. Die tsunami kostte een kwart miljoen mensen het leven. Daarna zijn er nog vele tsunami’s en tsunamiwaarschuwingen geweest. Zou er vóór 2004 nooit een tsunami geweest zijn of zijn eerdere tsunami’s aan mij voorbijgegaan? Voor 2004 las ik ook de krant en luisterde ik ook naar het nieuws. Toch kan ik me dat woord niet herinneren.

Journalistiek dommigheidje

Deze week zag en hoorde ik bij het praatprogramma OP1 iets dat enerzijds komisch was, maar ook getuigde van slechte voorbereiding. De presentator van OP1 die dag was Sander Schimmelpenninck

Hij interviewde Sander van Hoorn over die verschrikkelijke explosie in Beiroet. Sander is nu correspondent in Brussel maar voorheen correspondent in Beiroet en heeft daar jaren gewoond.

Je zou verwachten dat hij bovengemiddeld geïnteresseerd is in wat daar aan de hand is. Sander Schimmelpenninck vroeg aan de andere Sander welk spul er nu eigenlijk geëxplodeerd was. Een onbegrijpelijke vraag want als journalist had hij dat moeten weten, de kranten hebben er van vol gestaan. Maar Sander van Hoorn maakte het nog bonter. Hij antwoordde NATRIUMCHLORIDE. Natriumchloride is keukenzout!!! Ik begrijp wel dat Sander geen chemicus is, maar als hij goed de krant had gelezen of andere media had gevolgd had hij, als voormalig inwoner van Beiroet, toch moeten weten dat het geen keukenzout was maar ammoniumnitraat. En als Sander Schimmelpenninck de vraag stelde terwijl hij het wél wist, dan had hij het antwoord van Sander van Hoorn moeten corrigeren.

Zou het misschien aan de naam Sander liggen?

Coronajongeren

Ook opvallend nieuws was dat het bron- en contactonderzoek maar niet wil vlotten. Veel spot over de GGD’en die het niet aankunnen. Maar het werkelijke probleem is de jongeren. Niet dat zij de enige zouden zijn die de regels aan hun laars lappen. Maar wel omdat ze dat met te veel tegelijk doen. Als een jongere positief getest wordt, blijkt hij/zij wel 70 of meer contacten te hebben gehad. Dat kost minimaal 12 uur om die allemaal te bereiken. Als ze al bereikbaar zijn!!! Die 70 hebben inmiddels natuurlijk ook al weer een heleboel contacten gehad. Dan wordt het wel heel lastig om dat bron- en contactonderzoek uit te voeren. Ik begrijp die jongeren niet. Want los van hun ouders en grootouders die ze kunnen besmetten, zorgt hun gedrag voor een mogelijke tweede lockdown en daarmee meer onzekerheid juist voor hún economische toekomst. Zonder werk, met een studieschuld. Maar wel met leuke coronafeestjes.

Om te beginnen een rectificatie. Ik werd door Vincent op mijn vingers getikt vanwege mijn opmerking dat door het wegvallen van de Tour De France dit jaar er een gat in de tv-programmering is ontstaan. De Tour gaat namelijk wél door, maar pas in september. Dat wist ik wel, maar hij ging niet door in de oorspronkelijk geplande periode (juni-juli). Nu hij in september alsnog gereden wordt, zorgt hij voor een tweede keer voor tv-ellende want nu moeten er juist programma’s geschrapt worden.

Zo, dat is dan weer rechtgezet.

Vlinders van de nacht.

Ik geloof dat ik al eens eerder geschreven heb over onze natuurwandelgroep. Het is een groep mensen die maandelijks een wandeling maakt in een natuurgebied waarbij het accent ligt op vogels, plantjes en ander flora en fauna. Dat betekent een laag tempo en maximaal 5 kilometer. Het is geen vereniging, maar een los verband van liefhebbers. Je hoeft je niet aan- of af te melden voor een wandeling. We zien wel wie er klaar staan om 09.00 uur. Eén of twee keer per jaar organiseren we een bijzondere activiteit, zoals vorig jaar een paddenstoelentocht.

Vorige week hadden we weer zo’n speciale activiteit. We verzamelden (er waren 12 deelnemers) om 22.00 uur in het bos naast het dorp waar we opgewacht werden door een nachtvlinderspecialist, Guus. Hij had voor ons een wit laken gespannen met een lamp erachter. Verderop had hij een paar speciale vlindervallen geïnstalleerd. Ook had hij op een aantal bomen een mengsel van wijn en suiker gesmeerd. We hebben het niet zelf geproefd maar op die bomen zaten zeer veel nachtvlinders.

Het was geweldig om al die verschillende vormen en kleuren van nachtvlinders te zien. Nachtvlinders waarvan je oppervlakkig zou zeggen, ze zijn allemaal bruin maar dat is dus niet zo! Ook de afmetingen verschilden enorm, van een paar millimeter tot een paar centimeter. En ook hebben ze de meest prachtige namen die Guus (bijna) allemaal wist. En anders geeft een app wel antwoord.

Ik heb met mijn smartphone foto’s gemaakt en later thuis de namen erbij gezocht. Zie het bijgevoegde webalbum. Het feestje duurde tot middernacht. Guus is als vlindergek in zijn eentje nog een paar uur doorgegaan in dat donkere bos.

webalbum nachtvlinders

Op televisie is het momenteel komkommertijd. Dat is altijd zo in de zomer, maar dit jaar is er een extra programmatisch probleem: Geen olympische spelen, geen EK voetbal, geen songfestival, geen tour de France etc. Dat slaat wel een heel groot gat is de tv-programmering. Dus zijn er vooral veel herhalingen op tv.

Bij mij is het ook komkommertijd want ik ga vandaag ook in herhalingen vervallen en over twee onderwerpen schrijven die al vaker aan de orde zijn geweest in mijn blog. Deze onderwerpen hebben een belangrijke overeenkomst, ze zijn beide zeer explosief.

Trump weet het nog niet

Wat bedoelt hij daarmee? Momenteel gebruikt hij een wet uit 1807 om militairen in te zetten op Amerikaans grondgebied. Een soort van Republikeinse Garde slaat met geweld betogingen uiteen in diverse Amerikaanse steden. Tegen de wil van de gouverneurs van die staten en tegen de wil van de burgemeesters van die steden. Gaat hij die troepen ook inzetten als hij de verkiezingen verliest? Dat zou tot een burgeroorlog kunnen leiden.

Ik hoorde deze week op de radio een interessante uitspraak van iemand die een boek over Trump heeft geschreven: “Trump is de president van de republikeinen, hij is niet de president van alle Amerikanen”. De schrijver had lang voordat Trump president werd een lijstje met criteria opgesteld waaraan een leider moet voldoen om als dictator bestempeld te kunnen worden. Tot voor kort waren bijna alle criteria afgevinkt. Na het inzetten van die speciale troepen werd ook het laatste criterium afgevinkt.

Waterstof

Ik heb eens nagezocht wanneer ik voor het eerst begon over waterstof. Het was 10 februari 2019 en daarna nog 6 keer. Nu ook energie uit biomassa zijn langste tijd gehad lijkt te hebben, komt waterstof als schone energiebron steeds dichterbij. Deze week stond er een prachtig plaatje inde krant:

Dit plaatje gaat specifiek over Brabant, maar is natuurlijk net zo goed van toepassing op heel Nederland. Waterstof op zee produceren met de stroom die opgewekt is met windmolens. De waterstof wordt door leidingen naar opslagtanks op het vaste land getransporteerd. Het waterstofgas kan ingezet worden in de chemische industrie in de plaats van aardgas en in zwaar wegtransport en scheepvaart in de plaats van diesel en stookolie. Verder om huizen te verwarmen waar warmtepompen niet mogelijk zijn en in auto’s waar het weer omgezet wordt in elektriciteit.

Waarom duurt het zo lang voordat er echt serieus werk van gemaakt wordt? Is het gebrek aan kennis op de departementen, gebrek aan lobbykracht?

Gierzwaluwen

Als het gaat over het opwekken van energie zouden we misschien eens moeten kijken naar de gierzwaluw. Als je ze ziet vliegen, acrobatische toeren ziet uithalen en met 120 km per uur boven je hoofd scheuren, dan denk ik, wauw wat een efficiëntie. Die kleine vogeltjes (16 cm lang en een vleugelspanwijdte van 45 cm) kunnen 24 uur per dag en 365 dagen per jaar vliegen zonder rust (behoudens broeden) op alleen insecten als brandstof. Voor die enkele lezer die nog nooit een gierzwaluw denkt gezien te hebben, let eens op. Het geluid dat ze maken is onmiskenbaar en daarna vergeet je ze niet meer en kijk je ieder voorjaar omhoog: zijn de gierzwaluwen er weer? Het broeden is inmiddels klaar en je hebt nog 2 weken om ze te kunnen horen en zien, daarna zijn ze vertrokken voor een tocht van 7000 km! Neem even tijd voor 2 minuten gierzwaluw.

https://www.youtube.com/watch?v=XIIKm-anF-o

Energie kan ook bijna op zijn:

Voordat ik commentaar krijg op de titel, ik weet heus wel dat de  één met lange ij en d is en de ander met korte ei en t. Maar ik vond het gewoon leuk om het zo te schrijven.

Deze week geen verhaal als anders. Geen tijd, andere prioriteiten. Ik heb 3x getennist deze week. Gaat steeds beter. Helaas staan de lessen nu even stil want de tennisleraar moet ook vakantie hebben. Afzakken naar 2x per week.

Verder zoals de laatste tijd gebruikelijk weer een dag klussen bij dochter en schoonzoon. Ook thuis een dag geklust. Verjaardag van zwager gevierd op een mooi terras met mooi weer en met drankjes en enkele plateaus met lekkere hapjes.

Daarmee waren de moeders ook weer eens lekker buiten.

Ook nog wat vergaderd en deze week ca. 180 schroefjes gedraaid in routepijlen van de wandelroutes.

In de hoop dat ze de bordjes nu met rust zullen laten. Alhoewel ook dat niet altijd afdoende is. Van enkele bordjes die ik als test had vastgezet met speciale Torx schroefjes, waren de schroefjes alweer losgedraaid.

Voorlopig beperken we ons maar tot “kritieke” plaatsen. Maar dan nog hebben we vele honderden schroefjes te gaan. Last but not least de veelbesproken bewonersbijeenkomst met burgemeester, officier van justitie en politiechef over het onderwerp waarover ik het niet meer zou hebben.

Nu zou je kunnen denken: “nog genoeg tijd over”. Maar deze week viel de volgende brief in de bus:

Nu word ik pas een echte pensionado. Daarom heb ik nu wel recht op uitslapen iedere dag, uitgebreid de krant lezen bij het ontbijt, af en toe gewoon luieren en ook ergens geen tijd meer voor hebben. Deze week heb ik het er dus van genomen, zoals dat heet.

Of ik volgende week weer genoeg tijd heb, weet ik nog niet.

Wij dachten hier in Wouwse Plantage dat het nu wel klaar zou zijn met die PR-stunt. De meeste Nederlanders weten nu wel waar Wouwse Plantage ligt. Belgen wisten het al want die komen hier regelmatig spullen in het bos dumpen en hun plastic bij onze centrale plasticcontainer zetten. Duitsers rijden er wekelijks langs als ze naar Zeeland rijden, op weg naar hun kuil aan het strand. Maar met de volgende video is Wouwse Plantge direct wereldwijd bekend gemaakt.

Ik verwacht deze zomer veel drugs- en martel toerisme.Mijn zus noemde de containers de ultieme escape room. Als we zo’n container op onze natuurpoort neerzetten als escape room, dan kunnen we daar waarschijnlijk veel geld mee verdienen.

Volgende week komt onze burgemeester met politie en openbaar ministerie op bezoek voor een bewonersbijeenkomst. Om ons als bewoners bij te praten en te horen welke vragen er leven. Wij fietsen en wandelen regelmatig langs de betreffende loods. Nooit iets bijzonders gezien, ook niets gehoord. Zo staan er nog veel meer loodsen en schuren in het zeer ruime buitengebied van Wouwse Plantage. Ik vind dat er een Algemene Plaatselijke verordening opgesteld moet worden voor een verplichte maandelijkse openschurendag in combinatie met een fiets puzzeltocht.

Ik beloof dat ik het na vandaag niet meer over dit onderwerp ga hebben. Je zou bijna vergeten dat het hier heel mooi is en dat je hier heerlijk kan wandelen en fietsen. Om een beetje aan positieve PR te doen, heb ik hierna een diaserie samengesteld van enkele mooie plekjes in onze omgeving.