Auteur: Louis

En daar kwamen ze weer, de trekkers.

De boeren zijn weer aan het protesteren. Met hun trekkers weten ze het hele land te ontregelen. De politie zou gaan handhaven, maar dat is slechts mondjesmaat gelukt. Tegelijkertijd werd een kleine demonstratie in Den Haag van enkele milieu-activisten wel direct “gehandhaafd”. Opgepakt en gearresteerd. Dat vind ik dan weer uitermate kinderachtig. De boeren ongestoord een verkeersinfarct laten veroorzaken en dan een paar van die vredelievende jongens en meisjes oppakken. Kennelijk hadden ze toch nog een paar agenten over.

De boeren gebruiken momenteel wel heel bijzondere retoriek. Zo zei Bart Kemp, voorman van boerenorganisatie Agractie:

“De Staat der Nederlanden is in oorlog met de boerenrepubliek. Er is een staat van beleg afgekondigd om onze grond en eigendommen af te nemen”.

Bart verwart afnemen en uitkopen met elkaar. Die andere boerenvoorman Mark van den Oever van Farmers Defense Force staat nog steeds achter zijn opmerkingen dat de toestand van de boeren nu is te vergelijken met die van de Joden in de Tweede Wereldoorlog. Het zijn volksmenners waarvan we er in deze wereld al te veel hebben. Maar op het festivalterrein in Stroe was het desondanks erg gezellig.

Ik snap heus wel dat de boeren gefrustreerd zijn. Jarenlang mochten ze hun gang gaan (b.v. de PAS richtlijn), werden ze gestimuleerd om te groeien door banken, veevoederbedrijven, de stallenbouwer, Friesland Campina, Bayer. Een paar jaar geleden nog maakte de huidige burgemeester van Utrecht (Sharon Dijksma) een einde aan het melkquotum. Maar nu moeten er toch echt drastische maatregelen genomen worden want de biodiversiteit is dramatisch achteruit gegaan, de waterkwaliteit is slecht en de luchtkwaliteit is slecht. Nederland bungelt onderaan de Europese lijst. Het is jammer dat de meeste boeren nog steeds denken dat dergelijke moeilijke problemen nog met makkelijke oplossingen te verhelpen zijn. En het is nog veel vervelender dat sommige parlementariërs de integriteit van wetenschappers in twijfel trekken. Caroline van der Plas is Thierry Baudet in vrouwenkleren.

Natuurlijk moeten niet alleen de boeren bloeden voor het beleid dat alleen gericht was op economische groei en daarmee samenhangend welvaart. Ook de luchtvaart moet krimpen. Minder en duurdere vluchten. En ook de industrie en de scheepvaart zullen nog schoner moeten worden. Het was droevig om te zien dat op het VVD-congres nog voor een absurde motie gestemd werd om de maximumsnelheid weer naar 130km/uur te verhogen.

Ongetwijfeld zullen al deze maatregelen ten koste gaan van economische groei en zullen we een stukje welvaart moeten inleveren. Maar het gaat niet alleen om de gezondheid van Natura2000 gebieden, het gaat ook over ónze gezondheid en die van onze (klein)kinderen. Ik refereer nog maar eens aan mijn blog van enkele weken geleden waarin ik het volgende lijstje gebruikte:

In 2019 waren er in Nederland:

• 3,8 miljoen runderen
• 920 duizend schapen
• 615 duizend geiten
• 49 miljoen vleeskuikens
• 44 miljoen leghennen
• 12,3 miljoen varkens
• ??? miljoen honden en katten

Deze dieren eten voor een groot deel voer (met stikstof) dat wordt geïmporteerd uit het buitenland. Maar de mest (met die stikstof) komt in onze natuur terecht. We importeren dus stikstof! Naar mijn mening is het echt veel te druk in Nederland.

Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik het wel een beetje gehad heb met die boeren en hun trekkerterreur. We zullen zien of ze succes hebben met hun argumenten zoals het gras is toch ook mooi groen, het gaat helemaal niet slecht met de natuur want er is overal groen, het gaat de politiek helemaal niet om stikstof, ze willen ons land afpakken om huizen te bouwen, er is geen stikstofprobleem, we lossen het op met innovatie etc.

Maar de boeren moeten wel geholpen worden om hun bedrijf en leven op een andere manier vorm te geven met een acceptabel verdienmodel. Er zijn interessante voorbeelden;

• Ik zag een tevreden boer die zich had laten uitkopen en daarna een camping op zijn terrein was begonnen. “Mij hoor je niet klagen” zei hij glimlachend.
• Een andere boer was een voedselbos begonnen en verkoopt kwaliteitsproducten direct aan de consument.
• Een boer die op kleinschalige wijze varkens en koeien houdt.

Maar je moet wel openstaan voor verandering!

In China is een nieuwe trend die in Nederland mogelijk het enorme aantal varkens kan herverdelen.

….”Chinese huizenverkopers zijn wanhopig sinds de problemen bij vastgoedreus Evergrande en ze nemen extreme maatregelen om kopers aan te trekken. Zo zijn er bedrijven die graan en knoflook als betaalmiddel accepteren. Eén bedrijf geeft zelfs varkens weg aan iedereen die een huis koopt”………….

Ook in Nederland gaat het verkopen van een huis inmiddels minder makkelijk nadat de hypotheekrente is gaan stijgen. Misschien kan de Chinese methode het verkoopproces een duwtje geven. Een nieuw verdienmodel voor de varkensboeren. Overigens is de term varkensboerderij niet meer van deze tijd. Een varkensboer sprak deze week op de radio over zijn bedrijf en noemde het een varkensvermeerderingsbedrijf. Klinkt veel beter dan “varkensmesterij”.

Ik beloof dat ik voorlopig niet meer over boeren en stikstof zal schrijven!

De krant van zaterdag opende met een kop die mij vrolijk en triest tegelijk stemde. Heel fijn dat er aandacht is voor Vaderdag. Vorige maand hadden we Moederdag. Maar Vaderdag is geen Moederdag. Op Moederdag maken de kinderen op school leuke cadeautjes en komen de kinderen op bezoek. Vaderdag gaat vaak ongemerkt voorbij. Nu heb ik de pech of het geluk dat ik vlak vóór Vaderdag jarig ben zodat er tóch de nodige aandacht aan mij geschonken wordt. Maar dan blijft er voor Vaderdag niets meer over. Jullie merken het wel, een huilverhaal.

Aan huilverhalen hebben we momenteel geen gebrek. Huilverhalen van mensen die hun energierekening niet meer kunnen betalen. Dagelijkse huilverhalen van 13.500 mensen die hun vakantie in het water zien vallen omdat hun vliegvakantie geannuleerd wordt. Er zit een spanningsveld tussen deze twee huilverhalen Overigens kunnen er nog steeds dagelijks 60.000 vakantiegangers wel met hun vliegtuigje mee.

Huilverhalen van boeren die straks een enorme zak geld krijgen als ze hun bedrijf opdoeken. Huilverhalen over de rest van de kop van de krant. Over de heide en de bijen die voor ons voedsel zorgen die gaan verdwijnen, over de roodborstjes en grutto’s die we vaarwel moeten zeggen. Oók twee huilverhalen die moeilijk te verenigen zijn.

Maar gelukkig ben ik weer een jaar ouder geworden en had Marleen een leuke verrassing georganiseerd met heel veel aandacht voor mij. Geen huilverhaal dus.

Ik hoor en lees de laatste tijd steeds vaker het woord “woke” op televisie, in de kranten en op sociale media. Voor mij een nieuw begrip. Ik was al enige tijd bezig om een beetje gevoel te krijgen bij het begrip woke en had ontdekt dat het zo iets als waakzaam voor onrecht betekent. Maar toen was er vorige week de eerste aflevering van het programma: “Ik woke jou”. Die titel zorgde direct weer voor verwarring. Is het nu ineens ook een werkwoord? Kan je iemand woken? Of kan je gewoked worden? De programmamaakster is een Nederlandse vrouw van Iraanse afkomst die in haar leven wel eens met discriminatie te maken gehad heeft en zich afvraagt of zij woke zou moeten zijn.

Ze probeert begrip te krijgen voor de „uitzinnige woede” van de woke-generatie, en ze wil grip krijgen op ’tegen wat of wie dat ‘wokisme’ zich richt’.

In het programma zien we heel veel jonge mensen uit de woke-gemeenschap die er hun beroep van hebben gemaakt om actie te voeren tegen elk onrecht dat maar te vinden is in Nederland. Ze voeren actie tegen discriminatie, fascisme, genderstereotypering, openbaar vervoer dat onvoldoende toegankelijk is voor gehandicapten, rijke mensen, een standbeeld van J.P. Coen, kapitalisme, zwarte piet, inkomensongelijkheid,  enz. enz. Het woord revolutie wordt regelmatig genoemd en het is vooral de schuld van “oude witte mannen”. En wat vooral opvalt is dat ze allemaal heel erg boos zijn.

Enkele voorbeelden van de vele acties die in de twee afleveringen te zien waren:

• Bij een actie tegen Booking.com dat vakanties aanbiedt in bezet gebied, werden flyers uitgedeeld. Toen een man van middelbare leeftijd in discussie wilde gaan over de inhoud van de flyer, werd hij op een vervelende manier weggestuurd. Geen discussie! “Als je het er niet mee eens bent, ben je fout”.
• In Hoorn stond een groep activisten op een plein bij het standbeeld van Coen een hele dag met een megafoon te schreeuwen en te trommelen. De mensen op de terrasjes op dat plein raakten geïrriteerd door het aanhoudende geschreeuw en wilden dat ze zouden stoppen. Gevolg: nog harder schreeuwen.
• Een demonstratie van mensen die vinden dat de Vrije Universiteit te laks en te langzaam is met het toestaan van geslachtsverandering.
• Een gehandicapte moslima van kleur accepteert niet dat zij met haar speciale elektrische rolstoel welk obstakel dan ook ontmoet. Tegelijkertijd wil zij niet met medelijden behandeld worden en doet agressief tegen mensen die haar willen helpen. Ze doet ook mee aan vele andere acties van de wokegroepen. Want je kan niet tegen slechts één ding zijn.

Ik begrijp dat je af en toe protesteert tegen onrecht in de wereld. Maar als je full time protesteert tegen ieder onrecht dat je kunt bedenken dan lijkt het erop dat het gaat om het actievoeren zelf in plaats van het aandacht vragen voor een specifiek onrecht. En als dan ook nog gezegd wordt dat miljardairs dood moeten tenzij ze hun geld afgeven (voor miljonairs geldt dat kennelijk niet) en dat ook politie-agenten dood moeten want dat zijn allemaal fascisten, dan denk ik dat je als wokemens niet meer serieus genomen wordt.

Nu wil het geval dat ikzelf ook een beetje woke ben. Ik vind het namelijk heel onrechtvaardig dat onze poes Herman nooit bij mij op schoot wil liggen en wel bij Marleen. Terwijl ik haar heel vaak eten geef. Ik vind dat erg onrechtvaardig. Maar ik ben (nog) niet van plan om tegen dit onrecht actie te gaan voeren. Het lijkt me weinig zinvol om als protestactie met een megafoon door de straten van Wouwse Plantage te gaan schreeuwen. Constructieve actie lijkt me beter dan zinloos geschreeuw. Bijvoorbeeld door haar géén eten meer te geven. Het schijnt zo te zijn dat huisdieren het vriendelijkst zijn tegen strenge bazen.

Op naar aflevering 3 van “Ik woke jou”.

 

Momenteel raakt de economie in de wereld het spoor een beetje bijster. Neem Tesla, de innovatieve fabrikant van elektrische auto’s.

Vorige jaar nog een behoorlijke winst gemaakt. Niet door de verkoop van auto’s, maar door de lucratieve handel in CO2-rechten. Tesla wil nu 10 procent van zijn bijna 100.000 personeelsleden wereldwijd ontslaan, dus 10.000 mensen. Teslabaas Musk schrijft in een mail dat hij een “superslecht gevoel” heeft over de economie de komende tijd en dat hij zich daarom genoodzaakt voelt om mensen te ontslaan. Hij gaat dus 10.000 mensen ontslaan vanwege zijn slechte gevoel! Waarschijnlijk is zijn slechte gevoel ontstaan doordat Tesla links en rechts ingehaald wordt door ander automerken die aan de elektrische weg timmeren.

Een andere “gevoelseconoom” is de Turkse president Recep Tayyip Erdogan.

Volgens de meeste economische theorieën daalt de inflatie als de rente omhooggaat, maar Erdogan hield lange tijd vast aan de omgekeerde redenering. Hij vroeg de centrale bank van het land zowat maandelijks om de rente te verlagen in de hoop dat de inflatie dan ook omlaag zou gaan. Maar helaas voor de Turkse huishoudens werd leven in Turkije in mei 73,5 procent duurder dan in dezelfde maand vorig jaar. Je kan van Erdogan zeggen wat je wilt, maar hij blijft wel consequent vasthouden aan zijn gevoel. Inmiddels krijgen de Turkse burgers schoon genoeg van het gevoelsleven van Erdogan.

Door de oorlog in Oekraïne is de gastoevoer vanuit Rusland ernstig onder druk komen te staan. Om zeker te zijn van genoeg gas kijken veel Europese landen, waaronder Nederland, naar lng (vloeibaar gas) als reddingsboei. Probleem is dat er niet genoeg lng-tankers zijn, waardoor de prijzen door het dak gaan. Om een lng-tanker een jaar te huren, betalen gashandelaren nu 111.000 euro per dag, wat 50 procent meer is dan een jaar geleden.

Behalve meer tankers, moeten er ook meer opslagfaciliteiten komen en moet er meer geproduceerd worden. De gasprijs gaat voorlopig niet omlaag vrees ik.

Als laatste economische knoop noem ik de stikstofcrisis in Nederland. Deze week werd bekend dat in sommige gebieden in Nederland de uitstoot van stikstof met 70 tot 80 procent moet worden verminderd.

Veel boeren zullen moeten worden uitgekocht, of omschakelen naar minder intensieve vormen van veehouderij. Er wordt rekening gehouden dat de veestapel tot 2030 met ongeveer 30 procent krimpt. Tragisch voor de boeren natuurlijk, maar wel noodzakelijk. Er zijn gewoon veel te veel dieren in Nederland. Ik heb het even opgezocht. In 2019 waren er:

• 3,8 miljoen runderen
• 920 duizend schapen
• 615 duizend geiten
• 49 miljoen vleeskuikens
• 44 miljoen leghennen
• 12,3 miljoen varkens

Het is triest dat het stikstofprobleem er al heel lang is en ook wel degelijk bekend was. Maar de politiek heeft verzuimd om in te grijpen en het probleem jarenlang voor zich uitgeschoven en daarmee laten verergeren. In 2015 werd “Het Programma Aanpak Stikstof” (PAS) bedacht. Het was de bedoeling dat met deze aanpak zowel de bestaande overmaat aan stikstof in natuurgebieden verwijderd zou worden en dat ook nieuwe stikstof neerslag in natuurgebieden zou verminderen. PAS werd tevens bij het verlenen van vergunningen gebruikt, waarbij dus vooruitgelopen werd op toekomstige vermindering van de stikstofdepositie, die vervolgens niet of veel te weinig kwam. In 2019 verklaarde de Raad van State dat het gebruik van de PAS bij vergunningverlening ongeldig was vanwege het vooruitlopen op toekomstige vermindering van de stikstofdepositie. En daarmee was een enorm probleem geboren, zoals bouwvergunningen die niet meer verleend konden worden en vergunningen van boerenbedrijven die plotseling ongeldig werden. Met draconische maatregelen moet nu alsnog, vele jaren later, het stikstofprobleem aangepakt worden. In mijn gedachten zie ik de boeren al komen op hun trekkers.

Ik verbaas me de laatste weken over de toestanden op Schiphol. Dit is altijd één van de best georganiseerde luchthaven van Europa geweest. Bizarre taferelen van mensen die 6 uur in de rij staan om in te checken of om hun paspoort te laten controleren. Mensen die in een fles plassen omdat ze niet uit de wachtrij durven te gaan, bang om weer achteraan te moeten aansluiten, vechtpartijen. Wat is dat toch met al die mensen die koste wat kost met het vliegtuig op vakantie willen. Ik heb onze grondwet er eens op nageslagen. Je vindt er de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, recht op onderwijs enz. Maar ik heb niet kunnen vinden dat er ook het recht op een vliegvakantie naar de zon in staat. Toch lijkt het erop dat veel mensen dat als een soort basisrecht beschouwen, als een soort noodzaak om verder te kunnen leven. Want ze moeten wel erg veel ongemakken doorstaan om uiteindelijk in dat vliegtuig te kunnen plaatsnemen. De vliegschaamte  die even leek terrein te winnen, wordt nu weer met de meest onnozele excuses weggewuifd.

Waarom willen die mensen toch zo ver weg? In Nederland is het tegenwoordig ook heel vaak mooi weer. En als iedereen blijft vliegen, wordt het weer steeds mooier en komt het strand steeds dichterbij. Nederland heeft ook veel mooie plekjes zoals ik vorige week beschreef. Met daarbij nog een heerlijke varkensgeur en leuk stormpje. Dat vind je allemaal niet in Zambia, Aruba of gewoon op Gran Canaria! En in Domburg word je ook niet brutaal van je strandstoel gejaagd.

strandstoel gestolen

Behalve de radeloosheid van de vliegverslaafden is er natuurlijk nóg een oorzaak van de gekte op Schiphol. Het grondpersoneel dat met veel te weinig mensen voor een hongerloon en onzekere baan al die boze en gefrustreerde vakantiegangers en hubbers in bedwang moet houden. Nadat Schiphol alle flexkrachten had ontslagen tijdens corona, zijn die mensen niet teruggekeerd naar die slecht betaalde hondenbanen. Schiphol zal veel meer mensen in vaste banen moeten aannemen en beter moeten betalen. Daarmee wordt vliegen duurder en zullen de vliegverslaafden misschien in psychische problemen raken. Want leven zonder een vliegvakantie is ondenkbaar. Maar het zal misschien wel rustiger worden op Schiphol.

(Hubbers zijn mensen die alleen maar overstappen op Schiphol. Die term heb ikzelf bedacht, afgeleid van de hubfunctie van Schiphol).

Zin in een leuk uitje? Op 12 juni organiseert de Natuurpoort Wouwse Plantage voor de eerste keer de  Pinny Fair. Eigenlijk voor de tweede keer want vorig jaar moesten we het op het laatste moment annuleren wegens corona. Dus als je in de buurt woont, kom even langs.

Ik kom even terug op de foto van de duif met zijn/haar creatieve woning. De jonge duiven die mogelijk uit het nest vallen zullen waarschijnlijk niet de hulp krijgen zoals van deze zeearend. Ik ben bang dat onze poes Herman er sneller bij zal zijn.

zeearend valt uit nest

Vakantie

We zijn een weekje met de sleurhut op vakantie geweest naar een plaatsje met de prachtige naam Vorstenbosch. Bij aankomst op zondag werd direct duidelijk dat we terecht waren gekomen op een kleine familiecamping met veel jonge ouders met veel kleine kinderen.

Je zou misschien denken dat we last zouden hebben van al die kleine herriemakers. Maar nee, die spelende kinderen waren juist erg leuk om naar te kijken. Het waren de vaders die met elkaar veel lawaai maakten. Een soort post-pubergedrag. Op zondagavond vertrokken al die jonge ouders met de van hun ouders geleende campers weer naar huis. Opeens was het heel rustig met alleen nog echtparen van een zekere leeftijd met grijs en/of dunnend haar.

 Het was ons te doen om het natuurgebied de Maashorst. De omgeving is prima geschikt voor mooie fietstochten. Maar deze omgeving kent ook een vervelend nadeel dat we natuurlijk hadden kunnen bedenken. Dit ongemak ervoeren we maandag direct bij onze eerste fietstocht. Dit gebied staat vol met varkenshouderijen. Niet dat ik iets tegen varkens of hun bazen heb, maar wel tegen de buitengewoon onaangename geur die ze verspreiden. Zeg maar gerust stank. Ik moet bekennen dat er ook wel momenten waren dat de stank er even niet was. Dat zal wel met windrichting en windkracht te maken hebben. Gelukkig lag onze camping net ver genoeg weg om daar vrijwel geen last te hebben.

 Dinsdag hadden we een leuke fietsroute geselecteerd, de Molenroute. Vol goede moed gingen we op weg om veel molens te bewonderen. De route was 42km lang, geen probleem dus. Mooie natuur door het land van de grote grazers (die we overigens niet gezien hebben) en leuke plaatsjes met veel heel grote kerken. Molens zagen we overigens ook niet. Tot eindelijk op ca. 30km toch nog een molen.

Even verderop nóg een molen. Niet zomaar een molen, maar een molen waarvan de molenaar destijds om het leven kwam door een klap van de wieken van zijn eigen molen.

Vlak bij het einde van de route warempel nog een derde molen. Een combinatie van een watermolen en een windmolen.

Woensdag weer een mooie tocht gemaakt, 60km. Dwars door de Maashorst. Plotseling sprintten twee wilde paarden in vol galop het bos in, vlak naast het fietspad. Grote grazers zijn we weer niet tegengekomen helaas, voor anderen misschien gelukkig.

UDEN – Een 63-jarige man is zondagmiddag gewond geraakt nadat hij werd aangevallen door een stier in natuurgebied de Maashorst in Uden. De politie bevestigt dat zij rond 16.00 uur een melding ontving van het incident.

Verder viel op dat hele percelen met fijnsparren door een combinatie van droogte en de letterzetter kever geveld waren waardoor het soms leek op een soort oorlogsgebied.

De vele honderden zieltogende fijnsparren die nog overeind stonden, zagen eruit als bruine totempalen die staan te wachten op een flinke windvlaag of een kettingzaag. Desondanks blijft de Maashorst een mooi gebied om te fietsen of wandelen.

 Voor donderdag hadden we een andere molenroute gepland, de Molenaarsroute. Er moesten toch meer molens te zien zijn. Al snel ontdekte ik dat de route niet alleen langs molens zou gaan, maar vooral langs wegen met een molen in de straatnaam. Via Uden fietsten we door dorpjes zoals Odiliapeel, Oventje en Zeeland. En warempel, we kwamen toch langs twee echte molens.

Een leuke verrassing was een tuin met de volgende versiering erin

Het lijkt erop dat wij momenteel ook in zo’n projectteam zitten!

 In dat dorp, Zeeland, werden we overvallen door een hevige onweersbui met zeer sterke windvlagen, code oranje. Na luttele minuten waren we doorweekt, ondanks het regenpak dat we inmiddels hadden aangetrokken. Na 10 minuten stilstaand trotseren van slagregens en stormachtige windvlagen vonden we een carport waar we konden schuilen. Zodra de regen was gestopt, zijn we linea recta naar de camping gefietst. Tijdens de bui had ik me al voorbereid op een kapotgewaaide luifel. En inderdaad, hij hing gedeeltelijk nog aan de caravan, maar hij was aan één kant losgescheurd. We hebben besloten om het gescheurde deel er maar af te knippen en voortaan met een 30cm smallere luifel te kamperen. Een praktische oplossing.

De bedoeling was om zaterdag naar huis te gaan. Maar aangezien voor vrijdagmiddag in dit deel van het land weer zware onweersbuien werden verwacht, besloten we om vrijdagochtend al naar huis te rijden.

Al met al een opwindende vakantie met mooie vergezichten, nieuwe geuren, veel zon en een spatje regen.

De Russisch-orthodoxe kerk steunt de oorlog in Oekraïne. Aan het hoofd staat Patriarch Kirill.

Hij vindt die oorlog terecht omdat het Westen al jaren bezig is de mensen in de Donbas te vernietigen omdat ze weigeren Westerse verdorvenheden te omarmen. Inmiddels heeft de Russisch-orthodoxe kerk een concessie gedaan: De priesters zegenen niet langer kruisraketten die het Russische leger afvuurt op Oekraïne. Maar nog wél alle lichtere wapens!

Wat een burgemeester!

In november 2021 waren er ernstige vuurwerkrellen in Roosendaal. Die hebben uitgebreid het nieuws gehaald. Niet iets om trots op te zijn. Roosendaal (WP valt onder Roosendaal) heeft nog niet zo lang een nieuwe burgemeester, Han van Midden. Hij was hoofdgriffier in Rotterdam en had dus Aboutaleb als voorbeeld. Van Midden heeft enkele van de rellende jongeren uitgedaagd om met hem de hindernisbaan bij het Korps Commando Troepen in Roosendaal te nemen onder leiding van Ray Klaassens, bekend van Kamp Koningsbrugge. (Deze actie staat overigens los van vervolging door het Openbaar Ministerie). Dus ook de burgemeester heeft moeten tijgeren, door rioolbuizen moeten kruipen etc.

Inmiddels hebben we al vaker gezien dat deze burgemeester dicht bij de mensen staat, heel makkelijk benaderbaar is en niet te beroerd is om een uitdaging aan te gaan. In schril contrast tot onze vorige burgemeester die we nooit zagen.

Woningnood

De woningnood in Nederland is hier al een paar keer aan de orde geweest. Hugo de Jonge moet een oplossing vinden voor het nijpende gebrek aan woningen. Een duivenechtpaar bij ons in de tuin laat zien dat je creatief moet zijn om passende woonruimte te vinden.

Vorige week schreef ik over mijn tennispartij en mijn tennisvrienden. Eén van hen was heel erg teleurgesteld dat hij niet met naam en toenaam genoemd was. Bij deze wil ik dat rechtzetten. Aangezien de andere twee dat niet zo nadrukkelijk gevraagd hebben, beperk ik me tot die ene teleurgestelde tennismaat: Kees de M.

Ik noem bewust geen achternaam, zelfs mijn eigen achternaam niet. Dat doe ik nooit vanwege privacy. In dit geval is dat jammer omdat Kees een wel heel bijzondere, fascinerende achternaam heeft. Soms denk ik wel “hoe komen mensen toch aan zo’n naam?”. Neem nou het volgende artikel in de krant afgelopen week.

Ik vraag me dan af, waarom wordt zo’n man nou Bolle Jos genoemd? Je zou verwachten Gevaarlijke Jos of Pistolen Jos of Gekke Jos, maar Bólle Jos?

Bij vogels is het vaak duidelijk hoe ze aan hun namen komen. De grutto bijvoorbeeld roept zijn eigen naam. Of beter gezegd, de naam is afgeleid van de roep. Net als bij de kievit, tjiftjaf en de koekoek. Over de grutto gaat in juli een film in première. Mooi zo’n film want in het wild is hij niet makkelijk meer te zien. Van alle grutto’s broedt 85% in Nederland. Maar veel zijn er niet meer. De eieren en jongen worden vermalen door maaiende boeren. En de jongen die weten te ontsnappen aan de messen van de maaimachines vinden onvoldoende voedsel om te overleven omdat de bloemen waar insecten op af komen, ook weggemaaid zijn. Gelukkig heb ik vorig jaar zelf een foto van een grutto kunnen maken (https://www.louiskrook.nl/red-de-grutto/)

Waarom zijn de collegezalen nog steeds bijna leeg?

Deze week was ik getuige van een verbijsterend nieuwsitem. Nog maar weinig studenten volgen colleges in de collegebanken. Ze streamen de colleges veel liever vanuit hun studentenkamer. Met als gevolg bijna lege collegezalen en dalende resultaten. Ik had enige tijd nodig om dit bericht tot me door te laten dringen. In de afgelopen twee coronajaren schreeuwden de studenten moord en brand dat ze zo vreselijk eenzaam waren en dat ze hun studentenvriendjes en – vriendinnetjes zo ontzettend graag weer in de collegebanken wilden ontmoeten. Nu niet meer dus. Ik heb twee argumenten gehoord: Je kan langer in bed blijven want je kan streamen op ieder gewenst moment. En je kan makkelijker geld verdienen met bijbaantjes. Inmiddels zijn de tentamenresultaten gedaald van gemiddeld 7 naar gemiddeld 5. De universiteiten gaan nu veel minder colleges streamen en dat vinden de studenten erg betuttelend. Daar ben ik het helemaal mee eens, erg betuttelend. Kennelijk is een beetje betutteling noodzakelijk.

Ik ben nog steeds erg druk met de make-over van de woning van zoonlief. Maar voor tennis houd ik natuurlijk altijd tijd vrij. Die avond was het me bijna ontschoten en had ik, geheel tegen mijn gewoonte in, een wijntje gedronken bij de maaltijd. Als ik ga sporten drink ik nooit alcohol, vandaag dus wel. Woensdagavond, Koningsdag, tenniste ik met mijn drie vaste tennisvrienden in een bijna surrealistische omgeving. Op de woensdagavond is het altijd heel druk. Alle banen zijn dan bezet en de kantine drukbevolkt. Maar op deze avond waren wij de enigen in een verder leeg tenniscomplex.

Ik speelde beter dan ooit tevoren hetgeen door één van de mannen aan de andere kant van het net voortdurend werd bestempeld als “mazzelballen” (soms ook k*t-ballen). Dat was natuurlijk absoluut niet terecht. Het waren juist bewust en met precisie geslagen ballen waarop mijn tegenstanders geen antwoord hadden.  Ik vertelde dat ik met mijn personal trainer voortdurend oefen juist op dergelijke “mazzelballen”. Ik verdenk mijn tegenstander van afgunst.

Na de tennisbaan volgde zoals gebruikelijk de kantine die deze avond dus ook helemaal leeg was. De gesprekken in de kantine gaan altijd over van alles en nog wat. Maar deze keer viel het woord “coufles”. Ik vroeg om een herhaling want ik kende dat woord niet. Coufles bleek een typisch Berg op Zooms woord te zijn voor dakkapel. Ik heb dat woord direct gegoogled en tot mijn stomme verbazing kwam ik bij een compleet Bergen op Zooms woordenboek terecht met woorden en gezegden zoals

• Tonnekesbuurt (achterbuurt)
• Kwaksuis (plotseling)
• Wete war ’t henneke te nest gaat (achter de waarheid komen)
• Das kullemetulle (dat is flauwekul)
• Achter d’n gebreide n’onderbroek kruipe (naar bed gaan)

Mijn interesse van de Nederlandse taal gaat overigens niet zo ver dat ik me het Bergse woordenboek eigen ga maken. De conversatie tijdens en na het tennis gaat ook prima met gewoon ABN.

Op de terugweg naar huis heb ik flink hard Sympathy for the devil gedraaid. Leek me wel een toepasselijke afsluiting van de avond.

Warmtebatterij

Naar aanleiding van mijn blog van vorige week, ontving ik van vriend Gerard O. een link naar een webpagina met de volgende titel:

“Hoe de Eindhovense warmtebatterij miljoenen woningen snel gasvrij kan maken”.

Het artikel gaat over een methode om energie, in dit geval warmte, op te slaan in een batterij om huizen te kunnen verwarmen. Bij deze batterij wordt gebruik gemaakt van het gegeven dat warmte vrijkomt als je zout hydrateert met water. En vervolgens omgekeerd kan je met warmte het water weer van het zout afhalen. Binnenkort start een eerste Europese live-test. Bij vier woningen – twee in Eindhoven, één in Polen en één in Frankrijk – zal een batterij van ongeveer 70 kWh geïnstalleerd worden – voldoende om een paar dagen zonder zon of wind te kunnen overbruggen. Wie geïnteresseerd is in dit onderwerp kan klikken op onderstaande link:

warmtebatterij

Vakantie

Van een anonieme dorpsgenoot ontving ik een reactie op de foto van de drie vrolijke vakantiegangers met koffers van vorige week. Op mijn vraag “wat valt op aan deze foto?” waren meerdere antwoorden mogelijk. Mijn anonieme dorpsgenoot reageerde als volgt:

“Wat opvalt? Dat vrouwen het zware werk doen”.

Andere mogelijke antwoorden waren:

• Kinderarbeid. Vader laat zijn zware koffer door zijn dochtertje dragen.
• Het meisje neemt 2x zo veel spullen mee als de mannen.
• etc.

Het lachen zal ze wel vergaan zijn toen ze op Schiphol aankwamen. Staking van bagagepersoneel, lange rijen, geannuleerde vluchten. Misschien toch maar met een tentje naar Renesse.

Een grote kop in de krant van donderdag:

Mogelijk nog vijf keer zoveel Oekraïners erbij

Verderop in dat artikel stond de volgende verontrustende passage:

Ik ben bang dat dit tot meer dan alleen frustraties gaat leiden. Hugo de Jonge vraagt de gemeenten deze scherpe keuzes te maken. De gemeenten moeten dus de oneerlijke strijd om woningen tussen Nederlandse jongeren, statushouders en Oekraïnse vluchtelingen managen. Om dit bij de gemeenten weg te leggen vind ik wel erg gemakkelijk. Volgens mij is het juist Hugo de Jonge die de scherpe keuzes moet maken.

Op 24 maart stond er een mooi artikel in de krant over fabrieksmatig huizen bouwen.

Met machines en robots worden alle elementen van het huis vervaardigd. Zelfs de muren worden door metselrobots gemaakt. Deze bouwmethode heeft vele voordelen:

• In één fabriek worden 10.000 kant-en-klare huizen per jaar afgeleverd. De huizen worden in ploegendienst gefabriceerd in een fabriekshal. Geen last meer van oponthoud door slecht weer.
• Geen bouwvakker meer nodig. Alleen werknemers die de elektrische machines en robots bedienen. Eén metselrobot vervangt 160 metselaars!
• Vrijwel geen voertuigen en machines op de bouwplaats meer. Dus vrijwel geen stikstofuitstoot.
• In 1 dag wordt het huis op locatie in elkaar gezet. Dan zijn er nog enkele weken nodig voor zaken als keuken en badkamer.
• Ook hoogbouw is mogelijk met deze productiewijze.

Er zijn natuurlijk ook enkele lastige uitdagingen zoals bouwmaterialen en geschikte bouwlocaties. Nu komen de “scherpe keuzes” die Hugo de Jonge moet maken. Hij moet ervoor zorgen dat lastige bureaucratische procedures sterk ingekort worden om op korte termijn meerdere van deze fabrieken in bedrijf te kunnen krijgen. Maar ook om snel bouwlocaties aan te wijzen zonder dat dit jarenlang opgehouden kan worden. We komen er echt niet onderuit om agrarisch gebied te gebruiken voor huizenbouw. Snel boeren uitkopen dus! Niet alleen bij natuurgebieden, maar ook waar huizen nodig zijn.

Eerlijk gezegd heb ik er weinig vertrouwen in. Scherpe keuzes maken zijn we in de Nederlandse politiek niet gewend. Alhoewel, in de toeslagenaffaire werden wel degelijk scherpe keuzes gemaakt. Maar de verkeerde. Ook bij de inkoop van mondkapjes werden scherpe keuzes gemaakt. Daar kan Sywert van Lieden over meepraten. Ik ben bang dat huisje boompje beestje voor veel jongeren nog lang op zich zal laten wachten.

Ook gewerkt

Vorige week schreef ik over de keukenklus met de kinderen. Je zou gedacht kunnen hebben dat ik er zelf helemaal niet bij was, of dat ik in een luie stoel heb zitten kijken. Gelukkig heeft iemand een actiefoto van mij genomen.

Vakantie

Het is weer vakantietijd en dus wordt de vliegschaamte even de kop ingedrukt, de inflatie verdrongen, de ellende in Oekraïne gerelativeerd en gaan we met het vliegtuig naar nóg zonniger oorden. Deze heerlijk stereotype foto van vader en 2 kinderen vond ik in de krant.

Wat valt op behalve de lachende gezichten?

Geheel tegen mijn gewoonte in ben ik een dag te laat deze week, maandag in plaats van zondag. Zoals ik vorige week al schreef, zijn mijn dagen momenteel gevuld met klussen bij zoonlief. De vorige weken was het achtereenvolgens slopen, naar de milieustraat, krabben, schuren en schoonmaken, waarna schilderen. Nu zitten we in de opbouwfase. Vrijdag, zaterdag en zondag was de keuken aan de beurt. Dat werd een heus familieproject. Dochter en schoonzoon die al ervaring hebben in keukens, kwamen helpen om dit project tot een goed einde te brengen. Na hard werken gezellig met het team uit eten maakte de dagen compleet. Als vader is het leuk om de kinderen (begin en gevorderd dertigers) zo bezig te zien.

Ik hield me vooral bezig met hand-en-span diensten zoals de enorme berg verpakkingsmateriaal opruimen en even de helpende hand leveren waar nodig. De keuken is voor een groot deel klaar en al gedeeltelijk in gebruik genomen. Woensdag weer verder.

We zijn in Nederland bijna klaar met corona. Vrijdag nog 1486 nieuwe besmettingen, zo goed als verwaarloosbaar. In China is het nog paniek. Daar is Sjanghai met 26 miljoen inwoners volledig in lockdown omdat ze een paar omikronbesmettingen hebben waarvan de mensen niet of nauwelijks ziek zijn. De 26 miljoen inwoners moeten binnen blijven en wie besmet is, wordt in een apart isolatiecentrum geplaatst, een soort coronagevangenis. Besmette kinderen worden gescheiden van hun ouders. Je mag alleen naar buiten voor een PCR-test. Niet iedereen is het eens om in zo’n isolatiecentrum geplaatst te worden.

In de straten lopen een soort grote mechanische wesp rond te bazuinen dat iedereen binnen moet blijven en dat ze hun handen vaak moeten wassen.

Niet iedereen is het eens met het zeer strenge beleid. Misschien moeten we Willem Engel een gratis vakantie naar Sjanghai aanbieden. Daar kan hij zijn bevrijdingsdrang naar hartenlust botvieren. Waarschijnlijk moet hij dan met zo’n luidspreker op zijn  rug door de straten van Sjanghai lopen. In Nederland overwegen we de autoloze zondag te herintroduceren. In Sjanghai hebben ze al een autoloze maand.

Hugo

Ik ben deze week bijna niet thuis geweest omdat ik aan het klussen was bij mijn zoon. Daar had ik al eerder over bericht.

In zo’n week moet ik toch nog een beetje tijd vinden om mijn wekelijkse verhaal op zondag het internet in te slingeren. Gelukkig is er dan Hugo. Over Hugo de Jonge hoef ik zelf niets te schrijven. Vele anderen weten op een humoristische manier het wel en wee van Hugo te belichten. Ik moet alleen maar een linkje kopiëren. Hierbij twee columns over Hugo. Ik hoop dat hij nog jarenlang in de politiek blijft.

 

Verkiezingstranen

Ik heb nog een nabrander over de verkiezingen.
In Wouwse Plantage waren er 2 kandidaten voor de, op dat moment ex aequo, grootste partij. De één op nummer 4 van de kieslijst, de ander op nummer 19 (onverkiesbaar).
De kandidaat op nummer vier zou je een kopstuk kunnen noemen. Hij zou sowieso in de raad komen. Ik noem hem verder Kopstuk. Daags na de verkiezingen stond hem echter een vreselijke teleurstelling te wachten. Bij het raadplegen van de telling bleek dat hij slechts nul voorkeurstemmen had gekregen. Paniek in huize Kopstuk. Zouden dan zelfs zijn ouders niet op hem gestemd hebben? Hoe was dat mogelijk? Hij had toch zeker op zichzelf gestemd! Dus minimaal 1 stem had er toch op de uitslagenlijst moeten staan. Wat een drama als je zo op het schild gehesen bent als nummer 4 en dan met een onwaarschijnlijk slecht resultaat geconfronteerd wordt.

Natuurlijk ging Kopstuk op onderzoek uit want ook familie en kennissen hadden op hem gestemd bleek bij navraag. Dus waar waren die stemmen gebleven? Je zou haast denken aan Russische of Noord Koreaanse toestanden. Om een lang verhaal kort te maken: Het stembureau had abusievelijk de stemmen van Kopstuk bij de nummer 5 van de lijst geteld. Dat was een hele opluchting voor Kopstuk.

Maar daarmee was de kous voor hem niet af. De kiescommissie stond geen hertelling toe omdat hij, gezien zijn positie op de kieslijst, toch wel in de raad kwam. Weer een teleurstelling dus. Daarom stelde Kopstuk een publicatie op waarin hij het gebeurde uiteenzette en alle burgers van Wouwse Plantage op het hart drukte dat hij toch echt een heleboel voorkeursstemmen had gekregen. Hij bezorgde de publicatie bij alle woningen in Wouwse Plantage waardoor Kopstuk nu de geschiedenis in gaat als de man die met een tragische 0 voorkeursstemmen in de gemeenteraad kwam.

De geschiedenis herhaalt zich (1973)

Afgelopen donderdag ben ik naar de Ikea geweest om samen met mijn zoon Harry een keuken uit te zoeken en samen te stellen. Nu is een winkel als Ikea voor mij een ramp. Ik kwam ruim op tijd aan (zoonlief nét op tijd) en moest mezelf door het doolhof van gangen en zijpaden worstelen. Ik heb zeker 5x de weg moeten vragen voordat ik bij de keukenafdeling arriveerde. In mijn bovenkamer ontbreekt er kennelijk een bepaalde verbinding die oriëntatie mogelijk maakt. Aangezien Marleen met hetzelfde euvel kampt, zijn wij kampioen verdwalen.

Ter illustratie de volgende anekdote. Enkele jaren geleden waren we op weg naar huis van een wintersportvakantie in Frankrijk. Om onze magen te vullen zijn we gestopt bij een wegrestaurant langs de snelweg. Toen we na de maaltijd terugkwamen op de parkeerplaats, bleek onze auto onvindbaar. Na 5x de parkeerplaats minutieus te hebben doorzocht, besloten we de politie te bellen. Auto gestolen. Met de telefoon aan mijn oor viel me iets op aan de borden langs de snelweg. Het bord wees naar steden waar we vandaan kwamen en direct begreep ik wat er gebeurd was. We stonden op de parkeerplaats aan de verkeerde kant van de snelweg. We hadden de verkeerde uitgang van het restaurant gekozen. Dit “gebrek” is dus soms heel lastig. Maar het kan altijd erger. Neem de vrouw die voor een ritje van 8km haar navigatie verkeerd instelde en na 200km in Wallonië terecht kwam.

Terug naar Ikea. Zoonlief heeft het verdwaalprobleem gelukkig niet van mij geërfd en kon probleemloos de keukenafdeling vinden. Een vriendelijke jongedame met prachtige grote ogen (Bambi ogen volgens Harry) heeft ons door het selectieproces geholpen hetgeen resulteerde in een mooi keukenresultaat.

Vroeger dacht ik dat als je kinderen eenmaal het huis uit zijn, dat je dan als ouder min of meer “uitgespeeld” bent. Maar dat blijkt toch iets anders te liggen. Kinderen blijf je verzorgen tot je zelf verzorgd moet worden. En als de kinderen het huis uit zijn, neem je een huisdier om toch in huis nog iets te verzorgen te hebben.

Veel vluchtelingen uit Oekraïne hebben een huisdier bij zich. Chiwawa’s, labradors, poezen, konijnen etc. Die horen bij het gezin en komen dus mee. Maar dat levert soms ook problemen op. Bijvoorbeeld als ze bij een gastgezin komen dat ook huisdieren heeft. Dat gaat niet altijd samen en dan zullen de dieren (tijdelijk) elders opgevangen moeten worden. Die vreselijke oorlog brengt behalve menselijk leed ook dierlijk leed. En het lijkt erop dat meneer Poetin niet van plan is te stoppen, ondanks heel veel slachtoffers aan beide kanten. Op 5 mei 2019 schreef ik het volgende waarvan ik toen nog dacht dat het slechts verleden tijd was:

” Ik heb een lied bijgevoegd dat niet zo zeer gaat over oorlog maar over redenen waarom oorlog eigenlijk onbegrijpelijk is. In dit nummer gaat het met name over Rusland en het westen, maar is natuurlijk van toepassing op alles en iedereen. Het is gemaakt ten tijde van de koude oorlog, maar nog altijd relevant”.

Voor de liefhebbers heb ik de tekst in het Engels en in het Nederlands vertaald , bijgevoegd:             russions

Winden

Ik wil graag eindigen met iets positiefs. Veel mensen kampen met overmatige winderigheid. Net als een ontbrekend oriëntatievermogen is winderigheid ook heel lastig. Voor een ieder die met deze overdrukgevoeligheid kampt, is er goed nieuws. Om de hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer te beperken, is er een pil uitgevonden die bij koeien het ontgassen sterk vermindert. En waarom zou een pil die bij koeien werkt, ook niet bij mensen werken? Dus haast u naar de dichtstbijzijnde boer en vraag hem of je alvast een paar pilletjes van hem kan krijgen.

Na mijn vlijtige partijprogramma-onderzoek vorige week, heb ik toch nog een aanknopingspunt gevonden. Het bleek dat er een, voor mij zwaarwegend, onderwerp was waarover door slechts één partij zonder mitsen en maren in hun partijprogramma ondubbelzinnig stelling werd stelling genomen. Dat punt is een algeheel vuurwerkverbod in de gemeente Roosendaal. Dus heb ik toch nog een keuze kunnen maken die op iets zinnigs is gebaseerd. Dat betekent ook dat de twee dorpse kopstukken mijn stem niet hebben gekregen.

Inmiddels zijn de stemmen geteld en is de uitslag bekend. De overloper waarover ik twee weken geleden schreef, krijgt waarschijnlijk zijn zin. Zijn “nieuwe” partij (de VLP) heeft behoorlijk gewonnen en is nu de grootste. Zijn wens om wethouder te worden en de financiën van Roosendaal te gaan beheren, gaat hoogstwaarschijnlijk uitkomen. Ik houd mijn hart vast want de goede man is momenteel een belangrijke financiële ambtenaar bij de gemeente Bergen op Zoom. En zoals sommigen waarschijnlijk wel weten staat Bergen op Zoom aan de rand van een financiële afgrond. Staat Roosendaal, nu nog financieel kerngezond, dat ook te wachten???

Boer zoekt vrouw

Wij volgen al enkele jaren boer zoekt vrouw. Van de 12 seizoenen is dit denk ik ons derde seizoen. Ik verwonder me iedere keer weer over het gedrag van met name de dames. Ik zie dan 10 vrouwen die als giechelende  tienermeisjes naar buiten komen na hun 5 minuten durende speed date die voor de helft opgaat aan ongemakkelijke kennismakingen.

Het lijkt erop dat deze dames wanhopig op zoek zijn. En dat ze koste wat kost een boer die in het gesprek niet verder komt dan zijn koeien, aan de haak willen slaan. Het liefst even zijn handen willen vasthouden en in zijn lieve ogen willen kijken. En dan te bedenken dat dit slechts een selectie is uit vele tientallen, soms honderden briefschrijfsters.

Tijdens de éénkind politiek in China is er een tekort aan meisjes ontstaan, waardoor het voor mannen uiterst moeilijk werd om een vrouw te vinden. Het lijkt erop dat er in Nederland een omgekeerde demografische ontwikkeling gaande is, een enorm tekort aan huwbare mannen. Als je naar Boer Zoekt Vrouw kijkt snap je niet dat er nog vrijgezelle mannen zijn. Die moeten gewoon een briefje naar Yvon Jaspers sturen om in aanmerking te komen voor één van al die overgebleven vrouwen die anders weer een jaar moeten wachten op de volgende Boer Zoekt Vrouw.

We zijn aan de beurt

We hebben corona heel lang buiten de deur kunnen houden. Maar één onoplettendheid en Marleen is positief. Ze is niet of nauwelijks ziek, maar diverse geplande activiteiten konden afgezegd worden. Heel vervelend. Nu ben ik mantelzorger voor Marleen die in haar atelier in isolatie zit en in een logeerkamer de nacht in eenzaamheid moet doorbrengen. Voor de goede orde, ik breng de nacht ook in eenzaamheid door. Ik zorg dat ze voldoende eten en drinken krijgt, ik heb een bloemetje meegebracht om haar tijdelijke verblijf een beetje op te fleuren. Maar het blijft vervelend. Vooralsnog test ik nog steeds negatief en heb ik geen coronagerelateerde klachten. Dus kon ik samen met mijn vriend Jaap naar een concert gaan van een Pink Floyd coverband. Maar ook ik zal een keer aan de beurt komen. Zoals onze goeroe Jaap van Dissel zei: “Iedereen zal een keer besmet worden”.