Categorie: Uncategorized

Caroline geanalyseerd

De laatste tijd ben ik Marcel van Roosmalen steeds meer gaan waarderen. Ik vond een filmpje waarin hij een column voorleest over Caroline van der Plas. Met name de samenvatting van Marcel aan het eind vond ik treffend.

Geen ernstige ziekte

Al enige jaren heb ik last van actinische keratose. Kleine nauwelijks zichtbare plekjes op mijn hoofd die een mogelijk voorstadium van huidkanker zijn. Omdat het raadzaam is om ze weg te laten halen, ga ik om de 6 á 8 weken naar de assistente van de huisarts die ze elimineert met vloeibare stikstof (-196ºC). Ze doopt een mega wattenstaafje in de stikstof en bewerkt daarmee zo’n plekje. Het geeft een sissend geluid alsof er een stuk vlees op de barbecue ligt. Het ruikt overigens niet als vlees op de barbecue. Daarna ziet het er een beetje rood verbrand uit en is het na een week of zo verdwenen. Tijdelijk.

De laatste tijd ontstaan er ook van dergelijke plekjes in mijn gezicht. Ik scheer me al sinds jaar en dag met een mes. Maar dat ging nu problemen geven. Dus heb ik een elektrisch apparaat aangeschaft. Tegenwoordig zijn dat fancy apparaten in een standaard die het ding oplaadt en volautomatisch reinigt.

Maar die stikstof in mijn gezicht leek me minder geschikt en dus nog maar eens de huisarts geraadpleegd. Die vertelde enthousiast over een nieuwe crème, een soort chemokuurzalf. Zo staat het ook in de bijsluiter. Je smeert het op de plekjes, die worden vervolgens wat rood en gaan ontsteken en na 4 weken zijn ze definitief weg. Ik blij naar huis met een tube crème op zak. Inmiddels, een week later,  ben ik minder blij. De crème vindt ook plekjes die ik zelf nog niet had gevonden en ik zie er er nu uit alsof ik een zeer ernstige huidziekte heb opgelopen. Ik overweeg zelfs een hoofdtransplantatie.

Het is me nog niet opgevallen dat mensen me angstig uit de weg gaan. Maar het zou zo maar kunnen gebeuren dat me ergens de toegang ontzegd wordt. Of dat er om mijn QR-code wordt gevraagd. En ik moet er nog minimaal 3 weken verder mee. Nota bene in de vakantie!

Dus als je me ziet, het is niet besmettelijk of gevaarlijk. Het zit hoofdzakelijk (leuke woordspeling trouwens) aan mijn rechterzijde dus niet rechts passeren (dat is sowieso verboden), blijf links van mij. En misschien dat het tijdens het tennissen voordeel oplevert als ik mijn tegenstanders ermee kan afleiden.

De schoolvakanties beginnen. Ik heb geen schoolgaande kinderen meer, maar ik besluit toch om het iets rustiger aan te doen. In plaats van mijn wekelijkse column ga ik over naar een wekelijkse minicolumn. Om te beginnen over de ouderenzorg. Dat is een onderwerp dat mij na aan het hart ligt. Ten eerste omdat ik een moeder en een schoonmoeder heb die beiden in een verpleeghuis wonen. Niet in hetzelfde verpleeghuis overigens. Ten tweede omdat ik, gezien mijn leeftijd, zomaar in het moeras van de ouderenzorg terecht kan komen. Ik doe mijn uiterste best om dat te voorkomen, maar een ongeluk zit in een klein hoekje.

Dat er een groot probleem met de ouderenzorg op ons af komt, weet iedereen wel. We worden steeds ouder en er is een tekort aan zorgpersoneel. En die twee gaan steeds verder uit elkaar lopen.

We hebben een minister (demissionair inmiddels) die is aangenomen om slimme plannen te bedenken om dit probleem het hoofd te bieden. Haar naam: Conny Helder.

Een mogelijke oplossing is het legaliseren van middel X. Maar met de ChristenUnie (nog) in de regering zal dat niet de oplossing worden. Verpleeghuizen zullen verdwijnen of er zullen slechts enkele overblijven waarvoor nog voldoende personeel te vinden is. De minister wil in overleg met Hugo de Jonge de bouw van zorgwoningen versnellen. Hugo en de huizen, ik heb er al meerdere keren over geschreven, is geen goede combinatie. Maar goed, we gaan er vanuit dat er zorgwoningen komen.

Minister Helder noemde als noviteit in zo’n woning “een zelfwerkende wc”. Ze had er één geprobeerd en zoals ze zei: “Het was een niet heel prettige ervaring”. Heel toevallig zijn wij al enige tijd in het bezit van zo’n zelfwerkende wc. De correcte term is overigens douchewc. Misschien ligt het aan de vorm of het formaat van de billen van minister Helder, maar ik vind het wel een heel prettige ervaring.

Een andere uitvinding die regelmatig genoemd wordt om het probleem van de ouderenzorg op te lossen is een oogdruppelbril. Je zet het flesje met vloeistof op de bril, zet de bril op je neus en knijp flink in het flesje.

Dit hulpmiddel zal het personeelstekort zeker al flink verminderen. Het druppelen kan ook moeiteloos geïntegreerd worden in het dagelijkse beweegprogramma Holland In Beweging. Op de maat van de muziek, begeleid door de stem van uw instructeur Duco, ritmisch in het flesje knijpen. Ik denk dat ik alvast preventief zo’n wonderbril ga aanschaffen. Dan kunnen mijn ogen gedruppeld worden terwijl ik op mijn zelfwerkende wc zit.

Het is duidelijk, we zijn al flink op weg om het probleem van de ouderenzorg op te lossen.

De Amerikaanse professor Simon Richter van de universiteit van Pennsylvania gaf een presentatie aan studenten over de Nederlandse fietscultuur. Hij zou graag de Nederlandse fietsvriendelijke infrastructuur ook in Philadelphia realiseren. De professor vertoonde tijdens zijn presentatie als voorbeeld een 1 minuut durend filmpje van een kruispunt in Amsterdam en vertelde lyrisch dat het dus zonder verkeerslicht kan. Want Amerikanen hebben een hekel aan verkeerslichten (ze hebben daar geen slimme verkeerslichten die rekening houden met het verkeersaanbod). Zijn hele pleidooi waarom hij dit zo geweldig vindt en waarom dat ook zo in Philadelphia zou moeten komen, laat ik niet helemaal zien (dat duurt 45 minuten). Ik heb er een klein stukje uitgeknipt, met name met dat wonderlijke kruispunt in Amsterdam.

Als dit het nieuwe straatbeeld in Philadelphia wordt, wens ik ze veel geluk. En ik hoop niet dat er véél van dergelijke kruispunten zijn in óns land, want dan zouden er toch echt wel veel ongelukken gebeuren.

Avonddriedaagse

Voor het derde jaar is in mijn dorp de avonddriedaagse gehouden. Iedere dag twee afstanden, een korte en een lange.

Ik ben de persoon die de routes maakt. Het is in een bosomgeving niet mogelijk om een route te maken van bijvoorbeeld exact 5 kilometer. Je bent afhankelijk van bestaande paden. Dus zal het de ene keer 4,5 km zijn en de volgende dag 6 km. Hetzelfde geldt voor de lange routes. Die variëren tussen 10 en 13 km. We hadden dit jaar 174 deelnemers. Dat is best veel voor zo’n klein dorp.

We hadden weer geluk met het weer. Het is iedere keer leuk om te zien hoe alle  ouders met kinderwagens, bolderkarren met kinderen vanaf een half jaar oud door smalle bospaden en karrensporen met grote kuilen vrolijk door blijven wandelen. Ook honden, grote en hele kleine soms in een buggy gingen mee. Zowel jongeren als mensen op leeftijd kozen voor de lange afstanden. Er waren vooral heel blije gezichten.

Onderweg moest er natuurlijk ook gegeten en gedronken worden bij de stempelposten.

Hoe goed ik alles ook had voorbereid, toch ging er nog wat mis. Een oversteekhulp wees foutief enkele deelnemers met kinderen van de korte route naar de lange route. Daar baalde ik behoorlijk van. En ook waren sommige deelnemers zodanig met elkaar in gesprek dat ze niet goed op de route-aanduiding letten. Maar er is gelukkig niemand achter gebleven in het bos, zoekacties waren niet nodig.

Bereal (uitspraak bieriel)

Ik heb een nieuwe app op mijn telefoon, Bereal. De “jeugdafdeling” van mijn tennisgroepje vertelde erover. Aangezien ik niet wil afzakken tot de categorie bejaarden heb ik hem ook geïnstalleerd.  Bereal is een sociale media app die gebruikers uitdaagt om hun ‘echte’ leven te delen. De app stuurt elke dag op een willekeurig moment een melding, waarna je twee minuten de tijd krijgt om een foto te maken van wat je op dat moment aan het doen bent. Hiermee willen de makers de trend doorbreken dat mensen enkel hun meest perfecte momenten delen op sociale media. Een soort anti-instagram app dus. De app maakt tegelijkertijd ook een foto met de selfiecamera.

De foto die naar jouw vrienden gaat, wordt dus vergezeld van een foto van jouw gezicht. Als je daar geen rekening mee houdt, sta je er een beetje gek op zoals bij mijn tweede bereal toen ik mijn blog aan het afmaken was.

Daar moet ik beter rekening mee houden. Of ik het leuk blijf vinden, moet ik nog ontdekken. Maar ik wil het op z’n minst proberen.

Op 19 maart schreef ik al eens over Ilona Lagas, de fractievoorzitter van BBB in de Eerste Kamer. Ik beschreef haar toen als een ervaren Ex-VVD wethouder.

Inmiddels is er wat meer bekend over deze dame. Ze is in haar politieke leven gemeenteraadslid voor de KVP, PvdA, D66 en wethouder bij de VVD geweest en nu dus bij de BBB. Daarmee heeft ze de Joost Eerdmans wisselbeker overgenomen van Joost Eerdmans.

Ilona heeft onlangs een groot interview gegeven in dagblad Trouw met enkele wonderlijke uitspraken. Ik zal er enkele noemen:

• Ze zei: “Ik woon naast een boer, op 400 meter afstand, en mijn tuin heeft juist een tekort aan stikstof”. Ik vermoed dat ze haar tuin betegeld heeft of zo.
• “De weilanden zitten vol met mollen terwijl beweerd wordt dat de ondergrond dood is”
• “Koolmeesjes zouden door stikstof gebroken pootjes hebben. Mijn hele erf zit vol met koolmeesjes en ik ben nog nooit een gebroken pootje tegen gekomen”.
• Waarna ze over stikstof concludeert: ‘Ik weet niet hoe ze die onderzoeken doen, maar het klopt niet’.
• De BBB is geen agrarische lobbybeweging. Dat kan ook niet volgens Lagas, want  “er hebben ook mensen uit de stad op gestemd”.

Een probleem is dus pas een probleem als het zich voordoet in de tuin van Ilona Lagas. Deze manier van redeneren wordt nu al het voortuinargument genoemd. Ik voel nooit een aardbeving dus er zijn geen aardbevingen in Groningen. Waar maken we ons druk om?

Ik herhaal het nog maar eens, Ilona Lagas is de lijsttrekker van de grootste partij in de Eerste Kamer. In de Eerste Kamer worden wetten gecontroleerd op correctheid en uitvoerbaarheid. Ik maak me ernstig zorgen als wetten beoordeeld gaan worden op basis van het voortuinargument. Ik mag hopen dat het argumentatievermogen van de overige BBB’ers in de Eerste Kamer op een veel hoger niveau ligt dan dat van mevrouw Lagas. Ook hoop ik dat over anderhalf jaar als er een nieuwe Tweede Kamer gekozen wordt, de Nederlandse stemmers niet opnieuw hun stemgedrag laten afhangen van iemand die “eens wat anders roept” of die lekkere populaire taal gebruikt. We hebben al eerder gezien wat dat oplevert met b.v. LPF en Forum.

Ik ben ook best ontevreden over de manier waarop Nederland momenteel bestuurd wordt. Maar het is nog altijd veel beter dan in het grootste deel van de rest van de wereld. Naar mijn mening is het, ondanks twijfels, nog altijd beter om te kiezen voor partijen / mensen die in het verleden hebben laten zien dat ze het wel kunnen in plaats van onervaren mensen met een populaire babbel of grote mond.

Prigozhin

Yevgeny Prigozhin vertrekt of is vertrokken naar Belarus. Aangezien Belarus zo ongeveer een buitenwijk van Rusland is, verwacht ik dat de heer Prigozhin binnenkort op onverklaarbare wijze om het leven zal komen.

Wat er met zijn huurlingen leger gaat gebeuren, is nog onduidelijk. Misschien mogen ze ook naar Belarus komen. Lukashenko kan een stelletje criminelen vast wel gebruiken om de boel in zijn land met harde hand te onderdrukken.

Mensenhandel

Regelmatig worden er mensenhandelaren voor de rechter gebracht en veroordeeld.

Maar nu gebeurt er iets merkwaardigs. In Brussel zijn de EU-landen een asieldeal overeen gekomen om de immigratie en mensenhandel aan banden te leggen. Die bestaat uit een aantal afspraken die ik niet allemaal ga noemen. Eén afspraak is dat asielzoekers worden verdeeld over de landen van de EU, naar draagkracht. Maar landen kunnen er voor kiezen om de asielzoekers over te doen aan een ander land tegen een vergoeding van €20.000 per asielzoeker. Dus om mensenhandel aan banden te leggen kan je handelen in mensen: €20.000 per mens. Dit is wel een tamelijk cynische maatregel.

Marleen en ik hebben de afspraak om op elkaars verjaardag een leuk verrassingsprogramma te bedenken. Ik heb hierover vorig jaar al eens geschreven toen ik voor Marleen iets had bedacht Kasteelvrouwe Marleen

Vrijdag was ik jarig en dus was Marleen aan de beurt. Mijn verrassing besloeg twee dagen in Dordrecht. Vrijdag een afternoon tea in Villa Augustus. Villa Augustus is een 33-meter hoge oude watertoren uit 1881 en pompgebouw van voormalige drinkwaterleidingterrein met een prachtige tuin waarin vrijwel alles wordt verbouwd wat het retaurant nodig heeft om het menu te kunnen vullen.

Er was ook een winkeltje bij waar ik een insectenhotel heb gekocht. Niet zo’n grote als ik in de vakantie had gezien, maar het is een begin.

De afternoon tea bleek een high tea te zijn met zo veel overheerlijke hartige en zoete lekkernijen dat het avondeten overgeslagen kon worden.

Met fantastisch weer is het mooi wandelen door de oude binnenstad van Dordrecht met grachten en historische bruggetjes en langs het water van de Maas.

Zaterdag was er In het kader van het festival “Buiten de perken” van Villa Augustus in Dordrecht een varend gezelschap dat een verhaal vertelde over een lange gevaarlijke reis op zee in een ver verleden met een boot van inferieure kwaliteit. Bij iedere brug ging het verhaal een stukje verder, afgewisseld met bijpassende liederen.

We hebben de dag afgesloten met een uitstekend etentje in een veganistisch restaurant waar we al vaker gegeten hadden.

Weer een jaar ouder.

Hugo en de huizen

Voor de zoveelste keer moet ik toch weer iets schrijven over Hugo en de huizen. Hugo daalde weer eens af vanuit zijn eigen universum. Het is noodzakelijk om aan zeer bijzondere voorwaarden te voldoen om in aanmerking te komen voor een huurwoning als je te weinig geld heb voor een huis in de vrije sector.. Of je moet heel, heel erg veel geduld hebben. Hugo bedacht een plan om de huurmarkt open te breken en al die huisjesmelkers aan te pakken:

• Er komt een puntenstelsel op basis waarvan de huren aan maximum prijzen gebonden worden (tussen €1000 en €1250, nog niet echt weinig!).
• Tevens komen er nog wat fiscale maatregelen waardoor het verhuren van een huis veel onaantrekkelijker wordt.
• Dan verdwijnt ook nog de mogelijkheid van een tijdelijke huurcontract waardoor de huisbaas niet meer na een jaar de huur kan opzeggen en vervolgens de huurprijs verhogen.

Veel huisbazen zetten nu al hun huurhuizen te koop omdat het te weinig meer oplevert. Gevolg is dat er nóg minder huurhuizen komen. Er ontstaat meer schaarste waardoor de prijzen in de vrije sector juist omhoog gaan. Het plan van Hugo heeft dus een averechts effect. Het idee achter het plan van Hugo is natuurlijk hartstikke goed. Maar waarom pakken de plannen van Hugo toch altijd slecht uit? Vroeger was er een kinderserie met onderstaand persoon die altijd riep:

Oh, wat heb ik weer een pech!

Soms lees ik in de krant iets waarvan ik denk: Is dat expres zo geformuleerd of gewoon een domme of leuke verschrijving? De treinstoring deze week zal niemand ontgaan zijn. Nierpatiënt Sven Better uit Arnhem mist twee benen, zit in een rolstoel en moest door de treinstoring na een concert onverwacht overnachten in de Amsterdamse Ziggo Dome. Hij had een concert bijgewoond. Hij belde met NS Reisassistentie, die 24/7 bereikbaar is. Maar deze keer konden ze hem niet helpen. ,,Ze hadden geen taxi’s beschikbaar. Maar ik zit in een rolstoel, zei ik nog. Dat maakte geen enkel verschil. Ik moest het nu zelf maar uitzoeken verder. En daar sta je dan.” Ik weet natuurlijk niet of dit een uitspraak van hemzelf was met twee ontbrekende benen of dat de journalist dat zo heeft geformuleerd. Maar een grappige woordspeling is het wel.

BYD

Momenteel wordt op de televisie (STER)  reclame gemaakt voor elektrische auto’s uit China, van het merk BYD (Build Your Dreams).

Uiteraard worden ze als geweldig, innovatief en met nog meer superlatieven aangeprezen. Overigens komen er nog veel meer nieuwe merken vanuit China deze kant op: Lynk&Co, Voyah, Xpeng, Zeekr, Hongqi, NIO, Livan en Ora.

Regelmatig lees ik een artikel waar ik op dat moment niets mee kan, maar dat wel interessant is om te bewaren. In maart las ik het volgende: In het oosten van het land rijden 250 gloednieuwe bussen rond. Volledig elektrisch. Maar wel gemaakt in China. Van het merk BYD.

Provincies en gemeenten jubelden toen ze in 2019 een deal van 900 miljoen euro sloten. Honderden bussen zonder schadelijke uitstoot kwamen naar onder meer Apeldoorn, Lelystad, Zwolle en Deventer. Maar die jubelstemming verdween al gauw. Eenmaal op de weg was er van alles mis. Ze vielen tijdens ritten prompt stil, en chauffeurs klaagden over rug- en nekklachten. Problemen die nog altijd niet volledig zijn verholpen.

Dus bedenk goed als je een elektrische auto bij Alibaba gaat bestellen.

Ze zijn elektrisch, ze hebben fancy merknamen, ze zijn mooi, maar of ze aan Europese standaarden voldoen??? En ruilen bij Alibaba is niet makkelijk.

De dochters van Sigrid Kaag wensen dat hun moeder ontslag neemt en dat ze in een ander land gaan wonen.

Heel politiek Nederland roept om het hardst dat de bedreigingen van politici en andere gezagsdragers onacceptabel zijn, dat het zo niet langer kan, dat het toch verschrikkelijk is, dat de rechtstaat op het spel staat etc. etc. Ik ben het er helemaal mee eens. Maar, deze week stonden er 4 bedreigers voor de rechter. Ze zijn veroordeeld tot 60 uur werkstraf. Zestig uur werkstraf!!! Daar gaan we de bedreigers echt niet mee stoppen. Minimaal 300 uur werkstraf of, zoals bij de fakkelman, 2 maanden cel.

Toen deze bedreiger met een echte straf de cel in moest, werd ook moord en brand geschreeuwd omdat het een disproportionele straf zou zijn. Mijn conclusie is dat we op deze manier het bedreigen niet gaan stoppen en dat het erg moeilijk gaat worden om capabele politici te vinden om ons land te besturen.

Hugo

Hugo de Jonge bevindt zich meestal in een ander universum.

Soms keert hij eventjes terug op aarde om iets realistisch te zeggen. Deze week was het weer zo ver. Hij vertelde dat het plan om dit jaar 100.000 nieuwe woningen te bouwen, niet gaat lukken. Het worden er zelfs geen 70.000 zoals vorig jaar. Zelfs aanzienlijk minder. De redenen daarvoor liggen natuurlijk allemaal buiten zijn macht. Hoge rente, hoge materiaalkosten, hoge personeelskosten, locaties moeilijk te vinden etc. Het bijzondere is echter dat hij het nu pas ontdekt. Oplettende lezers weten dat ik regelmatig over dit onderwerp schrijf. Ik heb het even nagezocht. Op de volgende data in 2022 heb ik de conclusie die Hugo nu trekt, al uitgebreid beschreven:

• 24 april
• 14 augustus
• 6 november
• 4 december

Dat had ik natuurlijk niet allemaal zelf bedacht, maar het was gewoon een kwestie van verzamelen van data en andere info om tot die conclusie te komen. Maar kennelijk heeft Hugo tussen april vorig jaar en nu geen enkele keer de moeite genomen om even terug te keren uit zijn universum met dromen van huizen die als paddenstoelen uit de grond schieten.

Ieder jaar meer mensen erbij dan dat er woningen bij komen. Opgeteld bij het al bestaande enorme tekort. Ik vrees dat het tekort aan woningen tot een heuse crisis gaat uitgroeien.

De nieuwe pensioenwet

Het heeft jaren geduurd voordat er een nieuw pensioenstelsel ontwikkeld werd dat door een meerderheid van het parlement ondersteund wordt. Alleen de Eerste Kamer moet er nog over stemmen volgende week, maar daar is vooralsnog ook een meerderheid.

Als pensionado gaat dit nieuwe stelsel mij ook aan het hart. Het gaat betekenen dat in tijden van een positieve beurs de kans veel groter is dat pensioenen eerder zullen stijgen. Dus opschieten met die nieuwe wet want het is weer vakantietijd!

Maar nu dreigt de BBB roet in het eten te gooien. Ze proberen met een vertragingstactiek dat fijne toekomstbeeld te verstoren.

Hoe zit het? De samenstelling van de Eerste Kamer gaat binnenkort veranderen als gevolg van de laatste verkiezingen voor de provincies. Zoals we allemaal weten was de BBB daar de grote winnaar. Zodoende zal de BBB ook in de Eerste Kamer een grote stem gaan krijgen. Nu probeert de BBB de stemming over de pensioenwet uit te stellen zodat zij, eenmaal geïnstalleerd over de wet mee kunnen stemmen. En de BBB wil tegen deze wet stemmen. Het zou toch van de gekke zijn als een partij, in dit geval de BBB, gaat stemmen over een wet waaraan ze part nog deel hebben omdat ze bij het ontwikkelen van dat nieuwe stelsel helemaal niet betrokken zijn geweest. Maar gelukkig lijkt het erop dat deze truc niet gaat lukken. Jammer voor Caroline, fijn voor mij en vele andere pensionado’s.

Tina

Weer is een popicoon ons ontvallen. Tina Turner was een boegbeeld van onverzettelijkheid en overlevingsdrang. Een groot deel van haar leven stond in het teken van mishandeling en tragiek. In 2000 kondigde Tina Turner, inmiddels zestig jaar oud, haar laatste wereldtournee aan. Voor mij was ze vooral een toonbeeld van tomeloze energie met een ijzersterke stem en heerlijke muziek.

In het volgende filmpje trad ze op met een andere, inmiddels overleden, popicoon: David Bowie.

Het zal weinigen ontgaan zijn dat in een deel van Italië erge droogte gevolgd werd door noodweer en overstromingen.

Die overstromingen en alle ellende die dat met zich meebrengt zijn natuurlijk heel vervelend. Maar veel erger nog is dat de Formule-1 race daardoor is afgelast. De hulpdiensten zijn nodig om de mensen in de getroffen gebieden te helpen. Ze kunnen dus niet de 160.000 bezoekers van de Grand Prix in goede banen leiden. Gelukkig hoorde ik op het nieuws dat Max het er mee ens is. Hij heeft er begrip voor dat de wedstrijd wordt afgelast.

Want stel je eens voor dat Big Max het geen goed idee zou hebben gevonden. Dat Max van mening was dat die Formule 1-race toch door moest gaan. Zo nodig op een ondergelopen circuit. Dat zou de Italiaanse organisatoren en politici in ernstige verlegenheid hebben gebracht. Want ja, Big Max kan je niet zomaar passeren.

Nu interesseert die hele formule 1 mij geen ene bal en Max al helemaal niet. Maar Max lijkt de status van een wereldleider aan te nemen en dat is zorgelijk. Fijn dat een flinke regenbui hem kan stoppen.

passeersukkels

Ik heb al eerder geschreven over mijn ongenoegen dat veel mensen hun gaspedaal erg moeilijk kunnen bedwingen, speciaal op 60 km wegen. Waarschijnlijk te veel naar Max gekeken. De straat van de snelweg naar mijn dorp heet de Plantagebaan. Het traject tot de bebouwde kom is ongeveer 2 km lang. De maximum snelheid is daar 60 km/uur met een gevaarlijke kruising halverwege. Als je daar zoals het hoort 60 km/uur rijdt, wordt je om de haverklap gepasseerd door auto’s die zo’n slakkengang niet kunnen verdragen. Waar gaat het nu om? Als je die 2 km rijdt met 60 km/uur kost je dat 2 minuten. Als je 80 km/uur rijdt, kost je dat 1,5 minuut. Het passeren op zo’n provinciale 60 km weg levert dus een halve minuut tijdwinst op. Maar aangezien je op het eind weer moet afremmen om af te slaan naar de snelweg, is de gemiddelde snelheid lager dan 80 km/uur en is de winst nog minder dan een halve minuut. Je bent dus een sukkel als je het risico van passeren op zo’n weg neemt voor minder dan een halve minuut winst.

We hobbelen in Nederland van de ene crisis naar de andere. Nu weer het volgende: De slechte waterkwaliteit dreigt Nederland nog verder op slot te zetten. Net als door stikstof kunnen de landbouw en de bouw van huizen in de knel komen door te vieze sloten en rivieren. Dat blijkt uit een rapport van de Raad voor de Leefomgeving en Infrastructuur. Terwijl het stikstofprobleem nog lang niet is opgelost, dient zich zo een nieuw hoofdpijndossier aan voor het kabinet. In 2027 moeten alle EU-lidstaten voldoen aan doelen van een EU-richtlijn. De verwachting is dat we dat nooit gaan redden. Of onze sloten er ooit weer uit zullen zien zoals in mijn jonge jaren waag ik te betwijfelen. Wel jammer. Dan probeer ik het maar als miniatuurversie in mijn vijver te realiseren. Maar zonder slang dan.

Onze regeringen hebben ook dit onderwerp veel te lang voor zich uit geschoven. Nu wordt de rekening gepresenteerd van dat lakse beleid.

Vorige week was ik ook al aan het schelden op onze overheid. Ook het onderwerp flexibilisering dat op diverse beleidsterreinen is toegepast, is volledig uit de hand gelopen. Ze hebben te lang gewacht met ingrijpen. Net als met stikstof, net als nu met de waterkwaliteit. Economisch is het allemaal geweldig gegaan de afgelopen 10 jaar, dat wel. Daar hebben veel mensen van geprofiteerd, ik ook. Maar wel ten koste van natuur, vaste banen, Nederlandse energie etc.

Het is te makkelijk om Mark Rutte overal de schuld van te geven. We hebben ook een Tweede Kamer met 150 parlementariërs die het allemaal hebben laten gebeuren. En die hebben we zelf gekozen! Nu is er een regiment nieuwbakken politici van de BBB aangetreden in de provincies en straks in de Eerste Kamer. Eens kijken of die het beter gaan doen.

Genoeg geklaagd. Zondag is het Moederdag. Of zoals ik op het nieuws hoorde “Ik vind je lief dag” in verband met kinderen die twee moeders of twee vaders hebben. Het is ook nog mooi weer, wat willen we nog meer? Nou, een goed stukje muziek bijvoorbeeld. Ik zette gisteravond laat de tv aan werd op mijn wenken bediend. Ik werd verwend met de laatste inzendingen van het Eurovisie Songfestival. Het was genieten. Deze twee toppers wil ik jullie niet onthouden. Ik heb niet op de uitslag gewacht, maar deze twee zullen vast hoog eindigen.

Tennisvriend Kees heeft me nadrukkelijk gevraagd om een rectificatie te plaatsen. De trekzak die ik in mijn bericht van vorige week aan hem toeschreef, blijkt geen trekzak te zijn maar een gewone accordeon. Tevens vroeg hij mij om uit te leggen wat diatonisch betekent (ik wist het niet). Als je bij een trekzak het apparaat induwt en vervolgens weer uittrekt, dan ontstaan er twee verschillende tonen. Bij een accordeon slechts één. Daar worden de tonen alleen bepaald door de knoppen.

Ammezuur

Tijdens de après-tennis gesprekken vinden mijn tennisvrienden het leuk om mijn vocabulaire uit te breiden met typisch Bergse woorden en uitdrukkingen. Ik heb daar al vaker over geschreven. Naar aanleiding van de bovenstaande discussie over trekzakken kwam ineens de term “ammezuur” ter sprake. Hilariteit natuurlijk omdat ik geen idee had wat dat woord betekent. Ik heb hun uitleg nog even met behulp van vriend Google nagekeken.

Het woord ammezuur is zeker niet typisch Bergs maar wordt in heel Nederland gebruikt. Alhoewel meer streken het claimen als typisch hun begrip (b.v. typisch Tilburgs en in het Brabants Handwoordenboek van de illustere Prof. dr. Jos Swanenberg staat als betekenis: “de juiste mondzetting, het goede gevoel”). Het woord ammazuur is afgeleid van het Franse woord embouchure en betekent: “de actie van de lippen, nodig om een blaasinstrument te kunnen bespelen”. “Het ammezuur hebben’: aanleg hebben om zo’n instrument te bespelen”.

4 mei

Ik keek op 4 mei naar de herdenkingen op de Waalsdorpervlakte en op de Dam.

Dieuwertje Blok hield op de Dam een mooie toespraak. Ze vroeg zich af wat ze zelf zou hebben gedaan, toen er op openbare plaatsen borden verschenen met daarop “Voor Joden Verboden”. Ze zag op een foto zo’n bord bij de opgang naar het strand en ze vroeg zich af: Zo’n bord dat een groep landgenoten, je buren misschien wel, wegzet. Mensen terugbrengt tot één deeltje van wie ze zijn, hun kleur, religie, afkomst, noem maar op. Went zoiets? Zou ik wegkijken? Wat zou ik gedaan hebben?

Een interessante vraag die iedereen zichzelf misschien zou moeten stellen. De volledige toespraak staat helaas (nog) niet op het internet. Anders zou ik hem bijgevoegd hebben.

Met de oorlog in Oekraïne komt het allemaal ineens dichtbij. Helpen we de vluchtelingen uit Oekraïne of kijken we weg? Helpen we Oekraïne in hun strijd tegen de Russen of kijken we weg? Het antwoord is ja, we helpen.

Flexibilisering

De flexibilisering die door onze regeringen de afgelopen decennia op allerlei terreinen is ingevoerd, blijkt niet altijd tot het gewenste resultaat te leiden. In ieder geval niet in de asielopvang. Dat zal ook dit jaar weer blijken als de verwachte asielinstroom de opvangcapaciteit ruimschoots zal overstijgen. Want voor die meer dan 70.000 asielzoekers die dit jaar verwacht worden is geen plaats. De normale opvang in AZC’s zit vol. En dus is noodopvang nodig en daarna crisisopvang, crisisnoodopvang, etc. Want al de AZC’s die opgedoekt zijn tijdens lage asielinstroom, zijn niet op stel en sprong weer op te zetten.

Los van alle weinig verheffende toestanden om noodopvang te vinden, zijn al die nood- en crisisopvangsituaties veel duurder dan een gewone AZC:

• Crisisopvang is 2x zo duur als in een AZC (€150 per dag per persoon i.p.v. €75).
• Het eten in de crisisopvang is zelfs bijna 3x zo duur als in een AZC (€25 i.p.v. €9 per dag per persoon).

Voor de 7100 mensen die momenteel al bijna een jaar in crisisopvang zitten, zijn de kosten ongeveer 236 miljoen euro hoger dan in een AZC. Aan de flexibilisering hangt dus een duur prijskaartje. Flexibilisering was dus toch niet zo’n goed idee.

K(r)oning

Laten we eindigen met iets vrolijks. Onderstaande foto kreeg ik toegestuurd van vriend John:

Twee weken geleden liet ik voetbal door de ogen van een Amerikaan zien. Deze week een alternatieve analyse van de wedstrijd Frankrijk – Nederland:

Ik was geschokt

Vorige week stond er een artikel in de krant over misstanden bij het Amsterdamse studentencorps. In het artikel vertelt de voorzitter van het corps over een onderzoek dat ze door een advocatenkantoor hebben laten uitvoeren. Enkele uitkomsten van dat onderzoek:

• Jarenlang sprake van structureel geweld. Reactie van de voorzitter: “Ik was geschokt. Niet eens zozeer door het feit dat er geweld plaatsvond, want dat wisten we al. Maar vooral omdat het geen kleine minderheid betrof en bij de meerderheid werd dat ook normaal gevonden”.
• Aspirant-leden werden als onderdeel van hun ontgroening in elkaar geslagen. In enkele dispuuthuizen stond dat bij wijze van spreken zo op de kalender. Dat leverde allerlei letsel op: mank lopen, striemen, kneuzingen, botbreuken en hersenschuddingen.”

De voorzitter was dus geschokt toen hij de resultaten van het onderzoek las. Waar heb ik dat eerder gehoord. Alle bestuurders bij de toeslagenaffaire waren ook geschokt, of hadden buikpijn gehad of hadden er geen actieve herinnering aan. Waarschijnlijk hebben al die bestuurders ook bij dit studentencorps gezeten en geleerd dat je met geschokt zijn of buikpijn hebben of geen actieve herinnering eraan hebben, heel ver kan komen.

De aanbevelingen in het rapport zijn openbaar gemaakt, de inhoud helaas niet. Want dat zou mogelijk herleidbaar zijn tot personen en dan zou niemand meewerken aan het onderzoek.

Op de vraag of er voor ernstige misdragers gevolgen moeten zijn, antwoordt de voorzitter het volgende: “Het rapport kan niet de reden zijn om er nu mensen uit te gooien. Dat was niet de opzet van het onderzoek”.

De rol van de voorzitter zelf: “Ik ben lid van een van de zes mannendisputen die in 2021 in opspraak raakten. Het ging toen om grove mishandeling en vernedering . Ik ben nog wel de juiste persoon om de disputen te corrigeren, misschien juist omdat ik het zelf heb meegemaakt”.

Ik hoop dat er nog enige “reiniging” komt voordat deze studiebollen in onze maatschappij losgelaten worden.

Trekzak

Tijdens de après -tennis is het altijd reuze gezellig. Op een zeker moment kwam de trekzak van Kees ter sprake. “Goh Kees, ik heb zelf in het verleden veel last gehad van een tenniselleboog, een voetbalknie ken ik ook. Maar van een trekzak had ik nog niet gehoord. Heb je er veel last van?” Maar Kees is de muzikant in ons tennisgezelschap en een trekzak bleek een soort accordeon te zijn. Om precies te zijn een diatonische accordeon. Het is gebaseerd op het principe van de doorslaande tong. Dat kon ik als amuzikaal mens niet weten. Misverstand, sorry. Voor andere à muzikale mensen hierbij een ultrakorte intro tot de diatonische accordeon.

ps. De persoon in het filmpje is niet Kees!

Zwartrijden

Conducteurs durven niet meer door de trein te lopen omdat ze confrontaties met zwartrijders vrezen. Afgelopen weken weer meerdere ernstige incidenten in de treinen. Dat is niet altijd nodig. In New York zorgen veel zwartrijders er zelf voor dat ze de conducteur helemaal niet tegen kunnen komen zoals te zien op het onderstaande filmpje. Misschien waait deze methode over naar Nederland. De conducteur kan dan gewoon weer door de trein lopen.

ultieme manier van zwartrijden

Onze badkamer is klaar, vorig weekend al. In precies 10 werkdagen. Onze aannemer was een Georgiër, Mamouka. Dertig jaar geleden kwam hij als 25 jarige in z’n eentje naar Nederland. Hij kende hier niemand, sprak geen Nederlands en zocht een mogelijkheid om aansluiting te vinden. En zo belandde hij in de dichtstbijzijnde kerk. Daar werd hij aangesproken door een dame die hij nu nog altijd beschouwd als een soort tweede moeder. Hij leerde heel snel Nederlands en ging in Rotterdam naar de HEO. Inmiddels is hij al lang genaturaliseerd tot Nederlander met een goede vocabulair en een grappig accent. Na een lang dienstverband bij een bedrijf in pompen en compressoren verloor hij twee jaar geleden zijn baan omdat het bedrijf naar Tsjechië verhuisde. Mamouka besloot een nieuwe weg in te slaan en begon een aannemersbedrijfje voor allerlei renovatieprojecten zoals de make over van onze badkamer.

Wij hadden bij twee bedrijven offertes laten maken. Het eerste bedrijf maakte de offerte op basis van telefoongesprekken, foto’s en filmpjes. Die offerte zag er gedegen uit en de prijs was niet onredelijk. Mamouka kwam zelf kijken samen met een van zijn mensen. Bij die eerste kennismaking stond hij direct met 1-0 voor want hij is een innemende, vriendelijke, open persoonlijkheid. Hij benadrukte voortdurend dat hij staat voor volledige ontzorging en dat alle wensen mogelijk zijn. Zijn offerte was ongeveer gelijk aan de eerste, dus de keus was snel gemaakt.

De week voordat het project zou starten, werden de spullen geleverd. Twee pallets. Een pallet met tegels van bijna 1200kg en een pallet met een hele grote douchecabine met hele zware glaswanden.

Ik was ervan uitgegaan dat de chauffeur met zijn pompwagen de pallets zo het atelier van Marleen zou inrijden. Maar helaas, hij mocht niet over een drempel heen i.v.m. mogelijke beschadiging van de spullen. Zelfs niet over een heel klein drempeltje. En dus waren Marleen en ik genoodzaakt om de boel uit te pakken en naar binnen te sjouwen. Hetgeen om het heel voorzichtig te zeggen niet meeviel.

Op de afgesproken dag, 4 april, begonnen de mannen aan de klus. Ze stopten met werken als het werk het toeliet. Soms was dat negen uur ’s avonds. Dan begonnen ze de volgende dag gewoon wat later. In het weekend ging het gewoon door, ook op tweede paasdag. Tenzij wij daar bezwaar tegen zouden hebben gehad. Afval zoals puin werd iedere dag meegenomen en de werkplek werd iedere dag netjes opgeruimd en gezogen voordat ze naar huis vertrokken.

Mamouka kwam af en toe kijken of het allemaal naar wens verliep en maakte foto’s en filmpjes. Gisteren kwam hij om het eindresultaat te bekijken en weer om foto’s en een filmpje te maken. Hij maakt namelijk van ieder project een filmpje van het hele proces van beginsituatie tot eindresultaat. Dat filmpje krijg je als opdrachtgever. Ik heb enkele van die projectfilms gezien en dat ziet er leuk uit.

We zijn bijzonder tevreden over het eindresultaat en blij dat we voor deze bijzondere man met zijn clubje harde werkers hebben gekozen.

Varen op de Oosterschelde

Vandaag waren we uitgenodigd door vrienden die enkele leuke gebeurtenissen te vieren hadden. Enkele dagen gelden was 20ºC en zon voorspeld. Maar aangezien er sprake was een depressie die uit het oosten kwam, was voorspellen ineens niet meer mogelijk. Een depressie uit het oosten komt namelijk bijna nooit voor. En dus werd de 20º gereduceerd tot 10º en werd de zon vervangen door wolken en regen. Het uitje betrof een boottocht over de Oosterschelde in een Tjalk compleet met lunch en diner. Gelukkig stopte de regen zodra we de haven uitvoeren, maar de 10º bleef.

Onze stuurvrouw vroeg of ik ook een stukje aan het roer wilde.

Ze had kennelijk zo veel vertrouwen in “mijn maritieme ervaring” dat een aanvaring of aan de grond lopen niet zou gebeuren.

Laatst bekeek ik een filmpje op YouTube waarin een Amerikaan een video bekijkt waarin wordt uitgelegd wat voetbal is. Ik heb enkele korte stukjes uit het filmpje geknipt omdat het zo grappig is dat deze Amerikaan, zoals vele andere amerikanen vermoed ik, geen enkel idee heeft wat er buiten de VS gebeurt en dat er ook andere sporten zijn dan American football en baseball. Hij heeft naar het laatste WK gekeken en probeert nu aan de hand van een video iets te begrijpen van voetbal en verwondert zich onder andere over de grootte van een voetbalveld.

Camera’s in buitengebied.

Wouwse Plantage komt nogal eens in het nieuws. Minimaal 1x in de week bij de fileberichten, maar ook in verband met een container waarin men een tandartsenpraktijk wilde vestigen, een boerderij met een laboratorium voor onderzoek afgebrand en pas weer een man die bij een handgemeen niet geheel ongeschonden uit de strijd kwam. Zaterdag weer een hele pagina in de krant terwijl het hier toch best rustig is.

Wij hebben hier geen boze boeren die agressief met intimiderende trekkers hun gelijk proberen te halen zoals bijvoorbeeld in Gelderland. Hier zijn het slechts ondergewaardeerde middenstanders die een centje bij proberen te verdienen in een oude schuur of gewoon vanuit de auto op een rustig plekje in het buitengebied. Nu wil onze burgemeester hen ook nog het leven zuur maken door overal camera’s op te gaan hangen. Kinderachtig.

TikTok

Nog iets interessants in de krant: ‘TikTok is ontworpen om onze kinderen dom te houden. Het conditioneert een jong brein zo dat de aandachtsspanne wordt beperkt tot 30 seconden. Hoe moeten die ooit nog boeken lezen of een diepgaand gesprek voeren”? Volgens mij geldt dat ook voor Instagram en Facebook. Opvallend is dat TikTok in China, waar TikTok vandaan komt, verboden is. Nu begrijp ik ook waarom politici en ambtenaren geen TikTok meer op hun telefoon mogen hebben. Hun aandachtsspanne is inmiddels beperkt tot 30 seconden! De politieke consequenties daarvan ondervinden we al enige tijd. Het promotiefilmpje van GroenLinks tijdens de verkiezingscampagne eidigde met de volgende zin:

De TikTok kinderen mogen, als het aan het LAKS ligt, niet meer begroet worden met “jongens en meisjes”. Dat zijn namelijk ongewenste termen. Het moet zijn “Goede morgen leerlingen” of “Goede morgen allemaal”. Het LAKS heeft nog een aantal andere ongewenste termen voor ons gedefinieerd:

• Witte en zwarte scholen
• Achterstandsleerling of achterstandsscholen
• Gehandicapte kind moet zijn leerling met beperking
• Zittenblijven moet worden doubleren
• Lager en hoger onderwijs mag ook niet meer. Wat het dan wel moet zijn, wordt niet vermeld
• Hij/zij moet worden die of diegene
• Brandweerman en brandweervrouw moet worden brandweerkracht.

Als ik deze lijn doortrek kan zuster en broeder ook niet meer. Dat wordt dan verpleegkracht. Kapper en kapster wordt dan kapkracht. Turner en turnster wordt turnkracht. Chauffeur en chauffeuse wordt chaufkracht. Zo krijgen we een soort nieuwe taal. Ik zal vast erg ouderwets zijn als ik deze suggesties niet kan waarderen. Oh ja, en blogger moet worden blogkracht. Dat vind ik dan wel weer een mooie term.

Ooit las ik in een krant een personeelsadvertentie van een gemeente: “Gevraagd Beslisser”. Destijds vroeg ik me af wat in godsnaam de functie van Beslisser inhoudt. En of er een opleiding bestaat die je opleidt tot beslisser. Nú begin ik het wel te begrijpen en zou je verwachten dat de kranten vol zouden staan met personeelsadvertenties: “Gevraagd enkele beslissers”. Ons huidige kabinet heeft ernstig behoefte aan beslissers. Want heel Nederland heeft behoefte aan beslissers. Boeren, natuurorganisaties, veevoederbedrijven, stallenbouwers, huizenbouwers, wegenaanleggers en niet te vergeten de Nederlanders, iedereen zou heel graag zien dat er nu eindelijk eens een beslissing genomen werd. Misschien moeten onze ministers eens een boek uit de bibliotheek lenen.

Helaas is het beleid van het kabinet gereduceerd tot het instellen van commissies die iets moeten gaan uitzoeken. Tot het vooruitschuiven van beslissingen totdat een probleem zichzelf misschien oplost. Het toppunt is wel dat de regering nu gaat wachten op de plannen die de provincies gaan maken. Maar de provincies moeten plannen maken op basis van het beleid van de regering, op basis van de plannen van de regering die er dus niet zijn. Dit is net zo iets als versnellen door vertragen wat Mark Rutte ons deze week probeerde uit te leggen, ook onbegrijpelijk. Als het gaat over 2030 of 2035 is het toch niet zo moeilijk om met een beetje handjeklap uit te komen op 2032½.

Toch was ik heel verbaasd toen onze regering plotsklaps wel een belangrijke beslissing nam. Schiphol moest namelijk flink gaan krimpen. Minder vluchten dus. Goed voor het milieu, goed voor alle mensen die in de omtrek van Schiphol wonen. Maar helaas, deze week werd er door de rechter een streep door gezet. De inkrimping gaat niet door. De overheid had eerst over dit plan moeten overleggen met KLM en natuurlijk met de omwonenden. Want stel dat die het er niet mee eens zouden zijn. Er moest eerst weer gepraat en vergaderd worden. Het is allemaal heel treurig.

Pensioen

Vrijdag ben ik samen met Jaap naar een concert van Roger Waters geweest. Roger Waters was de bassist van Pink Floyd voordat ze onenigheid kregen. We waren op tijd vertrokken om eventuele files voor te zijn. In een Tai restaurant wat een Chinees / Surinaams restaurant bleek te zijn, werden we bediend door een Chinese dame van middelbare leeftijd die ons vertelde dat ze haar hele leven heel hard had gewerkt en dat haar zoon zei dat ze getikt was en dat vakantie ook belangrijk is. Een verstandige zoon zou ik zeggen. Het eten was prima al heb ik geen idee wat de naam van het gerecht was.

Het concert had zoals te verwachten was een hoog Pink Floyd gehalte. Het publiek liet goed merken dat dat erg gewaardeerd werd. Het was een spetterend concert met de nodige audiovisuele hoogstandjes en vooral (te) veel politieke statements in de vorm van teksten en filmpjes die elkaar in hoog tempo opvolgden. Maar ook een vliegend varken dat aangedreven werd door enkele kleine propellertjes.

Ter voorbereiding had ik oordopjes meegenomen en dat bleek absoluut noodzakelijk want de muziek was snoeihard ingeregeld. In de Ziggo Dome met 17.000 stoelen die bijna allemaal bezet waren, is zo’n concert met alle licht- en audiovisuele effecten best wel spectaculair.

Het was een wonder dat ik in die mensenmassa mijn tennisvriend Kees, die er met zijn broer was, kon ontwaren. Even zwaaien naar elkaar ter bevestiging.

Als na afloop die 17.000 bezoekers met hun auto’s de parkeergarages uit willen rijden langs een paar slagboompjes die steeds open en dicht gaan, kan het soms lang duren voordat je echt op weg bent. Daarom besloten we om eerst maar een biertje te gaan drinken in een café om de hoek waar, hoe kan het ook anders, Pink Floyd gedraaid werd.

Roger Waters is inmiddels 80 en heeft besloten nu met pensioen te gaan. Op 10 juni geeft hij in Manchester zijn laatste concert.

Excuus

Marleen vindt mijn verhaal deze week maar magertjes. Als excuus kan ik opwerpen dat we deze en volgende week 4 mannen over de vloer hebben die onze badkamer aan het verbouwen zijn. Daardoor is het in een deel van het huis een beetje chaos. Onder andere in mijn werkkamer. Ter voorbereiding enige maatregelen om beschadiging te voorkomen:

Later meer over de verbouwing.